மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 16.8
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
16.8.1
एवमुक्तः स बीभत्सुर्मातुलेनि परंतप ।
दुर्मना दीनवदनो वसुदेवमुवाच ह ॥ १६.८.१ ॥
இவ்வாறு மாமனால் சொல்லப்பட்ட அந்த பீபத்சு (அர்ஜுனன்), எதிரிகளைச் சுடுபவனே, மனம் வருந்தியவனாய், துயர் நிறைந்த முகத்துடன் வசுதேவரிடம் கூறினான்.
16.8.2
नाहं वृष्णिप्रवीरेण बन्धुभिश्चैव मातुल ।
विहीनां पृथिवीं द्रष्टुं शक्तश्चिरमिह प्रभो ॥ १६.८.२ ॥
மாமா, பிரபுவே! விருஷ்ணிகளின் முதல்வீரனும் சுற்றத்தாரும் இல்லாத இந்த பூமியை நான் இங்கு நீண்ட நேரம் பார்க்கச் சக்தியற்றவன்.
16.8.3
राजा च भीमसेनश्च सहदेवश्च पाण्डवः ।
नकुलो याज्ञसेनी च षडेकमनसो वयम् ॥ १६.८.३ ॥
அரசன் (யுதிஷ்டிரன்), பீமசேனன், சகதேவன், பாண்டவன் நகுலன், யாஜ்ஞசேனி (திரௌபதி) ஆகியோரும் நாங்களும் ஆறு பேரும் ஒரே மனம் கொண்டவர்கள்.
16.8.4
राज्ञः संक्रमणे चापि कामोऽयं नित्यमेव हि ।
तमिमं विद्धि सम्प्राप्तं कालं कालविदांवर ॥ १६.८.४ ॥
அரசனின் மறைவிலும் இந்த ஆசை எப்போதும் இருப்பதே. காலமறிந்தோரில் சிறந்தவனே, இதை வந்துசேர்ந்த காலமென்று அறிவாயாக.
16.8.5
सर्वथा वृष्णिदारांस्तु बालं वृद्धं तथैव च ।
नयिष्ये परिगृह्याहमिन्द्रप्रस्थमरिंदम ॥ १६.८.५ ॥
விருஷ்ணிகளின் மனைவியரையும், இளையோரையும் முதியோரையும் எல்லா வகையிலும் பாதுகாப்பில் எடுத்துக்கொண்டு நான் இந்திரப்ரஸ்தத்திற்கு அழைத்துச் செல்வேன், எதிரிகளை அடக்குபவனே.
16.8.6
इत्युक्त्वा दारुकमिदं वाक्यमाह धनंजयः ।
अमात्यान्वृष्णिवीराणां द्रष्टुमिच्छामि माचिरम् ॥ १६.८.६ ॥
இவ்வாறு சொல்லி தனஞ்சயன் தாருகனிடம் இந்த வார்த்தையைக் கூறினான்: விருஷ்ணி வீரர்களின் அமைச்சர்களை உடனே காண விரும்புகிறேன்.
16.8.7
इत्येवमुक्त्वा वचनं सुधर्मां यादवीं सभाम् ।
प्रविवेशार्जुनः शूरः शोचमानो महाभुजः ॥ १६.८.७ ॥
இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு, துயருற்ற பெரும்புயவீரனான வீரன் அர்ஜுனன் யாதவர்களின் சுதர்மா சபையில் நுழைந்தான்.
16.8.8
तमासनगतं तत्र सर्वाः प्रकृतयस्तथा ।
ब्राह्मणा नागरास्तत्र परिवार्योपतस्थिरे ॥ १६.८.८ ॥
அங்கே ஆசனத்தில் அமர்ந்திருந்த அவனை அனைத்து குடிமக்களும், பிராமணர்களும், நகரவாசிகளும் சூழ்ந்து வந்து நின்றனர்.
16.8.9
तान्दीनमनसः सर्वान्विमूढान्गतचेतसः ।
उवाचेदं वचः काले पार्थो दीनतरस्तथा ॥ १६.८.९ ॥
துயருற்ற மனமுடையவர்களும், மயக்கமுற்றவர்களும், உணர்விழந்தவர்களுமான அவர்கள் அனைவரிடமும், மிகவும் துயருற்றிருந்த பார்த்தன் தக்க சமயத்தில் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
16.8.10
शक्रप्रस्थमहं नेष्ये पृष्णन्धकजनं स्वयम् ।
इदं तु नगरं सर्वं समुद्रः प्लावयिष्यति ॥ १६.८.१० ॥
நான் சக்ரப்ரஸ்தத்திற்கு, பிருஷ்ணி மற்றும் அந்தகர் மக்களை நானே அழைத்துச் செல்வேன்; இந்த முழு நகரத்தையும் கடல் மூழ்கடிக்கும்.
16.8.11
सज्जीकुरुत यानानि रत्नानि विविधानि च ।
वज्रोऽयं भवतां राजा शक्रप्रस्थे भविष्यति ॥ १६.८.११ ॥
வாகனங்களையும் பல்வேறு ரத்தினங்களையும் ஆயத்தப்படுத்துங்கள்; இந்த வஜ்ரன் உங்கள் அரசனாவான், சக்ரப்ரஸ்தத்தில்.
16.8.12
सप्तमे दिवसे चैव रवौ विमल उद्गते ।
बहिर्वत्स्यामहे सर्वे सज्जीभावत माचिरम् ॥ १६.८.१२ ॥
ஏழாம் நாளில், தெளிந்த சூரியன் உதிக்கும்போது, நாம் அனைவரும் நகருக்கு வெளியே தங்குவோம்; தாமதிக்காமல் ஆயத்தமாகுங்கள்.
16.8.13
इत्युक्तास्तेन ते सर्वे पार्थेनाक्लिष्टकर्मणा ।
सज्जमाशु ततश्चक्रुः स्वसिद्ध्यर्थं समुत्सुकाः ॥ १६.८.१३ ॥
அழிவற்ற செயல் கொண்ட பார்த்தனால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்டவர்கள் அனைவரும் ஆர்வத்துடன் தங்கள் வெற்றிக்காக விரைந்து ஆயத்தமானார்கள்।
16.8.14
तां रात्रिमवसत्पार्थः केशवस्य निवेशने ।
महता शोकमोहेन सहसाऽभिपरिप्लुतः ॥ १६.८.१४ ॥
அந்த இரவை பார்த்தன் கேசவனின் இல்லத்தில் கழித்தான்; பெரும் துயரும் மயக்கமும் திடீரென்று அவனை மூழ்கடித்திருந்தன.
16.8.15
श्वोभूतेऽथ ततः शौरिर्वसुदेवः प्रतापवान् ।
युक्त्वाऽऽत्मानं महातेजा जगाम गतिमुत्तमां ॥ १६.८.१५ ॥
மறுநாள் காலையில் வீரனான சௌரி வசுதேவன் தன்னை அடக்கிக்கொண்டு, பெரும் ஒளியுடன் உயர்ந்த கதியை நோக்கிச் சென்றான்.
16.8.16
ततः शब्दो महानासीद्वसुदेवनिवेशने ।
दारुणः क्रोशतीनां च रुदतीनां च योषिताम् ॥ १६.८.१६ ॥
பின்னர் வசுதேவனின் இல்லத்தில் கதறியழுகின்ற, அழுது கொண்டிருந்த பெண்களின் பெரும் கொடிய ஒலி எழுந்தது.
16.8.17
प्रकीर्णमूर्धजाः सर्वा विमुक्ताभरणस्रजः ।
उरांसि पाणिभिर्घ्नन्त्यो व्यलपन्तकरुणं स्त्रियः। ॥ १६.८.१७ ॥
கூந்தல் அவிழ்ந்து, அணிகலன்களும் மாலைகளும் களைந்து, அனைத்துப் பெண்களும் கைகளால் மார்பில் அடித்துக்கொண்டு பரிதாபமாகப் புலம்பினர்.
16.8.18
तं देवकी च भद्रा च रोहिणी मदिरा तथा ।
अन्वारोढुं व्यवसिता भर्तारं योषितां वराः ॥ १६.८.१८ ॥
தேவகி, பத்ரா, ரோகிணி, மதிரா ஆகியோரும் பெண்களில் சிறந்தவர்களாகிய அவர்கள் தம் கணவனை பின்தொடர முடிவு செய்தனர்.
16.8.19
ततः शौरिं नृयुक्तेन बहुमूल्येन भारत ।
यानेन महता पार्थो बहिर्निष्क्रामयत्तदा ॥ १६.८.१९ ॥
பின்பு, பாரதா, பார்த்தன் சௌரியை மனிதர்கள் பூட்டிய விலையுயர்ந்த பெரிய வண்டியில் அப்போது வெளியே கொண்டு செல்ல ஏற்பாடு செய்தான்.
16.8.20
तमन्वयुस्तत्रतत्रं दुःखसोकसमन्विताः ।
द्वारकावासिनः सर्वे पौरजानपदा हिताः ॥ १६.८.२० ॥
துயரும் துக்கமும் நிறைந்த துவாரகையின் அனைத்து மக்களும், நகரத்தாரும் நாட்டுப்புறத்தாரும், நலம் விரும்பிகளாக அவரைப் பின்தொடர்ந்தனர்.
16.8.21
तस्याश्वमेधिकं छत्रं दीप्यमानाश्च पावकाः ।
पुरस्तात्तस्य यानस्य याजकाश्च ततो ययुः ॥ १६.८.२१ ॥
அவனுடைய அசுவமேதத்துக்குரிய குடையும், ஒளிவீசும் அக்கினிகளும், யாகம் செய்வோரும் அந்த வண்டிக்கு முன்னால் சென்றனர்.
16.8.22
अनुजग्मुश्च तं वीरं देव्यस्ता वै स्वलङ्कृताः ।
स्त्रीसहस्रैः परिवृता वधूभिश्च सहस्रशः ॥ १६.८.२२ ॥
அந்த வீரனைத் தொடர்ந்து நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட அரசிகள் சென்றனர்; ஆயிரமாயிரம் பெண்களும் மணப்பெண்களும் அவர்களைச் சூழ்ந்திருந்தனர்.
16.8.23
यस्तु देशः प्रियस्तस्य जीवतोऽभून्महात्मनः ।
तत्रैनमुपसंकल्प्य वितृमेधं प्रचक्रिरे ॥ १६.८.२३ ॥
அந்த மகாத்மா உயிருடன் இருந்தபோது அவருக்கு விருப்பமான இடம் எதுவோ, அங்கேயே அவரைக் கொண்டுவந்து வித்ருமேதம் என்னும் ஈமச்சடங்கைச் செய்தனர்.
16.8.24
तं चिताग्निगतं वीरं शूरपुत्रं वराङ्गनाः ।
ततोन्वारुरुहुः पत्न्यश्चतस्रः पतिलोकगाः ॥ १६.८.२४ ॥
சிதை நெருப்பில் வைக்கப்பட்ட அந்த வீரனான சூரபுத்திரனின் பின்னால், பதியின் உலகுக்குச் செல்ல விரும்பிய நான்கு மனைவியர் சிதையில் ஏறினர்.
16.8.25
तं वै चतसृभिः स्त्रीभिरन्वितं पाण्डुनन्दनः ।
अदाहयच्चन्दनैश्च गन्धैरुच्चावचैरपि ॥ १६.८.२५ ॥
பாண்டுவின் மகன் நான்கு பெண்களுடன் இருந்த அவரை சந்தனத்தாலும் பல வகை நறுமணப் பொருட்களாலும் எரித்தான்.
16.8.26
ततः प्रादुरभूच्छब्दः समिद्धस्य विभावसोः ।
सामगानां च निर्घोषो नराणां रुदतामपि ॥ १६.८.२६ ॥
பின்னர் எரியும் நெருப்பின் ஒலி எழுந்தது; சாமகானம் பாடுவோரின் முழக்கமும் அழும் மக்களின் ஒலியும் எழுந்தன.
16.8.27
ततो वज्रप्रधानास्ते वृष्ण्यन्धककुमारकाः ।
सर्वे चैवोदकं चक्रुः स्त्रियश्चैव महात्मनः। ॥ १६.८.२७ ॥
பின்னர் வஜ்ரனை முதன்மையாகக் கொண்ட அந்த விருஷ்ணி, அந்தக குல இளவரசர்கள் அனைவரும், மகாத்மாவின் பெண்களும் நீர்க் கடன் செய்தனர்.
16.8.28
अलुप्तधर्मस्तं धर्मं कारयित्वा स फल्गुनः ।
जगाम वृष्णयो यत्र विनष्टा भरतर्षभ ॥ १६.८.२८ ॥
தர்மத்தை விடாத அந்த பால்குனன் அந்தச் சடங்கைச் செய்வித்த பின், பரதர்களில் காளையே, விருஷ்ணிகள் அழிந்து கிடந்த இடத்திற்குச் சென்றான்.
16.8.29
स तान्दृष्ट्वा निपतितान्कदने भृशदुःखितः ।
बभूवातीव कौरव्यः प्राप्तकालं चकार ह ॥ १६.८.२९ ॥
போர்க்களத்தில் வீழ்ந்து கிடந்த அவர்களைக் கண்டு அந்தக் கௌரவன் மிகவும் துயருற்றான்; தக்க காலத்தில் உரிய செயலைச் செய்தான்.
16.8.30
यथाप्रधानतश्चैव चक्रे सर्वास्तथा क्रियाः ।
ये हता ब्रह्मशापेन मुसलैरेरकोद्भवैः ॥ १६.८.३० ॥
அவன் முதன்மை வரிசைப்படியே எல்லாச் சடங்குகளையும் அவ்வாறே செய்தான் — பிராமணச் சாபத்தால், எரகைப் புல்லிலிருந்து தோன்றிய உலக்கைகளால் கொல்லப்பட்ட அனைவருக்கும்.
16.8.31
ततो भगवतो देहं दृष्ट्वा शिष्यः प्रलप्य च ।
स्मृत्वा तद्वचनं सर्वं मोहशोकोपबृंहितः ॥ १६.८.३१ ॥
அப்போது பகவானின் உடலைக் கண்டு சீடன் புலம்பினான்; அவருடைய அனைத்து வார்த்தைகளையும் நினைவுகூர்ந்து மயக்கத்தாலும் துயரத்தாலும் நிறைந்தான்।
16.8.32
ततः शरीरे रामस्य वासुदेवस्य चोभयोः ।
अन्वीक्ष्य दाहयामास पुरुषैराप्तकारिभिः ॥ १६.८.३२ ॥
பின்னர் ராமரின் உடலையும் வாசுதேவரின் உடலையும் பார்த்து, நம்பகமான ஆட்களைக் கொண்டு இருவரையும் எரிக்கச் செய்தான்।
16.8.33
स तेषां विधिवत्कृत्वा प्रेतकार्याणि पाण्डवः ।
सप्तमे दिवसे प्रायाद्रथमारुह्य सत्वरः ॥ १६.८.३३ ॥
பாண்டவன் அவர்களுக்குரிய இறுதிச் சடங்குகளை முறைப்படி செய்து, ஏழாம் நாளில் தேரில் ஏறி விரைவாகச் சென்றான்।
16.8.34
अश्वयुक्तै रथैश्चापि गोखरोष्ट्रयुतैरपि ।
स्त्रियस्ता वृष्णिवीराणां रुदन्त्यः शोककर्शिताः ॥ १६.८.३४ ॥
குதிரைகள் பூட்டிய தேர்களிலும், மாடு, கழுதை, ஒட்டகங்கள் பூட்டிய வண்டிகளிலும் வ்ருஷ்ணி வீரர்களின் அந்தப் பெண்கள், துயரால் மெலிந்து அழுது கொண்டு சென்றனர்।
16.8.35
अनुजग्मुर्महात्मानं पाण्डुपुत्रं धनंजयम् ।
भृत्याश्चान्धकवृष्णीनां सादिनो रथिनश्च ये ॥ १६.८.३५ ॥
அந்தகர் மற்றும் வ்ருஷ்ணிகளின் ஊழியர்கள், குதிரை வீரர்களும் தேர் வீரர்களும், மகாத்மாவாகிய பாண்டுவின் மகன் தனஞ்சயனைப் பின்தொடர்ந்தனர்।
16.8.36
वीरहीना वृद्धबालाः पौरजानपदास्तथा ।
ययुस्ते परिवार्याथ कलत्रं पार्थशासनात् ॥ १६.८.३६ ॥
வீரர்கள் இல்லாத முதியோரும் குழந்தைகளும், நகர மற்றும் கிராம மக்களும், பார்த்தனின் கட்டளைப்படி பெண்களைச் சூழ்ந்து சென்றனர்।
16.8.37
कुञ्जरैश्च गजारोहा ययुः शैलनिर्भस्तथा ।
सपादरक्षैः संयुक्ताः सोत्तरायुधिका ययुः ॥ १६.८.३७ ॥
யானைகள் மீது ஏறிய யானைப்பாகர்களும், மலைபோன்ற வீரர்களும் சென்றனர்; காலாட்படை காவலர்களுடன் கூடியவர்களும், மேலாடையும் ஆயுதங்களும் ஏந்தியவர்களும் சென்றனர்.
16.8.38
पुत्राश्चान्धकवृष्णीनां सर्वे पार्थमनुव्रताः ।
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राश्चैव महाधनाः ॥ १६.८.३८ ॥
அந்தகர், வൃஷ்ணிகளின் அனைத்து மகன்களும் அர்ஜுனனைப் பின்பற்றினர்; பிராமணர்களும், க்ஷத்திரியர்களும், வைசியர்களும், சூத்திரர்களும், மிகுந்த செல்வமுடையவர்களாக இருந்தனர்.
16.8.39
दश षट् च सहस्राणि वासुदेवावरोधनम् ।
पुरस्कृत्य ययुर्वज्रं पौत्रं कृष्णस्य धीमतः ॥ १६.८.३९ ॥
பதினாறாயிரம் வாசுதேவரின் அந்தப்புர மகளிர்; அறிவுள்ள கிருஷ்ணரின் பேரன் வஜ்ரனை முன்னிறுத்தி அவர்கள் சென்றனர்.
16.8.40
बहूनि च सहस्राणि प्रयुतान्यर्बुदानि च ।
भोजवृष्ण्यन्धकस्त्रीणां हतनाथानि निर्ययुः ॥ १६.८.४० ॥
போஜ, வൃஷ்ணி, அந்தகர் குலப் பெண்கள் பலஆயிரம், லட்சம், கோடி பேர்; அவர்களின் கணவர்கள் கொல்லப்பட்டவர்கள், அவர்கள் வெளியேறினர்.
16.8.41
तत्सागरसमप्रख्यं वृष्णिचक्रं महर्द्धिमत् ।
उवाह रथिनांश्रेष्ठः पार्थः परपुरंजयः ॥ १६.८.४१ ॥
கடலைப் போன்ற அந்த மிகுந்த செல்வமுடைய வ்ருஷ்ணி கூட்டத்தை, தேர்வீரரில் சிறந்தவனும் பகைநகர் வென்றவனுமான பார்த்தன் கொண்டு சென்றான்.
16.8.42
निर्याते तु जने तस्मिन्सागरो मकरालयः ।
द्वारकां रत्नसंपूर्णां जलेनाप्लावयत्तदा ॥ १६.८.४२ ॥
அவ்வக்மக்கள் வெளியேறியபோது, மகரங்களின் இருப்பிடமான கடல் ரத்தினங்கள் நிறைந்த துவாரகையை நீரால் மூழ்கடித்தது.
16.8.43
यद्यद्धि पुरुषव्याघ्रो भूमेस्तस्या व्यमुञ्चत ।
तत्तत्संप्लावयामास सलिलेन स सागरः ॥ १६.८.४३ ॥
புருஷவ்யாக்ரன் (அர்ஜுனன்) அந்த நிலத்திலிருந்து எதை எதை விடுவித்தானோ, அதையெல்லாம் அந்தக் கடல் நீரால் மூழ்கடித்தது.
16.8.44
तदद्भुतमभिप्रेक्ष्य द्वारकावासिनो जनाः ।
तूर्णात्तूर्णतरं जग्मुरहो दैवमिति ब्रुवन् ॥ १६.८.४४ ॥
அந்த அற்புதத்தைக் கண்ட துவாரகை மக்கள் விரைவிலும் விரைவாக ஓடினர், 'அஹோ, இது தெய்வம்' என்று கூறிக்கொண்டு.
16.8.45
काननेषु च रम्येषु पर्वतेषु नदीषु च ।
निवसन्नानयामास वृष्णिदारान्धनंजयः ॥ १६.८.४५ ॥
அழகிய காடுகளிலும், மலைகளிலும், ஆறுகளிலும் தங்கிக் கொண்டு தனஞ்சயன் (அர்ஜுனன்) விருஷ்ணி குலப் பெண்களை அழைத்துச் சென்றான்.
16.8.46
स पञ्चनदमासाद्य धीमानतिसमृद्धिमत् ।
देशे गोपशुधान्याढ्ये निवासमकरोत्प्रभुः ॥ १६.८.४६ ॥
அந்த அறிவாளியான பிரபு பஞ்சநதம் சென்றடைந்து, பசு, கால்நடை, தானியங்களால் வளமான அந்த மிகுந்த செழிப்பான நாட்டில் வசித்தான்.
16.8.47
ततो लोभः समभवद्दस्यूनां निहतेश्वराः ।
दृष्ट्वा स्त्रियो नीयमानाः पार्थेनैकेन भारत ॥ १६.८.४७ ॥
பின்னர், தலைவர்கள் கொல்லப்பட்ட கொள்ளையர்களுக்குப் பேராசை உண்டானது, பாரதனே! தனியொருவனான பார்த்தன் (அர்ஜுனன்) பெண்களை அழைத்துச் செல்வதைக் கண்டதும்.
16.8.48
ततस्ते पापकर्माणो लोभोपहतचेतसः ।
आभीरा मन्त्रयामासुः समेत्याशुभदर्शनाः ॥ १६.८.४८ ॥
பின்னர் பேராசையால் மனம் சிதைந்த, பாவச் செயல் செய்யும், தோற்றத்தில் அசுபமான அந்த ஆபீரர்கள் ஒன்றுகூடி ஆலோசனை செய்தனர்.
16.8.49
अयमेकोऽर्जुनो धन्वी वृद्धबालं हतेश्वरम् ।
नयत्यस्मानतिक्रम्य् योधाश्चेमे हतौजसः ॥ १६.८.४९ ॥
இறந்த தலைவனைக் கொண்ட முதியோரையும் சிறுவர்களையும் இந்த ஒரு வில்லாளி அர்ஜுனன் கொண்டு செல்கிறான்; எங்களையும் கடந்து, இந்த வீரர்கள் தம் ஒளி இழந்தவர்களாயினர்.
16.8.50
ततो यष्टिप्रहरणा दस्यवस्ते सहस्रशः ।
अभ्यधावन्त वृष्णीनां तं जनं लोप्त्रहारिणः ॥ १६.८.५० ॥
பின்னர் தடிகளை ஆயுதமாகக் கொண்ட அந்தக் கொள்ளையர் ஆயிரக்கணக்கில் வ்ருஷ்ணிகளின் அம்மக்களின் மீது பாய்ந்தனர்; அவர்கள் பொருள் கொள்ளையடிப்பவர்கள்.
16.8.51
महता सिंहनादेन त्रासयन्तः पृथग्जनम् ।
अभिपेतुर्धनार्थं ते कालपर्यायचोदिताः ॥ १६.८.५१ ॥
பெரிய சிங்க முழக்கத்தால் சாதாரண மக்களை அச்சுறுத்தி, செல்வத்திற்காக அவர்கள் பாய்ந்தனர்; காலச் சுழற்சியால் தூண்டப்பட்டவர்களாய்.
16.8.52
ततो निवृत्तः कौन्तेयः सहसा सपदानुगः ।
उवाच तान्महाबाहुरर्जुनः प्रहसन्निव ॥ १६.८.५२ ॥
பின்னர் குந்தியின் மகன் அர்ஜுனன் திடீரென்று திரும்பினான், காலாட்படையுடன் பின்தொடர; அந்த மகாபாகுவான அர்ஜுனன் சிரிப்பது போல் அவர்களிடம் கூறினான்.
16.8.53
निवर्तध्वमधर्मज्ञा यदि जीवितुमिच्छथ ।
इदानीं शरनिर्भिन्नाः शोचध्वं निहता मया ॥ १६.८.५३ ॥
நீங்கள் உயிர் வாழ விரும்பினால், தர்மம் அறியாதவர்களே, திரும்பிச் செல்லுங்கள்; இப்போது அம்புகளால் துளைக்கப்பட்டு, என்னால் கொல்லப்பட்டு நீங்கள் வருந்துவீர்கள்.
16.8.54
तथोक्तास्तेन वीरेणि कदर्तीकृत्य तद्वचः ।
अभिपेतुर्जनं मूढा वार्यमाणाः पुनःपुनः ॥ १६.८.५४ ॥
அந்த வீரனால் இவ்வாறு கூறப்பட்டும், அவன் சொல்லை இழிவாகக் கருதி, மூடர்கள் மீண்டும் மீண்டும் தடுக்கப்பட்டும் அம்மக்கள் மீது பாய்ந்தனர்.
16.8.55
ततोऽर्जुनो धनुर्दिव्यं गाण्डीवमजरं महत् ।
कआरोपयितुमारेभे यत्नादिव कथञ्चन ॥ १६.८.५५ ॥
அப்போது அர்ஜுனன் தெய்வீகமும் அழியாததும் பெரியதுமான காண்டீவ வில்லை நாண் ஏற்ற முயன்றான், எப்படியோ பெரும் முயற்சியுடன் என்பதுபோல்.
16.8.56
चकार सज्यं कृच्छ्रेणि सम्भ्रमे तुमुले सति ।
चिन्तयामास शस्त्राणि न च सस्मार तान्यपि ॥ १६.८.५६ ॥
கலக்கமும் பெரும் ஆரவாரமும் இருந்த நிலையில் அவன் பெரும் சிரமத்துடன் நாண் ஏற்றினான்; ஆயுதங்களைப் பற்றி சிந்தித்தான், ஆனால் அவற்றை நினைவுகூர முடியவில்லை.
16.8.57
वैकृतं तन्महद्दृष्ट्वा भुजवीर्य तथा युधि ।
दिव्यानां च महास्त्राणां विनाशाद्व्रीडितोऽभवत् ॥ १६.८.५७ ॥
போரில் தன் புயவலிமையின் அந்த விகாரமான நிலையையும், தெய்வீக மகாஸ்திரங்கள் அழிந்ததையும் கண்டு அவன் வெட்கமடைந்தான்.
16.8.58
वृष्णियोधाश्च ते सर्वे गजाश्वरथयोधिनः ।
न शेकुरावर्तयितुं ह्रियमाणं स्वकं धनम् ॥ १६.८.५८ ॥
வൃஷ்ணி வீரர்கள் அனைவரும், யானை, குதிரை, தேர் வீரர்களும், கொண்டு செல்லப்படும் தங்கள் சொந்தச் செல்வத்தைத் திருப்ப முடியவில்லை.
16.8.59
कलत्रस्य बहुत्वाद्धि सम्पतन्सु ततस्ततः ।
प्रयत्नमकरोत्पार्थो जनस्य परिरक्षणे ॥ १६.८.५९ ॥
பெண்கள் பலராக இருந்ததால், இங்கும் அங்குமாக ஓடிக்கொண்டிருந்தபோது, பார்த்தன் மக்களைக் காப்பாற்ற முயற்சி செய்தான்.
16.8.60
मिषतां सर्वयोधानां ततस्ताः प्रमदोत्तमाः ।
समन्ततोवकृष्यन्त कामाच्चान्याः प्रवव्रजुः ॥ १६.८.६० ॥
எல்லா வீரர்களும் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில், அப்போது அந்த சிறந்த பெண்கள் நாற்புறமும் இழுத்துச் செல்லப்பட்டனர்; வேறு சிலர் விருப்பத்தின் பேரில் சென்றனர்.
16.8.61
ततो गाण्डीवनिर्मुक्तैः शरैः पार्थो धनंजयः ।
जघान दस्यून्सोद्वेगो वृष्णिभृत्यैः सहस्रशः ॥ १६.८.६१ ॥
அப்போது காண்டீவத்திலிருந்து விடுபட்ட அம்புகளால், கலங்கிய மனத்துடன், பார்த்தன் தனஞ்சயன் விருஷ்ணியின் ஏவலர்களுடன் சேர்ந்து ஆயிரக்கணக்கான கொள்ளையர்களைக் கொன்றான்.
16.8.62
क्षणेन तस्य ते राजन्क्षयं जग्मुरजिह्मगाः ।
अक्षया हि पुरा भूत्वा क्षीणाः क्षतजभोजनाः ॥ १६.८.६२ ॥
அரசே, ஒரு கணத்தில் அந்த நேராகச் செல்லும் அம்புகள் அழிந்தன; முன்பு அழியாதவையாக இருந்தும், இரத்தத்தை உண்டு அவை தேய்ந்தன.
16.8.63
स शरक्षयमासाद्य दुःखशोकसमाहतः ।
धनुष्कोट्या तदा दस्यूनवधीत्पाकशासनिः ॥ १६.८.६३ ॥
அம்புகள் தீர்ந்துபோனதால் துக்கத்தாலும் துயரத்தாலும் தாக்குண்ட அந்த இந்திரனின் மகன், அப்போது வில்லின் முனையாலேயே கொள்ளையர்களைக் கொன்றான்.
16.8.64
प्रेक्षतस्त्वेव पार्थस्य वृष्ण्यन्धकवरस्त्रियः ।
जग्मुरादाय ते म्लेच्छाः समन्ताज्जनमेजय ॥ १६.८.६४ ॥
ஜனமேஜயா, பார்த்தன் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையிலேயே, அந்த மிலேச்சர்கள் விருஷ்ணி, அந்தக குலங்களின் சிறந்த பெண்களை எல்லா பக்கங்களிலிருந்தும் பிடித்துக்கொண்டு சென்றனர்.
16.8.65
धनंजयस्तु दैवं तन्मनसाऽचिन्तयत्प्रभुः ।
दुःखसोकसमाविष्टो निःश्वासपरमोऽभवत् ॥ १६.८.६५ ॥
ஆனால் தனஞ்சயன், விதியைப் பற்றி மனதில் சிந்தித்தான்; துக்கமும் சோகமும் சூழ்ந்த அந்த வலிமையானவன் பெருமூச்சு விடுபவனானான்.
16.8.66
अस्त्राणां च प्रणाशेन बाहुवीर्यस्य च क्षयात् ।
धनुषश्चाविधेयत्वाच्छराणां संक्षयेण च ॥ १६.८.६६ ॥
தெய்வ ஆயுதங்கள் அழிந்ததாலும், கை வலிமை குன்றியதாலும், வில் அடங்காமல் போனதாலும், அம்புகள் தீர்ந்ததாலும்—
16.8.67
बभूव विमनाः पार्थो दैवमित्युनुचिन्तयन् ।
न्यवर्तत ततो राजन्नेदमस्तीति चिन्तयन् ॥ १६.८.६७ ॥
அர்ஜுனன் மனம் வருந்தி, 'இது தெய்வச் செயல்' என்று மீண்டும் மீண்டும் சிந்தித்தான். அரசே, பின்னர் 'இதுவே உள்ளது' என்று எண்ணியவாறு திரும்பினான்.
16.8.68
ततः शेषं समादाय कलत्रस्य महामतिः ।
हृतभूयिष्ठरत्नस्य कुरुक्षेत्रमवातरत् ॥ १६.८.६८ ॥
பின்னர் அந்த மகாபுத்திமான், பெரும்பாலான ரத்தினங்கள் கவர்ந்துசெல்லப்பட்ட நிலையில், எஞ்சிய பெண்களை அழைத்துக்கொண்டு குருக்ஷேத்திரத்தை அடைந்தான்.
16.8.69
युधिष्ठिरस्यानुमते वंशकर्तॄन्कुमारकान् ।
न्यवेशयत कौरव्यस्तत्रतत्र धनंजयः ॥ १६.८.६९ ॥
யுதிஷ்டிரனின் சம்மதத்துடன், வம்சத்தை நிலைநிறுத்தும் இளவரசர்களை குரு வம்சத்தோன் தனஞ்சயன் இடம்தோறும் குடியமர்த்தினான்.
16.8.70
हार्दिक्यतनयं पार्थो नगरे मृत्तिकावते ।
अश्वपतिं खाण्डवारण्ये राज्ये तत्र न्येवशयत्।
भोजराजकलत्रं च हृतशेषं नरोत्तमः ॥ १६.८.७० ॥
அர்ஜுனன் ஹார்திக்யனின் மகனை மிருத்திகாவதி நகரிலும், அஸ்வபதியை காண்டவ வனத்தின் அரசில் அங்கே குடியமர்த்தினான்; போஜ அரசனின் எஞ்சிய மனைவியரையும் அந்த நரோத்தமன் அங்கே நிறுவினான்.
16.8.71
तथा वृद्धांश्च बालांश्च स्त्रियश्चादाय पाण्डवः ।
वीरैर्विहीनान्सर्वांस्ताञ्शक्रप्रस्थे न्यवेशयत् ॥ १६.८.७१ ॥
அதேபோல பாண்டவன் முதியோரையும், குழந்தைகளையும், பெண்களையும் அழைத்துக்கொண்டு, வீரர்களை இழந்த அவர்கள் அனைவரையும் இந்திரப்பிரஸ்தத்தில் குடியமர்த்தினான்.
16.8.72
यौयुधानिं सरस्वत्याः पुत्रं सात्यकिनः प्रियम् ।
न्यवेशयत धर्मात्मा वृद्धबालपुरस्कृतम् ॥ १६.८.७२ ॥
தர்மாத்மா, சாத்யகியின் அன்புக்குரிய மகனும் சரஸ்வதியின் மகனுமான யௌயுதானியை, முதியோரையும் குழந்தைகளையும் முன்னிறுத்தி அங்கே குடியமர்த்தினான்.
16.8.73
इन्द्रप्रस्थे ददौ राज्यं व्रज्राय परवीरहा ।
वज्रेणाक्रूरदारास्तु वार्यमाणाः प्रवव्रजुः ॥ १६.८.७३ ॥
பரவீரஹா இந்திரப்பிரஸ்தத்தின் அரசை வஜ்ரனுக்குக் கொடுத்தான். அக்ரூரரின் மனைவியர் தடுக்கப்பட்டும் வஜ்ரனுடன் சென்றனர்.
16.8.74
रुक्मिणी त्वथ गान्धारी शैब्दा हैमवतीत्यपि ।
देवी जींबवती चैव विविशुर्जातवेदसम् ॥ १६.८.७४ ॥
ருக்மிணி, காந்தாரி, ஷைப்யா, ஹைமவதி, மற்றும் தேவி ஜாம்பவதி ஆகியோரும் நெருப்பில் நுழைந்தனர்.
16.8.75
सत्यभामा तथैवान्या देव्यः कृष्णस्य सम्मताः ।
वनं प्रविविशू राजंस्तापस्ये कृतनिश्चयाः ॥ १६.८.७५ ॥
ஸத்யபாமாவும் கிருஷ்ணனின் மற்ற மதிப்பிற்குரிய தேவியரும், ஓ அரசே, தவம் செய்ய உறுதி கொண்டு காட்டில் நுழைந்தனர்.
16.8.76
द्वारकावासिनो ये पुरुषाः पार्थमभ्ययुः ।
यथार्हं संविभज्यैनान्वज्रे पर्यददज्जयः ॥ १६.८.७६ ॥
துவாரகையில் வசித்த ஆண்கள் பார்த்தனிடம் வந்தனர்; ஜயன் (அர்ஜுனன்) அவர்களை முறைப்படி பிரித்து வஜ்ரனிடம் ஒப்படைத்தான்.
16.8.77
स तत्कृत्वा प्राप्तकालं बाष्णेणापिहितोऽर्जुनः ।
कृष्णद्वैपायनं व्यासं ददर्शासीनमाश्रमे ॥ १६.८.७७ ॥
அதைச் செய்த பின், உரிய காலம் வந்ததும், கண்ணீரால் மூடப்பட்ட அர்ஜுனன் ஆசிரமத்தில் அமர்ந்திருந்த கிருஷ்ணத்வைபாயன வியாசரைக் கண்டான்.