Mahābhārata · Adhyāya 2.21

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Ler com significados

2.21.1

एष पार्थ महान्भाति पशुमान्नित्यमम्बुमान् ।
निरामयः सुवेश्माढ्यो निवेशो मागधः शुभः ॥ २.२१.१ ॥

Ó filho de Pṛthā, este grande assentamento de Māgadha resplandece, sempre rico em gado e água, livre de doenças, abundante em belas moradas e auspicioso.

2.21.2

वैहारो विपुलः शैलो वाराहो वृषभस्तथा ।
तथा ऋषिगिरिस्तात शुभाश्चैत्यकपञ्चमाः ॥ २.२१.२ ॥

Vaihāra, a vasta colina, Vārāha e Vṛṣabha, assim como Ṛṣigiri, querido — e Caitya como quinto; todos são auspiciosos.

2.21.3

एते पञ्चमहाशृङ्गाः पर्वताः शीतलद्रुमाः ।
रक्षन्तीवाभिसंहत्य संहताङ्गा गिरिव्रजम् ॥ २.२१.३ ॥

Estas montanhas de cinco grandes picos, com árvores frescas, parecem proteger o recinto de colinas, reunidas, com membros estreitamente unidos.

2.21.4

पुष्पवेष्टितशाखाग्रैर्गन्धवद्भिर्मनोहरैः ।
निगूढा इव लोध्राणां वनैः कामिजनप्रियैः ॥ २.२१.४ ॥

Com as pontas dos ramos envoltas em flores, perfumadas e encantadoras, com florestas queridas dos amantes, parecem ocultas entre as árvores lodhra.

2.21.5

यत्र दीर्घतमा नाम ऋषिः परमन्त्रितः ।
शूद्रायां गौतमो यत्र महात्मा संशितव्रतः।
औशीनर्यामजनयत्काक्षीवाद्यान्सुतान्मुनिः ॥ २.२१.५ ॥

Ali viveu o sábio Dīrghatamas, versado nos mantras; ali o magnânimo Gautama, firme em seus votos, gerou filhos, começando por Kākṣīvat, com uma mulher śūdra e com uma mulher auśīnarī.

2.21.6

गौतमः प्रणयात्तस्माद्यथाऽसौ तत्र सद्मनि ।
भजते मागधं वंशं स नृपाणामनुग्रहः। ॥ २.२१.६ ॥

Gautama, por afeição, ali naquela morada atende à linhagem de Māgadha; ele é um concedente de favores aos reis.

2.21.7

अङ्गवङ्गादयश्चैव राजानः सुमहाबलाः ।
गौतमक्षयमभ्येत्य रमन्ते स्म पुरार्जुन ॥ २.२१.७ ॥

Os reis Aṅga, Vaṅga e outros, muito poderosos, tendo chegado à morada de Gautama, costumavam deleitar-se ali outrora, ó Arjuna.

2.21.8

वनराजीस्तु पश्येमाः पिप्लानां मनोरमाः ।
लोघ्राणां च शुभाः पार्थ गौतमौकः समीपजाः ॥ २.२१.८ ॥

Olha estas fileiras de árvores da floresta, encantadoras: as pippala e as belas lodhra que crescem perto da morada de Gautama, ó filho de Pṛthā.

2.21.9

अर्बुदः शक्रवापी च पन्नगौ शत्रुतापनौ ।
स्वस्तिकस्यालयश्चात्र मणिनागस्य चोत्तमः ॥ २.२१.९ ॥

Aqui estão o monte Arbuda e o lago de Śakra, as duas serpentes que atormentam os inimigos, a morada de Svastika e também o excelente lugar de Maṇināga.

2.21.10

अपारिहार्या मेघानां मागधा मनुना कृताः ।
कौशिको मणिमांश्चैव चक्राते चाप्यनुग्रहम् ॥ २.२१.१० ॥

Os māgadhas, inatingíveis pelas nuvens, foram criados por Manu; Kauśika e Maṇimān também lhes concederam seu favor.

2.21.11

पाण्डरे विपुले चैव तथा वाराहकेऽपि च ।
चैत्यके चज गिरिश्रेष्ठे मादङ्गे च शिलोच्चये ॥ २.२१.११ ॥

Os montes Pāṇḍara e Vipula, também Vārāhaka, e entre os melhores montes Caityaka, Mādaṅga e o monte de rochas Śilocchaya.

2.21.12

एतेषु पर्वतेन्द्रेषु सर्वसिद्धसमालयाः ।
यतीनामाश्रमाश्चैव मुनीनां च महात्मनाम् ॥ २.२१.१२ ॥

Nestes melhores dos montes estão as moradas de todos os seres perfeitos, os eremitérios dos ascetas e também os dos sábios de grande alma.

2.21.13

वृषभस्य तमालस्य महावीर्यस्य वै तथा ।
गन्धर्वरक्षसां चैव नागानां च तथाऽऽलयाः ॥ २.२१.१३ ॥

Nas poderosas montanhas Vṛṣabha e Tamāla, e também há as moradas dos gandharvas, rākṣasas e nāgas.

2.21.14

कक्षीवतस्तपोवीर्यात्तपोदा इति विश्रुताः ।
पुण्यतीर्थाश्च ते सर्वे सिद्धानां चैव कीर्तिताः।
मणेश्च दर्शनादेव भद्रं शिवमवाप्नुयात् ॥ २.२१.१४ ॥

Pelo poder de austeridade de Kakṣīvat, são renomados como 'doadores de austeridade'. Todos são vaus sagrados, e são declarados como pertencentes aos seres perfeitos. Só pela visão da gema se obtém auspiciosidade e bênção.

2.21.15

एवं प्राप्य पुरं रम्यं दुराधर्पं समन्ततः ।
अर्थसिद्धिं त्वनुपमां जरासन्धोऽभिमन्यते ॥ २.२१.१५ ॥

Tendo assim alcançado a cidade agradável, inexpugnável por todos os lados, Jarāsandha considera seu sucesso incomparável.

2.21.16

वयमासादने तस्य दर्पमद्य हरेम हि ।
एवमुक्त्वा ततः सर्वे भ्रातरो विपुलौजसः ॥ २.२१.१६ ॥

Hoje o enfrentaremos e removeremos seu orgulho. Tendo dito isso, então todos os irmãos de vasto vigor—

2.21.17

वार्ष्णेयः पाण्डवौ चैव प्रतस्थुर्मागधं पुरम् ।
हृष्टपुष्टजनोपेतं चातुर्वर्ण्यसमाकुलम् ॥ २.२१.१७ ॥

O Vārṣṇeya (Kṛṣṇa) e os dois Pāṇḍavas puseram-se a caminho da cidade de Magadha, cheia de pessoas contentes e prósperas, repleta das quatro castas.

2.21.18

स्फीतोत्सवमनाधृष्यमासेदुश्च गिरिव्रजतम् ।
ततो द्वारमनासाद्य पुरस्य गिरिमुच्छ्रितम् ॥ २.२१.१८ ॥

Chegaram a Girivraja, cheia de festividades e inexpugnável. Então, antes de alcançar o portão da alta montanha da cidade—

2.21.19

बार्हद्रथैः पूज्यमानं तथा नगरवासिभिः ।
मागधानां तु रुचिरं चैत्यकान्तरमाद्रवन् ॥ २.२१.१९ ॥

Honrados pelos filhos de Bṛhadratha e pelos habitantes da cidade, correram em direção ao belo recinto do santuário dos Māgadhas.

2.21.20

यत्र मांसादमृषभमाससाद बृहद्रथः ।
तं हत्वा मासतालाभिस्तिस्रो भेरीकारयत् ॥ २.२१.२० ॥

Ali, Bṛhadratha encontrou um touro comedor de carne, matou-o e mandou fazer três tambores do tamanho de uma palmeira.

2.21.21

स्वपुरे स्थापयामास तेन चानह्य चर्मणा ।
यत्र ताः प्राणदन्भेर्यो दिव्यपुष्पावचूर्णिताः ॥ २.२१.२१ ॥

Ele os instalou em sua própria cidade, cobertos com aquele couro; ali os tambores, aspergidos com flores divinas, ressoavam.

2.21.22

भङ्क्त्वा भेरीत्रयं तेऽपि चैत्यप्राकारमाद्रवन् ।
द्वारतोऽभिमुखाः सर्वे ययुर्नानायुधास्तधा ॥ २.२१.२२ ॥

Tendo quebrado os três tambores, eles também se lançaram contra a muralha do santuário; todos avançaram de frente para o portão, armados com diversas armas.

2.21.23

मागधानां सुरुचिरं चैत्यकं तं समाद्रवन् ।
शिरसीव समाघ्नन्तो जरासन्धं जिघांस्वः ॥ २.२१.२३ ॥

Lançaram-se contra aquele santuário belíssimo dos Māgadhas, golpeando como se fosse na cabeça, desejando matar Jarāsandha.

2.21.24

स्थिरं सुविपुलं शृङ्गं सुमहत्तत्पुरातनम् ।
अर्चितं गन्धमाल्यैश्च सततं सुप्रतिष्ठितम् ॥ २.२१.२४ ॥

Era um pico firme, muito amplo, muito grande e antigo, sempre honrado com perfumes e guirlandas, bem estabelecido.

2.21.25

विपुलैर्बाहुभिर्वीरस्तेऽभिहत्याभ्यपातयन् ।
ततस्ते मागधं हृष्टाः पुरं प्रविविशुस्तदा ॥ २.२१.२५ ॥

Com seus braços poderosos, os heróis o golpearam e o derrubaram. Então, cheios de alegria, entraram na cidade do rei de Magadha.

2.21.26

एतस्मिन्नेव काले तु ब्राह्मणा वेदपारगाः ।
दृष्ट्वा तु दुर्निमित्तानि जरासन्धमदर्शयन् ॥ २.२१.२६ ॥

Naquele mesmo momento, os brâmanes, mestres dos Vedas, viram maus presságios e os mostraram a Jarāsandha.

2.21.27

पर्युग्न्यकुर्वंश्च नृपं द्विरदस्थं पुरोहिताः ।
ततस्तच्छान्तये राजा जरासन्धः प्रतापवान्।
दीक्षितो नियमस्थोऽसावुपवासपरोऽभवत् ॥ २.२१.२७ ॥

Os sacerdotes realizaram o rito paryugnī pelo rei, que estava sentado sobre um elefante. Então, para apaziguar aquele presságio, o poderoso rei Jarāsandha consagrou-se, observou seus votos e dedicou-se ao jejum.

2.21.28

स्नातकव्रतिनस्ते तु बाहुशस्त्रा निरायुधाः ।
युयुत्सवः प्रविविशुर्जरासन्धेन भारत ॥ २.२१.२८ ॥

Observando o voto do graduado, com os braços como armas e desarmados, ansiosos por combater, entraram com Jarāsandha, ó descendente de Bharata.

2.21.29

भक्ष्यमाल्यापणानां च ददृशुः श्रियमुत्तमाम् ।
स्फीतां सर्वगुणोपेतां सर्वकामसमृद्धिनाम् ॥ २.२१.२९ ॥

Viram o esplendor supremo das lojas de comida e guirlandas, abundante, dotado de todas as qualidades, próspero em todos os desejos.

2.21.30

तां तु दृष्ट्वा समृद्धिं ते वीथ्यां तस्यां नरोत्तमाः ।
राजमार्गेण गच्छन्तः कृष्णभीमधनञ्जयाः।
बलाद्गृहीत्वा माल्यानि मालाकारान्महाबलाः ॥ २.२१.३० ॥

Ao ver aquela prosperidade naquela rua, aqueles melhores dos homens, Kṛṣṇa, Bhīma e Dhanañjaya, caminhando pela estrada real, poderosos, tomaram guirlandas à força dos fabricantes de guirlandas.

2.21.31

कर्पूरशृङ्गं कोष्ठं च सफलं चान्तरापणे ।
वैश्याद्बलाद्गृहीत्वा ते विहृत्य च महारथाः ॥ २.२१.३१ ॥

No mercado interior, com montes como picos de cânfora, celeiros e frutas, aqueles grandes guerreiros, tomando-os à força do mercador e vagueando...

2.21.32

विरागवसनाः सर्वे स्रग्विणो मृष्टकुण्डलाः ।
निवेशनमथाजग्मुर्जरासन्धस्य धीमतः ॥ २.२१.३२ ॥

Vestidos com roupas brilhantes, todos enfeitados com guirlandas e brincos polidos, chegaram então à residência do sábio Jarāsandha.

2.21.33

गोवासमिव वीक्षन्तः सिंहा हैमवता यथा ।
शालस्तम्भनिभास्तेषां चन्दनागुरुरूषिताः ॥ २.२१.३३ ॥

Olhando como para um curral, como leões do Himalaia, seus braços semelhantes a troncos de sāla, untados com sândalo e aloés...

2.21.34

अशोभन्त महाराज बाहवो युद्धशालिनाम् ।
तान्दृष्ट्वा द्विरदप्रख्याञ्शालस्कन्दानिवोद्गतान् ॥ २.२१.३४ ॥

Ó grande rei, os braços dos guerreiros resplandeceram; ao vê-los semelhantes a elefantes, como troncos de sāla erguidos...

2.21.35

व्यूढोरस्कान्मागधानां विस्मयः समपद्यत ।
अद्वारेणाभ्यवस्कन्द्य विविशुर्मागधालयम् ॥ २.२१.३५ ॥

Surgiu o espanto diante dos Māgadhas de peito largo; não pela porta, mas saltando, entraram no palácio dos Māgadhas.

2.21.36

ते त्वतीत्य जनाकीर्णाः कक्षास्तिस्रो नरर्षभाः ।
अहङ्कारेण राजानमुपतस्थुर्गतव्यथाः ॥ २.२१.३६ ॥

Tendo atravessado três pátios repletos de gente, aqueles touros entre os homens, sem temor e com arrogância, apresentaram-se ao rei.

2.21.37

भो शब्देनैव राजानमुचुस्ते तु महारथाः ।
तान्पाद्यमधुपर्कार्हान्गवार्हान्सत्कृतिं गतान्।
प्रत्युत्थाय जरासन्ध उपतस्थे यथाविधि ॥ २.२१.३७ ॥

Apenas com a palavra «bho» os grandes guerreiros de carro falaram ao rei. Honrados como dignos da água para os pés, do madhuparka e da oferta de uma vaca, Jarāsandha levantou-se e os recebeu segundo o rito.

2.21.38

उवाच चैतान्राजाऽसौ स्वागतं वोस्त्विति प्रभुः ।
मौनमासीत्तदा पार्थभीमयोर्जनमेजय ॥ २.२१.३८ ॥

Aquele poderoso rei lhes disse: «Sejam bem-vindos». Então, ó Janamejaya, Pārtha e Bhīma permaneceram em silêncio.

2.21.39

तेषां मध्ये महाबुद्धिः कृष्णो वचनमब्रवीत् ।
वक्तुं नायाति राजेन्द्र एतयोर्नियमस्थयोः ॥ २.२१.३९ ॥

No meio deles, Kṛṣṇa, de grande sabedoria, falou. Ó rei dos reis, estes dois, ligados a um voto, não conseguiam falar.

2.21.40

अर्वाङ्निशीथात्परतस्त्वाया सार्धं वदिष्यतः ।
यज्ञागारे स्थापयित्वा राजा राजगृहं वदिष्यतः। ॥ २.२१.४० ॥

Antes ou depois da meia-noite, falarão contigo. Tendo-os instalado na sala do sacrifício, o rei falará no palácio real.

2.21.41

ततोऽर्धरात्रे सम्प्राप्ते यातो यत्र स्थिता द्विजाः ।
तस्य ह्येतद्व्रतं राजन्बभूव भुवि विश्रुतम् ॥ २.२१.४१ ॥

Então, quando chegou a meia-noite, foi até onde estavam os nascidos duas vezes. Ó rei, este era o seu voto, célebre sobre a terra.

2.21.42

स्नातकान्ब्राह्मणान्प्राप्ताञ्श्रुत्वा स समितिञ्जयः ।
अप्यर्धरात्रे नृपतिः प्रत्युद्गच्छति भारत ॥ २.२१.४२ ॥

Ao ouvir que os brâmanes graduados haviam chegado, aquele rei vencedor em batalha sai ao seu encontro mesmo à meia-noite, ó Bhārata.

2.21.43

तांस्त्वपूर्वेण वेषेण दृष्ट्वा स नृपसत्तमः ।
उपतस्थे जरान्धो विस्मितश्चाभवत्तदा ॥ २.२१.४३ ॥

Ao vê-los em trajes insólitos, aquele melhor dos reis, Jarāsandha, cego pela velhice, aproximou-se deles; então ficou espantado.

2.21.44

ते तु दृष्ट्वैव राजानं जरासन्धं नरर्षभाः ।
इदमूचुरमित्रघ्नाः सर्वे भरतसत्तम ॥ २.२१.४४ ॥

Ao verem o rei Jarāsandha, aqueles touros entre os homens, todos matadores de inimigos, disseram estas palavras, ó melhor dos Bharatas.

2.21.45

स्वस्त्यस्तु कुशलं राजन्निति तत्र व्यवस्थिताः ।
तं नृपं नृपशार्दूल प्रेक्षमाणाः परस्परम् ॥ २.२१.४५ ॥

Dizendo: 'Que haja bem-estar e prosperidade, ó rei', os que ali estavam, ó tigre entre os reis, fitavam aquele rei e uns aos outros.

2.21.46

तानब्रवीञ्जरासन्धस्तथा पाण्डवयादवान् ।
आस्यतामिति राजेन्द्र ब्राह्मणच्छद्मसंवृतान् ॥ २.२१.४६ ॥

Jarāsandha disse àqueles Pāṇḍava e Yādava, ocultos sob o disfarce de brâmanes: 'Sentai-vos', ó senhor dos reis.

2.21.47

अथोपविविशुः सर्वे त्रयस्ते पुरुषर्षभाः ।
सम्प्रदीप्तास्त्रयो लक्ष्म्या महाध्वर इवाग्नयः ॥ २.२१.४७ ॥

Então todos os três touros entre os homens se sentaram, resplandecendo de esplendor como três fogos num grande sacrifício.

2.21.48

तानुवाच जरासन्धः सत्यसन्धो नराधिपः ।
विगर्हमाणः कौरव्य वेषग्रहणवैकृतान्
न स्नातकव्रता विप्रा वहिर्माल्यानुलेपनाः ॥ २.२१.४८ ॥

Então Jarāsandha, fiel à sua palavra e senhor dos homens, censurou-os dizendo: 'Ó descendente de Kuru, vós que distorceis o tomar de disfarces não sois brâmanes; os brâmanes que guardam o voto de graduado não usam guirlandas nem unguentos do lado de fora.'