Mahābhārata · Adhyāya 15.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.27.1
स तैः सह नरव्याध्रैर्भ्रातृभिर्भरतर्षभ ।
राजा रुचिरपद्माक्षैरासांचक्रे तदाश्रमे ॥ १५.२७.१ ॥
O Stier der Bharatas, der König ließ sich mit jenen Tigern unter den Männern, den schönen lotusäugigen Brüdern, in jener Einsiedelei nieder.
15.27.2
तापसैश्च महाभागैर्नानादेशसमागतैः ।
द्रष्टुं कुरुपतेः पुत्रान्पाण्डवान्पृथुवक्षसः ॥ १५.२७.२ ॥
Und die hochbegnadeten Asketen, die aus verschiedenen Ländern gekommen waren, um die breitbrüstigen Söhne des Herrn der Kurus, die Pāṇḍavas, zu sehen.
15.27.3
ते ब्रुवञ्ज्ञातुमिच्छामः कतमोऽत्र युधिष्ठिरः ।
भीमार्जुनौ यमौ चैव द्रौपदी च यशस्विनी ॥ १५.२७.३ ॥
Sie sprachen: "Wir möchten wissen, wer hier Yudhiṣṭhira ist, Bhīma und Arjuna, die Zwillinge, und die ruhmreiche Draupadī."
15.27.4
तानाचख्यौ तदा सूतस्तेषां नाम प्रधानतः ।
संजयो द्रौपदीं चैव सर्वाश्चान्या कुरुस्त्रियः ॥ १५.२७.४ ॥
Da nannte der Wagenlenker Sañjaya ihnen ihre Namen, vor allem, sowie Draupadī und alle anderen Kuru-Frauen.
15.27.5
य एष जांबूनदशुद्धगौर-
स्तनुर्महासिंह इव प्रवृद्धः।
प्रचण्डघोणः पृथुदीर्घनेत्र-
स्ताम्रायताक्षः कुरुराज एषः ॥ १५.२७.५ ॥
Dieser hier, rein goldweiß wie geläutertes Gold, mit einem Körper gewachsen wie ein großer Löwe, mit wildem Nasenrücken, breiten langen Augen, rot und weitäugig: dies ist der König der Kurus.
15.27.6
अयं पुनर्मत्तगजेन्द्रगामी ।
प्रतप्तचामीकरशुद्धगौरः।
पृथ्वायतांसः पृथुदीर्घबाहु-
र्वृकोदरः पश्यत पश्यतेमम् ॥ १५.२७.६ ॥
Dieser hier, der wie ein brünstiger Elefantenfürst schreitet, rein weiß wie glühendes Gold, mit breiten langen Schultern und breiten langen Armen, ist Vṛkodara. Seht, seht ihn an!
15.27.7
यस्त्वेष पार्श्वेऽस्य महाधनुष्मा-
ञ्श्यामो युवा वारणयूथपाभः।
सिंहोन्नतांसो गजखेलगामी ।
पद्मायताक्षोऽर्जुन एष वीरः ॥ १५.२७.७ ॥
Neben ihm steht dieser große Bogenschütze, der dunkle junge Mann, dem Anführer der Elefantenherde gleich, löwenschultrig, mit dem Gang eines spielenden Elefanten, lotusäugig: dieser Held ist Arjuna.
15.27.8
कुन्तीसमीपे पुरुषोत्तमौ तु ।
यमाविमौ विष्णुमहेन्द्रकल्पौ।
मनुष्यलोके सकले समोस्ति ।
ययोर्न रूपे न बले न शीले ॥ १५.२७.८ ॥
Nahe bei Kuntī stehen diese beiden besten der Menschen, Viṣṇu und Indra gleich. In der ganzen Menschenwelt ist niemand ihnen gleich, weder an Schönheit noch an Stärke noch an Wesen.
15.27.9
इयं पुनः पद्मदलायताक्षी ।
मध्यं वयः किञ्चिदिव स्पशन्ती।
नीलोत्पलाभा पुरदेवतेव ।
कृष्णा स्थिता मूर्तिमतीव लक्ष्मीः ॥ १५.२७.९ ॥
Hier steht wieder Kṛṣṇā, großäugig wie Lotusblätter, das mittlere Alter gerade berührend, im Glanz der blauen Lotusblüte, wie eine Stadtgöttin, als stünde Lakṣmī selbst verkörpert da.
15.27.10
अस्यास्तु पार्श्वे कनकोपमत्व-
गेषा स्थिता मूर्तिमतीव गौरी।
सत्ये स्थिता सा भगिनी द्विजाग्र्या-
श्चक्रायुधस्याप्रतिमस्य तस्य ॥ १५.२७.१० ॥
Neben ihr steht Gaurī mit goldener Haut, als wäre sie verkörpert. Sie ist die Schwester jenes unvergleichlichen Diskusträgers, Satyā, die Vornehmste der Zweimalgeborenen.
15.27.11
इयं च जांबूनदशुद्धगौरी ।
पार्थस्य भार्या भुजगेन्द्रकन्या।
चित्राङ्गदा चैव नरेन्द्रकन्या ।
यैषा सवर्णार्द्रमधूकपुष्पैः ॥ १५.२७.११ ॥
Diese hier, hell wie reines Jāmbūnada-Gold, ist Arjunas Gemahlin, die Tochter des Schlangenkönigs, und auch Citrāṅgadā, die Königstochter, geschmückt mit goldenen, feuchten Madhūka-Blüten.
15.27.12
इयं स्वसा राजचमूपतेश्च ।
प्रवृद्धनीलोत्पलदामवर्णा।
पस्पर्ध कृष्णेन सदा नृपो यो ।
वृकोदरस्यैष परिग्रहोऽग्र्यः ॥ १५.२७.१२ ॥
Dies ist die Schwester des Befehlshabers der königlichen Armee, ihre Farbe wie ein Kranz voll erblühter blauer Lotusse. Sie war die Gattin des Königs, der stets mit Kṛṣṇa wetteiferte; nun ist sie die erste Gattin Vṛkodaras (Bhīmas).
15.27.13
इयं च राज्ञो मगधाधिपस्य ।
सुता जरासंध इति श्रुतस्य।
यवीयसो माद्रवतीसुतस्य ।
भार्या मता चम्पकदामगौरी ॥ १५.२७.१३ ॥
Dies ist die Tochter des Königs von Magadha, des berühmten Jarāsaṃdha, hell wie ein Kranz von Champaka-Blüten. Sie galt als Gattin des jüngeren Sohnes der Mādravatī (Sahadeva).
15.27.14
इन्दीवरश्यामतनुः स्थिता तु ।
यैषा पराऽऽसन्नतरोर्लतेव।
भार्या मता माद्रवतीसुतस्य ।
ज्येष्ठस्य सेयं कमलायताक्षी ॥ १५.२७.१४ ॥
Diese Frau, dunkel am Leib wie ein blauer Lotus, steht da wie eine Ranke, die sich an den nächsten Baum schmiegt; sie galt als Gattin des älteren Sohnes der Mādravatī (Nakula). Sie hat Lotusaugen.
15.27.15
इयं तु निष्टप्तसुवर्णगौरी ।
राज्ञो विराटस्य सुता सपुत्रा।
भार्याऽभिमन्योर्निहतो रणे यो ।
द्रोणादिभिस्तैर्विरथो रथस्थैः ॥ १५.२७.१५ ॥
Diese hier, hell wie geläutertes Gold, ist die Tochter König Virāṭas, mit ihrem Sohn. Sie ist die Gattin Abhimanyus, der im Kampf, ohne Wagen, von Droṇa und den anderen Wagenkriegern erschlagen wurde.
15.27.16
एतास्तु सीमन्तशिरोरुहा याः ।
शुक्लोत्तरीया नरराजपत्न्यः।
राज्ञोस्य वृद्धस्य परंशताख्याः ।
स्नुषा नृवीराहतपुत्रनाथाः ॥ १५.२७.१६ ॥
Dies sind die Gattinnen der Könige, das Haar am Scheitel gescheitelt, in weißen Obergewändern; es sind die Schwiegertöchter dieses alten Königs (Dhṛtarāṣṭra), Paraśatas genannt, deren Söhne und Herren von Helden erschlagen wurden.
15.27.17
क्षान्ताश्च दान्ताश्च कुलोद्भवाश्च ॥ १५.२७.१७ ॥
Sie sind geduldig, selbstbeherrscht und von edler Herkunft.
15.27.18
एवं स राजा कुरुवृद्धवर्यः ।
समागतस्तैर्नरदेवपुत्रैः।
पप्रच्छ सर्वं कुशलं तदानीं ।
गतेषु सर्वेष्वथ तापसेषु ॥ १५.२७.१८ ॥
So fragte jener König, der beste der Kuru-Ältesten, nachdem er jene Königssöhne getroffen hatte, da nach dem Fortgehen aller Asketen, nach dem Wohlergehen aller.
15.27.19
योधेषु चाप्याश्रममण्डलं त-
न्मत्वा निविष्टेषु विमुच्य पत्रम्।
स्त्रीवृद्धबाले च सुसंनिविष्टे ।
यथार्हतस्तान्कुशलान्यपृच्छत् ॥ १५.२७.१९ ॥
Auch unter den Kriegern, nachdem er jenen Kreis von Einsiedeleien so betrachtet und sie, nachdem sie ihre Waffen niedergelegt hatten, sich dort niedergelassen hatten, fragte er nach dem Wohlergehen aller, gut angesiedelt mit Frauen, Alten und Kindern, jeden seinem Rang gemäß.