Mahābhārata · Adhyāya 16.8
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
16.8.1
एवमुक्तः स बीभत्सुर्मातुलेनि परंतप ।
दुर्मना दीनवदनो वसुदेवमुवाच ह ॥ १६.८.१ ॥
So angesprochen von seinem Mutterbruder, sprach Bībhatsu (Arjuna), o Verbrenner der Feinde, mit niedergeschlagenem Sinn und traurigem Gesicht zu Vasudeva.
16.8.2
नाहं वृष्णिप्रवीरेण बन्धुभिश्चैव मातुल ।
विहीनां पृथिवीं द्रष्टुं शक्तश्चिरमिह प्रभो ॥ १६.८.२ ॥
Ich vermag diese Erde hier nicht lange anzusehen, o Oheim, o Herr, ihrer beraubt, des vornehmsten Helden der Vṛṣṇi und unserer Verwandten.
16.8.3
राजा च भीमसेनश्च सहदेवश्च पाण्डवः ।
नकुलो याज्ञसेनी च षडेकमनसो वयम् ॥ १६.८.३ ॥
Der König (Yudhiṣṭhira), Bhīmasena, Sahadeva, der Pāṇḍava Nakula und Yājñasenī (Draupadī) — wir sechs sind eines Sinnes.
16.8.4
राज्ञः संक्रमणे चापि कामोऽयं नित्यमेव हि ।
तमिमं विद्धि सम्प्राप्तं कालं कालविदांवर ॥ १६.८.४ ॥
Auch beim Hinscheiden des Königs ist dieser Wunsch stets gegenwärtig. O Bester unter den Zeitkundigen, wisse, dass dies nun die gekommene Zeit ist.
16.8.5
सर्वथा वृष्णिदारांस्तु बालं वृद्धं तथैव च ।
नयिष्ये परिगृह्याहमिन्द्रप्रस्थमरिंदम ॥ १६.८.५ ॥
Auf jede Weise werde ich die Frauen der Vṛṣṇi, auch die Jungen und die Alten, unter meinen Schutz nehmen und nach Indraprastha führen, o Bezwinger der Feinde.
16.8.6
इत्युक्त्वा दारुकमिदं वाक्यमाह धनंजयः ।
अमात्यान्वृष्णिवीराणां द्रष्टुमिच्छामि माचिरम् ॥ १६.८.६ ॥
So gesprochen, richtete Dhanaṃjaya diese Worte an Dāruka: Ich wünsche, die Minister der Vṛṣṇi-Helden ohne Verzug zu sehen.
16.8.7
इत्येवमुक्त्वा वचनं सुधर्मां यादवीं सभाम् ।
प्रविवेशार्जुनः शूरः शोचमानो महाभुजः ॥ १६.८.७ ॥
So sprechend, betrübt, trat der heldenhafte, starkarmige Arjuna in die Versammlung Sudharmā der Yādavas ein.
16.8.8
तमासनगतं तत्र सर्वाः प्रकृतयस्तथा ।
ब्राह्मणा नागरास्तत्र परिवार्योपतस्थिरे ॥ १६.८.८ ॥
Dort, auf seinem Sitz, wurde er von allen Untertanen, den Brahmanen und den Stadtbewohnern umringt und aufgesucht.
16.8.9
तान्दीनमनसः सर्वान्विमूढान्गतचेतसः ।
उवाचेदं वचः काले पार्थो दीनतरस्तथा ॥ १६.८.९ ॥
Zu ihnen allen, betrübten Herzens, verwirrt und benommen, sprach Pārtha, noch niedergeschlagener, zur rechten Zeit diese Worte.
16.8.10
शक्रप्रस्थमहं नेष्ये पृष्णन्धकजनं स्वयम् ।
इदं तु नगरं सर्वं समुद्रः प्लावयिष्यति ॥ १६.८.१० ॥
Ich selbst werde das Volk der Pṛṣṇi und Andhaka nach Śakraprastha führen; das Meer wird diese ganze Stadt überfluten.
16.8.11
सज्जीकुरुत यानानि रत्नानि विविधानि च ।
वज्रोऽयं भवतां राजा शक्रप्रस्थे भविष्यति ॥ १६.८.११ ॥
Bereitet Fahrzeuge und vielfältige Juwelen vor; dieser Vajra wird euer König in Śakraprastha sein.
16.8.12
सप्तमे दिवसे चैव रवौ विमल उद्गते ।
बहिर्वत्स्यामहे सर्वे सज्जीभावत माचिरम् ॥ १६.८.१२ ॥
Am siebten Tag, wenn die klare Sonne aufgegangen ist, werden wir alle außerhalb der Stadt wohnen; macht euch ohne Verzögerung bereit.
16.8.13
इत्युक्तास्तेन ते सर्वे पार्थेनाक्लिष्टकर्मणा ।
सज्जमाशु ततश्चक्रुः स्वसिद्ध्यर्थं समुत्सुकाः ॥ १६.८.१३ ॥
So angesprochen von Pārtha, dessen Taten mühelos waren, bereiteten sich alle eifrig sogleich für ihren eigenen Erfolg vor.
16.8.14
तां रात्रिमवसत्पार्थः केशवस्य निवेशने ।
महता शोकमोहेन सहसाऽभिपरिप्लुतः ॥ १६.८.१४ ॥
In jener Nacht weilte Pārtha im Hause Keśavas, plötzlich von großem Kummer und Verwirrung überwältigt.
16.8.15
श्वोभूतेऽथ ततः शौरिर्वसुदेवः प्रतापवान् ।
युक्त्वाऽऽत्मानं महातेजा जगाम गतिमुत्तमां ॥ १६.८.१५ ॥
Als dann der Morgen kam, sammelte sich Śauri Vasudeva, der Mächtige von großem Glanz, und schritt auf den höchsten Pfad.
16.8.16
ततः शब्दो महानासीद्वसुदेवनिवेशने ।
दारुणः क्रोशतीनां च रुदतीनां च योषिताम् ॥ १६.८.१६ ॥
Da erhob sich im Hause Vasudevas ein großes, schreckliches Getöse der schreienden und weinenden Frauen.
16.8.17
प्रकीर्णमूर्धजाः सर्वा विमुक्ताभरणस्रजः ।
उरांसि पाणिभिर्घ्नन्त्यो व्यलपन्तकरुणं स्त्रियः। ॥ १६.८.१७ ॥
Mit losem Haar und abgelegtem Schmuck und Girlanden schlugen alle Frauen mit den Händen auf ihre Brust und klagten kläglich.
16.8.18
तं देवकी च भद्रा च रोहिणी मदिरा तथा ।
अन्वारोढुं व्यवसिता भर्तारं योषितां वराः ॥ १६.८.१८ ॥
Devakī, Bhadrā, Rohiṇī und auch Madirā, die besten der Frauen, hatten beschlossen, ihrem Gatten nachzufolgen.
16.8.19
ततः शौरिं नृयुक्तेन बहुमूल्येन भारत ।
यानेन महता पार्थो बहिर्निष्क्रामयत्तदा ॥ १६.८.१९ ॥
Dann, o Bhārata, ließ Pārtha Śauri in einem großen, kostbaren, von Menschen gezogenen Wagen hinausbringen.
16.8.20
तमन्वयुस्तत्रतत्रं दुःखसोकसमन्विताः ।
द्वारकावासिनः सर्वे पौरजानपदा हिताः ॥ १६.८.२० ॥
Voller Schmerz und Trauer folgten ihm alle Bewohner Dvārakās, Stadt- wie Landvolk, als Wohlgesinnte hier und dorthin.
16.8.21
तस्याश्वमेधिकं छत्रं दीप्यमानाश्च पावकाः ।
पुरस्तात्तस्य यानस्य याजकाश्च ततो ययुः ॥ १६.८.२१ ॥
Vor diesem Wagen gingen sein Sonnenschirm des Pferdeopfers, die lodernden Opferfeuer und die Priester.
16.8.22
अनुजग्मुश्च तं वीरं देव्यस्ता वै स्वलङ्कृताः ।
स्त्रीसहस्रैः परिवृता वधूभिश्च सहस्रशः ॥ १६.८.२२ ॥
Die reich geschmückten Königinnen folgten jenem Helden, umgeben von Tausenden Frauen und Tausenden Bräuten.
16.8.23
यस्तु देशः प्रियस्तस्य जीवतोऽभून्महात्मनः ।
तत्रैनमुपसंकल्प्य वितृमेधं प्रचक्रिरे ॥ १६.८.२३ ॥
An den Ort, der jenem Großherzigen zu Lebzeiten lieb gewesen war, brachten sie ihn und vollzogen dort das vitṛmedha, das Totenopfer.
16.8.24
तं चिताग्निगतं वीरं शूरपुत्रं वराङ्गनाः ।
ततोन्वारुरुहुः पत्न्यश्चतस्रः पतिलोकगाः ॥ १६.८.२४ ॥
Hinter jenem Helden, dem Sohn Śūras, der auf dem Scheiterhaufen lag, stiegen vier vortreffliche Frauen, die zur Welt ihres Gatten gehen wollten, auf den Holzstoß.
16.8.25
तं वै चतसृभिः स्त्रीभिरन्वितं पाण्डुनन्दनः ।
अदाहयच्चन्दनैश्च गन्धैरुच्चावचैरपि ॥ १६.८.२५ ॥
Der Sohn Pāṇḍus ließ ihn, von jenen vier Frauen begleitet, mit Sandelholz und Düften vielerlei Art verbrennen.
16.8.26
ततः प्रादुरभूच्छब्दः समिद्धस्य विभावसोः ।
सामगानां च निर्घोषो नराणां रुदतामपि ॥ १६.८.२६ ॥
Da erhob sich das Prasseln des lodernden Feuers, der Gesang der Sāma-Hymnen und das Klagen der weinenden Männer.
16.8.27
ततो वज्रप्रधानास्ते वृष्ण्यन्धककुमारकाः ।
सर्वे चैवोदकं चक्रुः स्त्रियश्चैव महात्मनः। ॥ १६.८.२७ ॥
Da vollzogen alle Prinzen der Vṛṣṇis und Andhakas, an ihrer Spitze Vajra, und auch die Frauen des Hochherzigen das Wasseropfer.
16.8.28
अलुप्तधर्मस्तं धर्मं कारयित्वा स फल्गुनः ।
जगाम वृष्णयो यत्र विनष्टा भरतर्षभ ॥ १६.८.२८ ॥
Phālguna, der die Pflicht niemals vernachlässigte, ließ jenes Ritual vollziehen und ging, o Stier der Bharatas, dorthin, wo die Vṛṣṇis vernichtet lagen.
16.8.29
स तान्दृष्ट्वा निपतितान्कदने भृशदुःखितः ।
बभूवातीव कौरव्यः प्राप्तकालं चकार ह ॥ १६.८.२९ ॥
Als er sie im Gemetzel gefallen sah, war der Kaurava tief betrübt, und zur rechten Zeit vollzog er, was zu tun war.
16.8.30
यथाप्रधानतश्चैव चक्रे सर्वास्तथा क्रियाः ।
ये हता ब्रह्मशापेन मुसलैरेरकोद्भवैः ॥ १६.८.३० ॥
Nach ihrem Rang vollzog er alle Riten für alle, die durch den Fluch des Brahmanen mit aus dem Eraka-Gras entstandenen Keulen erschlagen worden waren.
16.8.31
ततो भगवतो देहं दृष्ट्वा शिष्यः प्रलप्य च ।
स्मृत्वा तद्वचनं सर्वं मोहशोकोपबृंहितः ॥ १६.८.३१ ॥
Als der Schüler den Leib des Verehrten sah, klagte er; sich all seiner Worte erinnernd, war er von Verblendung und Kummer überwältigt.
16.8.32
ततः शरीरे रामस्य वासुदेवस्य चोभयोः ।
अन्वीक्ष्य दाहयामास पुरुषैराप्तकारिभिः ॥ १६.८.३२ ॥
Dann, nachdem er die Leiber Rāmas und Vāsudevas betrachtet hatte, ließ er sie von vertrauten Dienern verbrennen.
16.8.33
स तेषां विधिवत्कृत्वा प्रेतकार्याणि पाण्डवः ।
सप्तमे दिवसे प्रायाद्रथमारुह्य सत्वरः ॥ १६.८.३३ ॥
Der Pāṇḍava vollzog ihre Totenriten vorschriftsgemäß und bestieg am siebten Tag rasch seinen Streitwagen, um aufzubrechen.
16.8.34
अश्वयुक्तै रथैश्चापि गोखरोष्ट्रयुतैरपि ।
स्त्रियस्ता वृष्णिवीराणां रुदन्त्यः शोककर्शिताः ॥ १६.८.३४ ॥
In mit Pferden bespannten Wagen und ebenso in Karren mit Rindern, Eseln und Kamelen zogen die Frauen der Vṛṣṇi-Helden weinend dahin, von Kummer ausgezehrt.
16.8.35
अनुजग्मुर्महात्मानं पाण्डुपुत्रं धनंजयम् ।
भृत्याश्चान्धकवृष्णीनां सादिनो रथिनश्च ये ॥ १६.८.३५ ॥
Die Diener der Andhaka und Vṛṣṇi, die Reiter und Wagenkämpfer, folgten dem hochherzigen Sohn Pāṇḍus, Dhanaṃjaya.
16.8.36
वीरहीना वृद्धबालाः पौरजानपदास्तथा ।
ययुस्ते परिवार्याथ कलत्रं पार्थशासनात् ॥ १६.८.३६ ॥
Die Alten und Kinder, ohne Helden, ebenso die Stadt- und Landbewohner, brachen auf Geheiß des Pārtha auf und umringten die Frauen.
16.8.37
कुञ्जरैश्च गजारोहा ययुः शैलनिर्भस्तथा ।
सपादरक्षैः संयुक्ताः सोत्तरायुधिका ययुः ॥ १६.८.३७ ॥
Die Elefantenreiter auf ihren Elefanten und die berggleichen Krieger zogen fort; die von Fußwächtern begleiteten und die mit Obergewändern und Waffen versehenen zogen fort.
16.8.38
पुत्राश्चान्धकवृष्णीनां सर्वे पार्थमनुव्रताः ।
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राश्चैव महाधनाः ॥ १६.८.३८ ॥
Alle Söhne der Andhakas und Vṛṣṇis folgten Arjuna ergeben; ebenso Brahmanen, Kṣatriyas, Vaiśyas und Śūdras, die sehr reich waren.
16.8.39
दश षट् च सहस्राणि वासुदेवावरोधनम् ।
पुरस्कृत्य ययुर्वज्रं पौत्रं कृष्णस्य धीमतः ॥ १६.८.३९ ॥
Sechzehntausend Frauen aus Vāsudevas Frauengemächern zogen fort und stellten Vajra, den Enkel des weisen Kṛṣṇa, an die Spitze.
16.8.40
बहूनि च सहस्राणि प्रयुतान्यर्बुदानि च ।
भोजवृष्ण्यन्धकस्त्रीणां हतनाथानि निर्ययुः ॥ १६.८.४० ॥
Viele Tausende, Hunderttausende und Millionen Frauen der Bhojas, Vṛṣṇis und Andhakas, deren Herren erschlagen waren, zogen hinaus.
16.8.41
तत्सागरसमप्रख्यं वृष्णिचक्रं महर्द्धिमत् ।
उवाह रथिनांश्रेष्ठः पार्थः परपुरंजयः ॥ १६.८.४१ ॥
Jene Schar der Vṛṣṇis, dem Ozean gleich und sehr wohlhabend, führte Pārtha fort, der beste der Wagenkämpfer, Eroberer feindlicher Städte.
16.8.42
निर्याते तु जने तस्मिन्सागरो मकरालयः ।
द्वारकां रत्नसंपूर्णां जलेनाप्लावयत्तदा ॥ १६.८.४२ ॥
Als jene Menschen fortgezogen waren, überflutete der Ozean, die Heimstatt der Makaras, das edelsteinreiche Dvārakā mit seinen Wassern.
16.8.43
यद्यद्धि पुरुषव्याघ्रो भूमेस्तस्या व्यमुञ्चत ।
तत्तत्संप्लावयामास सलिलेन स सागरः ॥ १६.८.४३ ॥
Was immer der Tiger unter den Menschen (Arjuna) von jenem Land barg, das überflutete das Meer mit seinem Wasser.
16.8.44
तदद्भुतमभिप्रेक्ष्य द्वारकावासिनो जनाः ।
तूर्णात्तूर्णतरं जग्मुरहो दैवमिति ब्रुवन् ॥ १६.८.४४ ॥
Als sie dieses Wunder sahen, flohen die Bewohner Dvārakās immer schneller und riefen: 'Ach, das ist das Schicksal!'
16.8.45
काननेषु च रम्येषु पर्वतेषु नदीषु च ।
निवसन्नानयामास वृष्णिदारान्धनंजयः ॥ १६.८.४५ ॥
Indem er sich in lieblichen Wäldern, auf Bergen und an Flüssen niederließ, führte Dhanaṃjaya (Arjuna) die Frauen des Vṛṣṇi-Geschlechts fort.
16.8.46
स पञ्चनदमासाद्य धीमानतिसमृद्धिमत् ।
देशे गोपशुधान्याढ्ये निवासमकरोत्प्रभुः ॥ १६.८.४६ ॥
Jener weise Herr gelangte in das Land der fünf Flüsse und ließ sich in jener überaus wohlhabenden Gegend nieder, reich an Vieh und Getreide.
16.8.47
ततो लोभः समभवद्दस्यूनां निहतेश्वराः ।
दृष्ट्वा स्त्रियो नीयमानाः पार्थेनैकेन भारत ॥ १६.८.४७ ॥
Da erwachte in den Räubern, deren Anführer erschlagen waren, Gier, o Bhārata, als sie sahen, wie Pārtha (Arjuna) allein die Frauen fortführte.
16.8.48
ततस्ते पापकर्माणो लोभोपहतचेतसः ।
आभीरा मन्त्रयामासुः समेत्याशुभदर्शनाः ॥ १६.८.४८ ॥
Da kamen jene Übeltäter, deren Sinn durch Gier verderbt war, die Ābhīras von unheilvollem Aussehen, zusammen und berieten sich.
16.8.49
अयमेकोऽर्जुनो धन्वी वृद्धबालं हतेश्वरम् ।
नयत्यस्मानतिक्रम्य् योधाश्चेमे हतौजसः ॥ १६.८.४९ ॥
Dieser einzige Bogenschütze Arjuna führt die Alten und Kinder fort, deren Herr erschlagen ist; an uns vorbeiziehend, sind diese Krieger ihrer Kraft beraubt.
16.8.50
ततो यष्टिप्रहरणा दस्यवस्ते सहस्रशः ।
अभ्यधावन्त वृष्णीनां तं जनं लोप्त्रहारिणः ॥ १६.८.५० ॥
Da stürzten sich jene Räuber, mit Keulen bewaffnet, tausendfach auf jenes Volk der Vṛṣṇi; sie waren Plünderer.
16.8.51
महता सिंहनादेन त्रासयन्तः पृथग्जनम् ।
अभिपेतुर्धनार्थं ते कालपर्यायचोदिताः ॥ १६.८.५१ ॥
Das gemeine Volk mit gewaltigem Löwengebrüll erschreckend, stürzten sie sich um des Reichtums willen darauf, getrieben von der Wende der Zeit.
16.8.52
ततो निवृत्तः कौन्तेयः सहसा सपदानुगः ।
उवाच तान्महाबाहुरर्जुनः प्रहसन्निव ॥ १६.८.५२ ॥
Da kehrte Arjuna, der Sohn der Kuntī, plötzlich um, seine Fußsoldaten folgten; der Starkarmige sprach zu ihnen, als lache er.
16.8.53
निवर्तध्वमधर्मज्ञा यदि जीवितुमिच्छथ ।
इदानीं शरनिर्भिन्नाः शोचध्वं निहता मया ॥ १६.८.५३ ॥
Wenn ihr leben wollt, ihr Unkundigen des Dharma, kehrt um; jetzt, von Pfeilen durchbohrt und von mir erschlagen, werdet ihr klagen.
16.8.54
तथोक्तास्तेन वीरेणि कदर्तीकृत्य तद्वचः ।
अभिपेतुर्जनं मूढा वार्यमाणाः पुनःपुनः ॥ १६.८.५४ ॥
Obwohl der Held sie so angesprochen hatte, verachteten die Verblendeten seine Worte und stürzten sich auf das Volk, obwohl man es immer wieder verbot.
16.8.55
ततोऽर्जुनो धनुर्दिव्यं गाण्डीवमजरं महत् ।
कआरोपयितुमारेभे यत्नादिव कथञ्चन ॥ १६.८.५५ ॥
Da begann Arjuna, den göttlichen, unvergänglichen, großen Bogen Gāṇḍīva zu spannen, als gelänge es ihm nur mit Mühe irgendwie.
16.8.56
चकार सज्यं कृच्छ्रेणि सम्भ्रमे तुमुले सति ।
चिन्तयामास शस्त्राणि न च सस्मार तान्यपि ॥ १६.८.५६ ॥
Inmitten von Aufregung und großem Tumult spannte er ihn mit Mühe; er dachte an die Waffen, konnte sich aber nicht an sie erinnern.
16.8.57
वैकृतं तन्महद्दृष्ट्वा भुजवीर्य तथा युधि ।
दिव्यानां च महास्त्राणां विनाशाद्व्रीडितोऽभवत् ॥ १६.८.५७ ॥
Als er jenen veränderten Zustand seiner Armeskraft im Kampf und den Untergang der göttlichen großen Geschosse sah, schämte er sich.
16.8.58
वृष्णियोधाश्च ते सर्वे गजाश्वरथयोधिनः ।
न शेकुरावर्तयितुं ह्रियमाणं स्वकं धनम् ॥ १६.८.५८ ॥
Alle Krieger der Vṛṣṇi, die Kämpfer auf Elefanten, Pferden und Wagen, konnten ihren eigenen Reichtum, der fortgetragen wurde, nicht zurückwenden.
16.8.59
कलत्रस्य बहुत्वाद्धि सम्पतन्सु ततस्ततः ।
प्रयत्नमकरोत्पार्थो जनस्य परिरक्षणे ॥ १६.८.५९ ॥
Wegen der großen Zahl der Frauen, die hierhin und dorthin stoben, bemühte sich Pārtha, die Menschen zu schützen.
16.8.60
मिषतां सर्वयोधानां ततस्ताः प्रमदोत्तमाः ।
समन्ततोवकृष्यन्त कामाच्चान्याः प्रवव्रजुः ॥ १६.८.६० ॥
Während alle Krieger zusahen, wurden jene vorzüglichen Frauen von allen Seiten fortgezerrt, und andere gingen aus eigenem Verlangen davon.
16.8.61
ततो गाण्डीवनिर्मुक्तैः शरैः पार्थो धनंजयः ।
जघान दस्यून्सोद्वेगो वृष्णिभृत्यैः सहस्रशः ॥ १६.८.६१ ॥
Da erschlug Pārtha Dhanaṃjaya, von Unruhe ergriffen, mit Pfeilen vom Gāṇḍīva tausendfach die Räuber, zusammen mit den Dienern der Vṛṣṇi.
16.8.62
क्षणेन तस्य ते राजन्क्षयं जग्मुरजिह्मगाः ।
अक्षया हि पुरा भूत्वा क्षीणाः क्षतजभोजनाः ॥ १६.८.६२ ॥
O König, in einem Augenblick waren jene geradeaus fliegenden Pfeile verbraucht; obwohl sie einst unerschöpflich waren, schwanden sie dahin, da sie sich von Blut nährten.
16.8.63
स शरक्षयमासाद्य दुःखशोकसमाहतः ।
धनुष्कोट्या तदा दस्यूनवधीत्पाकशासनिः ॥ १६.८.६३ ॥
Als seine Pfeile erschöpft waren, von Leid und Kummer getroffen, erschlug da der Sohn Indras die Räuber mit dem Ende seines Bogens.
16.8.64
प्रेक्षतस्त्वेव पार्थस्य वृष्ण्यन्धकवरस्त्रियः ।
जग्मुरादाय ते म्लेच्छाः समन्ताज्जनमेजय ॥ १६.८.६४ ॥
Während Pārtha zusah, o Janamejaya, ergriffen jene Barbaren von allen Seiten die besten Frauen der Vṛṣṇi- und Andhaka-Sippen und führten sie fort.
16.8.65
धनंजयस्तु दैवं तन्मनसाऽचिन्तयत्प्रभुः ।
दुःखसोकसमाविष्टो निःश्वासपरमोऽभवत् ॥ १६.८.६५ ॥
Doch Dhanaṃjaya, der Mächtige, sann in seinem Geist über jenes Schicksal nach; von Leid und Kummer umfangen, gab er sich tiefen Seufzern hin.
16.8.66
अस्त्राणां च प्रणाशेन बाहुवीर्यस्य च क्षयात् ।
धनुषश्चाविधेयत्वाच्छराणां संक्षयेण च ॥ १६.८.६६ ॥
Durch das Verschwinden der göttlichen Waffen, durch das Schwinden der Kraft seiner Arme, durch den Bogen, der sich nicht mehr fügte, und durch die Erschöpfung der Pfeile—
16.8.67
बभूव विमनाः पार्थो दैवमित्युनुचिन्तयन् ।
न्यवर्तत ततो राजन्नेदमस्तीति चिन्तयन् ॥ १६.८.६७ ॥
Arjuna wurde niedergeschlagen und dachte immer wieder: »Das ist das Schicksal.« Dann, o König, dachte er: »Das ist, was noch übrig ist«, und kehrte um.
16.8.68
ततः शेषं समादाय कलत्रस्य महामतिः ।
हृतभूयिष्ठरत्नस्य कुरुक्षेत्रमवातरत् ॥ १६.८.६८ ॥
Da nahm der weise Mann, dessen Juwelen größtenteils geraubt worden waren, die übrigen Frauen mit sich und zog nach Kurukṣetra hinab.
16.8.69
युधिष्ठिरस्यानुमते वंशकर्तॄन्कुमारकान् ।
न्यवेशयत कौरव्यस्तत्रतत्र धनंजयः ॥ १६.८.६९ ॥
Mit Yudhiṣṭhiras Zustimmung ließ Dhanaṃjaya, der Kaurava, die jungen Prinzen, die das Geschlecht fortführen sollten, hier und dort ansiedeln.
16.8.70
हार्दिक्यतनयं पार्थो नगरे मृत्तिकावते ।
अश्वपतिं खाण्डवारण्ये राज्ये तत्र न्येवशयत्।
भोजराजकलत्रं च हृतशेषं नरोत्तमः ॥ १६.८.७० ॥
Arjuna siedelte den Sohn des Hārdikya in der Stadt Mṛttikāvatī an und Aśvapati im Reich des Khāṇḍava-Waldes; der beste der Männer ließ dort auch die übrigen Gattinnen des Bhoja-Königs wohnen.
16.8.71
तथा वृद्धांश्च बालांश्च स्त्रियश्चादाय पाण्डवः ।
वीरैर्विहीनान्सर्वांस्ताञ्शक्रप्रस्थे न्यवेशयत् ॥ १६.८.७१ ॥
Ebenso nahm der Pāṇḍava die Alten, Kinder und Frauen mit und ließ sie alle, ihrer Helden beraubt, in Indraprastha wohnen.
16.8.72
यौयुधानिं सरस्वत्याः पुत्रं सात्यकिनः प्रियम् ।
न्यवेशयत धर्मात्मा वृद्धबालपुरस्कृतम् ॥ १६.८.७२ ॥
Der Rechtschaffene ließ dort Yauyudhāni, den geliebten Sohn Sātyakis und der Sarasvatī, ansiedeln, mit den Alten und Kindern an seiner Spitze.
16.8.73
इन्द्रप्रस्थे ददौ राज्यं व्रज्राय परवीरहा ।
वज्रेणाक्रूरदारास्तु वार्यमाणाः प्रवव्रजुः ॥ १६.८.७३ ॥
Der Töter feindlicher Helden gab Vajra das Reich Indraprastha. Obwohl man sie zurückhielt, zogen die Gattinnen Akrūras mit Vajra fort.
16.8.74
रुक्मिणी त्वथ गान्धारी शैब्दा हैमवतीत्यपि ।
देवी जींबवती चैव विविशुर्जातवेदसम् ॥ १६.८.७४ ॥
Rukmiṇī, Gāndhārī, Śaibyā, Haimavatī und die Königin Jāmbavatī traten ebenfalls ins Feuer.
16.8.75
सत्यभामा तथैवान्या देव्यः कृष्णस्य सम्मताः ।
वनं प्रविविशू राजंस्तापस्ये कृतनिश्चयाः ॥ १६.८.७५ ॥
Satyabhāmā und die übrigen von Kṛṣṇa geschätzten Königinnen, o König, entschlossen zur Askese, betraten den Wald.
16.8.76
द्वारकावासिनो ये पुरुषाः पार्थमभ्ययुः ।
यथार्हं संविभज्यैनान्वज्रे पर्यददज्जयः ॥ १६.८.७६ ॥
Die Männer Dvārakās, die sich Pārtha näherten, wurden von Jaya (Arjuna) gebührend aufgeteilt und Vajra übergeben.
16.8.77
स तत्कृत्वा प्राप्तकालं बाष्णेणापिहितोऽर्जुनः ।
कृष्णद्वैपायनं व्यासं ददर्शासीनमाश्रमे ॥ १६.८.७७ ॥
Nachdem er dies getan hatte, als die bestimmte Zeit kam, sah Arjuna, von Tränen übermannt, Vyāsa Kṛṣṇa Dvaipāyana im Einsiedlerhaus sitzen.