Mahābhārata · Adhyāya 2.21

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Mit Wortbedeutungen lesen

2.21.1

एष पार्थ महान्भाति पशुमान्नित्यमम्बुमान् ।
निरामयः सुवेश्माढ्यो निवेशो मागधः शुभः ॥ २.२१.१ ॥

O Sohn der Pṛthā, diese große Siedlung Māgadhas leuchtet, stets reich an Vieh und Wasser, frei von Krankheit, reich an schönen Wohnstätten und verheißungsvoll.

2.21.2

वैहारो विपुलः शैलो वाराहो वृषभस्तथा ।
तथा ऋषिगिरिस्तात शुभाश्चैत्यकपञ्चमाः ॥ २.२१.२ ॥

Vaihāra, der weite Hügel, Vārāha und Vṛṣabha, ebenso Ṛṣigiri, Lieber — und Caitya als fünfter; alle sind verheißungsvoll.

2.21.3

एते पञ्चमहाशृङ्गाः पर्वताः शीतलद्रुमाः ।
रक्षन्तीवाभिसंहत्य संहताङ्गा गिरिव्रजम् ॥ २.२१.३ ॥

Diese Berge mit fünf großen Gipfeln und kühlen Bäumen scheinen, zusammengedrängt und mit eng verbundenen Gliedern, den Bergkessel zu schützen.

2.21.4

पुष्पवेष्टितशाखाग्रैर्गन्धवद्भिर्मनोहरैः ।
निगूढा इव लोध्राणां वनैः कामिजनप्रियैः ॥ २.२१.४ ॥

Mit von Blüten umhüllten Astspitzen, duftend und reizend, mit Wäldern, die Liebenden teuer sind, scheinen sie zwischen den Lodhra-Bäumen verborgen.

2.21.5

यत्र दीर्घतमा नाम ऋषिः परमन्त्रितः ।
शूद्रायां गौतमो यत्र महात्मा संशितव्रतः।
औशीनर्यामजनयत्काक्षीवाद्यान्सुतान्मुनिः ॥ २.२१.५ ॥

Dort lebte der Weise Dīrghatamas, hochgelehrt in den Mantras; dort zeugte der großmütige Gautama, standhaft in seinen Gelübden, Söhne, beginnend mit Kākṣīvat, mit einer Śūdra-Frau und mit einer Auśīnarī-Frau.

2.21.6

गौतमः प्रणयात्तस्माद्यथाऽसौ तत्र सद्मनि ।
भजते मागधं वंशं स नृपाणामनुग्रहः। ॥ २.२१.६ ॥

Gautama dient aus Zuneigung dort in jener Wohnstätte dem Geschlecht Māgadhas; er ist ein Gewährer der Gunst für die Könige.

2.21.7

अङ्गवङ्गादयश्चैव राजानः सुमहाबलाः ।
गौतमक्षयमभ्येत्य रमन्ते स्म पुरार्जुन ॥ २.२१.७ ॥

Die Könige Aṅga, Vaṅga und andere, überaus mächtig, kamen zu Gautamas Wohnstätte und ergötzten sich dort einst, o Arjuna.

2.21.8

वनराजीस्तु पश्येमाः पिप्लानां मनोरमाः ।
लोघ्राणां च शुभाः पार्थ गौतमौकः समीपजाः ॥ २.२१.८ ॥

Sieh diese reizenden Baumreihen des Waldes, die Pippala-Bäume und die schönen Lodhra-Bäume, die nahe bei Gautamas Wohnstätte wachsen, o Sohn der Pṛthā.

2.21.9

अर्बुदः शक्रवापी च पन्नगौ शत्रुतापनौ ।
स्वस्तिकस्यालयश्चात्र मणिनागस्य चोत्तमः ॥ २.२१.९ ॥

Hier liegen der Berg Arbuda und Śakras Teich, die beiden Schlangen, die die Feinde quälen, die Wohnstatt Svastikas und auch der vortreffliche Ort Maṇināgas.

2.21.10

अपारिहार्या मेघानां मागधा मनुना कृताः ।
कौशिको मणिमांश्चैव चक्राते चाप्यनुग्रहम् ॥ २.२१.१० ॥

Die Māgadhas, für die Wolken unangreifbar, wurden von Manu geschaffen; Kauśika und Maṇimān erwiesen ihnen ebenfalls ihre Gunst.

2.21.11

पाण्डरे विपुले चैव तथा वाराहकेऽपि च ।
चैत्यके चज गिरिश्रेष्ठे मादङ्गे च शिलोच्चये ॥ २.२१.११ ॥

Die Berge Pāṇḍara und Vipula, auch Vārāhaka, und unter den vorzüglichsten Bergen Caityaka, Mādaṅga und die Felsenhäufung Śilocchaya.

2.21.12

एतेषु पर्वतेन्द्रेषु सर्वसिद्धसमालयाः ।
यतीनामाश्रमाश्चैव मुनीनां च महात्मनाम् ॥ २.२१.१२ ॥

Auf diesen besten Bergen liegen die Wohnstätten aller Vollendeten, die Einsiedeleien der Asketen und auch die der hochherzigen Weisen.

2.21.13

वृषभस्य तमालस्य महावीर्यस्य वै तथा ।
गन्धर्वरक्षसां चैव नागानां च तथाऽऽलयाः ॥ २.२१.१३ ॥

Auf den mächtigen Bergen Vṛṣabha und Tamāla, und ebenso gibt es die Wohnstätten der Gandharvas, Rākṣasas und Nāgas.

2.21.14

कक्षीवतस्तपोवीर्यात्तपोदा इति विश्रुताः ।
पुण्यतीर्थाश्च ते सर्वे सिद्धानां चैव कीर्तिताः।
मणेश्च दर्शनादेव भद्रं शिवमवाप्नुयात् ॥ २.२१.१४ ॥

Durch die Kraft der Askese Kakṣīvats sind sie als 'Spender der Askese' berühmt. Alle sind heilige Furten, und sie werden den vollendeten Wesen zugeschrieben. Allein durch den Anblick des Juwels erlangt man Glück und Segen.

2.21.15

एवं प्राप्य पुरं रम्यं दुराधर्पं समन्ततः ।
अर्थसिद्धिं त्वनुपमां जरासन्धोऽभिमन्यते ॥ २.२१.१५ ॥

Nachdem er so die schöne, von allen Seiten uneinnehmbare Stadt erreicht hat, hält Jarāsandha seinen Erfolg für unvergleichlich.

2.21.16

वयमासादने तस्य दर्पमद्य हरेम हि ।
एवमुक्त्वा ततः सर्वे भ्रातरो विपुलौजसः ॥ २.२१.१६ ॥

Wir werden ihm heute entgegentreten und seinen Stolz brechen. Nachdem sie so gesprochen hatten, machten sich alle Brüder von gewaltiger Kraft auf—

2.21.17

वार्ष्णेयः पाण्डवौ चैव प्रतस्थुर्मागधं पुरम् ।
हृष्टपुष्टजनोपेतं चातुर्वर्ण्यसमाकुलम् ॥ २.२१.१७ ॥

Der Vārṣṇeya (Kṛṣṇa) und die beiden Pāṇḍavas brachen auf zur Stadt Magadha, voller zufriedener und wohlhabender Menschen, dicht besiedelt von den vier Ständen.

2.21.18

स्फीतोत्सवमनाधृष्यमासेदुश्च गिरिव्रजतम् ।
ततो द्वारमनासाद्य पुरस्य गिरिमुच्छ्रितम् ॥ २.२१.१८ ॥

Sie erreichten Girivraja, voller Feste und uneinnehmbar. Dann, bevor sie das Tor des hohen Berges der Stadt erreichten—

2.21.19

बार्हद्रथैः पूज्यमानं तथा नगरवासिभिः ।
मागधानां तु रुचिरं चैत्यकान्तरमाद्रवन् ॥ २.२१.१९ ॥

Von den Söhnen Bṛhadrathas und den Bürgern der Stadt geehrt, eilten sie zu dem lieblichen Schreinbezirk der Māgadhas.

2.21.20

यत्र मांसादमृषभमाससाद बृहद्रथः ।
तं हत्वा मासतालाभिस्तिस्रो भेरीकारयत् ॥ २.२१.२० ॥

Dort traf Bṛhadratha auf einen fleischfressenden Stier, erschlug ihn und ließ drei Trommeln von palmengroßem Maß anfertigen.

2.21.21

स्वपुरे स्थापयामास तेन चानह्य चर्मणा ।
यत्र ताः प्राणदन्भेर्यो दिव्यपुष्पावचूर्णिताः ॥ २.२१.२१ ॥

Er stellte sie in seiner eigenen Stadt auf, bespannt mit jener Haut; dort ertönten die mit göttlichen Blüten bestreuten Trommeln.

2.21.22

भङ्क्त्वा भेरीत्रयं तेऽपि चैत्यप्राकारमाद्रवन् ।
द्वारतोऽभिमुखाः सर्वे ययुर्नानायुधास्तधा ॥ २.२१.२२ ॥

Nachdem sie die drei Trommeln zerbrochen hatten, stürmten auch sie gegen die Mauer des Schreins; alle zogen dem Tor zugewandt, mit mancherlei Waffen bewaffnet.

2.21.23

मागधानां सुरुचिरं चैत्यकं तं समाद्रवन् ।
शिरसीव समाघ्नन्तो जरासन्धं जिघांस्वः ॥ २.२१.२३ ॥

Sie stürmten auf jenen überaus lieblichen Schrein der Māgadhas zu und schlugen wie auf den Kopf, begierig, Jarāsandha zu erschlagen.

2.21.24

स्थिरं सुविपुलं शृङ्गं सुमहत्तत्पुरातनम् ।
अर्चितं गन्धमाल्यैश्च सततं सुप्रतिष्ठितम् ॥ २.२१.२४ ॥

Es war ein fester, sehr weiter, sehr großer und uralter Gipfel, stets mit Düften und Girlanden geehrt, wohl gegründet.

2.21.25

विपुलैर्बाहुभिर्वीरस्तेऽभिहत्याभ्यपातयन् ।
ततस्ते मागधं हृष्टाः पुरं प्रविविशुस्तदा ॥ २.२१.२५ ॥

Mit ihren mächtigen Armen schlugen die Helden ihn nieder. Dann betraten sie erfreut die Stadt des Magadha-Königs.

2.21.26

एतस्मिन्नेव काले तु ब्राह्मणा वेदपारगाः ।
दृष्ट्वा तु दुर्निमित्तानि जरासन्धमदर्शयन् ॥ २.२१.२६ ॥

Eben zu dieser Zeit sahen die Brahmanen, Meister der Veden, böse Vorzeichen und zeigten sie Jarāsandha.

2.21.27

पर्युग्न्यकुर्वंश्च नृपं द्विरदस्थं पुरोहिताः ।
ततस्तच्छान्तये राजा जरासन्धः प्रतापवान्।
दीक्षितो नियमस्थोऽसावुपवासपरोऽभवत् ॥ २.२१.२७ ॥

Die Priester vollzogen das Paryugnī-Opfer für den König, der auf einem Elefanten saß. Dann, um jenes Vorzeichen zu besänftigen, weihte sich der mächtige König Jarāsandha, hielt sich an seine Gelübde und widmete sich dem Fasten.

2.21.28

स्नातकव्रतिनस्ते तु बाहुशस्त्रा निरायुधाः ।
युयुत्सवः प्रविविशुर्जरासन्धेन भारत ॥ २.२१.२८ ॥

Das Gelübde des Schülers haltend, mit den Armen als Waffen und unbewaffnet, kampfbegierig, traten sie, o Nachkomme des Bharata, mit Jarāsandha ein.

2.21.29

भक्ष्यमाल्यापणानां च ददृशुः श्रियमुत्तमाम् ।
स्फीतां सर्वगुणोपेतां सर्वकामसमृद्धिनाम् ॥ २.२१.२९ ॥

Sie sahen die höchste Pracht der Läden mit Speisen und Girlanden, reich, mit allen Vorzügen ausgestattet und in jedem Wunsch gedeihend.

2.21.30

तां तु दृष्ट्वा समृद्धिं ते वीथ्यां तस्यां नरोत्तमाः ।
राजमार्गेण गच्छन्तः कृष्णभीमधनञ्जयाः।
बलाद्गृहीत्वा माल्यानि मालाकारान्महाबलाः ॥ २.२१.३० ॥

Als sie den Reichtum jener Straße sahen, nahmen jene besten der Männer, Kṛṣṇa, Bhīma und Dhanañjaya, auf der Königsstraße gehend und überaus mächtig, den Girlandenmachern die Kränze mit Gewalt ab.

2.21.31

कर्पूरशृङ्गं कोष्ठं च सफलं चान्तरापणे ।
वैश्याद्बलाद्गृहीत्वा ते विहृत्य च महारथाः ॥ २.२१.३१ ॥

Auf dem inneren Markt, mit Haufen wie Kampferspitzen, Speichern und Früchten, nahmen jene großen Streitwagenkämpfer den Kaufmann mit Gewalt und wanderten umher...

2.21.32

विरागवसनाः सर्वे स्रग्विणो मृष्टकुण्डलाः ।
निवेशनमथाजग्मुर्जरासन्धस्य धीमतः ॥ २.२१.३२ ॥

In leuchtende Gewänder gekleidet, alle mit Girlanden und blanken Ohrringen geschmückt, kamen sie nun zur Residenz des weisen Jarāsandha.

2.21.33

गोवासमिव वीक्षन्तः सिंहा हैमवता यथा ।
शालस्तम्भनिभास्तेषां चन्दनागुरुरूषिताः ॥ २.२१.३३ ॥

Umherblickend wie auf einen Viehstall, gleich Löwen des Himālaya, ihre Arme den Stämmen des sāla-Baumes gleich, mit Sandelholz und Aloe bestrichen...

2.21.34

अशोभन्त महाराज बाहवो युद्धशालिनाम् ।
तान्दृष्ट्वा द्विरदप्रख्याञ्शालस्कन्दानिवोद्गतान् ॥ २.२१.३४ ॥

O großer König, die Arme der Krieger leuchteten; als man sie sah, elefantengleich, wie emporragende sāla-Stämme...

2.21.35

व्यूढोरस्कान्मागधानां विस्मयः समपद्यत ।
अद्वारेणाभ्यवस्कन्द्य विविशुर्मागधालयम् ॥ २.२१.३५ ॥

Verwunderung erhob sich über die breitbrüstigen Māgadha; nicht durch das Tor, sondern hinüberspringend betraten sie den Palast der Māgadha.

2.21.36

ते त्वतीत्य जनाकीर्णाः कक्षास्तिस्रो नरर्षभाः ।
अहङ्कारेण राजानमुपतस्थुर्गतव्यथाः ॥ २.२१.३६ ॥

Nachdem sie drei menschenüberfüllte Höfe durchschritten hatten, traten jene Stiere unter den Männern furchtlos und hochmütig vor den König.

2.21.37

भो शब्देनैव राजानमुचुस्ते तु महारथाः ।
तान्पाद्यमधुपर्कार्हान्गवार्हान्सत्कृतिं गतान्।
प्रत्युत्थाय जरासन्ध उपतस्थे यथाविधि ॥ २.२१.३७ ॥

Mit dem Wort »bho« allein sprachen die großen Wagenkämpfer den König an. Als der Fußwaschung, des Madhuparka und der Kuhgabe würdig geehrt, trat Jarāsandha auf, erhob sich und ging ihnen nach Vorschrift entgegen.

2.21.38

उवाच चैतान्राजाऽसौ स्वागतं वोस्त्विति प्रभुः ।
मौनमासीत्तदा पार्थभीमयोर्जनमेजय ॥ २.२१.३८ ॥

Der mächtige König sprach zu ihnen: »Willkommen euch.« Da, o Janamejaya, schwiegen Pārtha und Bhīma.

2.21.39

तेषां मध्ये महाबुद्धिः कृष्णो वचनमब्रवीत् ।
वक्तुं नायाति राजेन्द्र एतयोर्नियमस्थयोः ॥ २.२१.३९ ॥

Unter ihnen sprach Kṛṣṇa von großer Einsicht. O König der Könige, diese beiden, an ein Gelübde gebunden, brachten kein Wort hervor.

2.21.40

अर्वाङ्निशीथात्परतस्त्वाया सार्धं वदिष्यतः ।
यज्ञागारे स्थापयित्वा राजा राजगृहं वदिष्यतः। ॥ २.२१.४० ॥

Vor oder nach Mitternacht werden sie mit dir sprechen. Nachdem der König sie in der Opferhalle untergebracht hat, wird er im Königspalast sprechen.

2.21.41

ततोऽर्धरात्रे सम्प्राप्ते यातो यत्र स्थिता द्विजाः ।
तस्य ह्येतद्व्रतं राजन्बभूव भुवि विश्रुतम् ॥ २.२१.४१ ॥

Dann, als Mitternacht gekommen war, ging er dorthin, wo die Zweimalgeborenen standen. O König, dies war sein Gelübde, auf Erden berühmt.

2.21.42

स्नातकान्ब्राह्मणान्प्राप्ताञ्श्रुत्वा स समितिञ्जयः ।
अप्यर्धरात्रे नृपतिः प्रत्युद्गच्छति भारत ॥ २.२१.४२ ॥

Als er hörte, dass die Brahmanen des Studienabschlusses eingetroffen waren, zog jener Schlachtensieger ihnen sogar um Mitternacht entgegen, o Bhārata.

2.21.43

तांस्त्वपूर्वेण वेषेण दृष्ट्वा स नृपसत्तमः ।
उपतस्थे जरान्धो विस्मितश्चाभवत्तदा ॥ २.२१.४३ ॥

Als er sie in ihrer ungewöhnlichen Gewandung sah, trat jener beste der Könige, Jarāsandha, vom Alter erblindet, zu ihnen; da geriet er in Verwunderung.

2.21.44

ते तु दृष्ट्वैव राजानं जरासन्धं नरर्षभाः ।
इदमूचुरमित्रघ्नाः सर्वे भरतसत्तम ॥ २.२१.४४ ॥

Sobald sie König Jarāsandha erblickten, sprachen jene Stiere unter den Menschen, alle Vernichter der Feinde, diese Worte, o Bester der Bharatas.

2.21.45

स्वस्त्यस्तु कुशलं राजन्निति तत्र व्यवस्थिताः ।
तं नृपं नृपशार्दूल प्रेक्षमाणाः परस्परम् ॥ २.२१.४५ ॥

Mit den Worten »Heil und Wohlergehen sei dir, o König« standen sie dort und sahen den König und einander an, o Tiger unter den Königen.

2.21.46

तानब्रवीञ्जरासन्धस्तथा पाण्डवयादवान् ।
आस्यतामिति राजेन्द्र ब्राह्मणच्छद्मसंवृतान् ॥ २.२१.४६ ॥

Jarāsandha sprach zu jenen Pāṇḍavas und Yādavas, verborgen im Gewand der Brahmanen: »Setzt euch«, o Herr der Könige.

2.21.47

अथोपविविशुः सर्वे त्रयस्ते पुरुषर्षभाः ।
सम्प्रदीप्तास्त्रयो लक्ष्म्या महाध्वर इवाग्नयः ॥ २.२१.४७ ॥

Da setzten sich alle drei Stiere unter den Menschen, strahlend vor Glanz wie drei Feuer bei einem großen Opfer.

2.21.48

तानुवाच जरासन्धः सत्यसन्धो नराधिपः ।
विगर्हमाणः कौरव्य वेषग्रहणवैकृतान्
न स्नातकव्रता विप्रा वहिर्माल्यानुलेपनाः ॥ २.२१.४८ ॥

Da tadelte sie Jarāsandha, der seinem Wort treue Herr der Menschen, und sprach: »O Nachkomme der Kuru, ihr, die ihr die Annahme der Verkleidung verfälscht habt, seid keine Brahmanen; Brahmanen, die das Gelübde des Absolventen halten, tragen draußen keine Girlanden und Salben.«