Mahābhārata · Adhyāya 2.100
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.100.1
आमन्त्रयामि भरतांस्तथा वृद्धं पितामहम् ।
राजानं सोमदत्तं च महाराजं च बाह्लिकम् ॥ २.१००.१ ॥
Ich verabschiede mich von den Bharatas, vom greisen Großvater, von König Somadatta und vom großen König Bāhlika.
2.100.2
द्रोणं कृपं नृपांश्चान्यानश्वत्थामानमेव च ।
विदुरं धृतराष्ट्रं च धार्तराष्ट्रांश्च सर्वशः ॥ २.१००.२ ॥
Droṇa, Kṛpa, die übrigen Könige, Aśvatthāman, Vidura, Dhṛtarāṣṭra und alle Söhne Dhṛtarāṣṭras.
2.100.3
सौमदत्तिं महावीर्यं विकर्णं च महामतिम् ।
युयुत्सुं सञ्जयं चैव तथैवान्यान्सभासदः ॥ २.१००.३ ॥
den mächtigen Sohn Somadattas, den großsinnigen Vikarṇa, Yuyutsu, Sañjaya und ebenso die übrigen Mitglieder der Versammlung.
2.100.4
गान्धारीं च महाभागां मातरं च तथा पृथाम् ।
सर्वानामन्त्र्य गच्छामि द्रष्टाऽस्मि पुनरेत्य वः ॥ २.१००.४ ॥
Nachdem ich mich von allen verabschiedet habe, auch von der hochgesegneten Gāndhārī und meiner Mutter Pṛthā, gehe ich; ich werde zurückkehren und euch wiedersehen.
2.100.5
न च किञ्चिदथोचुस्तं ह्रियाऽऽसन्ना युधिष्ठिरम् ।
मनोभिरेव कल्याणं दध्युस्ते तस्य धीमतः ॥ २.१००.५ ॥
Obwohl sie nahe bei Yudhiṣṭhira standen, sagten sie aus Scham nichts; nur im Herzen wünschten sie dem Weisen alles Gute.
2.100.6
आर्या पृथा राजपुत्री नारण्यं गन्तुमर्हति ।
सुकुमारी च वृद्धा च नित्यं चैव सुखोचिता ॥ २.१००.६ ॥
Die edle Pṛthā, eine königliche Prinzessin, verdient es nicht, in den Wald zu gehen; sie ist zart und alt und stets an Bequemlichkeit gewöhnt.
2.100.7
इह वत्स्यति कल्याणी सत्कृता मम वेश्मनि ।
इति पार्था विजानीध्वमगदं वोऽस्तु सर्वशः ॥ २.१००.७ ॥
Hier wird die Glückliche wohnen, in meinem Haus geehrt. Wisst dies, Söhne der Pṛthā: möget ihr in jeder Hinsicht wohlauf sein.
2.100.8
तथेत्युक्त्वाऽब्रुवन्सर्वे यथा नो वदसेऽनघ ।
त्वं पितृव्यः पितृसमो वयं च त्वत्परायणाः ॥ २.१००.८ ॥
»So sei es«, sprachen sie alle. »Wie du es uns sagst, o Makelloser. Du bist unser Onkel väterlicherseits, dem Vater gleich, und wir sind auf dich angewiesen.«
2.100.9
यथाऽऽज्ञापयसे विद्वंस्त्वं हि नः परमो गुरुः ।
यच्चान्यदपि कर्तव्यं तद्विधत्स्व महामते ॥ २.१००.९ ॥
Wie du befiehlst, o Weiser, denn du bist unser höchster Lehrer. Und was sonst noch zu tun ist, ordne es an, o Großgesinnter.
2.100.10
युधिष्ठिर विजानीहि ममेदं भरतर्षभ ।
नाधर्मेण जितः कश्चिद्व्यथते वै पराजये ॥ २.१००.१० ॥
Verstehe dies von mir, Yudhiṣṭhira, Stier der Bharatas: Niemand, der durch Unrecht besiegt wurde, grämt sich in der Niederlage.
2.100.11
त्वं वै धर्मं विजानीषे युद्धे जेता धनञ्जयः ।
हन्ताऽरीणां भीमसेनो नकुलस्त्वर्थसङ्ग्रही ॥ २.१००.११ ॥
Du kennst das Dharma. Im Kampf wird Dhanañjaya der Sieger sein, Bhīmasena der Töter der Feinde, und Nakula der Sammler der Schätze.
2.100.12
संयन्ता सहदेवस्तु धौम्यो ब्रह्मविदुत्तमः ।
धर्मार्थकुशला चैव द्रौपदी धर्मचारिणी ॥ २.१००.१२ ॥
Sahadeva wird der Zügelnde sein, und Dhaumya der beste der Veda-Kenner. Auch Draupadī ist da, geschickt in Dharma und Reichtum, die im Dharma wandelt.
2.100.13
अन्योन्यस्य प्रियाः सर्वे तथैव प्रियदर्शनाः ।
परैरभेद्याः सन्तुष्टाः को वोन न स्पृहयेदिह ॥ २.१००.१३ ॥
Sie waren alle einander lieb und ebenso anziehend anzusehen; von anderen nicht zu trennen und zufrieden. Wer hier würde sie nicht begehren?
2.100.14
एष वै सर्वकल्याणः समाधिस्तव भारत ।
नैनं शत्रुर्विषहते शक्रेणापि समोऽप्युत ॥ २.१००.१४ ॥
Dies, o Bhārata, ist dein allgemein glückverheißender Wohlstand; kein Feind kann ihn ertragen, selbst nicht einer, der Indra gleicht.
2.100.15
हिमवत्यनुशिष्टोऽसि मेरुसावर्णिना पुरा ।
द्वैपायनेन कृष्णेन नगरे वारणावते ॥ २.१००.१५ ॥
In alter Zeit wurdest du auf dem Himālaya von Merusāvarṇi unterwiesen, und in der Stadt Vāraṇāvata von Dvaipāyana Kṛṣṇa.
2.100.16
भृगुतुङ्गे च रामेण दृष्टद्वत्यां च शम्भुना ।
अश्रौषीरसि तस्यापि महर्षेरञ्जनं प्रति ॥ २.१००.१६ ॥
Auf dem Bhṛgutuṅga hörtest du Rāma, und am Ufer der Dṛṣadvatī Śambhu; du hast auch die Lehre jenes großen Weisen über Añjana gehört.
2.100.17
कल्माषीतीरसंस्थस्य गतस्त्वं शिष्यतां भृगोः ।
द्रष्टा सदा नारदस्ते धौम्यस्तेऽयं पुरोहितः ॥ २.१००.१७ ॥
Am Ufer des Kalmāṣī wohnend wurdest du Schüler Bhṛgus; Nārada ist stets dein Seher, und dieser Dhaumya ist dein Hauspriester.
2.100.18
माहासीः साम्पराये त्वं बुद्धिं तामृषिपूजिताम् ।
पुरूरवसमैलं त्वं बुद्ध्या जयसि पाण्डव ॥ २.१००.१८ ॥
Im Kampf verlasse nicht jene von den Weisen verehrte Einsicht; o Pāṇḍava, allein durch Einsicht besiegst du sogar Purūravas, den Sohn Ilās.
2.100.19
शक्त्या जयसि राज्ञोऽन्यानृषीन्धर्गोपसेवया ।
ऐन्द्रे जये धृतमना याम्ये कोपविधारणे ॥ २.१००.१९ ॥
Du besiegst andere Könige und Weise durch Kraft, indem du den Hütern des Dharma dienst; mit festem Geist im Sieg der östlichen Richtung Indras und im Zügeln des Zorns in der südlichen Richtung Yamas.
2.100.20
तथा विसर्गे कौबेरे वारुणे कोपविधारणे ।
आत्मप्रदानं सौम्यत्वमद्भ्यश्चैवोपजीवनम् ॥ २.१००.२० ॥
Ebenso im Geben in der nördlichen Richtung Kuberas und im Zügeln des Zorns in der westlichen Richtung Varuṇas; Selbsthingabe, Sanftmut und der Lebensunterhalt aus den Wassern.
2.100.21
भूमेः क्षमा च तेजश्च समग्रं सूर्यमण्डलात् ।
वायोर्बलं प्राप्नुहि त्वं भूतेभ्यश्चात्मसम्पदम् ॥ २.१००.२१ ॥
Erlange Geduld von der Erde und die ganze Strahlkraft von der Sonnenscheibe; erlange Kraft vom Wind und den Reichtum des Selbst von den Wesen.
2.100.22
अगदं वोऽस्तु भद्रं वो द्रष्टाऽस्मि पुनरागतान् ।
आपद्धर्मार्थकृच्छ्रेषु सर्वकार्येषु वा पुनः ॥ २.१००.२२ ॥
Möge euch Gesundheit sein, möge euch Wohlergehen sein. Ich werde euch wiedersehen, wenn ihr zurückgekehrt seid, in Not, in den harten Bedrängnissen des Dharma und des Reichtums oder in allen Angelegenheiten.
2.100.23
यथावत्प्रतिपद्येथाः काले काले युधिष्ठिर ।
आपृष्टोऽसीह कौन्तेय स्वस्ति प्राप्नुहि भारत ॥ २.१००.२३ ॥
Yudhiṣṭhira, handle zu jeder Zeit recht. Sohn der Kuntī, du nimmst hier Abschied; Nachkomme des Bharata, erlange Wohlergehen.
2.100.24
कृतार्थं स्वस्मिमन्तं त्वां द्रक्ष्यामः पुनरागतम् ।
न हि वो वृजिनं किञ्चिद्वेद कश्चित्पुराकृतम् ॥ २.१००.२४ ॥
Wir werden dich wiedersehen, zurückgekehrt, nachdem du dein Ziel erreicht hast. Tatsächlich kennt niemand irgendein Unrecht, das ihr früher begangen habt.
2.100.25
एवमुक्तस्तथेत्युक्त्वा पाण्डवः सत्यविक्रमः ।
भीष्मद्रोणौ नमस्कृत्य प्रातिष्ठत युधिष्ठिरः ॥ २.१००.२५ ॥
So angesprochen, sprach Yudhiṣṭhira, der Pāṇḍava von wahrer Tapferkeit: »So sei es«, verneigte sich vor Bhīṣma und Droṇa und brach auf.