மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 2.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.19.1
कस्यचित्त्वथ कालस्य पुनरेव महातपाः ।
मगधेषुपजक्राम भगवांश्चण्डकौशिकः ॥ २.१९.१ ॥
சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு, பெரும் தவம் செய்த பகவான் சண்டகௌசிகர் மீண்டும் மகதர்களின் நாட்டிற்கு வந்தார்.
2.19.2
तस्याऽऽगमनसंहृष्टः सामात्यः सपुरः सरः ।
सभार्यः सह पुत्रेण निर्जगाम बृहद्रथः ॥ २.१९.२ ॥
அவரது வருகையால் மகிழ்ந்த பிருகத்ரதன் அமைச்சர்களுடனும், நகரத்தினருடனும், அந்தப்புரத்தினருடனும், மனைவி மகனுடனும் சேர்ந்து வெளியே சென்றான்.
2.19.3
पाद्यार्घ्याचमनीयैस्तमर्चयामास भारत ।
स नृपो राज्यसहितं पुत्रं तस्मै न्यवेदयत् ॥ २.१९.३ ॥
பாரதனே, அரசன் பாத்தியம், அர்க்கியம், ஆசமனீயம் ஆகியவற்றால் அவரை வணங்கினான்; அந்த அரசன் அரசுடன் மகனையும் அவருக்கு அர்ப்பணித்தான்.
2.19.4
प्रतिगृह्य च तां पूजां पार्थिवाद्भगवानृषिः ।
उवाच मागधं राजन्प्रहृष्टेनान्तरात्मना ॥ २.१९.४ ॥
அரசே, அந்த உபசாரத்தை ஏற்றுக்கொண்டு, பகவான் முனிவர் மகிழ்ந்த மனத்துடன் மகத அரசனிடம் கூறினார்.
2.19.5
सर्वमेतन्मया ज्ञातं राजन्दिव्येन चक्षुषा ।
पुत्रस्तु शृणु राजेन्द्र यादृशोऽयं भविष्यति ॥ २.१९.५ ॥
அரசே, இவை அனைத்தையும் நான் தெய்வீகப் பார்வையால் அறிந்தேன். அரசர்களின் தலைவனே, இந்த மகன் எத்தகையவனாக இருப்பான் என்பதைக் கேள்.
2.19.6
अस्य रूपं च सत्वं च बलमूर्जितमेव च ।
एष श्रिया समुदितः पुत्रस्तव न संशयः ॥ २.१९.६ ॥
இவனது அழகும், குணமும், மிகுந்த வலிமையும்; இந்த மகன் செல்வத்துடன் நிறைந்தவனாக இருப்பான், இதில் ஐயமில்லை.
2.19.7
प्रापयिष्यति तत्सर्वं विक्रमेण समन्वितः ।
अस्य वीर्यवतो वीर्यं नानुयास्यन्ति पार्थिवाः ॥ २.१९.७ ॥
வீரத்துடன் கூடிய அவன் அனைத்தையும் அடைவான். இந்த வீரியவானின் வீரியத்தை அரசர்கள் பின்பற்ற மாட்டார்கள்.
2.19.8
पततो वैनतेयस्य गतिमन्ये यथा खगाः ।
विनाशमुपयास्यन्ति ये चास्य परिपन्थिनः ॥ २.१९.८ ॥
விழுந்து பாயும் வைனதேயனின் (கருடனின்) வேகத்தைப் பிற பறவைகள் தாங்காததுபோல, இவனுக்கு எதிரானவர்கள் அழிவை அடைவார்கள்.
2.19.9
देवैरपि विसृष्टानि शस्त्राण्यस्य महीपते ।
न रुजं जनयिष्यन्ति गिरेरिव नदीरयाः ॥ २.१९.९ ॥
மன்னா, தேவர்களால் எய்யப்பட்ட ஆயுதங்களும் இவனுக்கு வலியை உண்டாக்க மாட்டா; மலையை ஆறுகளின் வேகம் பாதிக்காததுபோல.
2.19.10
सर्वमूर्धाभिषिक्तानामेव मूर्ध्नि ज्वलिष्यति ।
प्रभाहरोऽयं सर्वेषां ज्योतिषामिव भास्करः ॥ २.१९.१० ॥
அபிஷேகம் பெற்ற எல்லா அரசர்களின் தலையிலும் இவன் ஒளிர்வான்; எல்லா ஒளிகளின் பிரகாசத்தையும் கவரும் சூரியனைப்போல இவன் அனைவரின் ஒளியையும் மறைப்பான்.
2.19.11
एनमासाद्य राजानः समृद्धबलवाहनाः ।
विनाशमुपयास्यन्ति शलभा इव पावकम् ॥ २.१९.११ ॥
படைகளும் வாகனங்களும் நிறைந்த அரசர்கள் இவனை எதிர்கொண்டு, நெருப்பை அணுகும் விட்டில்பூச்சிகள்போல அழிவார்கள்.
2.19.12
एष श्रियः समुदिताः सर्वराज्ञां ग्रहीष्यति ।
वर्षास्विवोदीर्णजला नदीर्नदनदीपतिः ॥ २.१९.१२ ॥
இவன் எல்லா அரசர்களின் செழுமையான செல்வங்களையும் கைப்பற்றுவான்; மழைக்காலத்தில் நீர் பெருகிவரும் ஆறுகளை நதிகளின் நாயகனான கடல் ஏற்றுக்கொள்வதுபோல.
2.19.13
एष धारयित सम्यक्चातुर्वर्ण्यं महाबलः ।
शुभां शुभवतीं स्फीतां सर्वसस्यधरां धराम् ॥ २.१९.१३ ॥
இந்த மகாபலசாலி நான்கு வருணங்களையும் முறையாகத் தாங்குகிறான்; நல்லதும் செழிப்பும் நிறைந்ததும், எல்லா தானியங்களையும் சுமப்பதுமான பூமியையும் தாங்குகிறான்.
2.19.14
अस्याज्ञावशगाः सर्वे भविष्यन्ति नराधिपाः ।
सर्वभूतात्मभूतस्य वायोरिव शरीरिणः ॥ २.१९.१४ ॥
அவனுடைய கட்டளைக்கு அனைத்து அரசர்களும் கீழ்ப்பட்டவர்களாவார்கள்; எல்லா உயிர்களின் ஆன்மாவாக இருப்பவனுக்கு, உடல்தாங்கிய உயிரினங்கள் காற்றுக்கு அடங்குவது போல.
2.19.15
एष रुद्रं महादेवं त्रिपुरान्तकरं हरम् ।
सर्वलोकेष्वतिबलः साक्षाद्द्रक्ष्यति मागधः ॥ २.१९.१५ ॥
இந்த மிகு வலிமையான மாகதன் எல்லா உலகங்களிலும் நேரில் ருத்ரனை, மகாதேவனை, திரிபுரத்தை அழித்த ஹரனைக் காண்பான்.
2.19.16
एवं ब्रुवन्नेव मुनिः स्वकार्यमिव चिन्तयन् ।
विसर्जयामास नृपं बृहद्रथमथारिहन् ॥ २.१९.१६ ॥
இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருக்கும்போதே, தன் காரியத்தைப் பற்றி எண்ணுபவர் போல முனிவர், பகைவரை அழிப்பவனான பிருஹத்ரதன் என்ற அரசனை அனுப்பினார்.
2.19.17
प्रविश्य नगरीं चापि ज्ञातिसम्बन्धिभिर्वृतः ।
अभिषिच्य जरासन्धं मगधाधिपतिस्तदा ॥ २.१९.१७ ॥
நகரத்திற்குள் நுழைந்து, உறவினர்களால் சூழப்பட்டு, அப்போது மகதத்தின் அதிபதி ஜராசந்தனுக்கு அபிஷேகம் செய்தான்.
2.19.18
बृहद्रथो नरपतिः परां निर्वृतिमाययौ ।
अभिषिक्ते जरासन्धे तदा राजा बृहद्रथः।
पत्नीद्वयेनानुगतस्तपोवनचरोऽभवत् ॥ २.१९.१८ ॥
அரசன் பிருஹத்ரதன் உயர்ந்த அமைதியை அடைந்தான். ஜராசந்தன் அபிஷேகம் பெற்றபின், அரசன் பிருஹத்ரதன் இரு மனைவியருடன் தவவனத்தில் வாழ்பவனானான்.
2.19.19
ततो वनस्थे पितरि मातृभ्यां सह भारत ।
जरासन्धः स्ववीर्येण पार्थिवानकरोद्वशे ॥ २.१९.१९ ॥
அப்போது தந்தை காட்டில் வாழச் சென்றபோது, பரதனின் வழியவரே, ஜராசந்தன் தன் வீரியத்தால் அரசர்களைத் தன் வசத்தில் கொண்டு வந்தான்.
2.19.20
अथ दीर्घस्य कालस्य तपोवनचरो नृपः ।
सभार्यः स्वर्गमगमत्तपस्तप्त्वा बृहद्रथः ॥ २.१९.२० ॥
நீண்ட காலத்திற்குப் பிறகு, தவவனத்தில் சஞ்சரித்த அரசன் பிருஹத்ரதன் தவம் செய்து, மனைவியருடன் சொர்க்கம் சென்றான்.
2.19.21
जरासन्धोऽपि नृपतिर्यथोक्तं कौशिकेन तत् ।
वरप्रदानमखिलं प्राप्य राज्यमपालयत् ॥ २.१९.२१ ॥
அரசன் ஜராசந்தனும் கௌசிகர் கூறிய அந்த முழு வரத்தைப் பெற்று அரசை ஆண்டான்.
2.19.22
हते चैव मया कंसे सहंसडिभिके तदा ।
जरासन्धस्य दुहिता रोदते पार्श्वतः पितुः।
जातो वै वैरनिर्बन्धो मयासीत्तत्र भारत ॥ २.१९.२२ ॥
நான் கம்சன், ஹம்சன், டிம்பகனைக் கொன்றபோது, ஜராசந்தனின் மகள் தந்தையின் அருகில் அழுதாள். பரதனின் வழியவரே, அப்போதே என்னுடன் அவளுக்கு பகைப் பிணைப்பு ஏற்பட்டது.
2.19.23
भ्रामयित्वा शतगुणमेकोनं येन भारत ।
गदा क्षिप्ता बलवता मागधेन गिरिव्रजात् ॥ २.१९.२३ ॥
பரதனின் வழியவரே, மிகுந்த வலிமையுடைய மாகதன் கதையை நூறு மடங்குக்கும் குறைவாக ஒன்று குறைய சுழற்றி கிரிவ்ரஜத்திலிருந்து எறிந்தான்.
2.19.24
तिष्ठतो मथुरायां वै कुत्स्नस्याद्भुतकर्मणः ।
एकोनयोजनशते सा पपात गदा शुभा ॥ २.१९.२४ ॥
அற்புதச் செயல் புரிபவனான என் முழுமையான உடல் மதுராவில் நின்றிருந்தபோது, அந்த சுபமான கதை தொண்ணூற்றொன்பது யோஜனை தூரத்தில் விழுந்தது.
2.19.25
दृष्ट्वा पौरैस्तदा सम्यग्गदा चैव निवेदिता ।
गदावसानं तत्ख्यातं मथुरायाः समीपतः ॥ २.१९.२५ ॥
அப்போது குடிமக்கள் அதைப் பார்த்து கதை பற்றி முறையாக அறிவித்தனர்; கதையின் முடிவு மதுராவுக்கு அருகில் பிரபலமானது.
2.19.26
तस्यास्तां हंसडिभिकावशस्त्रनिधनावुभौ ।
मन्त्रे मतिमतां श्रेष्ठौ नीतिशास्त्रे विशारदौ ॥ २.१९.२६ ॥
அந்தக் கதையால் ஹம்சனும் டிம்பகனும் ஆயுதமின்றி இருவரும் கொல்லப்பட்டனர்; அவர்கள் அறிவாளிகளில் சிறந்தவர்கள், ஆலோசனையிலும் நீதிநூலிலும் வல்லவர்கள்.
2.19.27
यौ तौ मया ते कथितौ पूर्वमेव महाबलौ ।
त्रयस्त्रयाणां लोकानां पर्याप्ता इति मे मतिः ॥ २.१९.२७ ॥
முன்பே உங்களுக்கு நான் சொன்ன அந்த இரு மகாபலசாலிகளும், என் கருத்துப்படி மூன்று உலகங்களுக்கும் போதுமானவர்கள்.
2.19.28
एवमेष तदा वीर बलिभिः कुकुरान्धकैः ।
वृष्णिभिश्च महाराज नीतिहेतोरुपेक्षितः ॥ २.१९.२८ ॥
இவ்வாறு, வீரனே, அப்போது வலிமைமிக்க குகுரர், அந்தகர் மற்றும் வृष்ணிகளால், மகாராஜனே, அரசியல் காரணத்துக்காக இது புறக்கணிக்கப்பட்டது.