ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 2.100
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.100.1
आमन्त्रयामि भरतांस्तथा वृद्धं पितामहम् ।
राजानं सोमदत्तं च महाराजं च बाह्लिकम् ॥ २.१००.१ ॥
ମୁଁ ଭରତବଂଶୀୟମାନଙ୍କ, ବୃଦ୍ଧ ପିତାମହ, ରାଜା ସୋମଦତ୍ତ ଓ ମହାରାଜ ବାହ୍ଲିକଙ୍କଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଉଛି।
2.100.2
द्रोणं कृपं नृपांश्चान्यानश्वत्थामानमेव च ।
विदुरं धृतराष्ट्रं च धार्तराष्ट्रांश्च सर्वशः ॥ २.१००.२ ॥
ଦ୍ରୋଣ, କୃପ, ଅନ୍ୟ ରାଜାମାନେ, ଅଶ୍ବତ୍ଥାମା, ବିଦୁର, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଓ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ସମସ୍ତ ପୁତ୍ର।
2.100.3
सौमदत्तिं महावीर्यं विकर्णं च महामतिम् ।
युयुत्सुं सञ्जयं चैव तथैवान्यान्सभासदः ॥ २.१००.३ ॥
ସୋମଦତ୍ତଙ୍କ ମହାବୀର୍ଯ୍ୟ ପୁତ୍ର, ମହାମତି ବିକର୍ଣ୍ଣ, ଯୁଯୁତ୍ସୁ, ସଞ୍ଜୟ ଏବଂ ସଭାର ଅନ୍ୟ ସଦସ୍ୟମାନେ।
2.100.4
गान्धारीं च महाभागां मातरं च तथा पृथाम् ।
सर्वानामन्त्र्य गच्छामि द्रष्टाऽस्मि पुनरेत्य वः ॥ २.१००.४ ॥
ମହାଭାଗା ଗାନ୍ଧାରୀ, ମାତା ପୃଥା ଓ ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଇ ମୁଁ ଯାଉଛି; ପୁଣି ଫେରି ଆସି ଆପଣମାନଙ୍କୁ ଦେଖିବି।
2.100.5
न च किञ्चिदथोचुस्तं ह्रियाऽऽसन्ना युधिष्ठिरम् ।
मनोभिरेव कल्याणं दध्युस्ते तस्य धीमतः ॥ २.१००.५ ॥
ଲଜ୍ଜାରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ନିକଟରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ କିଛି କହିଲେ ନାହିଁ; ସେହି ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କର କଲ୍ୟାଣ କେବଳ ମନରେ ଇଚ୍ଛା କଲେ।
2.100.6
आर्या पृथा राजपुत्री नारण्यं गन्तुमर्हति ।
सुकुमारी च वृद्धा च नित्यं चैव सुखोचिता ॥ २.१००.६ ॥
ଆର୍ଯ୍ୟା ପୃଥା, ରାଜକୁମାରୀ, ବନକୁ ଯିବାର ଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି; ସେ ସୁକୁମାରୀ, ବୃଦ୍ଧା ଓ ସଦା ସୁଖରେ ଲାଳିତା।
2.100.7
इह वत्स्यति कल्याणी सत्कृता मम वेश्मनि ।
इति पार्था विजानीध्वमगदं वोऽस्तु सर्वशः ॥ २.१००.७ ॥
ଏଠାରେ କଲ୍ୟାଣୀ ମୋ ଘରେ ସମ୍ମାନର ସହ ରହିବେ। ହେ ପୃଥାର ପୁତ୍ରଗଣ, ଏହା ଜାଣ; ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ସର୍ବପ୍ରକାରେ କଲ୍ୟାଣ ହେଉ।
2.100.8
तथेत्युक्त्वाऽब्रुवन्सर्वे यथा नो वदसेऽनघ ।
त्वं पितृव्यः पितृसमो वयं च त्वत्परायणाः ॥ २.१००.८ ॥
"ତଥାସ୍ତୁ" କହି ସମସ୍ତେ କହିଲେ: ହେ ନିଷ୍ପାପ, ଆପଣ ଯେପରି କହିବେ ସେପରି ହେବ। ଆପଣ ଆମର ପିତୃବ୍ୟ, ପିତା ସମାନ; ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳ।
2.100.9
यथाऽऽज्ञापयसे विद्वंस्त्वं हि नः परमो गुरुः ।
यच्चान्यदपि कर्तव्यं तद्विधत्स्व महामते ॥ २.१००.९ ॥
ହେ ବିଦ୍ୱାନ, ଆପଣ ଆଜ୍ଞା କରିବା ପରି; ଆପଣ ହିଁ ଆମର ପରମ ଗୁରୁ। ଆଉ ଯାହା କିଛି କରିବାକୁ ଅଛି, ତାହାର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରନ୍ତୁ, ହେ ମହାମତି।
2.100.10
युधिष्ठिर विजानीहि ममेदं भरतर्षभ ।
नाधर्मेण जितः कश्चिद्व्यथते वै पराजये ॥ २.१००.१० ॥
ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ମୋ ଏହି କଥା ଜାଣ, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଅଧର୍ମରେ ଜିତାଯାଇଥିବା କେହି ପରାଜୟରେ ଦୁଃଖିତ ହୁଏନାହିଁ।
2.100.11
त्वं वै धर्मं विजानीषे युद्धे जेता धनञ्जयः ।
हन्ताऽरीणां भीमसेनो नकुलस्त्वर्थसङ्ग्रही ॥ २.१००.११ ॥
ତୁମେ ଧର୍ମ ଜାଣ; ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜେତା ଧନଞ୍ଜୟ। ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ବଧ କରୁଥିବା ଭୀମସେନ। ଆଉ ନକୁଳ ଧନ ସଂଗ୍ରହକାରୀ।
2.100.12
संयन्ता सहदेवस्तु धौम्यो ब्रह्मविदुत्तमः ।
धर्मार्थकुशला चैव द्रौपदी धर्मचारिणी ॥ २.१००.१२ ॥
ସଂଯମୀ ସହଦେବ; ଆଉ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧୌମ୍ୟ। ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥରେ ନିପୁଣା, ଧର୍ମାଚରଣକାରିଣୀ ଦ୍ରୌପଦୀ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।
2.100.13
अन्योन्यस्य प्रियाः सर्वे तथैव प्रियदर्शनाः ।
परैरभेद्याः सन्तुष्टाः को वोन न स्पृहयेदिह ॥ २.१००.१३ ॥
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ପରସ୍ପରର ପ୍ରିୟ ଥିଲେ, ସେହିପରି ଦେଖିବାକୁ ସୁନ୍ଦର; ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଭେଦ୍ୟ, ସନ୍ତୁଷ୍ଟ। ଏଠାରେ କିଏ ସେମାନଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛା ନ କରିବ?
2.100.14
एष वै सर्वकल्याणः समाधिस्तव भारत ।
नैनं शत्रुर्विषहते शक्रेणापि समोऽप्युत ॥ २.१००.१४ ॥
ହେ ଭାରତ, ଏହା ତୁମର ସର୍ବମଙ୍ଗଳମୟ ସମୃଦ୍ଧି; ଶତ୍ରୁ ଏହାକୁ ସହି ପାରିବ ନାହିଁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମାନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ।
2.100.15
हिमवत्यनुशिष्टोऽसि मेरुसावर्णिना पुरा ।
द्वैपायनेन कृष्णेन नगरे वारणावते ॥ २.१००.१५ ॥
ପୂର୍ବେ ହିମାଳୟରେ ମେରୁସାବର୍ଣ୍ଣି ତୁମକୁ ଉପଦେଶ ଦେଇଥିଲେ; ବାରଣାବତ ନଗରରେ ଦ୍ୱୈପାୟନ କୃଷ୍ଣ ମଧ୍ୟ।
2.100.16
भृगुतुङ्गे च रामेण दृष्टद्वत्यां च शम्भुना ।
अश्रौषीरसि तस्यापि महर्षेरञ्जनं प्रति ॥ २.१००.१६ ॥
ଭୃଗୁତୁଙ୍ଗରେ ରାମଙ୍କଠାରୁ ଏବଂ ଦୃଷଦ୍ବତୀ ତୀରରେ ଶମ୍ଭୁଙ୍କଠାରୁ ତୁମେ ଶୁଣିଛ; ସେହି ମହର୍ଷିଙ୍କ ଅଞ୍ଜନ ବିଷୟକ ଉପଦେଶ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଶୁଣିଛ।
2.100.17
कल्माषीतीरसंस्थस्य गतस्त्वं शिष्यतां भृगोः ।
द्रष्टा सदा नारदस्ते धौम्यस्तेऽयं पुरोहितः ॥ २.१००.१७ ॥
କଲ୍ମାଷୀ ତୀରରେ ବାସ କରି ତୁମେ ଭୃଗୁଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ ହେଲ; ନାରଦ ସର୍ବଦା ତୁମର ଦ୍ରଷ୍ଟା; ଏହି ଧୌମ୍ୟ ତୁମର ପୁରୋହିତ।
2.100.18
माहासीः साम्पराये त्वं बुद्धिं तामृषिपूजिताम् ।
पुरूरवसमैलं त्वं बुद्ध्या जयसि पाण्डव ॥ २.१००.१८ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଋଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ସେହି ବୁଦ୍ଧିକୁ ତୁମେ ଛାଡ଼ିବ ନାହିଁ; ହେ ପାଣ୍ଡବ, ବୁଦ୍ଧିରେ ହିଁ ତୁମେ ଐଳ ପୁରୂରବାଙ୍କୁ ଜିଣୁଛ।
2.100.19
शक्त्या जयसि राज्ञोऽन्यानृषीन्धर्गोपसेवया ।
ऐन्द्रे जये धृतमना याम्ये कोपविधारणे ॥ २.१००.१९ ॥
ତୁମେ ଶକ୍ତିରେ ଅନ୍ୟ ରାଜା ଓ ଋଷିମାନଙ୍କୁ ଜିଣୁଛ; ଧର୍ମରକ୍ଷକମାନଙ୍କ ସେବାରେ। ଇନ୍ଦ୍ରଦିଗର ବିଜୟରେ ସ୍ଥିରମନରେ ଏବଂ ଯମଦିଗରେ କ୍ରୋଧ ସଂଯମ କରି।
2.100.20
तथा विसर्गे कौबेरे वारुणे कोपविधारणे ।
आत्मप्रदानं सौम्यत्वमद्भ्यश्चैवोपजीवनम् ॥ २.१००.२० ॥
ସେହିପରି କୁବେରଦିଗର ଦାନରେ ଏବଂ ବରୁଣଦିଗରେ କ୍ରୋଧ ସଂଯମରେ। ଆତ୍ମସମର୍ପଣ, ସୌମ୍ୟତା, ଏବଂ ଜଳରୁ ହିଁ ଜୀବିକା।
2.100.21
भूमेः क्षमा च तेजश्च समग्रं सूर्यमण्डलात् ।
वायोर्बलं प्राप्नुहि त्वं भूतेभ्यश्चात्मसम्पदम् ॥ २.१००.२१ ॥
ପୃଥିବୀରୁ କ୍ଷମା ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟମଣ୍ଡଳରୁ ସମଗ୍ର ତେଜ ପ୍ରାପ୍ତ କର। ବାୟୁରୁ ବଳ ଏବଂ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କଠାରୁ ଆତ୍ମସମ୍ପଦ ପ୍ରାପ୍ତ କର।
2.100.22
अगदं वोऽस्तु भद्रं वो द्रष्टाऽस्मि पुनरागतान् ।
आपद्धर्मार्थकृच्छ्रेषु सर्वकार्येषु वा पुनः ॥ २.१००.२२ ॥
ତୁମମାନଙ୍କର କଲ୍ୟାଣ ହେଉ, ମଙ୍ଗଳ ହେଉ। ଫେରି ଆସିଥିବା ତୁମକୁ ମୁଁ ପୁଣି ଦେଖିବି — ବିପଦରେ, ଧର୍ମାର୍ଥର କଠିନ ସଙ୍କଟରେ, ବା ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ।
2.100.23
यथावत्प्रतिपद्येथाः काले काले युधिष्ठिर ।
आपृष्टोऽसीह कौन्तेय स्वस्ति प्राप्नुहि भारत ॥ २.१००.२३ ॥
ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ପ୍ରତ୍ୟେକ କାଳରେ ଯଥାବତ୍ ଆଚରଣ କର। ହେ କୌନ୍ତେୟ, ତୁମେ ଏଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଉଛ; ହେ ଭାରତ, କଲ୍ୟାଣ ପ୍ରାପ୍ତ କର।
2.100.24
कृतार्थं स्वस्मिमन्तं त्वां द्रक्ष्यामः पुनरागतम् ।
न हि वो वृजिनं किञ्चिद्वेद कश्चित्पुराकृतम् ॥ २.१००.२४ ॥
ତୁମ କାର୍ଯ୍ୟ ସିଦ୍ଧ କରି ଫେରି ଆସିଥିବା ତୁମକୁ ଆମେ ଦେଖିବା। ପ୍ରକୃତରେ ତୁମର ପୂର୍ବକୃତ କୌଣସି ପାପ କେହି ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ।
2.100.25
एवमुक्तस्तथेत्युक्त्वा पाण्डवः सत्यविक्रमः ।
भीष्मद्रोणौ नमस्कृत्य प्रातिष्ठत युधिष्ठिरः ॥ २.१००.२५ ॥
ଏହିପରି କୁହାଯିବାରୁ, ସତ୍ୟପରାକ୍ରମୀ ପାଣ୍ଡବ ଯୁଧିଷ୍ଠିର 'ତଥାସ୍ତୁ' କହି ଭୀଷ୍ମ ଓ ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ।