Mahābhārata · Adhyāya 2.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.11.1
पितामहसभां तात कथ्यमानां निबोध मे ।
शक्यते या न निर्देष्टुमेवंरूपेति भारत ॥ २.११.१ ॥
Kind, höre mir zu, wie ich die Versammlung des Großvaters beschreibe; sie lässt sich nicht in solch einer Gestalt darlegen, Nachkomme des Bharata.
2.11.2
पुरा देवयुगे राजन्नादित्यो भगवान्दिवः ।
आगच्छन्मानुषं लोकं दिदृक्षुर्विगतक्लमः ॥ २.११.२ ॥
O König, einst im Zeitalter der Götter kam der erhabene Āditya vom Himmel herab, begierig, die Menschenwelt zu sehen, frei von Ermüdung.
2.11.3
चरन्मानुषरूपेण सभां दृष्ट्वा स्वयम्भुवः ।
स तामकथयन्मह्यं दृष्ट्वा तत्त्वेन पाण्डव ॥ २.११.३ ॥
Als Mensch umherwandernd sah er die Versammlung des Selbstexistierenden; und nachdem er sie wahrhaftig gesehen hatte, beschrieb er sie mir, o Pāṇḍava.
2.11.4
अप्रमेयां सभां दिव्यां मानसीं भरतर्षभ ।
अनिर्देश्यां प्रभावेण सर्वभूतमनोरमाम् ॥ २.११.४ ॥
Jene Versammlung, o Stier der Bharatas, war unermesslich, göttlich, geistgeboren; unbeschreiblich in ihrem Glanz, erfreulich für den Geist aller Wesen.
2.11.5
श्रुत्वा गुणानहं तस्याः सभायाः पाण्डवर्षभ ।
दर्शनेप्सुस्तथा राजन्नादित्यमिदमब्रुवम्। ॥ २.११.५ ॥
Nachdem ich die Vorzüge jener Versammlung gehört hatte, o Stier der Pāṇḍavas, und begierig, sie zu sehen, o König, sprach ich diese Worte zu Āditya.
2.11.6
भगवन्द्रष्टुमिच्छामि पितामहसभां शुभाम् ।
येन वा तपसा शक्या कर्मणा वाऽपि गोपते ॥ २.११.६ ॥
Erhabener Herr, ich wünsche die glückverheißende Versammlung des Großvaters zu sehen; o Herr der Erde, sag mir, durch welche Askese oder welche Tat sie erreichbar ist.
2.11.7
औषधैर्या तथा युक्तैरुत्तमा पापनाशिनी ।
तन्ममाचक्ष्व भगवन्पश्येयं तां सभां यथा ॥ २.११.७ ॥
Sage es mir, o Ehrwürdiger, mit den höchsten Heilmitteln, die die Sünde vernichten, damit ich jene Halle sehen kann.
2.11.8
स तन्मम वचः श्रुत्वा सहस्रांशुर्दिवाकरः ।
प्रोवाच भारतश्रेष्ठ व्रतं वर्षसहस्रकम् ॥ २.११.८ ॥
Als er meine Worte gehört hatte, sprach jene Sonne mit tausend Strahlen, der Tagesmacher, ein Gelübde von tausend Jahren, o Bester der Bhāratas.
2.11.9
ब्रह्मव्रतमुपास्स्व त्वं प्रयतेनान्तरात्मना ।
ततोऽहं हिमवत्पृष्ठे समारब्दो महाव्रतम् ॥ २.११.९ ॥
Übe du das Brahman-Gelübde mit gezügeltem inneren Selbst. Dann unternahm ich das große Gelübde auf dem Rücken des Himālaya.
2.11.10
ततः स भगवान्सूर्यो मामुपादाय वीर्यवान् ।
आगच्छत्तां सभां ब्राह्मीं विपाप्मा विगतक्लमः ॥ २.११.१० ॥
Da kam jene ehrwürdige, mächtige Sonne, mich mitnehmend, sündenfrei und frei von Ermattung, in jene Halle Brahmās.
2.11.11
एवंरूपेति सा शक्या न निर्देष्टुं नराधिप ।
क्षणेन हि बिभर्त्यन्यदनिर्देश्यं वपुस्तथा ॥ २.११.११ ॥
O Herr der Menschen, es ist nicht möglich, sie als von solcher Gestalt zu beschreiben; im Nu nimmt sie eine andere, unbeschreibliche Gestalt an.
2.11.12
न वेद परिमाणं वा संस्थानं चापि भारत ।
न च रूपं मया तादृक् दृष्टपूर्वं कदाचन ॥ २.११.१२ ॥
O Bhārata, ich kenne weder ihr Maß noch ihre Gestalt, und eine solche Form hatte ich zuvor nie gesehen.
2.11.13
सुसुखा सा सदा राजन्न शीता न च घर्मदा ।
न क्षुत्पिपासे न ग्लानिं प्राप्यतां प्राप्तुवन्त्युत ॥ २.११.१३ ॥
O König, jene Halle ist stets überaus angenehm; sie ist weder kalt noch hitzebringend. Dort gibt es weder Hunger noch Durst noch Mattigkeit; was zu erlangen ist, wird dort erlangt.
2.11.14
नानारूपैरिव कृता मणिभिः सा सुभास्वरैः ।
स्तम्भैर्न च धृता सा तु शाश्वती न च सा क्षरा ॥ २.११.१४ ॥
Jene Halle scheint aus Edelsteinen in vielerlei Gestalt und überaus strahlend gefertigt; sie ist nicht von Säulen getragen. Sie ist ewig und nicht vergänglich.
2.11.15
दिव्यैर्नानाविधैर्भावैर्भासद्भिरमितप्रभैः ॥ २.११.१५ ॥
[Die Halle ist geschmückt] mit göttlichen Erscheinungen vielerlei Art, leuchtend, von grenzenloser Pracht.
2.11.16
अति चन्द्रं च सूर्यं च शिखिनं च स्वयम्प्रभा ।
दीप्यते नाकपृष्ठस्था भर्त्सयन्वीव भास्करम् ॥ २.११.१६ ॥
Den Mond, die Sonne und das Feuer übertreffend, selbstleuchtend, strahlt sie auf dem Rücken des Himmels, als wollte sie selbst die Sonne ausschelten.
2.11.17
तस्यां स भगवानास्ते विदधद्देवमायया ।
स्वयमेकोऽनिशं राजन्सर्वलोकपितामहः ॥ २.११.१७ ॥
In ihr weilt jener erhabene Herr, allein und unablässig, indem er durch göttliche Täuschung ordnet; o König, er ist der Urgroßvater aller Welten.
2.11.18
उपतिष्ठन्ति चाप्येनं प्रजानां पतयः प्रभुम् ।
दक्षः प्रचेताः पुलहो मरीचिः कश्यपः प्रभुः ॥ २.११.१८ ॥
Auch die Herren der Geschöpfe dienen ihm: Dakṣa, Pracetas, Pulaha, Marīci und der Herr Kaśyapa.
2.11.19
भृगुरत्रिर्वसिष्ठश्च गौतमोऽथ तथाङ्गिराः ।
पुलस्त्यश्च कतुश्चैव प्रह्लादः कर्दमस्तथा। ॥ २.११.१९ ॥
Bhṛgu, Atri, Vasiṣṭha, Gautama, Aṅgiras, Pulastya, Kratu, Prahlāda und Kardama ebenso.
2.11.20
अथर्वाङ्गिरसश्चैव वालखिल्या सरीचिपाः ।
मनोऽन्तरिक्षं विद्याश्च वायुस्तेजो जलं मही ॥ २.११.२० ॥
Die Atharvāṅgiras, die Vālakhilya, die Marīcipa sowie Geist, Raum, die Wissenschaften, Luft, Feuer, Wasser und Erde.
2.11.21
शब्दस्पर्शौ तथा रूपं रसो गन्धश्च भारत ।
प्रकृतिश्च विकारश्च यच्चान्यत्कारणं भुवः ॥ २.११.२१ ॥
Klang, Berührung, Gestalt, Geschmack und Geruch, o Bhārata; die Urnatur und ihre Wandlungen und was sonst die Ursache der Welt ist.
2.11.22
अगस्त्यश्च महातेजा मार्कण्डेयश्च वीर्यवान् ।
जमदग्निर्भरद्वाजः संवर्तश्च्यवनस्तथा ॥ २.११.२२ ॥
Agastya von großem Glanz, der mächtige Mārkaṇḍeya, Jamadagni, Bharadvāja, Saṃvarta und Cyavana ebenso.
2.11.23
दुर्वासाश्च महाभाग ऋष्णशृङ्गश्च धार्मिकः ।
सनत्कुमारो भगवान्योगाचार्यो महातपाः ॥ २.११.२३ ॥
Durvāsas, von großem Glück, der rechtschaffene Ṛṣyaśṛṅga, der ehrwürdige Sanatkumāra, der Lehrer des Yoga und der große Asket.
2.11.24
असितो देवलश्चैव जैगीषव्यश्च तत्त्ववित् ।
ऋषभो जितशत्रुश्च महावीर्यस्तथा मणिः ॥ २.११.२४ ॥
Asita, Devala, Jaigīṣavya, der Kenner der Wahrheit, Ṛṣabha, Jitaśatru von großer Tapferkeit und Maṇi ebenso.
2.11.25
आयुर्वेदस्तथाऽष्टाङ्गो देहवांस्तत्र भारत ।
चन्द्रमाः सह नक्षत्रैरादित्यश्च गभस्तिमान् ॥ २.११.२५ ॥
Dort, o Bhārata, stand der Āyurveda mit seinen acht Gliedern verkörpert; ebenso der Mond mit den Sternen und die Sonne, die Strahlende.
2.11.26
वायवः क्रतवश्चैव सङ्कल्पः प्राण एव च ।
मूर्तिमन्तो महात्मानो महाव्रतपरायणाः ॥ २.११.२६ ॥
Die Winde, die Opferriten, der Entschluss und auch der Lebensatem; die Hochgesinnten in Gestalt, hingegeben an die großen Gelübde.
2.11.27
एते चान्ये च बहवो ब्रह्माणं समुपस्थिताः ।
अर्थो धर्मश्च कामश्च हर्षो द्वेषस्तपो दमः ॥ २.११.२७ ॥
Diese und viele andere haben sich vor Brahmā eingefunden: Reichtum, Rechtschaffenheit und Begierde, Freude und Hass, Askese und Selbstbeherrschung.
2.11.28
आयान्ति तस्यां सहिता गन्धर्वाप्सरसां गणाः ।
विंशतिः सप्त चैवान्ये लोकपालाश्च सर्वशः ॥ २.११.२८ ॥
Zu jener Versammlung kommen gemeinsam die Scharen der Gandharvas und Apsaras, siebenundzwanzig und die anderen, die Weltenhüter, alle.
2.11.29
शुक्रो बृहस्पतिश्चैव बुधोऽङ्कारक एव च ।
शनैश्चरश्च राहुश्च ग्रहाः सर्वे तथैव च ॥ २.११.२९ ॥
Śukra und Bṛhaspati, Budha und Aṅgāraka, Śanaiścara und Rāhu, und ebenso alle Planeten.
2.11.30
मन्त्रो रथन्तरं चैव हरिमान्वसुमानपि ।
आदित्याः साधिराजानो नामद्वन्द्वैरुदाहृताः ॥ २.११.३० ॥
Das Mantra und das Rathantara, ebenso Harimān und Vasumān, die Ādityas mit ihren Königen, in Namenspaaren genannt.
2.11.31
मरुतो विश्वकर्मा च वसवश्चैव भारत ।
तथा पितृगणाः सर्वे सर्वाणि च हवींष्यथ ॥ २.११.३१ ॥
O Bhārata, die Maruts, Viśvakarman und die Vasus, ebenso alle Ahnengruppen und alle Opfergaben sind dort.
2.11.32
ऋग्वेदः सामवेदश्च यजुर्वेदश्च पाण्डव ।
अथर्ववेदश्च तथा सर्वशास्त्राणि चैव ह ॥ २.११.३२ ॥
O Pāṇḍava, der Ṛg Veda, der Sāma Veda, der Yajur Veda und der Atharva Veda, ebenso alle Wissenschaften, sind dort.
2.11.33
इतिहासोपवेदाश्च वेदाङ्गानि च सर्वशः ।
ग्रहा यज्ञाश्च सोमश्च देवताश्चापि सर्वशः ॥ २.११.३३ ॥
Die Itihāsas und Upavedas, alle Vedāṅgas, die Planeten, die Opfer, Soma und alle Gottheiten sind dort.
2.11.34
सावित्री दुर्गतरणी वाणी सप्तविधा तथा ।
मेधा धृतिः श्रुतिश्चैव प्रज्ञा बुद्धिर्यशः क्षमा ॥ २.११.३४ ॥
Sāvitrī, die aus der Not Rettende, die siebenfältige Rede, ebenso Intellekt, Standhaftigkeit, Lernen, Einsicht, Verstand, Ruhm und Geduld sind dort.
2.11.35
सामानि स्तुतिशस्त्राणि गाथाश्च विविधास्तथा ।
भाष्याणि तर्कयुक्तानि देहवन्ति विशाम्पते ॥ २.११.३५ ॥
O Herr der Völker, die Sāman-Gesänge, die Lobhymnen, die verschiedenen Verse und die von Argumentation erfüllten Kommentare sind dort in verkörperter Gestalt.
2.11.36
नाटका विविधाः काव्याः कथाख्यायिकारिकाः ।
तत्रतिष्ठन्ति ते पुण्या ये चान्ये गुरुपूजकाः ॥ २.११.३६ ॥
Verschiedene Dramen, Dichtungen, Erzählungen, Geschichten und Verspaare stehen dort; dort leben auch die Verdienstvollen, die ihre Lehrer ehren, und andere.
2.11.37
क्षणा लवा मुहूर्ताश्च दिवा रात्रिस्तथैव च ।
अर्धमासाश्च मासाश्च ऋतवः षट् च भारत ॥ २.११.३७ ॥
Augenblicke, Lavas, Muhūrtas, Tag und Nacht ebenso; Halbmonate und Monate, und, o Bhārata, die sechs Jahreszeiten.
2.11.38
संवत्सराः पञ्ययुगमहोरात्रश्चतुर्विधः ।
कालचक्रं च तद्दिव्यं नित्यमक्षयमव्ययम् ॥ २.११.३८ ॥
Die Jahre, der Zyklus der fünf Yugas, der große Tag und die große Nacht — dies ist vierfach; und dieses göttliche Rad der Zeit ist ewig, unvergänglich und unwandelbar.
2.11.39
धर्मचक्रं तथा चापि नित्यमास्ते युधिष्ठिर ।
अदितिर्दितिर्दनुश्चैव सुरसा विनता इरा ॥ २.११.३९ ॥
Ebenso, o Yudhiṣṭhira, besteht das Rad des Dharma ewig fort. Aditi, Diti, Danu, Surasā, Vinatā und Irā.
2.11.40
कालिका सुरभी देवी सरमा चाथ गौतमी ॥ २.११.४० ॥
Kālikā, die Göttin Surabhī, Saramā, und dann Gautamī.
2.11.41
प्रभा कद्रूश्च वै देव्यौ देवतानां च मातरः ।
रुद्राणी श्रीश्च लक्ष्मीश्च भद्रा षष्ठी तथाऽपरा ॥ २.११.४१ ॥
Die beiden Göttinnen Prabhā und Kadrū, die Mütter der Götter; Rudrāṇī, Śrī und Lakṣmī, Bhadrā, und eine sechste, eine andere.
2.11.42
पृथिवी गां गता देवी ह्रीः स्वाहा कीर्तिरेव च ।
सुरा देवी शची चैव तथा पुष्टिररुन्धती ॥ २.११.४२ ॥
Die Erde, die als Kuh hinging; die Göttin Hrī, Svāhā und auch Kīrti; die Göttin Surā, Śacī, und ebenso Puṣṭi und Arundhatī.
2.11.43
संवृत्तिराशा नियतिः सृष्टिर्देवी रतिस्तथा ।
एताश्चान्याश्चवै देव्य उपतस्थुः प्रजापतिम् ॥ २.११.४३ ॥
Saṃvṛtti, Āśā, Niyati, die Göttin Sṛṣṭi und Rati sowie diese und andere Göttinnen traten vor Prajāpati.
2.11.44
आदित्या वसवो रुद्रा मरुतश्चास्विनावपि ।
विश्वेदेवाश्च साध्याश्च पितरश्च मनोजवाः ॥ २.११.४४ ॥
Die Ādityas, Vasus, Rudras, Maruts und die beiden Aśvins, die Viśvedevas und Sādhyas, und die Ahnen, schnell wie der Gedanke.
2.11.45
पितृणां च गणान्विद्धि सप्तैव पुरुषर्षभ ।
मूर्तिमन्तो वै चत्वारस्त्रयश्चापि शरीरिणः ॥ २.११.४५ ॥
Wisse, o Stier unter den Menschen, dass die Scharen der Ahnen sieben sind: vier davon sind verkörpert, und drei haben ebenfalls Leiber.
2.11.46
वैराजश्च महाभागा अग्निष्वात्ताश्च भारत ।
गार्हपत्या नाकचराः पितरो लोकविश्रुताः ॥ २.११.४६ ॥
O Bhārata, die Vairājas und die hochgesegneten Agniṣvāttas, die Gārhapatyas, die Ahnen, die im Himmel wandeln und in den Welten berühmt sind.
2.11.47
सोमपा एकशृङ्गाश्च चतुर्वेदाः कलास्तथा ।
एते चतुर्षु वर्णेषु पूज्यन्ते पितरो नृप ॥ २.११.४७ ॥
Die Somatrinker, die Einhörnigen, die Kenner der vier Veden und ebenso die Kalā-Ahnen: diese Ahnen, o König, werden in den vier Ständen verehrt.
2.11.48
एतैराप्यायितैः पुर्वं सोमश्चाप्याय्यते पुनः ।
त एते पितरः सर्वे प्रजापतिमुपस्थिताः ॥ २.११.४८ ॥
Durch diese genährt, wird auch Soma wieder genährt; alle diese Ahnen traten vor Prajāpati.
2.11.49
उपासते च संहृष्टा ब्रह्माणममितौजसम् ।
राक्षसाश्च पिशाचाश्च दानवा गुह्यकास्तथा ॥ २.११.४९ ॥
Auch die Rākṣasas, Piśācas, Dānavas und Guhyakas verehren freudig Brahmā, den an Kraft Unermesslichen.
2.11.50
नागाः सुपर्णाः पशवः पितामहमुपासते ।
स्थावरा जङ्गमाश्चैव महाभूतास्तथाऽपरे ॥ २.११.५० ॥
Die Nāgas, Suparṇas, Tiere, unbeweglichen und beweglichen Wesen und die übrigen großen Elemente verehren den Großvater.
2.11.51
पुरन्दरश्च देवेन्द्रो वरुणो धनदो यमः ।
महादेवः सहोमोऽत्र सदा गच्छति सर्वशः ॥ २.११.५१ ॥
Purandara, Devendra, Varuṇa, Dhanada und Yama, und Mahādeva mit Umā, gehen hier stets überall umher.
2.11.52
महासेनश्च राजेन्द्र सदोपास्ते पितामहम् ।
देवो नारायणस्तस्यां तथा देवर्षयश्च ये ॥ २.११.५२ ॥
O Herr der Könige, auch Mahāsena verehrt stets den Großvater; dort ist der Gott Nārāyaṇa, und ebenso die göttlichen Weisen, die dort sind.
2.11.53
ऋषयो वालखिल्याश्च योनिजायोनिजास्तथा ।
यच्च किञ्चित्रिलोकेऽस्मिन्दृश्यते स्थाणु जङ्गमम्।
सर्वं तस्यां मया दृष्टमिति विद्धि नराधिप ॥ २.११.५३ ॥
Die Weisen, die Vālakhilyas, die aus dem Schoß Geborenen und die nicht aus dem Schoß Geborenen, und alles, was in diesen drei Welten sichtbar ist, Unbewegliches wie Bewegliches — wisse, o Herr der Menschen, dass ich all das dort gesehen habe.
2.11.54
अष्टाशीतिसहस्राणि ऋषीणामूर्ध्वरेतसाम् ।
प्रजावतां च पञ्चाशदृषीणामपि पाण्डव ॥ २.११.५४ ॥
O Sohn Pāṇḍus, dort sind achtundachtigtausend Weise, deren Same nach oben steigt, und auch fünfzig Weise, die Nachkommen haben.
2.11.55
ते स्म तत्र यथाकामं दृष्ट्वा सर्वे दिवौकसः ।
प्रणम्य शिरसा तस्मै सर्वे यान्ति यथागमम् ॥ २.११.५५ ॥
Dort sehen alle Götter ihn nach ihrem Wunsch, verneigen sich vor ihm mit dem Haupt und kehren alle auf dem Weg zurück, auf dem sie gekommen sind.
2.11.56
अतिथीनागतान्देवान्दैत्यान्नागांस्तथा द्विजान् ।
यक्षान्मुपर्णान्कालेयान्गन्धर्वाप्सरसस्तथा ॥ २.११.५६ ॥
Dort waren die als Gäste gekommenen Götter, ebenso Daityas, Schlangen, Brahmanen, Yakṣas, Garuḍas, Kāleyas, Gandharvas und Apsarasen.
2.11.57
महाभागानमितधीर्ब्रह्मा लोकपितामहः ।
दयावान्सर्वभूतेषु यथार्हं प्रतिपद्यते ॥ २.११.५७ ॥
Brahmā, der Großvater der Welten, von unermesslichem Verstand und mitfühlend gegenüber allen Wesen, begegnet den hochbeglückten Wesen, wie es angemessen ist.
2.11.58
प्रतिगृह्य तु विश्वात्मा स्वयं स्वयम्भूरमितद्युतिः ।
सान्त्वमानार्थसम्भोगैर्युनक्ति मनुजाधिप ॥ २.११.५८ ॥
O Herr der Menschen, Brahmā, die Seele des Universums, selbstentstanden und von grenzenlosem Glanz, nimmt sie selbst auf und verbindet sie mit Trost, Ehre, Reichtum und Genüssen.
2.11.59
तथा तैरुपयातैश्च प्रतियद्भिश्च भारत ।
आकुला सा सभातात भवति स्म सुखप्रदा ॥ २.११.५९ ॥
So war, o Bhārata, mein Lieber, jene Versammlung, voll von denen, die gekommen waren, und denen, die zurückkehrten, und sie schenkte Freude.
2.11.60
सर्वतेजोमयी दिव्या ब्रह्मर्षिगणसेविता ।
ब्राहया श्रिया दीप्यमाना शुशुभे विगतक्लमा ॥ २.११.६० ॥
Jene göttliche Versammlung, ganz aus Glanz gebildet, von Scharen der Brahmarshis umgeben, leuchtend im Glanz Brahmās, erstrahlte frei von Ermattung.
2.11.61
सा सभा तादृशी दृष्टा मया लोकेषु दुर्लभा ।
सभेयं राजशार्दूल मनुष्येषु यथा तव ॥ २.११.६१ ॥
O Tiger unter den Königen, eine solche Versammlungshalle habe ich in den Welten nirgends gesehen; unter den Menschen ist die deine selten.
2.11.62
एता मया दृष्टपूर्वाः सभा देवेषु भारत ।
सभेयं मानुषे लोके सर्वश्रेष्ठतमा तव ॥ २.११.६२ ॥
O Bhārata, diese Hallen habe ich früher unter den Göttern gesehen; doch in der Menschenwelt ist deine Halle die vortrefflichste von allen.