മഹാഭാരതം · അധ്യായം 2.100
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.100.1
आमन्त्रयामि भरतांस्तथा वृद्धं पितामहम् ।
राजानं सोमदत्तं च महाराजं च बाह्लिकम् ॥ २.१००.१ ॥
ഞാൻ ഭരതരോടും വൃദ്ധനായ പിതാമഹനോടും രാജാവായ സോമദത്തനോടും മഹാരാജാവായ ബാഹ്ലികനോടും യാത്ര ചോദിക്കുന്നു.
2.100.2
द्रोणं कृपं नृपांश्चान्यानश्वत्थामानमेव च ।
विदुरं धृतराष्ट्रं च धार्तराष्ट्रांश्च सर्वशः ॥ २.१००.२ ॥
ദ്രോണൻ, കൃപൻ, മറ്റു രാജാക്കന്മാർ, അശ്വത്ഥാമാവ്, വിദുരൻ, ധൃതരാഷ്ട്രൻ, ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർ എല്ലാവരും.
2.100.3
सौमदत्तिं महावीर्यं विकर्णं च महामतिम् ।
युयुत्सुं सञ्जयं चैव तथैवान्यान्सभासदः ॥ २.१००.३ ॥
സോമദത്തന്റെ മഹാവീര്യനായ പുത്രൻ, മഹാമതിയായ വികർണൻ, യുയുത്സു, സഞ്ജയൻ, സഭയിലെ മറ്റുള്ളവരും.
2.100.4
गान्धारीं च महाभागां मातरं च तथा पृथाम् ।
सर्वानामन्त्र्य गच्छामि द्रष्टाऽस्मि पुनरेत्य वः ॥ २.१००.४ ॥
മഹാഭാഗ്യവതിയായ ഗാന്ധാരിയോടും മാതാവ് പൃഥയോടും എല്ലാവരോടും യാത്ര ചോദിച്ച് ഞാൻ പോകുന്നു; വീണ്ടും വന്ന് നിങ്ങളെ കാണും.
2.100.5
न च किञ्चिदथोचुस्तं ह्रियाऽऽसन्ना युधिष्ठिरम् ।
मनोभिरेव कल्याणं दध्युस्ते तस्य धीमतः ॥ २.१००.५ ॥
ലജ്ജകൊണ്ട് യുധിഷ്ഠിരന് അടുത്തുനിന്നിട്ടും അവർ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല; ആ ധീമാന്റെ ശുഭം മനസ്സുകൊണ്ടു മാത്രം ആശിച്ചു.
2.100.6
आर्या पृथा राजपुत्री नारण्यं गन्तुमर्हति ।
सुकुमारी च वृद्धा च नित्यं चैव सुखोचिता ॥ २.१००.६ ॥
ആര്യയായ പൃഥ, രാജപുത്രി, കാട്ടിലേക്ക് പോകാൻ അർഹയല്ല; അവൾ സുകുമാരിയും വൃദ്ധയും എന്നും സുഖത്തിൽ വളർന്നവളുമാണ്.
2.100.7
इह वत्स्यति कल्याणी सत्कृता मम वेश्मनि ।
इति पार्था विजानीध्वमगदं वोऽस्तु सर्वशः ॥ २.१००.७ ॥
ഇവിടെ കല്യാണി എന്റെ ഭവനത്തിൽ ആദരവോടെ വസിക്കും. പൃഥയുടെ പുത്രന്മാരേ, ഇത് അറിയുക; നിങ്ങൾക്ക് എല്ലാ വിധത്തിലും ക്ഷേമമുണ്ടാകട്ടെ.
2.100.8
तथेत्युक्त्वाऽब्रुवन्सर्वे यथा नो वदसेऽनघ ।
त्वं पितृव्यः पितृसमो वयं च त्वत्परायणाः ॥ २.१००.८ ॥
"അങ്ങനെയാകട്ടെ" എന്ന് പറഞ്ഞ് എല്ലാവരും പറഞ്ഞു: കുറ്റമറ്റവനേ, നിങ്ങൾ പറയുന്നതുപോലെ തന്നെ. നിങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ പിതൃവ്യൻ, പിതാവിന് തുല്യൻ; ഞങ്ങൾ നിങ്ങളെയാണ് ആശ്രയിക്കുന്നത്.
2.100.9
यथाऽऽज्ञापयसे विद्वंस्त्वं हि नः परमो गुरुः ।
यच्चान्यदपि कर्तव्यं तद्विधत्स्व महामते ॥ २.१००.९ ॥
വിദ്വാനേ, നിങ്ങൾ കൽപ്പിക്കുന്നതുപോലെ; നിങ്ങളാണ് ഞങ്ങളുടെ പരമഗുരു. മറ്റെന്തെങ്കിലും ചെയ്യേണ്ടതുണ്ടെങ്കിൽ അതും ക്രമീകരിക്കുക, മഹാമതേ.
2.100.10
युधिष्ठिर विजानीहि ममेदं भरतर्षभ ।
नाधर्मेण जितः कश्चिद्व्यथते वै पराजये ॥ २.१००.१० ॥
യുധിഷ്ഠിരാ, എന്റെ ഈ വാക്ക് അറിയുക, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ. അധർമ്മത്താൽ ജയിക്കപ്പെട്ട ആരും പരാജയത്തിൽ ദുഃഖിക്കുന്നില്ല.
2.100.11
त्वं वै धर्मं विजानीषे युद्धे जेता धनञ्जयः ।
हन्ताऽरीणां भीमसेनो नकुलस्त्वर्थसङ्ग्रही ॥ २.१००.११ ॥
നിങ്ങൾ ധർമ്മം അറിയുന്നവനാണ്; യുദ്ധത്തിൽ ജേതാവ് ധനഞ്ജയൻ. ശത്രുക്കളെ വധിക്കുന്നവൻ ഭീമസേനൻ. നകുലൻ ധനം സമാഹരിക്കുന്നവൻ.
2.100.12
संयन्ता सहदेवस्तु धौम्यो ब्रह्मविदुत्तमः ।
धर्मार्थकुशला चैव द्रौपदी धर्मचारिणी ॥ २.१००.१२ ॥
നിയന്ത്രിക്കുന്നവൻ സഹദേവൻ. ബ്രഹ്മജ്ഞാനികളിൽ ഉത്തമൻ ധൗമ്യൻ. ധർമ്മത്തിലും അർത്ഥത്തിലും സമർത്ഥയും ധർമ്മം ആചരിക്കുന്നവളുമായ ദ്രൗപദിയും ഉണ്ട്.
2.100.13
अन्योन्यस्य प्रियाः सर्वे तथैव प्रियदर्शनाः ।
परैरभेद्याः सन्तुष्टाः को वोन न स्पृहयेदिह ॥ २.१००.१३ ॥
അവരെല്ലാവരും പരസ്പരം പ്രിയരായിരുന്നു, അതുപോലെ കാണാൻ മനോഹരരുമായിരുന്നു; മറ്റുള്ളവരാൽ ഭിന്നിപ്പിക്കാനാവാത്തവരും സന്തുഷ്ടരുമായിരുന്നു. ഇവിടെ ആരാണ് അവരെ ആഗ്രഹിക്കാതിരിക്കുക?
2.100.14
एष वै सर्वकल्याणः समाधिस्तव भारत ।
नैनं शत्रुर्विषहते शक्रेणापि समोऽप्युत ॥ २.१००.१४ ॥
ഹേ ഭാരതാ, ഇത് നിന്റെ സർവമംഗളകരമായ സമൃദ്ധിയാണ്; ഇന്ദ്രനു തുല്യനായാലും ശത്രുവിന് ഇതിനെ സഹിക്കാനാവില്ല.
2.100.15
हिमवत्यनुशिष्टोऽसि मेरुसावर्णिना पुरा ।
द्वैपायनेन कृष्णेन नगरे वारणावते ॥ २.१००.१५ ॥
മുൻകാലത്ത് ഹിമാലയത്തിൽ മേരുസാവർണി നിന്നെ ഉപദേശിച്ചു; വാരണാവത നഗരത്തിൽ ദ്വൈപായന കൃഷ്ണനും.
2.100.16
भृगुतुङ्गे च रामेण दृष्टद्वत्यां च शम्भुना ।
अश्रौषीरसि तस्यापि महर्षेरञ्जनं प्रति ॥ २.१००.१६ ॥
ഭൃഗുതുങ്ഗത്തിൽ രാമനാലും ദൃഷദ്വതിയുടെ തീരത്ത് ശംഭുവാലും നീ കേട്ടിട്ടുണ്ട്; ആ മഹർഷിയുടെ അഞ്ജനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഉപദേശവും നീ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
2.100.17
कल्माषीतीरसंस्थस्य गतस्त्वं शिष्यतां भृगोः ।
द्रष्टा सदा नारदस्ते धौम्यस्तेऽयं पुरोहितः ॥ २.१००.१७ ॥
കൽമാഷീ തീരത്ത് വസിച്ചപ്പോൾ നീ ഭൃഗുവിന്റെ ശിഷ്യനായി; നാരദൻ എപ്പോഴും നിന്റെ ദർശകനാണ്; ഈ ധൗമ്യൻ നിന്റെ പുരോഹിതനാണ്.
2.100.18
माहासीः साम्पराये त्वं बुद्धिं तामृषिपूजिताम् ।
पुरूरवसमैलं त्वं बुद्ध्या जयसि पाण्डव ॥ २.१००.१८ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ഋഷികളാൽ പൂജിതമായ ആ ബുദ്ധിയെ നീ ഉപേക്ഷിക്കരുത്; ഹേ പാണ്ഡവാ, ബുദ്ധികൊണ്ടുതന്നെ നീ ഐല പുരൂരവസ്സിനെ ജയിക്കുന്നു.
2.100.19
शक्त्या जयसि राज्ञोऽन्यानृषीन्धर्गोपसेवया ।
ऐन्द्रे जये धृतमना याम्ये कोपविधारणे ॥ २.१००.१९ ॥
നീ ശക്തിയാൽ മറ്റ് രാജാക്കന്മാരെയും ഋഷിമാരെയും ജയിക്കുന്നു; ധർമ്മരക്ഷകരെ സേവിക്കുന്നതിലൂടെ. ഇന്ദ്രദിശയിലെ ജയത്തിൽ ഉറച്ച മനസ്സോടെയും യമദിശയിൽ കോപം അടക്കുന്നതിലൂടെയും.
2.100.20
तथा विसर्गे कौबेरे वारुणे कोपविधारणे ।
आत्मप्रदानं सौम्यत्वमद्भ्यश्चैवोपजीवनम् ॥ २.१००.२० ॥
അതുപോലെ കുബേരദിശയിലെ ദാനത്തിലും, വരുണദിശയിലെ കോപനിയന്ത്രണത്തിലും. ആത്മസമർപ്പണം, സൗമ്യത, ജലത്തിൽ നിന്നുതന്നെ ഉപജീവനം.
2.100.21
भूमेः क्षमा च तेजश्च समग्रं सूर्यमण्डलात् ।
वायोर्बलं प्राप्नुहि त्वं भूतेभ्यश्चात्मसम्पदम् ॥ २.१००.२१ ॥
ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ക്ഷമയും സൂര്യമണ്ഡലത്തിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണ തേജസ്സും നേടുക. വായുവിൽ നിന്ന് ബലവും ജീവികളിൽ നിന്ന് ആത്മസമ്പത്തും നേടുക.
2.100.22
अगदं वोऽस्तु भद्रं वो द्रष्टाऽस्मि पुनरागतान् ।
आपद्धर्मार्थकृच्छ्रेषु सर्वकार्येषु वा पुनः ॥ २.१००.२२ ॥
നിങ്ങൾക്ക് ക്ഷേമവും മംഗളവും ഉണ്ടാകട്ടെ. തിരിച്ചുവന്ന നിങ്ങളെ ഞാൻ വീണ്ടും കാണും — ആപത്തിലും ധർമ്മാർത്ഥങ്ങളുടെ കഠിനതകളിലും എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും.
2.100.23
यथावत्प्रतिपद्येथाः काले काले युधिष्ठिर ।
आपृष्टोऽसीह कौन्तेय स्वस्ति प्राप्नुहि भारत ॥ २.१००.२३ ॥
യുധിഷ്ഠിരാ, ഓരോ കാലത്തും യഥാവിധി പ്രവർത്തിക്കുക. കൗന്തേയാ, നീ ഇവിടെ നിന്ന് യാത്ര ചോദിച്ചിരിക്കുന്നു; ഭാരതാ, ക്ഷേമം നേടുക.
2.100.24
कृतार्थं स्वस्मिमन्तं त्वां द्रक्ष्यामः पुनरागतम् ।
न हि वो वृजिनं किञ्चिद्वेद कश्चित्पुराकृतम् ॥ २.१००.२४ ॥
നിന്റെ കാര്യം സാധിച്ച് തിരിച്ചുവന്ന നിന്നെ ഞങ്ങൾ കാണും. സത്യത്തിൽ നിങ്ങളുടെ മുൻകൃതമായ ഒരു പാപവും ആരും അറിയുന്നില്ല.
2.100.25
एवमुक्तस्तथेत्युक्त्वा पाण्डवः सत्यविक्रमः ।
भीष्मद्रोणौ नमस्कृत्य प्रातिष्ठत युधिष्ठिरः ॥ २.१००.२५ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ, സത്യപരാക്രമിയായ പാണ്ഡവൻ യുധിഷ്ഠിരൻ 'അങ്ങനെ തന്നെ' എന്ന് പറഞ്ഞ്, ഭീഷ്മരെയും ദ്രോണരെയും നമസ്കരിച്ച് പുറപ്പെട്ടു.