மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 15.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.6.1
ततो राज्ञाऽभ्यनुज्ञातो धृतराष्ट्रो महामनाः ।
ययौ स्वभवनं राजा गान्धार्याऽनुगतस्तदा ॥ १५.६.१ ॥
அப்போது அரசனால் அனுமதி பெற்ற பெருமனம் கொண்ட திருதராஷ்டிரன் தன் மாளிகைக்குச் சென்றான்; அப்போது காந்தாரி அவனைப் பின்தொடர்ந்தாள்.
15.6.2
मन्दप्राणगतिर्धामान्कृच्छ्रादिव समुद्वहन् ।
पदानि स महीपालो जीर्णो गजपतिर्यथा ॥ १५.६.२ ॥
மெல்லிய மூச்சும் மெதுவான நடையுமுடைய அந்த ஒளிமிக்க அரசன் சிரமத்துடன் அடிகளைத் தூக்கி வைத்தான்; முதிர்ந்த யானைத்தலைவன் போல.
15.6.3
तमन्वगच्छद्विदुरो विद्वान्सूतश्च संजयः ।
स चापि परमेष्वासः कृपः सारद्वतस्तथा ॥ १५.६.३ ॥
அவனைப் பின்தொடர்ந்தனர் அறிஞர் விதுரனும், தேரோட்டி சஞ்சயனும்; அவ்வாறே பெரும் வில்வீரன் சாரத்வதன் கிருபனும்.
15.6.4
स प्रविश्य गृहं राजा कृतपूर्वाह्णिकक्रियः ।
तर्पयित्वा द्विजश्रेष्ठानाहारमकरोत्तदा ॥ १५.६.४ ॥
அரசன் மாளிகைக்குள் நுழைந்து முற்பகல் கடன்களை முடித்து, சிறந்த இருபிறப்பாளர்களை மனநிறைவு செய்து, அப்போது உணவு உண்டான்.
15.6.5
गान्धारी चैव धर्मज्ञा कुन्त्या सह मनस्विनी ।
वधूभिरुपचारेणि पूजिताऽभुङ्क्त भारत ॥ १५.६.५ ॥
தர்மத்தை அறிந்த மனஸ்வினி காந்தாரியும் குந்தியுடன் சேர்ந்து, மருமகள்களால் உபசாரத்துடன் கௌரவிக்கப்பட்டு, ஓ பாரதா, உண்டாள்.
15.6.6
कृताहारं कृताहाराः सर्वे ते विदुरादयः ।
पाण्डवाश्च कुरुश्रेष्ठमुपातिष्ठन्त तं नृपम् ॥ १५.६.६ ॥
உண்டு முடித்த அவர்கள் அனைவரும் — விதுரன் முதலானோரும், பாண்டவர்களும் — அந்தக் குருசிறந்த அரசனிடம் வந்து நின்றனர்.
15.6.7
ततोऽब्रवीन्महाराजः कुन्तीपुत्रमुपह्वरे ।
निषण्णं पाणिना पृष्ठे संस्पृशन्नंबिकासुतः ॥ १५.६.७ ॥
அப்போது மஹாராஜா, அம்பிகையின் மகன், தனியிடத்தில் அமர்ந்திருந்த குந்தியின் மகனிடம் பேசினார், அவரது முதுகைத் தொட்டபடி.
15.6.8
अप्रमादस्त्वया कार्यः सर्वथा कुरुनन्दन ।
अष्टाङ्गे राजशार्दूल राज्ये धर्मपुरस्कृते ॥ १५.६.८ ॥
குருக்களின் மகிழ்ச்சியே, நீ எல்லா வகையிலும் கவனமாக இருக்க வேண்டும். அரசர்களில் புலியே, தர்மத்தை முன்னிறுத்தும் எண் அங்க அரசில்.
15.6.9
तत्तु शक्यं महाराज रक्षितुं पाण्डुनन्दन ।
राज्यं धर्मेण कौन्तेय विद्वानसि निबोध तत् ॥ १५.६.९ ॥
மஹாராஜா, பாண்டுவின் மகிழ்ச்சியே, அதைக் காப்பது இயலும். குந்தியின் மகனே, தர்மத்தால் அரசைக் காப்பாய். நீ அறிஞன், அதை உணர்.
15.6.10
विद्यावृद्धान्सदैव त्वमुपासीथा युधिष्ठिर ।
शृणुयास्ते च यद्ब्रूयुः कुर्याश्चैवाविचारयन् ॥ १५.६.१० ॥
யுதிஷ்டிரா, கல்வியில் முதியோரை எப்போதும் நீ அணுக வேண்டும். அவர்கள் சொல்வதைக் கேள், சிந்திக்காமல் அதைச் செய்.
15.6.11
प्रातरुस्थाय तान्राजन्पूजयित्वा यथाविधि ।
कृत्यकाले समुत्पन्ने पृच्छेथाः कार्यमात्मनः ॥ १५.६.११ ॥
அரசே, காலையில் எழுந்து அவர்களை முறைப்படி வணங்கி, செயலின் வேளை வரும்போது உன் காரியம் பற்றி அவர்களிடம் கேள்.
15.6.12
ते तु सम्मानिता राजंस्त्वया लोकहितार्थिना ।
प्रवक्ष्यन्ति हितं तात सर्वथा तव भारत ॥ १५.६.१२ ॥
அரசே, உலக நன்மையை விரும்பும் நீ அவர்களை மதித்தால், அவர்கள் உனக்கு எல்லா வகையிலும் நன்மையானதைச் சொல்வார்கள். அன்பு மகனே, பாரதனே.
15.6.13
इन्द्रियाणि च सर्वाणि वाजिवत्परिपालय ।
हितायैव भविष्यन्ति रक्षितं द्रविणं यथा ॥ १५.६.१३ ॥
உன் எல்லா புலன்களையும் குதிரைகளைப் போல் அடக்கி ஆளு. பாதுகாக்கப்பட்ட செல்வம் போல அவை உனக்கு நன்மை தரும்.
15.6.14
अमात्यानुपधातीतान्पितृपैतामहाञ्शुचीन् ।
दान्तान्कर्मसु सर्वेषु मुख्यान्मुख्येषु योजयेः ॥ १५.६.१४ ॥
தந்தை, பாட்டனார் காலத்திலிருந்து வரும், சோதனைகளுக்கு அப்பாற்பட்ட, தூய்மையும் அடக்கமும் உள்ள அமைச்சர்களை எல்லாப் பணிகளிலும், முக்கியப் பதவிகளில் முக்கியமானவர்களையும் நியமி.
15.6.15
चारयेथाश्च सततं चारैरविदितः परैः ।
परीक्षितैर्बहुविधैः स्वराष्ट्रेषु परेषु च ॥ १५.६.१५ ॥
பிறரால் அறியப்படாமல், பலவகையாகச் சோதிக்கப்பட்ட ஒற்றர்களை உன் நாட்டிலும் பிற நாடுகளிலும் எப்போதும் உலவவிடு.
15.6.16
पुरं च ते सुगुप्तं स्याद्दृढप्राकारतोरणम् ।
अट्टाट्टालकसम्बाधं षट्पदं सर्वतो दिशम् ॥ १५.६.१६ ॥
உன் நகரம் நன்கு பாதுகாக்கப்பட்டதாக இருக்கட்டும். உறுதியான மதில்களும் வாயில்களும், காவல் மாடங்களாலும் கோபுரங்களாலும் நிறைந்து, நான்கு திசைகளிலும் சதுர அமைப்புடன் இருக்கட்டும்.
15.6.17
तस्य द्वाराणि सर्वाणि पर्याप्तानि बृहन्ति च ।
सर्वतः सुविभक्तानि यन्त्रैरारक्षितानि च ॥ १५.६.१७ ॥
அதன் எல்லா வாயில்களும் போதுமானதாகவும் பெரியதாகவும், எல்லா பக்கங்களிலும் நன்கு அமைக்கப்பட்டு, பொறிகளால் காக்கப்பட்டதாகவும் இருக்கட்டும்.
15.6.18
पुरुषैरलमर्थस्ते विदितैः कुलशीलतः ।
आत्मा च रक्ष्यः सततं भोजनादिषु भारत।
विहाराहारकालेषु माल्यशय्यासनेषु च ॥ १५.६.१८ ॥
குலமும் நடத்தையும் அறியப்பட்ட ஆட்கள் உனக்குப் போதுமானவர்கள். பாரதனே, உணவு முதலியவற்றில், உலாவும் உண்ணும் நேரங்களில், மாலை, படுக்கை, இருக்கைகளில் எப்போதும் உன்னைக் காக்க வேண்டும்.
15.6.19
स्त्रियश्च ते सुगुप्ताः स्युर्वृद्धैराप्तैरधिष्ठिताः ।
शीलवद्भिः कुलीनैश्च विद्वद्भिश्च युधिष्ठिर ॥ १५.६.१९ ॥
யுதிஷ்டிரா, உன் பெண்கள் முதியோர், நம்பகமானவர்கள், நல்லொழுக்கமுடையோர், உயர்குலத்தோர், கற்றோர் ஆகியோரின் மேற்பார்வையில் நன்கு பாதுகாக்கப்படட்டும்.
15.6.20
मन्त्रिणिश्चैव कुर्वीथा द्विजान्विद्याविशारदान् ।
विनीतांश्च कुलीनांश्च धर्मार्थकुशलानृजून् ॥ १५.६.२० ॥
நீ அமைச்சர்களாக கல்வியில் வல்லவர்களான அந்தணர்களையும், பணிவுடையோரையும், உயர்குலத்தோரையும், தர்மம் மற்றும் அர்த்தத்தில் திறமையானவர்களையும், நேர்மையானவர்களையும் நியமிக்க வேண்டும்.
15.6.21
तैः सार्धं मन्त्रयेथास्त्वं नात्यर्थं बहुभिःक सह ।
समस्तैरपि च व्यस्तैर्व्यपदेशेन केनचित् ॥ १५.६.२१ ॥
அவர்களுடன் நீ ஆலோசிக்க வேண்டும்; ஆனால் அதிகமானோருடன் அல்ல. அனைவரையும் ஒன்றாகவோ தனித்தனியாகவோ, ஏதேனும் ஒரு சாக்கில் அழைக்கலாம்.
15.6.22
सुसंवृतं मन्त्रगृहं स्थलं चारुह्य मन्त्रयेः ।
अरण्ये निःशलाके वा न च रात्रौ कथञ्चन ॥ १५.६.२२ ॥
நன்கு மறைக்கப்பட்ட ஆலோசனை மண்டபத்திலோ, அல்லது உயர்ந்த இடத்தில் ஏறியோ ஆலோசிக்க வேண்டும்; அல்லது யாரும் கேட்காத காட்டில். இரவில் எவ்வகையிலும் ஆலோசிக்கக் கூடாது.
15.6.23
वानराः पक्षिणश्चैव ये मनुष्यानुकारिणः ।
सर्वे मन्त्रगृहे वर्ज्या ये चापि जडपङ्गवः ॥ १५.६.२३ ॥
மனிதர்களைப் பின்பற்றும் குரங்குகளும் பறவைகளும், மேலும் மூடரும் மந்தபுத்தியுடையோரும், அனைவரும் ஆலோசனை மண்டபத்திலிருந்து விலக்கப்பட வேண்டும்.
15.6.24
मन्त्रभेदे हि ये दोषा भन्ति पृथिवीक्षिताम् ।
न ते शक्याः समाधातुं कथञ्चिदिति मे मतिः ॥ १५.६.२४ ॥
ஆலோசனை வெளிப்பட்டால் அரசர்களுக்கு ஏற்படும் குற்றங்களை எவ்வகையிலும் சரிசெய்ய முடியாது என்பது என் கருத்து.
15.6.25
दोषांश्च मन्त्रभेदस्य ब्रूयास्त्वं मन्त्रिमण्डले ।
अभेदे च गुणा राजन्पुनःपुनररिंदम ॥ १५.६.२५ ॥
ராஜனே, அமைச்சர் சபையில் ரகசிய ஆலோசனை வெளிப்படுவதன் குற்றங்களையும், அதை காப்பதன் நன்மைகளையும் நீ மீண்டும் மீண்டும் எடுத்துரைக்க வேண்டும், எதிரிகளை அடக்குபவனே.
15.6.26
पौरजानपदानां च शौचशौचे युधिष्ठिर ।
यथा स्याद्विदितं राजंस्तथा कार्यं कुरूद्वह ॥ १५.६.२६ ॥
யுதிஷ்டிரா, நகரவாசிகளும் கிராமவாசிகளும் தூய்மையான, தூய்மையற்ற நடத்தையில் என்ன நிலையில் இருக்கிறார்களோ அதை நன்கு அறிந்து, அதற்கேற்ப செயல்பட வேண்டும், குருக்களில் சிறந்தவனே.
15.6.27
व्यवहारश्च ते राजन्नित्यमाप्तैरधिष्ठितः ।
योज्यस्तुष्टैर्हितै राजन्नित्यं चारैरनुष्ठितः ॥ १५.६.२७ ॥
ராஜனே, உன் நிர்வாகம் எப்போதும் நம்பகமானவர்களால் மேற்பார்வையிடப்பட வேண்டும்; திருப்தியும் நலமும் கொண்டவர்கள் அதில் நியமிக்கப்பட வேண்டும்; ராஜனே, எப்போதும் ஒற்றர்களால் அது கண்காணிக்கப்பட வேண்டும்.
15.6.28
परिमाणं विदित्वा च दण्डं दण्ड्येषु भारत ।
प्रणयेयुर्यथान्यायं पुरुषास्ते युधिष्ठिर ॥ १५.६.२८ ॥
பாரதா, தண்டனையின் அளவை அறிந்து, தண்டிக்கப்பட வேண்டியவர்கள் மீது நியாயப்படி உன் அதிகாரிகள் தண்டனை விதிக்கட்டும், யுதிஷ்டிரா.
15.6.29
आदानरुचयश्चैव परदाराभिमर्शिनः ।
उग्रदण्डिप्रधानाश्च मिथ्याव्याहारिणस्तथा ॥ १५.६.२९ ॥
பிறர் பொருளை எடுப்பதில் விருப்பம் கொண்டவர்களும், பிறர் மனைவியைத் தொடுபவர்களும், கடுமையான தண்டனை விதிப்பதில் முதன்மையானவர்களும், பொய் பேசுபவர்களும் அவ்வாறே (தண்டிக்கப்பட வேண்டியவர்கள்).
15.6.30
आक्रोष्टारश्च लुब्धाश्च हर्तारः साहसप्रियाः ।
सभाविहारभेत्तारो वर्णानां च प्रदूषकाः।
हिरण्यदण्ड्या वध्याश्च कर्तव्या देशकालतः ॥ १५.६.३० ॥
பழித்துரைப்பவர்கள், பேராசைக்காரர்கள், பறிப்பவர்கள், வன்முறையை விரும்புபவர்கள், சபையின் அமைதியைக் குலைப்பவர்கள், வர்ணங்களைக் கெடுப்பவர்கள் — இவர்களை தேசம் காலம் ஏற்ப பொன் தண்டத்தால் தண்டிக்கவும், சிலரை கொல்லவும் வேண்டும்.
15.6.31
अवरोधभूमौ भृत्यैश्च पानं सह विवर्जयेत् ।
आक्रोशन्त्यनुमत्तास्ते कलत्रं वाऽपि गृह्णते ॥ १५.६.३१ ॥
அந்தப்புரத்தில் ஊழியர்களுடன் சேர்ந்து மது அருந்தக்கூடாது. போதையில் அவர்கள் திட்டுவார்கள், அல்லது மனைவியையும் பிடித்துக்கொள்வார்கள்.
15.6.32
जिघांसन्त्यपि शस्त्रेण नष्टाः क्रीडन्ति चोत्कटाः ।
नानाक्षेपा व्याहरन्ति गम्यागम्यं न जानते ॥ १५.६.३२ ॥
அறிவிழந்து அடங்காதவர்களாகி அவர்கள் ஆயுதத்தால் கொல்லவும் விரும்புகிறார்கள்; விளையாடுகிறார்கள். பல்வேறு பழிச்சொற்களைப் பேசுகிறார்கள், தகுதியானவரையும் தகாதவரையும் அறியார்கள்.
15.6.33
अतिपानेनि राजाऽपि सर्वं कोशं विनाशयेत् ।
वितरेद्गायकेभ्यश्च वृथा च द्रव्यसञ्चयम् ॥ १५.६.३३ ॥
அதிக மதுவால் அரசனும் முழு கருவூலத்தையும் அழித்துவிடுவான். பாடகர்களுக்கு வீணாகச் செல்வக்குவியலைப் பகிர்ந்தளிப்பான்.
15.6.34
शब्दमात्मनि दोषांश्च पिबेदेकश्च जायया ।
युक्त्या प्रकाशमयति सुवीर्यस्यि विवृद्धये ॥ १५.६.३४ ॥
தன்னுள்ளே உள்ள குற்றங்களையும் செய்தியையும் கருதி, மனைவியுடன் மட்டும் தனிமையில் அருந்த வேண்டும். யுக்தியால் வெளிப்படுத்துக, அந்த வீரனின் வளர்ச்சிக்காக.
15.6.35
प्रातरेव हि पश्यथा ये कुर्युः प्रियकर्म ते ।
अलङ्कारमथो भोज्यमत ऊर्ध्वं समाचरेः ॥ १५.६.३५ ॥
காலையிலேயே நல்ல செயல்களைச் செய்தவர்களை நீ பார்க்க வேண்டும். பின்னர் அவர்களுக்கு அணிகலன்களும் உணவும் அளிக்க வேண்டும்.
15.6.36
पश्येथाश्चि ततो योधान्सदा त्वं प्रतिहर्षयन् ।
दूतानां च चराणां च प्रदोषस्ते सदा भवेत् ॥ १५.६.३६ ॥
பின்னர் நீ எப்போதும் வீரர்களைப் பார்த்து அவர்களை மகிழ்வித்துக்கொண்டிருக்க வேண்டும். தூதர்களும் ஒற்றர்களும் கொடுக்கும் மாலை அறிக்கை உனக்கு எப்போதும் கிடைக்க வேண்டும்.
15.6.37
सदा चापररात्रान्ते भवेत्कार्यार्थनिर्णयः ।
मध्यरात्रे विहारस्ते मध्याह्ने च सदा भवेत् ॥ १५.६.३७ ॥
எப்போதும் இரவின் பிற்பகுதியின் முடிவில் காரியங்களையும் அவற்றின் நோக்கங்களையும் தீர்மானிக்கும் பணி இருக்கட்டும். நள்ளிரவில் உனக்கு ஓய்வும் களிப்பும் இருக்கட்டும்; நண்பகலிலும் எப்போதும் அவ்வாறே இருக்கட்டும்.
15.6.38
सर्वे त्वौपयिकाः कालाः कार्याणां भरतर्षभ ।
तथैवालङ्कृतः काले तिष्ठिथा भूरिदक्षिणः ॥ १५.६.३८ ॥
பரதர்களில் காளையே, காரியங்களுக்குரிய காலங்கள் அனைத்தும் தகுந்தவையே. அவ்வாறே உரிய காலத்தில் அலங்கரிக்கப்பட்டு, மிக்க தக்ஷிணை அளிப்பவனாக நீ நிலைபெற்றிருக்க வேண்டும்.
15.6.39
न विद्राव्य च तिष्ठेत परिहार्य विभूषणम् ।
प्रयोज्यं सर्वदैवेह मङ्गल्यं पापनाशनम् ॥ १५.६.३९ ॥
அவற்றை விலக்கி நிற்கக் கூடாது; தவிர்க்கத்தக்க அணிகலனையும் அணியக் கூடாது. இங்கு எப்போதும் மங்களகரமானதும் பாவத்தை அழிப்பதுமான அணிகலனையே பயன்படுத்த வேண்டும்.
15.6.40
चक्रवत्तात कार्याणां पर्यायो दृश्यते सदा ।
कोशस्य निचये यत्नं कुर्वीथा न्यायतः सदा।
विविधस्य महाराज विपरीतं विवर्जयेः ॥ १५.६.४० ॥
அன்பு மகனே, காரியங்களின் சுழற்சி எப்போதும் சக்கரத்தைப் போல் காணப்படுகிறது. கருவூலம் சேர்ப்பதில் எப்போதும் நியாயமாக முயற்சி செய். மகாராஜனே, பலவகைக் காரியங்களில் எதிரான வழியைத் தவிர்.
15.6.41
चारैर्विदित्वा शत्रूंश्च ये राज्ञामन्तरैषिणः ।
तानाप्तैः पुरुषैर्दूराद्धातयेथा नराधिप ॥ १५.६.४१ ॥
ஒற்றர்களால் அறிந்து, அரசர்களுக்கு இடைவெளி தேடும் பகைவர்களை, நம்பிக்கையான மனிதர்களைக் கொண்டு தொலைவிலிருந்தே கொல்வித்துவிடு, மனிதர்களின் அதிபதியே.
15.6.42
कर्म दृष्ट्वाऽथ भृत्यांस्त्वं वरयेथाः कुरूद्वह ।
कारयेथाश्च कर्माणि युक्तायुक्तैरधिष्ठितैः ॥ १५.६.४२ ॥
குருக்களில் சிறந்தவனே, பின்னர் செயல்களைக் கவனித்து ஏவலர்களை நீ தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்; பொருத்தமானவரும் பொருத்தமற்றவரும் மேற்பார்வையிடும் அதிகாரிகளைக் கொண்டு காரியங்களைச் செய்விக்க வேண்டும்.
15.6.43
सेनाप्राणेता च भवेत्तव तात दृढव्रतः ।
शूरः क्लेशसहश्चैव हितो भक्तश्च पूरुषः ॥ १५.६.४३ ॥
உன் படைத்தலைவன் உறுதியான விரதம் கொண்டவனும், வீரனும், துன்பம் பொறுப்பவனும், நலம் விரும்பியும், பக்தியுள்ளவனுமான மனிதனாக இருக்க வேண்டும், அன்பு மகனே.
15.6.44
सर्वे जनपदाश्चैव तव कर्माणि पाण्डव ।
गोवद्रासभवच्चैव कुर्युर्ये व्यवहारिणः ॥ १५.६.४४ ॥
பாண்டவனே, உன் நாட்டின் எல்லா மக்களும், வணிகம் செய்யும் அதிகாரிகளும், மாடுகளைப் போலவும் கழுதைகளைப் போலவும் உன் பணிகளைச் செய்ய வேண்டும்.
15.6.45
स्वरन्ध्रं पररन्ध्रं च स्वेषु चैव परेषु च ।
उपलक्षयितव्यं ते नित्यमेव युधिष्ठिर ॥ १५.६.४५ ॥
யுதிஷ்டிரனே, உன் சொந்த பலவீனங்களையும் எதிரியின் பலவீனங்களையும், உறவினரிடமும் பகைவரிடமும், எப்போதும் கவனித்து அறிய வேண்டும்.
15.6.46
देशजाश्चैव पुरुषा विक्रान्ताः स्वेषु कर्मसु ।
यात्राभिरनुरूपाभिरनुग्राह्या हितास्त्वया ॥ १५.६.४६ ॥
உன் சொந்த நாட்டில் பிறந்த வீரம் மிக்க மனிதர்களை, அவர்களின் பணிகளில், தகுந்த பயணங்களாலும் பரிசுகளாலும் நீ அருள வேண்டும், ஏனெனில் அவர்கள் உனக்கு நலம் விரும்பிகள்.
15.6.47
गुणार्थिनां गुणः कार्यो विदुषा वै जनाधिप ।
अविचार्याश्च ते ते स्युरचला इव नित्यशः ॥ १५.६.४७ ॥
மக்களின் தலைவனே, அறிவுள்ளவன் நற்குணம் நாடுபவர்களுக்கு நற்பலனை அளிக்க வேண்டும்; அவர்கள் ஆராயாமல் விடப்படாமல், எப்போதும் மலை போல அசைவற்றவர்களாக இருக்க வேண்டும்.