Mahābhārata · Adhyāya 2.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.19.1
कस्यचित्त्वथ कालस्य पुनरेव महातपाः ।
मगधेषुपजक्राम भगवांश्चण्डकौशिकः ॥ २.१९.१ ॥
Nach einiger Zeit kam der große Asket, der ehrwürdige Caṇḍakauśika, erneut in das Land der Magadhas.
2.19.2
तस्याऽऽगमनसंहृष्टः सामात्यः सपुरः सरः ।
सभार्यः सह पुत्रेण निर्जगाम बृहद्रथः ॥ २.१९.२ ॥
Über seine Ankunft erfreut, ging Bṛhadratha hinaus, mit seinen Ministern, der Stadt, dem Hofstaat, seiner Gemahlin und seinem Sohn.
2.19.3
पाद्यार्घ्याचमनीयैस्तमर्चयामास भारत ।
स नृपो राज्यसहितं पुत्रं तस्मै न्यवेदयत् ॥ २.१९.३ ॥
O Bhārata, der König ehrte ihn mit Wasser für die Füße, Opfergabe und Wasser zum Nippen und überreichte ihm seinen Sohn samt dem Reich.
2.19.4
प्रतिगृह्य च तां पूजां पार्थिवाद्भगवानृषिः ।
उवाच मागधं राजन्प्रहृष्टेनान्तरात्मना ॥ २.१९.४ ॥
Nachdem er diese Ehrung vom König angenommen hatte, sprach der ehrwürdige Weise mit erfreutem Herzen zum König von Magadha, o König.
2.19.5
सर्वमेतन्मया ज्ञातं राजन्दिव्येन चक्षुषा ।
पुत्रस्तु शृणु राजेन्द्र यादृशोऽयं भविष्यति ॥ २.१९.५ ॥
O König, all dies habe ich durch das göttliche Auge erkannt. Höre nun, o Herr der Könige, wie dieser Sohn sein wird.
2.19.6
अस्य रूपं च सत्वं च बलमूर्जितमेव च ।
एष श्रिया समुदितः पुत्रस्तव न संशयः ॥ २.१९.६ ॥
Seine Gestalt, sein Wesen und seine gewaltige Stärke: Dieser dein Sohn wird mit Glanz begabt sein, ohne Zweifel.
2.19.7
प्रापयिष्यति तत्सर्वं विक्रमेण समन्वितः ।
अस्य वीर्यवतो वीर्यं नानुयास्यन्ति पार्थिवाः ॥ २.१९.७ ॥
Mit Tapferkeit ausgestattet wird er all dies erlangen. Die Könige werden der Kraft dieses Mächtigen nicht folgen können.
2.19.8
पततो वैनतेयस्य गतिमन्ये यथा खगाः ।
विनाशमुपयास्यन्ति ये चास्य परिपन्थिनः ॥ २.१९.८ ॥
So wie andere Vögel dem Sturzflug Vainateyas (Garuḍas) nicht standhalten können, so werden seine Gegner den Untergang finden.
2.19.9
देवैरपि विसृष्टानि शस्त्राण्यस्य महीपते ।
न रुजं जनयिष्यन्ति गिरेरिव नदीरयाः ॥ २.१९.९ ॥
O Herr der Erde, selbst von den Göttern geschleuderte Waffen werden ihm keinen Schmerz bereiten, so wie das Tosen der Flüsse einem Berg nichts anhaben kann.
2.19.10
सर्वमूर्धाभिषिक्तानामेव मूर्ध्नि ज्वलिष्यति ।
प्रभाहरोऽयं सर्वेषां ज्योतिषामिव भास्करः ॥ २.१९.१० ॥
Auf dem Haupt aller gesalbten Könige wird er strahlen; er raubt allen den Glanz, wie die Sonne unter allen Lichtern.
2.19.11
एनमासाद्य राजानः समृद्धबलवाहनाः ।
विनाशमुपयास्यन्ति शलभा इव पावकम् ॥ २.१९.११ ॥
Die Könige, reich an Heeren und Gefährten, werden, wenn sie ihm nahen, den Untergang finden wie Motten, die ins Feuer fliegen.
2.19.12
एष श्रियः समुदिताः सर्वराज्ञां ग्रहीष्यति ।
वर्षास्विवोदीर्णजला नदीर्नदनदीपतिः ॥ २.१९.१२ ॥
Er wird die reichen Schätze aller Könige an sich reißen, wie der Herr der Flüsse die in den Regenzeiten angeschwollenen Ströme aufnimmt.
2.19.13
एष धारयित सम्यक्चातुर्वर्ण्यं महाबलः ।
शुभां शुभवतीं स्फीतां सर्वसस्यधरां धराम् ॥ २.१९.१३ ॥
Dieser Mächtige trägt die vierfache Ordnung recht, und er trägt die Erde, verheißungsvoll und blühend, die alle Arten von Feldfrüchten trägt.
2.19.14
अस्याज्ञावशगाः सर्वे भविष्यन्ति नराधिपाः ।
सर्वभूतात्मभूतस्य वायोरिव शरीरिणः ॥ २.१९.१४ ॥
Alle Könige werden seinem Befehl gehorchen, wie die verkörperten Wesen dem Wind gehorchen, denn er ist das Selbst aller Wesen.
2.19.15
एष रुद्रं महादेवं त्रिपुरान्तकरं हरम् ।
सर्वलोकेष्वतिबलः साक्षाद्द्रक्ष्यति मागधः ॥ २.१९.१५ ॥
Dieser gewaltige König von Magadha wird in allen Welten Rudra, den großen Gott Hara, den Zerstörer der drei Städte, leibhaftig schauen.
2.19.16
एवं ब्रुवन्नेव मुनिः स्वकार्यमिव चिन्तयन् ।
विसर्जयामास नृपं बृहद्रथमथारिहन् ॥ २.१९.१६ ॥
Indem er so sprach, entließ der Weise, als überlege er seine eigene Absicht, König Bṛhadratha, den Bezwinger der Feinde.
2.19.17
प्रविश्य नगरीं चापि ज्ञातिसम्बन्धिभिर्वृतः ।
अभिषिच्य जरासन्धं मगधाधिपतिस्तदा ॥ २.१९.१७ ॥
Als er die Stadt betrat, von Verwandten und Angehörigen umgeben, salbte da der Herr von Magadha Jarāsandha.
2.19.18
बृहद्रथो नरपतिः परां निर्वृतिमाययौ ।
अभिषिक्ते जरासन्धे तदा राजा बृहद्रथः।
पत्नीद्वयेनानुगतस्तपोवनचरोऽभवत् ॥ २.१९.१८ ॥
König Bṛhadratha erlangte höchsten Frieden. Nachdem Jarāsandha gesalbt worden war, wurde König Bṛhadratha, von seinen zwei Frauen begleitet, ein Bewohner des Einsiedlerwaldes.
2.19.19
ततो वनस्थे पितरि मातृभ्यां सह भारत ।
जरासन्धः स्ववीर्येण पार्थिवानकरोद्वशे ॥ २.१९.१९ ॥
Als ihr Vater im Wald lebte, o Bhārata, unterwarf Jarāsandha durch seine eigene Tapferkeit die Könige seiner Herrschaft.
2.19.20
अथ दीर्घस्य कालस्य तपोवनचरो नृपः ।
सभार्यः स्वर्गमगमत्तपस्तप्त्वा बृहद्रथः ॥ २.१९.२० ॥
Nach langer Zeit ging König Bṛhadratha, der im Asketenwald lebte, nach Vollzug der Askese mit seinen Frauen in den Himmel.
2.19.21
जरासन्धोऽपि नृपतिर्यथोक्तं कौशिकेन तत् ।
वरप्रदानमखिलं प्राप्य राज्यमपालयत् ॥ २.१९.२१ ॥
Auch König Jarāsandha erhielt die ganze Gabe, wie sie Kauśika verkündet hatte, und regierte das Reich.
2.19.22
हते चैव मया कंसे सहंसडिभिके तदा ।
जरासन्धस्य दुहिता रोदते पार्श्वतः पितुः।
जातो वै वैरनिर्बन्धो मयासीत्तत्र भारत ॥ २.१९.२२ ॥
Als ich Kaṃsa zusammen mit Haṃsa und Ḍimbhaka erschlagen hatte, weinte Jarāsandhas Tochter an der Seite ihres Vaters; und da, o Bhārata, entstand dort eine Fessel der Feindschaft zwischen mir und ihr.
2.19.23
भ्रामयित्वा शतगुणमेकोनं येन भारत ।
गदा क्षिप्ता बलवता मागधेन गिरिव्रजात् ॥ २.१९.२३ ॥
O Bhārata, der mächtige Māgadha schleuderte die Keule, nachdem er sie neunundneunzigmal geschwungen hatte, von Girivraja aus.
2.19.24
तिष्ठतो मथुरायां वै कुत्स्नस्याद्भुतकर्मणः ।
एकोनयोजनशते सा पपात गदा शुभा ॥ २.१९.२४ ॥
Während ich, der wundertätige, in Mathurā stand, fiel jene glückbringende Keule in einer Entfernung von neunundneunzig Yojanas nieder.
2.19.25
दृष्ट्वा पौरैस्तदा सम्यग्गदा चैव निवेदिता ।
गदावसानं तत्ख्यातं मथुरायाः समीपतः ॥ २.१९.२५ ॥
Da berichteten die Bürger, die es gesehen hatten, ordnungsgemäß von der Keule; jenes Ende der Keule wurde bei Mathurā berühmt.
2.19.26
तस्यास्तां हंसडिभिकावशस्त्रनिधनावुभौ ।
मन्त्रे मतिमतां श्रेष्ठौ नीतिशास्त्रे विशारदौ ॥ २.१९.२६ ॥
Durch jene Keule wurden Haṃsa und Ḍimbhaka beide waffenlos erschlagen; sie waren die Besten unter den Weisen, erfahren in Rat und Staatskunst.
2.19.27
यौ तौ मया ते कथितौ पूर्वमेव महाबलौ ।
त्रयस्त्रयाणां लोकानां पर्याप्ता इति मे मतिः ॥ २.१९.२७ ॥
Jene beiden Mächtigen, von denen ich dir zuvor erzählt habe, genügten meiner Meinung nach für alle drei Welten.
2.19.28
एवमेष तदा वीर बलिभिः कुकुरान्धकैः ।
वृष्णिभिश्च महाराज नीतिहेतोरुपेक्षितः ॥ २.१९.२८ ॥
So, o Held, wurde dies damals von den mächtigen Kukuras, Andhakas und Vṛṣṇis, o großer König, aus politischen Gründen vernachlässigt.