Mahābhārata · Adhyāya 15.38
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.38.1
दृष्ट्वा पुत्रांस्तथा पौत्रान्सानुबन्धाञ्जनाधिपः ।
धृतराष्ट्रः किमकरोद्राजा चैव युधिष्ठिरः ॥ १५.३८.१ ॥
Was taten König Dhṛtarāṣṭra und König Yudhiṣṭhira, nachdem sie ihre Söhne und Enkel samt deren Verwandten gesehen hatten, o Herr der Völker?
15.38.2
तद्दृष्ट्वा महदाश्चर्यं पुत्राणां दर्शनं पुनः ।
वीतशोकः स राजर्षिः पुनराश्रममागमत् ॥ १५.३८.२ ॥
Nachdem er jenen großen, wundersamen Anblick seiner Söhne wieder gesehen hatte, kehrte der königliche Weise, frei von Kummer, erneut in die Einsiedelei zurück.
15.38.3
इतरस्तु जनः सर्वस्ते चैव परमर्षयः ।
प्रतिजग्मुर्यथाकामं धृताराष्ट्राभ्यनुज्ञया ॥ १५.३८.३ ॥
Die übrigen Leute und auch jene höchsten Weisen kehrten, wie es ihnen gefiel, mit Dhṛtarāṣṭras Erlaubnis zurück.
15.38.4
पाण्डवास्तु महात्मानो लघुभूयिष्ठसैनिकाः ।
अनुजग्मुर्महात्मानं सदारास्तं महीपतिम् ॥ १५.३८.४ ॥
Die großherzigen Pāṇḍavas aber folgten, mit einem sehr kleinen Heer, dem großherzigen Herrscher der Erde zusammen mit ihren Gemahlinnen.
15.38.5
तमाश्रमगतं धीमान्ब्रह्मर्षिर्लोकपूजितः ।
द्वैपायनोऽभ्युपागम्य राजानमिदम्नब्रवीत् ॥ १५.३८.५ ॥
Der weise Brahmarṣi Dvaipāyana, von den Welten geehrt, trat zu jenem König, der in die Einsiedelei gekommen war, und sprach diese Worte.
15.38.6
धृताष्ट्र महाबाहो शृणु कौरवनन्दन ।
श्रुतास्ते ज्ञानवृद्धानामृषीणां पुण्यकर्मणाम् ॥ १५.३८.६ ॥
O Dhṛtarāṣṭra, Starkarmiger, höre, Freude der Kurus! Du hast von den Weisen gehört, den an Weisheit Alten, deren Taten verdienstvoll sind.
15.38.7
अद्धाभिजनवृद्धानां वेदवेदाङ्गवेदिनाम् ।
धर्मज्ञानां पुराणानां वदतां विविधाः कथाः ॥ १५.३८.७ ॥
Wahrlich, die vielfältigen Erzählungen, die von alten Männern edler Abstammung, Kennern der Veden und Vedāṅgas, Kennern des Dharma und Rezitatoren der Purāṇas vorgetragen wurden.
15.38.8
मा स्म शोके मनः कार्षीर्दिष्टे न व्यथते बुधः ।
श्रुतं देवरहस्यं ते नारदाद्देवदर्शनात् ॥ १५.३८.८ ॥
Lass deinen Geist nicht im Kummer verweilen; der Weise wird nicht von dem bekümmert, was bestimmt ist. Du hast das göttliche Geheimnis von Nārada und durch die Schau des Gottes vernommen.
15.38.9
गतास्ते क्षत्रधर्मेण शस्त्रपूतां गतिं शुभाम् ।
यथा दृष्टास्त्वया पुत्रास्तथा कामविहारिणः ॥ १५.३८.९ ॥
Deine Söhne haben durch die Pflicht des Kriegers das von Waffen geläuterte, glückliche Ziel erreicht; und wie du sie sahst, so wandeln sie nun nach Belieben.
15.38.10
युधिष्ठिरः स्वयं धीमान्भवन्तमनुरुध्यते ।
सहितो भ्रातृभिः सर्वैःइ सदारः ससुहृज्जनः ॥ १५.३८.१० ॥
Der weise Yudhiṣṭhira selbst wünscht, dir zu gefallen, zusammen mit all seinen Brüdern, seinen Frauen und seinen Freunden und Verwandten.
15.38.11
विसर्जयैनं यात्वेष स्वराज्यमनुशासताम् ।
मासः समधिकस्तेषामतीतो वसतां वने ॥ १५.३८.११ ॥
Entlasse ihn, er möge gehen, um sein eigenes Reich zu regieren; mehr als ein Monat ist für sie vergangen, während sie im Wald weilten.
15.38.12
एतद्धि नित्यं यत्नेन पदं रक्ष्यं नराधिप ।
बहुप्रत्यर्थिकं ह्येतद्राज्यं नाम कुरूद्वह ॥ १५.३८.१२ ॥
Dieser Thron muss stets mit Mühe bewacht werden, o Herr der Menschen; denn dieses Reich, o Bester der Kurus, hat viele Rivalen.
15.38.13
इत्युक्तः कौरवो राजा व्यासेनामितबुद्धिना ।
युधिष्ठिरमथाहूय वाग्मी वचनमब्रवीत् ॥ १५.३८.१३ ॥
So angesprochen von Vyāsa, dem Unermesslichen an Verstand, rief der Kaurava-König Yudhiṣṭhira herbei und sprach beredt diese Worte.
15.38.14
अजातशत्रो भद्रं ते शृणु मे भ्रातृभिः सह ।
त्वत्प्रसादान्महीपाल शोको नास्मान्प्रबाधते ॥ १५.३८.१४ ॥
O Yudhiṣṭhira, mögest du Glück haben. Höre mich an, zusammen mit deinen Brüdern. O Beschützer der Erde, durch deine Gnade quält uns der Kummer nicht.
15.38.15
रमे चाहं त्वया पुत्र पुरेव गजसाहये ।
नाथेनानुगतो विद्वन्प्रियेषु परिवर्तिना ॥ १५.३८.१५ ॥
Mein Sohn, wie früher in Gajasāhvaya erfreue ich mich an dir. O Gelehrter, von dir als Beschützer begleitet, der du unter den Lieben wandelst, finde ich meine Freude.
15.38.16
प्राप्तं पुत्रफलं त्वत्तः प्रीतिर्मे परमा त्वयि ।
न मे मन्युर्महाबाहो गम्यतां मा चिरं कृथाः ॥ १५.३८.१६ ॥
Von dir habe ich die Frucht eines Sohnes erlangt, und meine höchste Zuneigung gilt dir. O Starkarmiger, ich hege keinen Zorn. Geh, und zögere nicht lange.
15.38.17
भवन्तं चेह संप्रेक्ष्य तपो मे परिहीयते ।
उपयुक्तं शरीरं च त्वां दृष्ट्वा धारितं पुनः ॥ १५.३८.१७ ॥
Dich hier zu erblicken, verringert meine Askese; doch da ich dich gesehen habe, wird mein Körper wieder erhalten.
15.38.18
मातरौ ते तथैवेमे शीर्णपर्णकृताशने ।
मम तुल्यव्रते पुत्र न चिरं वर्तयिष्यतः ॥ १५.३८.१८ ॥
Auch deine beiden Mütter, die sich von abgefallenen Blättern nähren, halten dasselbe Gelübde wie ich. Mein Sohn, sie werden nicht lange durchhalten.
15.38.19
दुर्योधनप्रभृतयो दृष्टा लोकान्तरं गताः ।
व्यासस्य तपसो वीर्याद्भवतश्च समागमात् ॥ १५.३८.१९ ॥
Durch die Kraft der Askese Vyāsas und durch euer Zusammentreffen wurden Duryodhana und die übrigen gesehen, wie sie in eine andere Welt gegangen waren.
15.38.20
प्रयोजनं चिरं वृत्तं जीवितस्य ममानघ ।
उग्रं तपः समास्थास्येत्वमनुज्ञातुमर्हसि ॥ १५.३८.२० ॥
O Makelloser, der Zweck meines langen Lebens ist erfüllt; ich werde strenge Askese üben, und du solltest es mir erlauben.
15.38.21
त्वय्यद्य पिण्डः कीर्तिश्च कुलं चेदं प्रतिष्ठितम् ।
श्वोवाऽद्य वा महाबाहो गम्यतां माचिरं कृथाः ॥ १५.३८.२१ ॥
In dir ruhen heute Totenopfer, Ruhm und dieses Geschlecht; o Starkarmiger, geh morgen oder heute, zögere nicht.
15.38.22
राजनीतिः सुबहुशः श्रुता ते भरतर्षभ ।
संदेष्टव्यं न पश्यामि कृतमेतावता विभो ॥ १५.३८.२२ ॥
O Stier der Bharatas, du hast die Staatskunst schon oft gehört; ich sehe nichts, was ich dir noch auftragen müsste, o Mächtiger, so viel ist genug.
15.38.23
इत्युक्तवचनं तं तु नृपो राजानमब्रवीत् ।
न मामर्हसि धर्मज्ञ परित्यक्तुमनागसम् ॥ १५.३८.२३ ॥
Als diese Worte gesprochen waren, sprach der König zu dem König: O Kenner des Dharma, du solltest mich nicht verlassen, der ich schuldlos bin.
15.38.24
कामं गच्छन्तु मे सर्वे भ्रातरोऽनुचरास्तथा ।
भवन्तमहमन्विष्ये मातरौ च यतव्रतः ॥ १५.३८.२४ ॥
Mögen alle meine Brüder und Diener nach Belieben gehen; in meinem Gelübde standhaft, werde ich selbst dich und beide Mütter suchen.
15.38.25
तमुवाचाथ गान्धारी मैवं पुत्र शृणुष्व च ।
त्वय्यधीनं कुरुकुलं पिण्डश्च श्वशुरस्य मे ॥ १५.३८.२५ ॥
Da sprach Gāndhārī zu ihm: 'Sohn, sprich nicht so, höre. Das Kuru-Geschlecht und das Totenopfer für meinen Schwiegervater hängen von dir ab.'
15.38.26
गम्यतां पुत्र पर्याप्तमेतावत्पूजिता वयम् ।
राजा यदाह तत्कार्यं त्वया पुत्र पितुर्वचः ॥ १५.३८.२६ ॥
'Sohn, geh. Dies genügt, wir sind geehrt worden. Was der König gesagt hat, Sohn, ist das Wort deines Vaters; du musst es erfüllen.'
15.38.27
इत्युक्तः स तु गान्धार्या कुन्तीमिदमभाषत ।
स्नेहबाष्पाकुले नेत्रे परिमृज्य विनीतवत् ॥ १५.३८.२७ ॥
Als Gāndhārī so gesprochen hatte, wandte er sich an Kuntī, wischte die von Zuneigungstränen gefüllten Augen und sprach demütig.
15.38.28
विसर्जयति मां राजा गान्धारी च यशस्विनी ।
भवत्यां बद्धचित्तस्तु कथं यास्यामि दुःखितः ॥ १५.३८.२८ ॥
Der König und die ruhmreiche Gāndhārī entlassen mich, doch mein Herz ist an dich gebunden; wie soll ich, betrübt, gehen?
15.38.29
न चोत्सहे तपोविघ्नं कर्तुं ते धर्मचारिणि ।
तपसो हि परं नास्ति तपसा विन्दते महत् ॥ १५.३८.२९ ॥
Auch will ich, o Frau von rechtschaffenem Wandel, deine Askese nicht behindern. Nichts ist höher als Askese; durch Askese erlangt man das Große.
15.38.30
ममापि न तथा राज्ञि राज्ये बुद्धिर्यथा पुरा ।
तपस्येवानुरक्तं मे मनः सर्वात्मना तथा ॥ १५.३८.३० ॥
Königin, mein Sinn ist nicht mehr auf das Reich gerichtet wie früher; mein Herz ist ganz der Askese zugewandt.
15.38.31
शून्येयं च मही कृत्स्ना न मे प्रीतिकरी शुभे ।
बान्धवा नः परिक्षीणा बलं नो न यथा पुरा ॥ १५.३८.३१ ॥
Diese ganze Erde ist leer, und sie erfreut mich nicht mehr, o Glückverheißende. Unsere Verwandten sind sehr geschwächt, und unsere Kraft ist nicht mehr wie früher.
15.38.32
पाञ्चालाः सुभृशं क्षीणाः कन्यामात्रावशेषिताः ।
न तेषां कुलकर्तारं कञ्चित्पश्याम्यहं शुभे ॥ १५.३८.३२ ॥
Die Pāñcālas sind sehr geschwächt, nur Jungfrauen sind unter ihnen übrig. O Glückverheißende, ich sehe unter ihnen niemanden, der das Geschlecht fortführen könnte.
15.38.33
सर्वे हि भस्मासान्नीतास्ते द्रोणेन रणाजिरे ।
अवशिष्टाश्च निहता द्रोणपुत्रेण वै निशि। ॥ १५.३८.३३ ॥
Sie alle wurden von Droṇa auf dem Schlachtfeld zu Asche gemacht, und die Übrigen wurden in der Nacht vom Sohn Droṇas erschlagen.
15.38.34
चेदयश्चैव मत्स्याश्च दृष्टपूर्वास्तथैव नः ।
केवलं वृष्णिचक्रं च वासुदेवपरिग्रहात्।
यद्दृष्ट्वा स्थातुमिच्छामि धर्मार्थं नार्थहेतुतः ॥ १५.३८.३४ ॥
Die Cedi und die Matsya haben wir früher auch gesehen, doch jetzt bleibt nur noch die Schar der Vṛṣṇi übrig, durch die Gunst Vāsudevas. Sie zu sehen, möchte ich hier bleiben, um des dharma willen, nicht um des Reichtums willen.
15.38.35
शिवेन पश्य नः सर्वान्दुर्लभं तव दर्शनम् ।
भविष्यत्यंब राजा हि तीव्रं चारप्स्यते तपः ॥ १५.३८.३५ ॥
Blicke uns alle mit Segen an, denn dein Anblick ist selten. Mutter, der König wird strenge Askese üben.
15.38.36
एतच्छ्रुत्वा महाबाहुः सहदेवो युधांपतिः ।
युधिष्ठिरमुवाचेदं बाष्पव्याकुललोचनः ॥ १५.३८.३६ ॥
Als Sahadeva, der Starkarmige, Herr der Krieger, dies gehört hatte, sprach er mit tränenverhangenen Augen diese Worte zu Yudhiṣṭhira.
15.38.37
नोत्सहेऽहं परित्यक्तुं मातरं भरतर्षभ ।
प्रतियातु भवान्क्षिप्रं तपस्तप्स्याम्यहं वने ॥ १५.३८.३७ ॥
O Stier der Bharatas, ich kann meine Mutter nicht verlassen. Kehre rasch zurück; ich werde im Wald Askese üben.
15.38.38
इहैव शोषयिष्यामि तपसेदं कलेवरम् ।
पादशुश्रूषणेरक्तो राज्ञो मात्रोस्तथाऽनयोः ॥ १५.३८.३८ ॥
Hier werde ich durch Askese diesen Leib austrocknen, ganz hingegeben an den Dienst an den Füßen des Königs und dieser beiden Mütter.
15.38.39
तमुवाच ततः कुन्ती परिष्वज्य महाभुजम् ।
गम्यतां पुत्र मैवं त्वं वोचः कुरु वचो मम ॥ १५.३८.३९ ॥
Da umarmte Kuntī jenen Starkarmigen und sprach: Geh, Sohn; sprich nicht so; tu, was ich sage.
15.38.40
आगमा वः शिवाः सन्तु स्वस्था भवत पुत्रकाः ।
उपरोधो भवेदेवमस्माकं तपसः कृते ॥ १५.३८.४० ॥
Mögen eure Wege glückverheißend sein; meine Söhne, seid wohlauf und in Frieden. Ein solches Hindernis entstünde uns um unserer Askese willen.
15.38.41
त्वत्स्नेहपाशबद्धा च हीयेयं तपसः परात् ।
तस्मात्पुत्रक गच्छ त्वं शिष्टमल्पं च नः प्रभो ॥ १५.३८.४१ ॥
In die Schlinge meiner Liebe zu dir verstrickt, würde ich von der höchsten Askese abfallen. Darum, Sohn, geh; Herr, was uns an Leben bleibt, ist wenig.
15.38.42
एवं संस्तंभितं वाक्यैः कुन्त्या बहुविधैर्मनः ।
सहदेवस्य राजेन्द्र राज्ञश्चैव विशेषतः ॥ १५.३८.४२ ॥
O König der Könige, so wurde Sahadevas Sinn durch Kuntīs vielerlei Worte festgehalten, und besonders der des Königs.
15.38.43
ते मात्रा समनुज्ञाता राज्ञा च कुरुपुङ्गवाः ।
अभिवाद्य कुरुश्रेष्ठमामन्त्रयितुमारभन् ॥ १५.३८.४३ ॥
Von ihrer Mutter und dem König mit Erlaubnis entlassen, grüßten die Stiere unter den Kurus den Besten der Kurus und begannen Abschied zu nehmen.
15.38.44
राज्यं प्रति गमिष्यामः शिवेन प्रतिनन्दितः ।
अनुज्ञातास्त्वया राजन्गमिष्यामो विकल्मषाः ॥ १५.३८.४४ ॥
Mit gutem Segen verabschiedet, werden wir zum Reich aufbrechen; mit deiner Erlaubnis, o König, ziehen wir rein von Schuld fort.
15.38.45
एवमुक्तः स राजर्षिर्धर्मराज्ञा महात्मना ।
अनुयज्ञे जयाशीर्भिः पूजयित्वा युधिष्ठिरम् ॥ १५.३८.४५ ॥
So angesprochen vom großherzigen König des Dharma, ehrte jener königliche Weise am Ende des Opfers Yudhiṣṭhira mit Segenswünschen des Sieges...
15.38.46
भीमं च बलिनां श्रेष्ठं सान्त्वयामास पार्थिवः ।
स चास्य सम्यङ्मेधावी प्रत्यपद्यत वीर्यवान् ॥ १५.३८.४६ ॥
Der König tröstete auch Bhīma, den Besten der Starken, und jener Weise und Tapfere nahm seine Worte vollständig an.
15.38.47
अर्जुनं च समाश्लिष्य यंमौ च भरतर्षभौ ।
अनुयज्ञे स कौरव्यः परिष्वज्याभिनन्द्य च ॥ १५.३८.४७ ॥
Nachdem jener Kaurava Arjuna und die beiden Stiere der Bharatas, die Zwillinge, umarmt hatte, grüßte er sie am Ende des Opfers herzlich...
15.38.48
गान्धार्या चाभ्यनुज्ञाताः कृतपादाभिवादनाः ।
जनन्या समुपाघ्राताः परिष्वक्ताश्च ते नृपम् ॥ १५.३८.४८ ॥
Auch von Gāndhārī mit Erlaubnis entlassen, nachdem sie ihr zu Füßen gefallen waren und von der Mutter auf das Haupt geküsst und umarmt worden waren, gingen sie zum König.
15.38.49
चक्रुः प्रदक्षिणं सर्वे वत्सा इव निवारणे ।
पुनः पुनर्निरीक्षन्तः प्रचक्रुस्ते प्रदक्षिणम् ॥ १५.३८.४९ ॥
Wie Kälber, die am Gehege zurückgehalten werden, umkreisten sie alle nach rechts und blickten dabei immer wieder zurück.
15.38.50
द्रौपदीप्रमुखाश्चैव सर्वाः कौरवयोषितः ।
न्यायतः श्वशुरे वृत्तिं प्रयुज्य प्रययुस्ततः ॥ १५.३८.५० ॥
Angeführt von Draupadī brachen alle Frauen der Kaurava, nachdem sie sich gegenüber dem Schwiegervater gebührend verhalten hatten, von dort auf.
15.38.51
श्वश्रूभ्यां समनुज्ञाताः परिष्वज्याभिनन्दिताः ।
संदिष्टाश्चेतिकर्तव्यं प्रययुर्भर्तृभिः सह ॥ १५.३८.५१ ॥
Von den Schwiegermüttern erlaubt, umarmt und gesegnet und über ihre Pflichten belehrt, brachen sie mit ihren Gatten auf.
15.38.52
ततः प्रजज्ञे निनदः सूतानां युज्यतामिति ।
उष्ट्राणां क्रोशतां चापि हयानां हेषतामपि ॥ १५.३८.५२ ॥
Da erhob sich das Geschrei der Wagenlenker: »Spannt an!«, dazu das Brüllen der Kamele und das Wiehern der Pferde.
15.38.53
ततो युधिष्ठिरो राजा सदारः सहसैनिकः ।
नगरं हास्तिनपुरं पुनरायात्सबान्धवः ॥ १५.३८.५३ ॥
Da kehrte König Yudhiṣṭhira mit seinen Frauen, seinen Soldaten und seinen Verwandten wieder in die Stadt Hāstinapura zurück.