மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 15.28
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.28.1
युधिष्ठिर महाबाहो कच्चित्वं कुशली ह्यसि ।
सहितो भ्रातृभिः सर्वैः पौरजानपदैस्तथा ॥ १५.२८.१ ॥
மகாபாஹுவே யுதிஷ்டிரா, நீ நலமாக இருக்கிறாயா? உன் சகோதரர்களோடும் நகர மக்களோடும் நாட்டுப்புற மக்களோடும் நீ நலமாக இருக்கிறாயா?
15.28.2
ये च त्वामनुजीवन्ति कच्चित्तेऽपि निरामयाः ।
सचिवा भृत्यवर्गाश्च गुरवश्चैव ते नृप ॥ १५.२८.२ ॥
உன்னைச் சார்ந்து வாழ்பவர்களும் நலமாக இருக்கிறார்களா? அரசே, உன் அமைச்சர்களும் ஏவலர் குழுவினரும் ஆசிரியர்களும் நலமாக இருக்கிறார்களா?
15.28.3
कच्चित्तेऽपि निरातङ्का वसन्ति विषये तव ।
कच्चिद्वर्तसि पौराणीं वृत्तिं राजर्षिसेविताम् ॥ १५.२८.३ ॥
உன் நாட்டில் அவர்களும் அச்சமின்றி வாழ்கிறார்களா? அரசரிஷிகளால் கடைப்பிடிக்கப்பட்ட பழங்கால நெறியை நீ பின்பற்றுகிறாயா?
15.28.4
कच्चिन्न्यायाननुच्छिद्य कोशस्तेऽभिप्रपूर्यते ।
अरिमध्यस्थमित्रेषु वर्तसे चानुरूपतः।
ब्राह्मणानग्रहारैर्वा यथावदनुपश्यसि ॥ १५.२८.४ ॥
நீதியை மீறாமல் உன் கருவூலம் நிரப்பப்படுகிறதா? எதிரிகள், நடுநிலையாளர், நண்பர்கள் ஆகியோரிடம் தகுந்தபடி நடந்துகொள்கிறாயா? அக்ரஹார தானங்களால் பிராமணர்களை முறையாகப் பராமரிக்கிறாயா?
15.28.5
कच्चित्ते परितुष्यन्ति शीलेनि भरतर्षभ ।
शत्रवोपि कुतः पौरा भृत्या वा स्वजनोपि वा ॥ १५.२८.५ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, உன் நற்குணத்தால் அவர்கள் மகிழ்ச்சியடைகிறார்களா? எதிரிகளும் மகிழ்ச்சியடைவதுண்டென்றால், நகர மக்களும் ஏவலர்களும் சொந்தக்காரர்களும் எவ்வளவு மகிழ்வார்கள்?
15.28.6
कच्चिद्यजसकि राजेन्द्र श्रद्धावान्पितृदेवताः ।
अतिथीनन्नपानेनि कच्चिदर्चसि भारत ॥ १५.२८.६ ॥
அரசர்களின் அரசனே, நீ சிரத்தையுடன் பித்ருக்களுக்கும் தேவர்களுக்கும் யாகம் செய்கிறாயா? பாரதனே, விருந்தினர்களை உணவும் நீரும் கொடுத்து உபசரிக்கிறாயா?
15.28.7
कच्चिन्नयपथे विप्राः स्वकर्मनिरतास्तव ।
क्षत्रिया वैश्यवर्णा वा शूद्रा वाऽपि कुटुम्बिनः ॥ १५.२८.७ ॥
உங்கள் அந்தணர்கள் நீதி வழியில் நடந்து, தங்கள் தங்கள் கடமைகளில் ஈடுபட்டிருக்கிறார்களா? க்ஷத்திரியர், வைசியர், சூத்திரர் ஆகிய குடும்பஸ்தர்களும் அவ்வாறே இருக்கிறார்களா?
15.28.8
कच्चित्स्त्रीबालवृद्धं ते न शोचति न याचते ।
जामयः पूजिताः कच्चित्तव गेहे नरर्षभ ॥ १५.२८.८ ॥
உங்கள் வீட்டில் பெண்களும் குழந்தைகளும் முதியோர்களும் துயருறாமலும் யாசிக்காமலும் இருக்கிறார்களா? ஓ நரர்களில் சிறந்தவரே, உங்கள் வீட்டில் பெண் உறவினர்கள் மதிக்கப்படுகிறார்களா?
15.28.9
कच्चिद्राजर्षिवंशोऽयं त्वामासाद्य महीपतिम् ।
यथोचितं महाराज यशसा नावसीदति ॥ १५.२८.९ ॥
ராஜரிஷிகளின் இந்த வம்சம், உங்களைப் போன்ற பூமிபதியை அடைந்து, தகுந்தபடி புகழால் குன்றாமல் இருக்கிறதா? ஓ மகாராஜா!
15.28.10
इत्येवादिनं तं स न्यायवित्प्रत्यभाषत ।
कुशलप्रश्नसंयुक्तं कुशलो वाक्यमब्रवीत् ॥ १५.२८.१० ॥
இவ்வாறு பேசியவரிடம், நீதியறிந்த அவர் பதிலளித்தார். நலம் விசாரிக்கும் சொற்களோடு, திறமையுள்ளவர் பேசினார்.
15.28.11
अपि ते वर्धते राजंस्पपो मन्दः श्रमश्च ते ॥ १५.२८.११ ॥
ஓ அரசே, உங்கள் தவம் பெருகுகிறதா? உங்கள் பலவீனமும் களைப்பும் குறைகின்றனவா?
15.28.12
अपि मे जननी चेयं शुश्रूषुर्विगतक्लमा ।
अथास्याः सफलो राजन्वनवासो भविष्यति ॥ १५.२८.१२ ॥
என் இந்தத் தாயும் பணிவிடை செய்தவளாய், சோர்வின்றி இருக்கிறாளா? ஓ அரசே, அப்போது இவளுடைய வனவாசம் பயனுள்ளதாகும்.
15.28.13
इयं च माता ज्येष्ठा मे शीतवाताध्वकर्शिता ।
घोरेण तपसा युक्ता देवी कच्चिन्न शोचति ॥ १५.२८.१३ ॥
குளிர், காற்று, வழிப்பயணம் ஆகியவற்றால் மெலிந்த என் மூத்த தாய், கடும் தவத்தில் ஈடுபட்ட இந்த தேவி துயருறவில்லையா?
15.28.14
हतान्पुत्रान्महावीर्यान्क्षत्रधर्मपरायणान् ।
नापध्यायति वा कच्चिदस्मान्पापकृतः सदा ॥ १५.२८.१४ ॥
கொல்லப்பட்ட பெரும் வீரியமுள்ள, க்ஷத்ரிய தர்மத்தில் நிலைத்த மகன்களை அவர் நினைக்கவில்லையா? பாவிகளாகிய எங்களையும் அவர் எப்போதும் நினைக்கவில்லையா?
15.28.15
क्व चासौ विदुरो राजन्नेमं पश्यामहे वयम् ।
संजयः कुशली चायं कच्चिन्नु तपसि स्थिरः ॥ १५.२८.१५ ॥
அரசே, அந்த விதுரர் எங்கே? நாங்கள் அவரைக் காணவில்லை. இந்த சஞ்சயன் நலமாக இருக்கிறான்; அவனும் தவத்தில் நிலைத்திருக்கிறானா?
15.28.16
इत्युक्तः प्रत्युवाचैनं धृतराष्ट्रो जनाधिपम् ।
कुशली विदुरः पुत्र तपो घोरं समाश्रितः ॥ १५.२८.१६ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டபோது, திருதராஷ்டிரன் அந்த மனிதர்களின் அரசனுக்குப் பதிலளித்தான்: 'மகனே, விதுரர் நலமாக இருக்கிறார்; அவர் கடும் தவத்தை மேற்கொண்டுள்ளார்.'
15.28.17
वायुभक्षो निराहारः कृशो धमनिसंततः ।
कजाचिद्दृश्यते विप्रैः शून्येऽस्मिन्कानने क्वचित् ॥ १५.२८.१७ ॥
காற்றை உண்பவராய், உணவின்றி, மெலிந்து, நரம்புகள் புடைத்தவராய் அவர் சில சமயம் இந்த வெறிச்சோடிய காட்டில் எங்கோ அந்தணர்களால் காணப்படுகிறார்.
15.28.18
इत्येवं ब्रुवतस्तस्य जटी वीटामुखः कृशः ।
दिग्वासा मलदिग्धाङ्गो वनरेणुसमुक्षितः ॥ १५.२८.१८ ॥
இவ்வாறு அவன் பேசிக்கொண்டிருக்கையில் — சடைமுடியுடையவனாய், வாயில் வீட்டா இலை கொண்டவனாய், மெலிந்தவனாய், திசைகளையே ஆடையாகக் கொண்டவனாய், அழுக்குப் பூசிய உடலுடையவனாய், காட்டுத் தூளால் தெளிக்கப்பட்டவனாய்.
15.28.19
दूरादालक्षितः क्षत्ता तत्राख्यातो महीपतेः ।
कविदुरस्त्वेष धर्मात्मा जनं दृष्ट्वा निवर्तते ॥ १५.२८.१९ ॥
அரசனால் சுட்டிக்காட்டப்பட்ட அந்தத் தர்மாத்மா க்ஷத்தா விதுரர் தொலைவிலிருந்து தெரிந்தார்; மக்களைக் கண்டு அவர் திரும்புகிறார்.
15.28.20
निवर्तमानं सहसा जनं दृष्ट्वाऽऽश्रमं प्रति ।
तमन्वधावन्नृपतिरेक एव युधिष्ठिरः।
प्रविशन्तं वनं घोरं लक्ष्यालक्ष्यं क्वचित्क्वचित् ॥ १५.२८.२० ॥
மக்களைக் கண்டு திடீரெனத் தவநிலையை நோக்கித் திரும்பிய அவரைப் பார்த்து அரசன் யுதிஷ்டிரர் தனியாகவே அவர் பின்னால் ஓடினார்; பயங்கரமான காட்டில் நுழைந்தவர் சில சமயம் தெரிந்தார், சில சமயம் மறைந்தார்.
15.28.21
भोभो विदुर राजाऽहं दयितस्ते युधिष्ठिरः ।
इति ब्रुवन्नरपतिस्तं यत्नादभ्यधावत ॥ १५.२८.२१ ॥
"ஓ விதுரரே, ஓ விதுரரே! நான் அரசன் யுதிஷ்டிரன், உமக்குப் பிரியமானவன்" என்று சொல்லிக்கொண்டே அரசன் அவரை நோக்கி முயன்று ஓடினார்.
15.28.22
ततो विविक्त एकान्ते तस्थौ बुद्धिमतां वरः ।
विदुरो वृक्षमाश्रित्य कञ्चित्तत्र वनान्तरे ॥ १५.२८.२२ ॥
பிறகு அறிவாளிகளில் சிறந்த விதுரர் அந்தக் காட்டின் ஒரு பகுதியில், தனிமையான ஓர் இடத்தில் ஒரு மரத்தைப் பற்றியபடி நின்றார்.
15.28.23
तं राजा क्षीणभूयिष्ठमाकृतीमात्रसूचितम् ।
अभिजज्ञे महाबुद्धिं महाबुद्धिर्युधिष्ठिरः ॥ १५.२८.२३ ॥
மிகவும் மெலிந்து, உருவத்தால் மட்டுமே அறியப்பட்ட அந்த மகாபுத்திமான் விதுரரை அரசன் யுதிஷ்டிரர் அடையாளம் கண்டார்; அந்த மகாபுத்திமான் யுதிஷ்டிரர்.
15.28.24
युधिष्ठिरोऽहमस्मीति वाक्यमुक्त्वाऽग्रतः स्थितः ।
विदुरस्याश्रमे राजा स च प्रत्याह संज्ञया ॥ १५.२८.२४ ॥
"நான் யுதிஷ்டிரன்" என்று சொல்லி அரசன் அவருக்கு முன்னால் நின்றார்; விதுரரின் ஆசிரமத்தில் அவர் சைகையால் பதிலளித்தார்.
15.28.25
ततः सोऽनिमिषो भूत्वा राजानं तमुदैक्षत ।
संयोज्य विदुरस्तस्मिन्दृष्टिं दृष्ट्या समाहितः ॥ १५.२८.२५ ॥
பின்பு அவர் இமைக்காமல் அந்த அரசனை நோக்கினார். விதுரர் அவர் மீது தன் பார்வையை ஒருமுகப்படுத்தி ஊன்றினார்.
15.28.26
विवेश विदुरो धीमान्गात्रैर्गात्राणि चैव ह ।
प्राणान्प्राणेषु च दधदिन्द्रियाणीन्द्रियेषु च ॥ १५.२८.२६ ॥
ஞானியான விதுரர் தம் உறுப்புகளோடு அவருடைய உறுப்புகளுக்குள் நுழைந்தார். உயிர்மூச்சுகளை உயிர்மூச்சுகளிலும், புலன்களைப் புலன்களிலும் நிலைநிறுத்தினார்.
15.28.27
स योगबलमास्थाय विवेश नृपतेस्तनुम् ।
विदुरो धर्मराजस्य तेजसा प्रज्वलन्निव ॥ १५.२८.२७ ॥
அவர் யோக வலிமையை ஏற்று அரசனின் உடலுக்குள் நுழைந்தார்; தர்மராஜனின் தேஜஸால் ஒளிர்பவர் போல் இருந்தார்.
15.28.28
विदुरस्य शरीरं तु तथैव स्तब्धलोचनम् ।
वृक्षाश्रितं तदा राजा ददर्श गतचेतनम् ॥ १५.२८.२८ ॥
ஆனால் விதுரரின் உடலும் அப்படியே, நிலைத்த கண்களுடன், ஒரு மரத்தில் சாய்ந்து கிடந்தது. அப்போது அரசன் அதை உணர்வற்றதாகக் கண்டான்.
15.28.29
बलवन्तं तथाऽऽत्मानं मेने बहुगुणं तदा ।
धर्मराजो महातेजास्तच्च सस्मार पाण्डवः ॥ १५.२८.२९ ॥
அப்போது மகா தேஜஸ்வியான தர்மராஜனாகிய பாண்டவன் தன்னைப் பலமுள்ளவனாகவும் பல குணங்கள் கொண்டவனாகவும் கருதினான்; அதையும் நினைவுகூர்ந்தான்.
15.28.30
पौराणमात्मनः सर्वं भविष्यं च विशाम्पते ।
योगधर्मं महातेजा व्यासेन कथिनं यथा ॥ १५.२८.३० ॥
மக்களின் தலைவரே, மகா தேஜஸ்வியான அவர் தம் பழைய வரலாறு முழுவதையும், எதிர்காலத்தையும், வியாசர் கூறிய யோக தர்மத்தையும் நினைவுகூர்ந்தார்.
15.28.31
धर्मराजश्च तत्रैनं सञ्चस्कारयिषुस्तदा ।
दग्धुकामोऽभवद्विद्वानथ वागभ्यभाषत ॥ १५.२८.३१ ॥
அப்போது தர்மராஜன் அவருக்குச் சடங்குகளைச் செய்ய விரும்பி, எரிக்க எண்ணினான்; அப்போது அறிஞர் பேசினார்.
15.28.32
भोभो राजन्न दग्धव्यमेतद्विदुरसंज्ञकम् ।
कलेबरमिहैवं ते धर्म एष सनातनः ॥ १५.२८.३२ ॥
ஓ அரசே! விதுரன் என்ற இந்த உடல் எரிக்கத் தக்கதல்ல; இங்கேயே இது உன் நித்திய தர்மம்.
15.28.33
लोको वैकर्तनो नाम भविष्यत्यस्य भारत ।
यतिधर्ममवाप्तोसौ नैष शोच्यः परंतप ॥ १५.२८.३३ ॥
ஓ பாரதா! அவனுடைய உலகம் வைகர்தனம் என்ற பெயரால் அழைக்கப்படும்; அவன் யதி தர்மத்தை அடைந்தான்; ஓ பரந்தபா, இவன் வருந்தத்தக்கவன் அல்ல.
15.28.34
इत्युक्तो धर्मराजः स विनिवृत्य ततः पुनः ।
राज्ञो वैचित्रवीर्यस्य तत्सर्वं प्रत्यवेदयत् ॥ १५.२८.३४ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்ட தர்மராஜன் பின்வாங்கித் திரும்பி, விசித்திரவீரியனின் மன்னனிடம் அனைத்தையும் தெரிவித்தான்.
15.28.35
ततः स राजा धृतिमान्स च सर्वो जनस्तदा ।
भीमसेनादयश्चैव परं विस्मियमागताः ॥ १५.२८.३५ ॥
அப்போது அந்த திடமான அரசனும், அனைத்து மக்களும், பீமசேனன் முதலானவர்களும் பெரும் வியப்பு அடைந்தனர்.
15.28.36
तच्छ्रुत्वा प्रीतिमान्राजा भूत्वा धर्मजमब्रवीत् ।
आपो मूलं फलं चैव ममेदं प्रतिगृह्यताम् ॥ १५.२८.३६ ॥
இதைக் கேட்ட மகிழ்ச்சியடைந்த அரசன் தர்மனின் மகனிடம் கூறினான்: 'நீர், கிழங்கு, பழம் ஆகிய இவற்றை என்னிடமிருந்து ஏற்றுக்கொள்.'
15.28.37
यदन्नो हि नरो राजंस्तदन्नोऽस्यातिथिः स्मृतः ।
इत्युक्तः स तथेत्येवं प्राह धर्मात्मजो नृपम् ॥ १५.२८.३७ ॥
அரசே, ஒருவன் எவருடைய உணவை உண்கிறானோ, அவனே அவனுடைய விருந்தினன் என்று கூறப்படுகிறான். இவ்வாறு சொல்லப்பட்டபோது, தர்மபுத்திரன் அரசனிடம் 'அவ்வாறே' என்று கூறினான்.
15.28.38
फलं मूलं च बुभुजे राज्ञा दत्तं सहानुजः ।
ततस्ते वृक्षमूलेषु कृतवासपरिग्रहाः।
तां रात्रिमवसन्सर्वे फलमूलजलाशनाः ॥ १५.२८.३८ ॥
அரசன் கொடுத்த பழங்களையும் கிழங்குகளையும் அவர்கள் தம் இளைய சகோதரர்களுடன் உண்டனர். பின்னர் அவர்கள் அனைவரும் மரங்களின் வேர்களடியில் தங்குமிடம் அமைத்து, அந்த இரவை பழம், கிழங்கு, நீர் ஆகியவற்றை உண்டு கழித்தனர்.