மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 2.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.11.1
पितामहसभां तात कथ्यमानां निबोध मे ।
शक्यते या न निर्देष्टुमेवंरूपेति भारत ॥ २.११.१ ॥
அன்பனே, பிதாமகரின் சபையைப் பற்றி நான் சொல்வதை எனக்குக் கேள். அதன் இத்தகைய வடிவத்தை விவரிக்க முடியாது, பரதனின் வழித்தோன்றலே.
2.11.2
पुरा देवयुगे राजन्नादित्यो भगवान्दिवः ।
आगच्छन्मानुषं लोकं दिदृक्षुर्विगतक्लमः ॥ २.११.२ ॥
அரசனே, முற்காலத்தில் தேவயுகத்தில் பகவான் ஆதித்யன் வானிலிருந்து மனிதலோகத்தைக் காண விரும்பி, களைப்பின்றி வந்தார்.
2.11.3
चरन्मानुषरूपेण सभां दृष्ट्वा स्वयम्भुवः ।
स तामकथयन्मह्यं दृष्ट्वा तत्त्वेन पाण्डव ॥ २.११.३ ॥
மனித வடிவில் சஞ்சரித்த அவர், சுயம்புவின் சபையைக் கண்டு, பாண்டவனே, அதை உண்மையாகக் கண்டபின் எனக்கு விவரித்தார்.
2.11.4
अप्रमेयां सभां दिव्यां मानसीं भरतर्षभ ।
अनिर्देश्यां प्रभावेण सर्वभूतमनोरमाम् ॥ २.११.४ ॥
பரதர்களில் காளையே, அந்த சபை அளவிடற்கரியது, தெய்வீகமானது, மனதில் தோன்றியது; அதன் ஒளியால் விவரிக்க முடியாதது, எல்லா உயிர்களின் மனதையும் மகிழ்விப்பது.
2.11.5
श्रुत्वा गुणानहं तस्याः सभायाः पाण्डवर्षभ ।
दर्शनेप्सुस्तथा राजन्नादित्यमिदमब्रुवम्। ॥ २.११.५ ॥
பாண்டவர்களில் சிறந்தவனே, அந்த சபையின் குணங்களைக் கேட்டு, அதைக் காண விரும்பி, அரசே, நான் ஆதித்யனிடம் இவ்வாறு சொன்னேன்.
2.11.6
भगवन्द्रष्टुमिच्छामि पितामहसभां शुभाम् ।
येन वा तपसा शक्या कर्मणा वाऽपि गोपते ॥ २.११.६ ॥
பகவானே, பிதாமகரின் சுபமான சபையைக் காண விரும்புகிறேன்; கோபதியே, எந்தத் தவத்தாலோ அல்லது எந்தச் செயலாலோ அது காணக்கூடியதாகும் என்பதைச் சொல்வீராக.
2.11.7
औषधैर्या तथा युक्तैरुत्तमा पापनाशिनी ।
तन्ममाचक्ष्व भगवन्पश्येयं तां सभां यथा ॥ २.११.७ ॥
பாவத்தை அழிக்கும் உத்தமமான மருந்துகளால் அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள், ஓ பகவானே, அந்தச் சபையை நான் காணும்படி.
2.11.8
स तन्मम वचः श्रुत्वा सहस्रांशुर्दिवाकरः ।
प्रोवाच भारतश्रेष्ठ व्रतं वर्षसहस्रकम् ॥ २.११.८ ॥
ஆயிரம் கதிர்களை உடைய அந்த சூரியன் என் சொற்களைக் கேட்டு, ஓ பாரதசிரேஷ்டரே, ஆயிரம் ஆண்டுகள் நீடிக்கும் விரதத்தை உரைத்தார்.
2.11.9
ब्रह्मव्रतमुपास्स्व त्वं प्रयतेनान्तरात्मना ।
ततोऽहं हिमवत्पृष्ठे समारब्दो महाव्रतम् ॥ २.११.९ ॥
நீ அடக்கமான உள்ளத்துடன் பிரம்ம விரதத்தைக் கடைப்பிடி. அதன் பின் நான் இமயமலையின் மேல் பெரும் விரதத்தைத் தொடங்கினேன்.
2.11.10
ततः स भगवान्सूर्यो मामुपादाय वीर्यवान् ।
आगच्छत्तां सभां ब्राह्मीं विपाप्मा विगतक्लमः ॥ २.११.१० ॥
பின்னர் அந்த பகவானான வீரியவான் சூரியன் என்னை அழைத்துக்கொண்டு, பாவமற்றவராய், களைப்பின்றி, அந்த பிரம்மசபைக்கு வந்தார்.
2.11.11
एवंरूपेति सा शक्या न निर्देष्टुं नराधिप ।
क्षणेन हि बिभर्त्यन्यदनिर्देश्यं वपुस्तथा ॥ २.११.११ ॥
ஓ மனிதர்களின் தலைவரே, அது இப்படிப்பட்ட வடிவுடையது என்று விவரிக்க இயலாது; ஒரு கணத்தில் அது விவரிக்க முடியாத வேறொரு வடிவை எடுக்கிறது.
2.11.12
न वेद परिमाणं वा संस्थानं चापि भारत ।
न च रूपं मया तादृक् दृष्टपूर्वं कदाचन ॥ २.११.१२ ॥
ஓ பாரதா, அதன் அளவையும் அமைப்பையும் நான் அறியேன்; இதுபோன்ற வடிவத்தை நான் முன்பு ஒருபோதும் கண்டதில்லை.
2.11.13
सुसुखा सा सदा राजन्न शीता न च घर्मदा ।
न क्षुत्पिपासे न ग्लानिं प्राप्यतां प्राप्तुवन्त्युत ॥ २.११.१३ ॥
அரசே, அந்த அவை எப்போதும் மிகவும் இனிமையானது; அது குளிர்ச்சியானதும் அல்ல, வெப்பம் தருவதும் அல்ல. அங்கு பசியோ தாகமோ சோர்வோ இல்லை; அடையத்தக்கவை அங்கே அடையப்படுகின்றன.
2.11.14
नानारूपैरिव कृता मणिभिः सा सुभास्वरैः ।
स्तम्भैर्न च धृता सा तु शाश्वती न च सा क्षरा ॥ २.११.१४ ॥
அது பல வடிவங்களில் மிகவும் ஒளிரும் மணிகளால் ஆனது போலத் தோன்றுகிறது; அது தூண்களால் தாங்கப்படவில்லை. அது நிலையானது, அழிவதும் அல்ல.
2.11.15
दिव्यैर्नानाविधैर्भावैर्भासद्भिरमितप्रभैः ॥ २.११.१५ ॥
தெய்வீகமான, பல வகையான, ஒளிரும், அளவற்ற பிரகாசம் கொண்ட தோற்றங்களால் (அது அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது).
2.11.16
अति चन्द्रं च सूर्यं च शिखिनं च स्वयम्प्रभा ।
दीप्यते नाकपृष्ठस्था भर्त्सयन्वीव भास्करम् ॥ २.११.१६ ॥
சந்திரனையும் சூரியனையும் நெருப்பையும் மிஞ்சி, தானே ஒளிரும் அது விண்ணுலகின் முதுகில் நின்று பிரகாசிக்கிறது; சூரியனையே கடிந்துகொள்வது போல.
2.11.17
तस्यां स भगवानास्ते विदधद्देवमायया ।
स्वयमेकोऽनिशं राजन्सर्वलोकपितामहः ॥ २.११.१७ ॥
அதில் அந்தப் பகவான் தெய்வ மாயையால் படைப்பை நிகழ்த்தியபடி தானே ஒருவராக இடைவிடாமல் வீற்றிருக்கிறார்; அரசே, அவர் அனைத்து உலகங்களுக்கும் பிதாமகர்.
2.11.18
उपतिष्ठन्ति चाप्येनं प्रजानां पतयः प्रभुम् ।
दक्षः प्रचेताः पुलहो मरीचिः कश्यपः प्रभुः ॥ २.११.१८ ॥
படைப்புகளின் தலைவர்களும் அவரைச் சேவிக்கின்றனர் — தக்ஷன், பிரசேதஸ், புலஹன், மரீசி, பிரபு காசியபர்.
2.11.19
भृगुरत्रिर्वसिष्ठश्च गौतमोऽथ तथाङ्गिराः ।
पुलस्त्यश्च कतुश्चैव प्रह्लादः कर्दमस्तथा। ॥ २.११.१९ ॥
பிருகு, அத்ரி, வசிட்டர், கௌதமர், அங்கிரஸ், புலஸ்த்தியர், கratu, பிரஹ்லாதன், கர்த்தமர் ஆகியோரும் அவ்வாறே.
2.11.20
अथर्वाङ्गिरसश्चैव वालखिल्या सरीचिपाः ।
मनोऽन्तरिक्षं विद्याश्च वायुस्तेजो जलं मही ॥ २.११.२० ॥
அதர்வாங்கிரஸர், வாலகில்யர், மரீசிபர்கள், மனம், ஆகாயம், வித்தைகள், வாயு, தேஜஸ், நீர், பூமி ஆகியவையும்.
2.11.21
शब्दस्पर्शौ तथा रूपं रसो गन्धश्च भारत ।
प्रकृतिश्च विकारश्च यच्चान्यत्कारणं भुवः ॥ २.११.२१ ॥
ஒலி, தொடுதல், உருவம், சுவை, மணம், ஓ பாரதா, பிரகிருதி, விகாரம், இந்த உலகின் பிற காரணமாகிய எதுவும்.
2.11.22
अगस्त्यश्च महातेजा मार्कण्डेयश्च वीर्यवान् ।
जमदग्निर्भरद्वाजः संवर्तश्च्यवनस्तथा ॥ २.११.२२ ॥
மகா தேஜஸ்வியான அகஸ்தியரும், வீரியமிக்க மார்க்கண்டேயரும், ஜமதக்னி, பரத்வாஜர், சம்வர்த்தர், சியவனர் ஆகியோரும்.
2.11.23
दुर्वासाश्च महाभाग ऋष्णशृङ्गश्च धार्मिकः ।
सनत्कुमारो भगवान्योगाचार्यो महातपाः ॥ २.११.२३ ॥
மகாபாகரான துர்வாசரும், தர்மவானான ரிஷ்யசிருங்கரும், பகவான் சனத்குமாரரும், யோகாசாரியரும் மகாதபஸ்வியுமானவரும்.
2.11.24
असितो देवलश्चैव जैगीषव्यश्च तत्त्ववित् ।
ऋषभो जितशत्रुश्च महावीर्यस्तथा मणिः ॥ २.११.२४ ॥
அசிதர், தேவலர், தத்துவம் அறிந்த ஜைகீஷவ்யர், ரிஷபர், ஜிதசத்ரு, மகாவீரியர் மற்றும் மணி ஆகியோரும்.
2.11.25
आयुर्वेदस्तथाऽष्टाङ्गो देहवांस्तत्र भारत ।
चन्द्रमाः सह नक्षत्रैरादित्यश्च गभस्तिमान् ॥ २.११.२५ ॥
பரதனே, அங்கே எட்டு அங்கங்களுடன் கூடிய ஆயுர்வேதம் உருவத்துடன் இருந்தது. நட்சத்திரங்களுடன் சந்திரனும், கதிர்களை உடைய சூரியனும் இருந்தனர்.
2.11.26
वायवः क्रतवश्चैव सङ्कल्पः प्राण एव च ।
मूर्तिमन्तो महात्मानो महाव्रतपरायणाः ॥ २.११.२६ ॥
காற்றுகள், யாகங்கள், சங்கல்பம், பிராணனும் கூட; உருவம் தாங்கிய மகாத்மாக்கள், பெரும் விரதங்களில் நிலைத்தவர்கள்.
2.11.27
एते चान्ये च बहवो ब्रह्माणं समुपस्थिताः ।
अर्थो धर्मश्च कामश्च हर्षो द्वेषस्तपो दमः ॥ २.११.२७ ॥
இவரும் இன்னும் பலரும் பிரம்மாவிடம் வந்திருக்கின்றனர்: பொருள், தர்மம், காமம், மகிழ்ச்சி, வெறுப்பு, தவம், தமம்.
2.11.28
आयान्ति तस्यां सहिता गन्धर्वाप्सरसां गणाः ।
विंशतिः सप्त चैवान्ये लोकपालाश्च सर्वशः ॥ २.११.२८ ॥
அந்தச் சபைக்கு கந்தர்வர் மற்றும் அப்சரஸ் கூட்டங்கள் ஒன்றாக வருகின்றன; இருபத்தேழு, இன்னும் பிற உலகக் காவலர்களும் அனைவரும்.
2.11.29
शुक्रो बृहस्पतिश्चैव बुधोऽङ्कारक एव च ।
शनैश्चरश्च राहुश्च ग्रहाः सर्वे तथैव च ॥ २.११.२९ ॥
சுக்கிரனும் பிருகஸ்பதியும், புதனும் அங்காரகனும், சனைச்சரனும் ராகுவும், மற்றும் எல்லா கிரகங்களும் அவ்வாறே.
2.11.30
मन्त्रो रथन्तरं चैव हरिमान्वसुमानपि ।
आदित्याः साधिराजानो नामद्वन्द्वैरुदाहृताः ॥ २.११.३० ॥
மந்திரமும், ரதந்தரமும்; ஹரிமானும் வசுமானும்; ஆதித்யர்கள் அரசர்களுடன்; இணைப் பெயர்களால் குறிப்பிடப்பட்டவர்கள்.
2.11.31
मरुतो विश्वकर्मा च वसवश्चैव भारत ।
तथा पितृगणाः सर्वे सर्वाणि च हवींष्यथ ॥ २.११.३१ ॥
பாரதா, மருத்துகள், விஸ்வகர்மா, வசுக்கள், அவ்வாறே அனைத்து பித்ருகணங்களும், எல்லா ஹவிஸ்களும் அங்கே உள்ளன.
2.11.32
ऋग्वेदः सामवेदश्च यजुर्वेदश्च पाण्डव ।
अथर्ववेदश्च तथा सर्वशास्त्राणि चैव ह ॥ २.११.३२ ॥
பாண்டவா, ரிக் வேதம், சாம வேதம், யஜுர் வேதம், அதர்வ வேதம், அவ்வாறே எல்லா சாஸ்திரங்களும் அங்கே உள்ளன.
2.11.33
इतिहासोपवेदाश्च वेदाङ्गानि च सर्वशः ।
ग्रहा यज्ञाश्च सोमश्च देवताश्चापि सर्वशः ॥ २.११.३३ ॥
இதிஹாசங்களும் உபவேதங்களும், வேதாங்கங்கள் அனைத்தும், கிரகங்கள், யாகங்கள், சோமமும், எல்லா தேவதைகளும் அங்கே உள்ளனர்.
2.11.34
सावित्री दुर्गतरणी वाणी सप्तविधा तथा ।
मेधा धृतिः श्रुतिश्चैव प्रज्ञा बुद्धिर्यशः क्षमा ॥ २.११.३४ ॥
சாவித்ரி, துர்கதரிணி, ஏழு வகை வாக், அவ்வாறே மேதை, திருதி, சுருதி, பிரக்ஞை, புத்தி, புகழ், பொறுமை ஆகியவையும் அங்கே உள்ளன.
2.11.35
सामानि स्तुतिशस्त्राणि गाथाश्च विविधास्तथा ।
भाष्याणि तर्कयुक्तानि देहवन्ति विशाम्पते ॥ २.११.३५ ॥
மக்களின் தலைவனே, சாமங்கள், துதிப் பாடல்கள், பல்வேறு காதைகள், தர்க்கத்துடன் கூடிய பாஷ்யங்கள் ஆகியவை உருவம் பெற்று அங்கே உள்ளன.
2.11.36
नाटका विविधाः काव्याः कथाख्यायिकारिकाः ।
तत्रतिष्ठन्ति ते पुण्या ये चान्ये गुरुपूजकाः ॥ २.११.३६ ॥
பல்வேறு நாடகங்கள், காவியங்கள், கதைகள், ஆக்யாயிகைகள், காரிகைகள் அங்கே நிற்கின்றன; குருவை வழிபடும் புண்ணியவான்களும் மற்றவர்களும் அங்கே இருக்கின்றனர்.
2.11.37
क्षणा लवा मुहूर्ताश्च दिवा रात्रिस्तथैव च ।
अर्धमासाश्च मासाश्च ऋतवः षट् च भारत ॥ २.११.३७ ॥
கணங்கள், லவங்கள், முகூர்த்தங்கள், பகலும் இரவும் அவ்வாறே; அர்த்தமாசங்களும் மாசங்களும், ஓ பாரதா, ஆறு ருதுக்களும்.
2.11.38
संवत्सराः पञ्ययुगमहोरात्रश्चतुर्विधः ।
कालचक्रं च तद्दिव्यं नित्यमक्षयमव्ययम् ॥ २.११.३८ ॥
ஆண்டுகள், ஐந்து யுகச் சுழற்சி, மகா அகோராத்திரம் — இது நான்கு வகை; அந்தத் திவ்ய காலச்சக்கரம் நித்தியமும், அழியாததும், மாறாததுமாகும்.
2.11.39
धर्मचक्रं तथा चापि नित्यमास्ते युधिष्ठिर ।
अदितिर्दितिर्दनुश्चैव सुरसा विनता इरा ॥ २.११.३९ ॥
அவ்வாறே, ஓ யுதிஷ்டிரா, தர்மச்சக்கரமும் நித்தியமாக நிலைத்திருக்கிறது. அதிதி, திதி, தனு, சுரசை, வினதை, இரா.
2.11.40
कालिका सुरभी देवी सरमा चाथ गौतमी ॥ २.११.४० ॥
காலிகை, தேவி சுரபி, சரமா, பின்னர் கௌதமி.
2.11.41
प्रभा कद्रूश्च वै देव्यौ देवतानां च मातरः ।
रुद्राणी श्रीश्च लक्ष्मीश्च भद्रा षष्ठी तथाऽपरा ॥ २.११.४१ ॥
பிரபா, கத்ரு ஆகிய இரு தேவிகள் — தேவர்களின் தாய்மார்கள்; ருத்ராணி, ஸ்ரீ, லக்ஷ்மி, பத்ரா, மற்றும் ஆறாவதாக வேறொருத்தி.
2.11.42
पृथिवी गां गता देवी ह्रीः स्वाहा कीर्तिरेव च ।
सुरा देवी शची चैव तथा पुष्टिररुन्धती ॥ २.११.४२ ॥
பூமி, பசுவாக ஆனவள், தேவி ஹ்ரீ, ஸ்வாஹா, கீர்த்தியும்; தேவி சுரா, சசீ, அவ்வாறே புஷ்டி, அருந்ததி.
2.11.43
संवृत्तिराशा नियतिः सृष्टिर्देवी रतिस्तथा ।
एताश्चान्याश्चवै देव्य उपतस्थुः प्रजापतिम् ॥ २.११.४३ ॥
சம்விருத்தி, ஆசை, நியதி, சிருஷ்டி தேவி, ரதி, இவர்களும் மற்ற தேவியரும் பிரஜாபதியை அணுகி நின்றனர்.
2.11.44
आदित्या वसवो रुद्रा मरुतश्चास्विनावपि ।
विश्वेदेवाश्च साध्याश्च पितरश्च मनोजवाः ॥ २.११.४४ ॥
ஆதித்யர்கள், வசுக்கள், ருத்திரர்கள், மருத்துகள், இரு அஸ்வினிகள், விஸ்வதேவர்கள், சாத்தியர்கள், மனோவேகமுள்ள பித்ருக்கள்.
2.11.45
पितृणां च गणान्विद्धि सप्तैव पुरुषर्षभ ।
मूर्तिमन्तो वै चत्वारस्त्रयश्चापि शरीरिणः ॥ २.११.४५ ॥
புருஷசிரேஷ்டனே, பித்ருக்களின் கணங்கள் ஏழு என அறிவாயாக; அவர்களில் நால்வர் உருவுடையவர், மூவரும் உடலுடையவர்.
2.11.46
वैराजश्च महाभागा अग्निष्वात्ताश्च भारत ।
गार्हपत्या नाकचराः पितरो लोकविश्रुताः ॥ २.११.४६ ॥
பரதனின் வழித்தோன்றலே, வைராஜர்களும் மகாபாக்கியவான்களான அக்னிஷ்வாத்தர்களும், கார்ஹபத்யர்களும், சொர்க்கத்தில் திரிபவர்களான, உலகங்களில் புகழ்பெற்ற பித்ருக்களும்.
2.11.47
सोमपा एकशृङ्गाश्च चतुर्वेदाः कलास्तथा ।
एते चतुर्षु वर्णेषु पूज्यन्ते पितरो नृप ॥ २.११.४७ ॥
சோமபர்களும், ஏகசிருங்கர்களும், நான்கு வேதங்களை அறிந்தவர்களும், கலைகளைப் போன்ற பித்ருக்களும்; அரசே, இவர்கள் நான்கு வர்ணங்களிலும் வணங்கப்படுகின்றனர்.
2.11.48
एतैराप्यायितैः पुर्वं सोमश्चाप्याय्यते पुनः ।
त एते पितरः सर्वे प्रजापतिमुपस्थिताः ॥ २.११.४८ ॥
இவர்களால் திருப்தியுறச் செய்யப்பட்டு, முன்பு சோமனும் மீண்டும் திருப்தியுறுகிறான்; இந்த பித்ருக்கள் அனைவரும் பிரஜாபதியை அணுகினர்.
2.11.49
उपासते च संहृष्टा ब्रह्माणममितौजसम् ।
राक्षसाश्च पिशाचाश्च दानवा गुह्यकास्तथा ॥ २.११.४९ ॥
ராட்சசர்களும், பிசாசுகளும், தானவர்களும், குஹ்யகர்களும் மகிழ்ச்சியுடன் அளவற்ற ஆற்றல் கொண்ட பிரம்மாவை வழிபடுகின்றனர்.
2.11.50
नागाः सुपर्णाः पशवः पितामहमुपासते ।
स्थावरा जङ्गमाश्चैव महाभूतास्तथाऽपरे ॥ २.११.५० ॥
நாகங்களும், சுபர்ணர்களும், விலங்குகளும், அசையாதவையும் அசைபவையும், மற்ற மகாபூதங்களும் பிதாமகரை வழிபடுகின்றன.
2.11.51
पुरन्दरश्च देवेन्द्रो वरुणो धनदो यमः ।
महादेवः सहोमोऽत्र सदा गच्छति सर्वशः ॥ २.११.५१ ॥
புரந்தரன், தேவேந்திரன், வருணன், குபேரன், யமன், உமையுடன் கூடிய மகாதேவன் ஆகியோர் இங்கு எப்போதும் எங்கும் செல்கின்றனர்.
2.11.52
महासेनश्च राजेन्द्र सदोपास्ते पितामहम् ।
देवो नारायणस्तस्यां तथा देवर्षयश्च ये ॥ २.११.५२ ॥
அரசர்களின் தலைவனே! மகாசேனனும் எப்போதும் பிதாமகரை வழிபடுகிறான். தேவனான நாராயணனும், தேவரிஷிகளும் அங்கே இருக்கின்றனர்.
2.11.53
ऋषयो वालखिल्याश्च योनिजायोनिजास्तथा ।
यच्च किञ्चित्रिलोकेऽस्मिन्दृश्यते स्थाणु जङ्गमम्।
सर्वं तस्यां मया दृष्टमिति विद्धि नराधिप ॥ २.११.५३ ॥
ரிஷிகளும், வாலகில்யர்களும், கருவில் பிறந்தவர்களும் கருவில் பிறக்காதவர்களும், இந்த மூவுலகில் காணப்படும் அசைபவை அசையாதவை அனைத்தும், அங்கே நான் கண்டேன் என்று அறிவாயாக, நராதிபனே.
2.11.54
अष्टाशीतिसहस्राणि ऋषीणामूर्ध्वरेतसाम् ।
प्रजावतां च पञ्चाशदृषीणामपि पाण्डव ॥ २.११.५४ ॥
பாண்டவனே! ஊர்த்வரேதஸ் முனிவர்கள் எண்பத்தெட்டாயிரம், மேலும் மக்கட்செல்வம் உடைய ஐம்பது ரிஷிகளும் (அங்கே உள்ளனர்).
2.11.55
ते स्म तत्र यथाकामं दृष्ट्वा सर्वे दिवौकसः ।
प्रणम्य शिरसा तस्मै सर्वे यान्ति यथागमम् ॥ २.११.५५ ॥
அங்கு தேவர்கள் அனைவரும் விருப்பம்போல் அவனைக் கண்டு, தலை வணங்கி வந்த வழியே திரும்பிச் செல்கிறார்கள்.
2.11.56
अतिथीनागतान्देवान्दैत्यान्नागांस्तथा द्विजान् ।
यक्षान्मुपर्णान्कालेयान्गन्धर्वाप्सरसस्तथा ॥ २.११.५६ ॥
விருந்தினர்களாக வந்த தேவர்கள், தைத்தியர்கள், நாகர்கள், அந்தணர்கள், யக்ஷர்கள், கருடர்கள், காலேயர்கள், கந்தர்வர்கள், அப்சரஸ்கள் ஆகியோரும் அங்கிருந்தனர்.
2.11.57
महाभागानमितधीर्ब्रह्मा लोकपितामहः ।
दयावान्सर्वभूतेषु यथार्हं प्रतिपद्यते ॥ २.११.५७ ॥
அளவற்ற அறிவுடைய உலகின் பிதாமகனான பிரம்மா, எல்லா உயிர்களிடத்தும் கருணையுள்ளவர், மேன்மையானவர்களை அவர்கள் தகுதிக்கேற்ப உபசரிக்கிறார்.
2.11.58
प्रतिगृह्य तु विश्वात्मा स्वयं स्वयम्भूरमितद्युतिः ।
सान्त्वमानार्थसम्भोगैर्युनक्ति मनुजाधिप ॥ २.११.५८ ॥
மனுஜாதிபதியே, உலகின் ஆன்மாவும், சுயம்புவும், அளவற்ற ஒளியுடையவருமான பிரம்மா அவர்களை ஏற்று, சமாதானம், மரியாதை, செல்வம், இன்பங்களால் இணைக்கிறார்.
2.11.59
तथा तैरुपयातैश्च प्रतियद्भिश्च भारत ।
आकुला सा सभातात भवति स्म सुखप्रदा ॥ २.११.५९ ॥
பாரதா, அன்பனே, அங்கு வந்தவர்களாலும் திரும்பிச் செல்பவர்களாலும் அந்த சபை நிறைந்து, இன்பம் அளிப்பதாக இருந்தது.
2.11.60
सर्वतेजोमयी दिव्या ब्रह्मर्षिगणसेविता ।
ब्राहया श्रिया दीप्यमाना शुशुभे विगतक्लमा ॥ २.११.६० ॥
எல்லாப் பேரொளியும் நிறைந்த, தெய்வீகமான, பிரம்மரிஷிக் கூட்டங்களால் சேவிக்கப்பட்ட அந்த சபை, பிரம்மாவின் திருவால் ஒளிர்ந்து சோர்வின்றி விளங்கியது.
2.11.61
सा सभा तादृशी दृष्टा मया लोकेषु दुर्लभा ।
सभेयं राजशार्दूल मनुष्येषु यथा तव ॥ २.११.६१ ॥
ராஜசார்தூல, அத்தகைய சபையை உலகங்களில் நான் கண்டதில்லை; மனிதர்களிடையே உன்னுடையது போன்ற இந்த சபை அரிது.
2.11.62
एता मया दृष्टपूर्वाः सभा देवेषु भारत ।
सभेयं मानुषे लोके सर्वश्रेष्ठतमा तव ॥ २.११.६२ ॥
பரதா, இந்த சபைகளை நான் முன்பு தேவர்களிடையே கண்டிருக்கிறேன்; ஆனால் மனிதலோகத்தில் உன்னுடைய இந்த சபையே அனைத்திலும் சிறந்தது.