Vedyatra वेदयात्रा
Buscar

Mahābhārata · Adhyāya 2.100

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Leer con significados

2.100.1

आमन्त्रयामि भरतांस्तथा वृद्धं पितामहम् ।
राजानं सोमदत्तं च महाराजं च बाह्लिकम् ॥ २.१००.१ ॥

Me despido de los Bharatas, del anciano abuelo, del rey Somadatta y del gran rey Bāhlika.

2.100.2

द्रोणं कृपं नृपांश्चान्यानश्वत्थामानमेव च ।
विदुरं धृतराष्ट्रं च धार्तराष्ट्रांश्च सर्वशः ॥ २.१००.२ ॥

A Droṇa, Kṛpa, los demás reyes, Aśvatthāman, Vidura, Dhṛtarāṣṭra y todos los hijos de Dhṛtarāṣṭra.

2.100.3

सौमदत्तिं महावीर्यं विकर्णं च महामतिम् ।
युयुत्सुं सञ्जयं चैव तथैवान्यान्सभासदः ॥ २.१००.३ ॥

al poderoso hijo de Somadatta, al magnánimo Vikarṇa, a Yuyutsu, a Sañjaya y a los demás miembros de la asamblea.

2.100.4

गान्धारीं च महाभागां मातरं च तथा पृथाम् ।
सर्वानामन्त्र्य गच्छामि द्रष्टाऽस्मि पुनरेत्य वः ॥ २.१००.४ ॥

Habiéndome despedido de todos, incluidas la muy afortunada Gāndhārī y mi madre Pṛthā, me voy; volveré y os veré de nuevo.

2.100.5

न च किञ्चिदथोचुस्तं ह्रियाऽऽसन्ना युधिष्ठिरम् ।
मनोभिरेव कल्याणं दध्युस्ते तस्य धीमतः ॥ २.१००.५ ॥

Aunque estaban cerca de Yudhiṣṭhira, no dijeron nada por vergüenza; sólo desearon en su mente el bien de aquel sabio.

2.100.6

आर्या पृथा राजपुत्री नारण्यं गन्तुमर्हति ।
सुकुमारी च वृद्धा च नित्यं चैव सुखोचिता ॥ २.१००.६ ॥

La noble Pṛthā, princesa real, no merece ir al bosque; es delicada y anciana, y siempre ha estado acostumbrada a la comodidad.

2.100.7

इह वत्स्यति कल्याणी सत्कृता मम वेश्मनि ।
इति पार्था विजानीध्वमगदं वोऽस्तु सर्वशः ॥ २.१००.७ ॥

Aquí morará la bendita, honrada en mi casa. Sabed esto, hijos de Pṛthā: que os vaya bien en todo.

2.100.8

तथेत्युक्त्वाऽब्रुवन्सर्वे यथा नो वदसेऽनघ ।
त्वं पितृव्यः पितृसमो वयं च त्वत्परायणाः ॥ २.१००.८ ॥

«Así sea», dijeron todos. «Como nos dices, oh intachable. Tú eres nuestro tío paterno, igual a un padre, y nosotros dependemos de ti.»

2.100.9

यथाऽऽज्ञापयसे विद्वंस्त्वं हि नः परमो गुरुः ।
यच्चान्यदपि कर्तव्यं तद्विधत्स्व महामते ॥ २.१००.९ ॥

Como ordenas, oh sabio, pues tú eres nuestro supremo maestro. Y lo que quiera que deba hacerse además, dispónlo, oh magnánimo.

2.100.10

युधिष्ठिर विजानीहि ममेदं भरतर्षभ ।
नाधर्मेण जितः कश्चिद्व्यथते वै पराजये ॥ २.१००.१० ॥

Comprende esto de mí, Yudhiṣṭhira, toro de los Bharatas: nadie vencido por la injusticia se aflige en la derrota.

2.100.11

त्वं वै धर्मं विजानीषे युद्धे जेता धनञ्जयः ।
हन्ताऽरीणां भीमसेनो नकुलस्त्वर्थसङ्ग्रही ॥ २.१००.११ ॥

Tú conoces el dharma. En la batalla el vencedor será Dhanañjaya, el matador de enemigos será Bhīmasena, y Nakula será el reunidor de riquezas.

2.100.12

संयन्ता सहदेवस्तु धौम्यो ब्रह्मविदुत्तमः ।
धर्मार्थकुशला चैव द्रौपदी धर्मचारिणी ॥ २.१००.१२ ॥

Sahadeva será el que controla, y Dhaumya el mejor de los conocedores del Veda. Y también está Draupadī, hábil en el dharma y la riqueza, que se conduce según el dharma.

2.100.13

अन्योन्यस्य प्रियाः सर्वे तथैव प्रियदर्शनाः ।
परैरभेद्याः सन्तुष्टाः को वोन न स्पृहयेदिह ॥ २.१००.१३ ॥

Todos eran queridos unos por otros, y igualmente agradables a la vista; inseparables por otros y contentos. ¿Quién aquí no los envidiaría?

2.100.14

एष वै सर्वकल्याणः समाधिस्तव भारत ।
नैनं शत्रुर्विषहते शक्रेणापि समोऽप्युत ॥ २.१००.१४ ॥

Esta, oh Bhārata, es tu próspera fortuna que todo lo bendice; ningún enemigo puede soportarla, ni aun uno igual a Indra.

2.100.15

हिमवत्यनुशिष्टोऽसि मेरुसावर्णिना पुरा ।
द्वैपायनेन कृष्णेन नगरे वारणावते ॥ २.१००.१५ ॥

En tiempos antiguos, en el Himālaya, fuiste instruido por Merusāvarṇi, y en la ciudad de Vāraṇāvata por Dvaipāyana Kṛṣṇa.

2.100.16

भृगुतुङ्गे च रामेण दृष्टद्वत्यां च शम्भुना ।
अश्रौषीरसि तस्यापि महर्षेरञ्जनं प्रति ॥ २.१००.१६ ॥

En Bhṛgutuṅga oíste a Rāma, y a orillas del Dṛṣadvatī a Śambhu; también oíste la enseñanza de aquel gran sabio sobre Añjana.

2.100.17

कल्माषीतीरसंस्थस्य गतस्त्वं शिष्यतां भृगोः ।
द्रष्टा सदा नारदस्ते धौम्यस्तेऽयं पुरोहितः ॥ २.१००.१७ ॥

Morando en la orilla del Kalmāṣī, te hiciste discípulo de Bhṛgu; Nārada es siempre tu vidente, y este Dhaumya es tu sacerdote.

2.100.18

माहासीः साम्पराये त्वं बुद्धिं तामृषिपूजिताम् ।
पुरूरवसमैलं त्वं बुद्ध्या जयसि पाण्डव ॥ २.१००.१८ ॥

En la batalla no abandones aquella sabiduría honrada por los sabios; oh Pāṇḍava, solo con sabiduría vences incluso a Purūravas, hijo de Ilā.

2.100.19

शक्त्या जयसि राज्ञोऽन्यानृषीन्धर्गोपसेवया ।
ऐन्द्रे जये धृतमना याम्ये कोपविधारणे ॥ २.१००.१९ ॥

Conquistas a otros reyes y sabios con fuerza, sirviendo a los guardianes del dharma; con mente firme en la conquista de la región oriental de Indra, y dominando la ira en la región meridional de Yama.

2.100.20

तथा विसर्गे कौबेरे वारुणे कोपविधारणे ।
आत्मप्रदानं सौम्यत्वमद्भ्यश्चैवोपजीवनम् ॥ २.१००.२० ॥

Asimismo, en la generosidad de la región septentrional de Kubera, y en contener la ira en la región occidental de Varuṇa; entrega de uno mismo, mansedumbre y sustento que proviene de las aguas.

2.100.21

भूमेः क्षमा च तेजश्च समग्रं सूर्यमण्डलात् ।
वायोर्बलं प्राप्नुहि त्वं भूतेभ्यश्चात्मसम्पदम् ॥ २.१००.२१ ॥

Obtén la paciencia de la tierra y todo el resplandor del disco solar; obtén la fuerza del viento y la riqueza del ser de los seres vivos.

2.100.22

अगदं वोऽस्तु भद्रं वो द्रष्टाऽस्मि पुनरागतान् ।
आपद्धर्मार्थकृच्छ्रेषु सर्वकार्येषु वा पुनः ॥ २.१००.२२ ॥

Que tengáis salud y bienestar. Os volveré a ver cuando regreséis, en la calamidad, en las duras pruebas del dharma y la riqueza, o en todos los asuntos.

2.100.23

यथावत्प्रतिपद्येथाः काले काले युधिष्ठिर ।
आपृष्टोऽसीह कौन्तेय स्वस्ति प्राप्नुहि भारत ॥ २.१००.२३ ॥

Yudhiṣṭhira, debes actuar debidamente en cada momento. Hijo de Kuntī, aquí te despides; descendiente de Bharata, alcanza el bienestar.

2.100.24

कृतार्थं स्वस्मिमन्तं त्वां द्रक्ष्यामः पुनरागतम् ।
न हि वो वृजिनं किञ्चिद्वेद कश्चित्पुराकृतम् ॥ २.१००.२४ ॥

Te volveremos a ver, regresado con tu propósito cumplido. En verdad, nadie conoce ningún mal que hayáis cometido antes.

2.100.25

एवमुक्तस्तथेत्युक्त्वा पाण्डवः सत्यविक्रमः ।
भीष्मद्रोणौ नमस्कृत्य प्रातिष्ठत युधिष्ठिरः ॥ २.१००.२५ ॥

Así interpelado, Yudhiṣṭhira, el Pāṇḍava de verdadero valor, dijo: «Así sea», saludó a Bhīṣma y a Droṇa y partió.