Mahābhārata · Adhyāya 2.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.15.1
उक्तं त्वया बुद्धिमता यन्नान्यो वक्तुमर्हति ।
संशयानां हि निर्मोक्ता त्वन्नान्यो विद्यते भुवि ॥ २.१५.१ ॥
Was du, der Weise, gesagt hast, könnte kein anderer sagen. Auf Erden gibt es keinen anderen, der von Zweifeln befreit, außer dir.
2.15.2
गृहे गृहे हि राजानः स्वस्य स्वस्य प्रियङ्कराः ।
न च साम्राज्यमाप्तास्ते सम्राट्शब्दो हि कृच्छ्रभाक्। ॥ २.१५.२ ॥
In jedem Haus gibt es Könige, die jeweils tun, was ihnen gefällt. Doch sie erlangen keine Herrschaft; der Titel des Kaisers bringt Mühsal mit sich.
2.15.3
कथं परानुभावज्ञः स्वं प्रशंसितुमर्हति ।
परेण समवेतस्तु यः प्रशस्यः स पूज्यते ॥ २.१५.३ ॥
Wie könnte einer, der die Macht anderer kennt, sich selbst zu loben geeignet sein? Wer, mit einem anderen vereint, lobenswert ist, der wird geehrt.
2.15.4
विशाला बहुला भूमिर्बहुरत्नसमाचिता ।
दूरं गत्वा विजानाति श्रेयो वृष्णिकुलोद्वह ॥ २.१५.४ ॥
Diese weite und reiche Erde, voller vieler Juwelen — wer weit reist, erkennt, was gut ist, o Stütze des Vṛṣṇi-Geschlechts.
2.15.5
शममेव परं मन्ये शमात्क्षेमं भवेन्मम ।
आरम्भे पारमेष्ठ्यं तु न प्राप्यमिति मे मतिः ॥ २.१५.५ ॥
Ich halte allein den Frieden für das Höchste; durch Frieden käme mir Wohlergehen. Meine Meinung ist, dass die höchste Herrschaft nicht gleich zu Beginn zu erlangen ist.
2.15.6
एवमेते हि जानन्ति कुले जाता मनस्विनः ।
कश्चित्कदाचिदेतेषां भवेच्छ्रेष्ठो जनार्दन। ॥ २.१५.६ ॥
So wissen es die hochgesinnten Männer, die in edlem Geschlecht geboren sind; o Janārdana, einer von ihnen könnte einst der Beste werden.
2.15.7
वयं यैव महाभाग जरासन्धभयात्तदा ।
शङ्किताः स्म महाभाग द्वौरात्म्यात्तस्य चानघ ॥ २.१५.७ ॥
O du Hochbegnadeter, damals waren wir in Furcht vor Jarāsandha beunruhigt, und, o Makelloser, wegen seiner Falschheit.
2.15.8
अहं हि तव दुर्धर्ष भुजवीर्याश्रयः प्रभो ।
नात्मानं बलिनं मन्ये त्वयि तस्माद्विशङ्किते ॥ २.१५.८ ॥
Denn ich, o Unbezwingbarer, o Herr, stütze mich auf die Kraft deiner Arme; darum halte ich mich nicht für stark und zweifle selbst an dir.
2.15.9
त्वत्सकाशाच्च रामाच्च भीमसेनाच्च माधव ।
अर्जुनाद्वा महाबाहो हन्तुं शक्यो नवेति वै।
एवं जानन्हि वार्ष्णेय विमृशामि पुनः पुनः ॥ २.१५.९ ॥
Ob er von dir, von Rāma, von Bhīmasena oder von Arjuna getötet werden kann oder nicht, o Mādhava – o Starkarmiger, o Nachkomme der Vṛṣṇi; dies wissend überlege ich immer wieder.
2.15.10
त्वं मे प्रमाणभूतोऽसि सर्वकार्येषु केशव ।
तच्छ्रुत्वा चाब्रवीद्भीमो वाक्यं वाक्यविशारदः ॥ २.१५.१० ॥
O Keśava, in allen Angelegenheiten bist du meine Autorität. Als Bhīma, der in der Rede geschickte, dies gehört hatte, sprach er diese Worte.
2.15.11
अनारम्भपरो राजा वल्मीक इव सीदति ।
दुर्बलश्चानुपायेन बलिनं योऽधितिष्ठति ॥ २.१५.११ ॥
Ein König, der dem Nichtstun verfallen ist, zerfällt wie ein Termitenhügel; und ein Schwacher, der dem Starken ohne List entgegentritt, tut dasselbe.
2.15.12
अतन्द्रितश्च प्रायेण दुर्बलो बलिनं रिपुम् ।
जयेत्सम्यक्प्रयोगेण नीत्याऽर्थानात्मनो हितान् ॥ २.१५.१२ ॥
Ein Schwacher, der in der Regel unermüdlich und wachsam ist, kann einen starken Feind durch richtige Anwendung und durch kluge Politik besiegen und die ihm nützlichen Ziele erreichen.
2.15.13
कृष्णे नयो मयि बलं जयः पार्थे धनञ्जये ।
मागधं साधयिष्याम इष्टिं त्रय इवाग्नयः ॥ २.१५.१३ ॥
In Kṛṣṇa liegt die Klugheit, in mir die Stärke, und in Pārtha Dhanañjaya der Sieg; wir werden den Māgadha vollenden, wie die drei Feuer das Opfer vollenden.
2.15.14
त्वद्बुद्धिबलमाश्रित्य सर्वं प्राप्स्यति धर्मराट् ।
जयोऽस्माकं हि गोविन्द येषां नाथो भवान्सदा ॥ २.१५.१४ ॥
Gestützt auf deine Klugheit und Stärke wird der König des Dharma alles erlangen; Govinda, unser Sieg ist gewiss, denn du bist stets unser Herr.
2.15.15
अर्थानारभते बालो नानुबन्धमवेक्षते ।
तस्मादरिं न मृष्यन्ति बालमर्थपरायणम् ॥ २.१५.१५ ॥
Der Tor ergreift seine Ziele und bedenkt nicht die Folgen; darum dulden Feinde keinen Toren, der nach Gewinn strebt.
2.15.16
जित्वा जय्यान्यौवनाश्विः पालनाच्च भगीरथः ।
कार्तवीर्यस्तपोवीर्याद्बलात्तु भरतो विभुः ॥ २.१५.१६ ॥
Yauvanāśva durch Eroberung, Bhagīratha durch Schutz, Kārtavīrya durch die Kraft der Askese und der mächtige Bharata durch Gewalt erlangten das Reich.
2.15.17
ऋद्ध्या मरुत्तस्तान्पञ्च सम्राजस्त्वनुशुश्रुम ।
सर्वान्वंश्याननुमृशन्नैते सन्ति युगे युगे ॥ २.१५.१७ ॥
Marutta durch Wohlstand; von jenen fünf Kaisern und allen Nachkommen des Geschlechts haben wir gehört. Genau betrachtet gibt es solche Männer nicht in jedem Zeitalter.
2.15.18
साम्राज्यमिच्छतस्ते तु सर्वाकारं युधिष्ठिर ।
निग्राह्यलक्षणं प्राप्तिर्धर्मार्थनयलक्षणैः ॥ २.१५.१८ ॥
Yudhiṣṭhira, für dich, der du die kaiserliche Herrschaft begehrst, ist in jeder Hinsicht nötig: die Merkmale dessen zu kennen, was bezwungen werden muss, und es durch die Merkmale von Dharma, Reichtum und Klugheit zu erlangen.
2.15.19
बार्हद्रथो जरासन्धस्तद्विद्धि भरतर्षभ ।
न चैनं प्रत्यत्युद्ध्यन्त कुलान्येकशतं नृपाः ॥ २.१५.१९ ॥
Wisse dies, o Stier der Bharatas: Jarāsandha, Sohn des Bṛhadratha, ist so. Nicht einmal die Könige von hundert Geschlechtern wagten, gegen ihn zu kämpfen.
2.15.20
तस्मादिह बलादेव साम्राज्यं कुरुते हि सः ॥ २.१५.२० ॥
Deshalb errichtet er hier seine Oberherrschaft allein durch Gewalt.
2.15.21
रत्नभाजो हि राजानो जरासन्धमुपासते ।
न च तुष्यति तेनापि बाल्यादनयमास्थितः ॥ २.१५.२१ ॥
Könige, die Edelsteine als Tribut bringen, dienen Jarāsandha, doch auch mit ihnen ist er nicht zufrieden, denn seit seiner Kindheit hält er an Unrecht fest.
2.15.22
मूर्धाभिषिक्तं नृपतिं प्रधानपुरुषो बलात् ।
आदत्ते न च नो दृष्टोऽभागः पुरुषतः क्वचित् ॥ २.१५.२२ ॥
Der oberste Mann nimmt gewaltsam sogar dem gesalbten König. Nirgends haben wir gesehen, dass einem Menschen so etwas ohne jeden Anteil geschieht.
2.15.23
एवं सर्वान्वशे चक्रे जरासन्धः शतावरान् ।
तं दुर्बलतरो राजा कथं पार्थ उपैष्यति ॥ २.१५.२३ ॥
So hat Jarāsandha alle Hundert und mehr unter seine Gewalt gebracht. Wie wird also Pārtha zu jenem schwächeren König gelangen?
2.15.24
तण्डुलप्रस्थके राजा कपर्दिनमुपासते ।
प्रोक्षितानां प्रमृष्टानां राज्ञां पशुपतेर्गृहे।
पशूनामिव प्रमृष्टानां राज्ञां पशुपतेर्गृहे। ॥ २.१५.२४ ॥
Die Könige verehren Kapardin (Śiva) beim Maß des Reises. Im Haus des Paśupati leben Könige, besprengt und gereinigt, wie Tiere, die für das Opfer besprengt und gewaschen werden.
2.15.25
क्षत्रियः शस्त्रमरणो यदा भवति सत्कृतः ।
ततः स्म मागधं सङ्ख्ये प्रतिबाधेम यद्वयम् ॥ २.१५.२५ ॥
Wenn ein Krieger, der durch Waffen fällt, geehrt wird, dann könnten wir im Kampf den Māgadha (Jarāsandha) aufhalten.
2.15.26
षडशीतिः समानीताः शेषा राजंश्चतुर्दश ।
जरासन्धेन राजानस्ततः क्रूरं प्रवर्त्स्यते ॥ २.१५.२६ ॥
O König, sechsundachtzig Könige wurden von Jarāsandha zusammengebracht, und auch die übrigen vierzehn; dann wird eine grausame Tat vollbracht werden.
2.15.27
प्राप्नुयात्स यशो दीप्तं तत्र यो विघ्नमाचरेत् ।
जयेद्यश्च जरासन्धं स सम्राण्णियतं भवेत् ॥ २.१५.२७ ॥
Wer dort ein Hindernis bereitet, wird strahlenden Ruhm erlangen; und wer Jarāsandha besiegt, wird gewiss Herrscher über alles werden.