Mahābhārata · Adhyāya 15.28
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.28.1
युधिष्ठिर महाबाहो कच्चित्वं कुशली ह्यसि ।
सहितो भ्रातृभिः सर्वैः पौरजानपदैस्तथा ॥ १५.२८.१ ॥
Ó Yudhiṣṭhira, de braços poderosos, estás bem? Estás tu, junto com todos os teus irmãos, os cidadãos e os habitantes do campo, com boa saúde?
15.28.2
ये च त्वामनुजीवन्ति कच्चित्तेऽपि निरामयाः ।
सचिवा भृत्यवर्गाश्च गुरवश्चैव ते नृप ॥ १५.२८.२ ॥
Os que vivem dependendo de ti também estão livres de doença? Ó rei, os teus ministros, o teu corpo de servidores e os teus mestres estão também bem de saúde?
15.28.3
कच्चित्तेऽपि निरातङ्का वसन्ति विषये तव ।
कच्चिद्वर्तसि पौराणीं वृत्तिं राजर्षिसेविताम् ॥ १५.२८.३ ॥
Também vivem sem temor no teu reino? Segues a antiga conduta praticada pelos sábios reais?
15.28.4
कच्चिन्न्यायाननुच्छिद्य कोशस्तेऽभिप्रपूर्यते ।
अरिमध्यस्थमित्रेषु वर्तसे चानुरूपतः।
ब्राह्मणानग्रहारैर्वा यथावदनुपश्यसि ॥ १५.२८.४ ॥
O teu tesouro enche-se sem violar a justiça? Comportas-te de modo adequado para com inimigos, neutros e amigos? Cuidas devidamente dos brâmanes com doações de terras agrahāra?
15.28.5
कच्चित्ते परितुष्यन्ति शीलेनि भरतर्षभ ।
शत्रवोपि कुतः पौरा भृत्या वा स्वजनोपि वा ॥ १५.२८.५ ॥
Ó touro dos Bharatas, estão eles satisfeitos com o teu carácter? Se até os inimigos estão satisfeitos, quanto mais deveriam estar os cidadãos, os servidores ou os teus próprios parentes?
15.28.6
कच्चिद्यजसकि राजेन्द्र श्रद्धावान्पितृदेवताः ।
अतिथीनन्नपानेनि कच्चिदर्चसि भारत ॥ १५.२८.६ ॥
Ó senhor dos reis, sacrificas com fé aos antepassados e aos deuses? Ó Bhārata, honras os teus hóspedes com comida e bebida?
15.28.7
कच्चिन्नयपथे विप्राः स्वकर्मनिरतास्तव ।
क्षत्रिया वैश्यवर्णा वा शूद्रा वाऽपि कुटुम्बिनः ॥ १५.२८.७ ॥
Os teus brâmanes, dedicados aos seus próprios deveres, seguem o caminho da conduta correta? E os kṣatriyas, os vaiśyas ou mesmo os śūdras que são chefes de família?
15.28.8
कच्चित्स्त्रीबालवृद्धं ते न शोचति न याचते ।
जामयः पूजिताः कच्चित्तव गेहे नरर्षभ ॥ १५.२८.८ ॥
Na tua casa, as mulheres, as crianças e os idosos não se afligem nem mendigam? E, o melhor dos homens, as tuas parentes femininas são honradas no teu lar?
15.28.9
कच्चिद्राजर्षिवंशोऽयं त्वामासाद्य महीपतिम् ।
यथोचितं महाराज यशसा नावसीदति ॥ १५.२८.९ ॥
Esta linhagem de reis sábios, tendo em ti um senhor da terra, não declina em fama como convém? Ó grande rei!
15.28.10
इत्येवादिनं तं स न्यायवित्प्रत्यभाषत ।
कुशलप्रश्नसंयुक्तं कुशलो वाक्यमब्रवीत् ॥ १५.२८.१० ॥
Àquele que assim falara respondeu o conhecedor do direito; o hábil proferiu palavras unidas a perguntas sobre o bem-estar.
15.28.11
अपि ते वर्धते राजंस्पपो मन्दः श्रमश्च ते ॥ १५.२८.११ ॥
Ó rei, a tua austeridade aumenta? A tua fraqueza e o teu cansaço diminuem?
15.28.12
अपि मे जननी चेयं शुश्रूषुर्विगतक्लमा ।
अथास्याः सफलो राजन्वनवासो भविष्यति ॥ १५.२८.१२ ॥
Está também a minha mãe, dedicada ao serviço, livre de cansaço? Então, ó rei, a sua vida na floresta será frutuosa.
15.28.13
इयं च माता ज्येष्ठा मे शीतवाताध्वकर्शिता ।
घोरेण तपसा युक्ता देवी कच्चिन्न शोचति ॥ १५.२८.१३ ॥
E minha mãe mais velha, consumida pelo frio, pelo vento e pela estrada, entregue a austeridade severa — esta deusa não se aflige?
15.28.14
हतान्पुत्रान्महावीर्यान्क्षत्रधर्मपरायणान् ।
नापध्यायति वा कच्चिदस्मान्पापकृतः सदा ॥ १५.२८.१४ ॥
Ela não pensa sempre em seus filhos, mortos, de grande valor, devotados ao dever do guerreiro? E não pensa sempre em nós, os pecadores?
15.28.15
क्व चासौ विदुरो राजन्नेमं पश्यामहे वयम् ।
संजयः कुशली चायं कच्चिन्नु तपसि स्थिरः ॥ १५.२८.१५ ॥
Ó rei, onde está aquele Vidura? Não o vemos. E este Sañjaya está bem — também ele permanece firme na austeridade?
15.28.16
इत्युक्तः प्रत्युवाचैनं धृतराष्ट्रो जनाधिपम् ।
कुशली विदुरः पुत्र तपो घोरं समाश्रितः ॥ १५.२८.१६ ॥
Assim interpelado, Dhṛtarāṣṭra respondeu àquele senhor dos homens: 'Filho, Vidura está bem; ele assumiu uma austeridade severa.'
15.28.17
वायुभक्षो निराहारः कृशो धमनिसंततः ।
कजाचिद्दृश्यते विप्रैः शून्येऽस्मिन्कानने क्वचित् ॥ १५.२८.१७ ॥
Vivendo de ar, sem alimento, esquelético, com as veias salientes, às vezes ele é visto por brâmanes em algum lugar desta floresta deserta.
15.28.18
इत्येवं ब्रुवतस्तस्य जटी वीटामुखः कृशः ।
दिग्वासा मलदिग्धाङ्गो वनरेणुसमुक्षितः ॥ १५.२८.१८ ॥
Enquanto falava assim — de cabelos emaranhados, com uma folha de betel na boca, esquelético, vestido apenas pelo céu, os membros sujos de imundície, coberto de poeira da floresta.
15.28.19
दूरादालक्षितः क्षत्ता तत्राख्यातो महीपतेः ।
कविदुरस्त्वेष धर्मात्मा जनं दृष्ट्वा निवर्तते ॥ १५.२८.१९ ॥
À distância foi avistado o administrador Vidura, de alma justa, apontado pelo rei; ao ver as pessoas, ele se volta.
15.28.20
निवर्तमानं सहसा जनं दृष्ट्वाऽऽश्रमं प्रति ।
तमन्वधावन्नृपतिरेक एव युधिष्ठिरः।
प्रविशन्तं वनं घोरं लक्ष्यालक्ष्यं क्वचित्क्वचित् ॥ १५.२८.२० ॥
Ao ver as pessoas, ele voltou subitamente em direção ao eremitério; o rei Yudhiṣṭhira correu sozinho atrás dele, enquanto ele entrava na floresta terrível, ora visível, ora invisível.
15.28.21
भोभो विदुर राजाऽहं दयितस्ते युधिष्ठिरः ।
इति ब्रुवन्नरपतिस्तं यत्नादभ्यधावत ॥ १५.२८.२१ ॥
"Ó Vidura, ó Vidura! Eu sou o rei Yudhiṣṭhira, teu amado", dizendo isso, o rei correu com empenho em sua direção.
15.28.22
ततो विविक्त एकान्ते तस्थौ बुद्धिमतां वरः ।
विदुरो वृक्षमाश्रित्य कञ्चित्तत्र वनान्तरे ॥ १५.२८.२२ ॥
Então Vidura, o melhor dos sábios, ficou de pé num lugar isolado daquela floresta, apoiado numa árvore.
15.28.23
तं राजा क्षीणभूयिष्ठमाकृतीमात्रसूचितम् ।
अभिजज्ञे महाबुद्धिं महाबुद्धिर्युधिष्ठिरः ॥ १५.२८.२३ ॥
O rei, Yudhiṣṭhira de grande sabedoria, reconheceu-o — Vidura, muito emagrecido, reconhecível apenas pela sua forma.
15.28.24
युधिष्ठिरोऽहमस्मीति वाक्यमुक्त्वाऽग्रतः स्थितः ।
विदुरस्याश्रमे राजा स च प्रत्याह संज्ञया ॥ १५.२८.२४ ॥
Dizendo as palavras "Eu sou Yudhiṣṭhira", o rei pôs-se diante dele; e no eremitério de Vidura, respondeu por sinal.
15.28.25
ततः सोऽनिमिषो भूत्वा राजानं तमुदैक्षत ।
संयोज्य विदुरस्तस्मिन्दृष्टिं दृष्ट्या समाहितः ॥ १५.२८.२५ ॥
Então, sem piscar, fitou aquele rei. Vidura, recolhido, fixou nele o seu olhar.
15.28.26
विवेश विदुरो धीमान्गात्रैर्गात्राणि चैव ह ।
प्राणान्प्राणेषु च दधदिन्द्रियाणीन्द्रियेषु च ॥ १५.२८.२६ ॥
O sábio Vidura entrou com seus membros nos membros daquele, pondo o sopro no sopro e os sentidos nos sentidos.
15.28.27
स योगबलमास्थाय विवेश नृपतेस्तनुम् ।
विदुरो धर्मराजस्य तेजसा प्रज्वलन्निव ॥ १५.२८.२७ ॥
Recorrendo ao poder do yoga, entrou no corpo do rei, resplandecendo como que pelo esplendor do rei do dharma.
15.28.28
विदुरस्य शरीरं तु तथैव स्तब्धलोचनम् ।
वृक्षाश्रितं तदा राजा ददर्श गतचेतनम् ॥ १५.२८.२८ ॥
Mas o corpo de Vidura estava igual, de olhos fixos, recostado a uma árvore; então o rei o viu sem consciência.
15.28.29
बलवन्तं तथाऽऽत्मानं मेने बहुगुणं तदा ।
धर्मराजो महातेजास्तच्च सस्मार पाण्डवः ॥ १५.२८.२९ ॥
Então Yudhiṣṭhira, rei do dharma, de grande esplendor, julgou-se forte e dotado de muitas qualidades, e também se lembrou disso.
15.28.30
पौराणमात्मनः सर्वं भविष्यं च विशाम्पते ।
योगधर्मं महातेजा व्यासेन कथिनं यथा ॥ १५.२८.३० ॥
Ó senhor dos povos, o de grande esplendor recordou todo o seu passado e futuro, e o dever do yoga tal como Vyāsa o ensinara.
15.28.31
धर्मराजश्च तत्रैनं सञ्चस्कारयिषुस्तदा ।
दग्धुकामोऽभवद्विद्वानथ वागभ्यभाषत ॥ १५.२८.३१ ॥
Então o rei do dharma, Yudhiṣṭhira, desejando realizar os ritos por ele, quis queimar o corpo; então o sábio falou.
15.28.32
भोभो राजन्न दग्धव्यमेतद्विदुरसंज्ञकम् ।
कलेबरमिहैवं ते धर्म एष सनातनः ॥ १५.२८.३२ ॥
Ó rei! Este corpo chamado Vidura não deve ser queimado; aqui está o teu dharma eterno.
15.28.33
लोको वैकर्तनो नाम भविष्यत्यस्य भारत ।
यतिधर्ममवाप्तोसौ नैष शोच्यः परंतप ॥ १५.२८.३३ ॥
Ó Bhārata, o seu mundo será chamado Vaikartana; ele alcançou o dever do asceta. Ó destruidor de inimigos, ele não deve ser lamentado.
15.28.34
इत्युक्तो धर्मराजः स विनिवृत्य ततः पुनः ।
राज्ञो वैचित्रवीर्यस्य तत्सर्वं प्रत्यवेदयत् ॥ १५.२८.३४ ॥
Assim instruído, o rei do dharma voltou e relatou tudo ao rei, filho de Vicitravīrya.
15.28.35
ततः स राजा धृतिमान्स च सर्वो जनस्तदा ।
भीमसेनादयश्चैव परं विस्मियमागताः ॥ १५.२८.३५ ॥
Então aquele rei firme, todo o povo, e Bhīmasena e os outros ficaram muito espantados.
15.28.36
तच्छ्रुत्वा प्रीतिमान्राजा भूत्वा धर्मजमब्रवीत् ।
आपो मूलं फलं चैव ममेदं प्रतिगृह्यताम् ॥ १५.२८.३६ ॥
Ao ouvir isso, o rei satisfeito disse ao filho do dharma: 'Água, raízes e frutos; que esta minha oferenda seja aceita.'
15.28.37
यदन्नो हि नरो राजंस्तदन्नोऽस्यातिथिः स्मृतः ।
इत्युक्तः स तथेत्येवं प्राह धर्मात्मजो नृपम् ॥ १५.२८.३७ ॥
Ó rei, aquele cujo alimento um homem come é considerado seu hóspede. Assim interpelado, o filho de Dharma, Yudhiṣṭhira, disse ao rei: “Assim seja”.
15.28.38
फलं मूलं च बुभुजे राज्ञा दत्तं सहानुजः ।
ततस्ते वृक्षमूलेषु कृतवासपरिग्रहाः।
तां रात्रिमवसन्सर्वे फलमूलजलाशनाः ॥ १५.२८.३८ ॥
Comeram os frutos e as raízes dados pelo rei, junto com seus irmãos mais novos. Depois, estabelecendo morada junto às raízes das árvores, todos passaram aquela noite comendo apenas frutos, raízes e água.