Mahābhārata · Adhyāya 2.36
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.36.1
रक्षणाद्धर्मराजस्य सत्यस्य परिपालनात् ।
शत्रूणां क्षपणाच्चैव स्वकर्मनिरताः प्रजाः ॥ २.३६.१ ॥
Durch den Schutz des Dharma-Königs, die treue Bewahrung der Wahrheit und die Vernichtung der Feinde waren die Untertanen alle ihren eigenen Pflichten ergeben.
2.36.2
बलीनां सम्यगादानाद्धर्मतश्चानुशासनात् ।
निकामवर्षी पर्जन्यः स्फीतो जनपदोऽभवत् ॥ २.३६.२ ॥
Durch die rechte Erhebung der Abgaben und die Herrschaft nach dem Dharma regnete die Wolke nach Wunsch, und das Reich wurde blühend.
2.36.3
सर्वारम्भाः सुप्रवृत्ता गोरक्षा कर्षणं वणिक् ।
विशेषात्सर्वमेवैतत्सञ्जज्ञे राजकर्मणः ॥ २.३६.३ ॥
Alle Unternehmungen gediehen gut — Viehzucht, Ackerbau und Handel; und dies alles entstand vor allem aus der königlichen Verwaltung.
2.36.4
दस्युभ्यो वञ्चकेभ्यो वा राजन्प्रति परस्परम् ।
राजवल्लभतश्चैव नाश्रूयन्त मृषागिरः ॥ २.३६.४ ॥
O König, es waren keine falschen Worte zu hören — weder von Räubern oder Betrügern, noch der eine gegen den anderen, noch selbst von den Lieblingen des Königs.
2.36.5
अवर्षं चातिवर्षं च व्याधिपावकमूर्छनम् ।
सर्वमेतत्तदा नासीद्धर्मनित्ये युधिष्ठिरे ॥ २.३६.५ ॥
Dürre, übermäßiger Regen, Krankheit, Feuer und Ohnmacht — all dies gab es damals nicht, denn Yudhiṣṭhira, dem Dharma ergeben, herrschte.
2.36.6
प्रियं कर्तुमुपस्थातुं बलिकर्म स्वभावजम् ।
अभिहर्तुं नृपा जग्मुर्नान्यैः कार्यैः कथञ्चनः ॥ २.३६.६ ॥
Die Könige gingen, um Gunst zu erweisen, aufzuwarten und Tribut zu bringen — eine Tributhandlung, die ihrer eigenen Natur entspringt — und nicht aus irgendeinem anderen Grund.
2.36.7
धर्मैर्धनागमैस्तस्य ववधे निचयो महान् ।
कर्तुं यस्य न शक्येन क्षयो वर्षशतैरपि ॥ २.३६.७ ॥
Durch rechte Mittel und den Erwerb von Reichtum wuchs sein Vorrat gewaltig, so dass er selbst in hundert Jahren nicht erschöpft werden konnte.
2.36.8
स्वकोष्ठस्य परीमाणं कोशस्य च महीपतिः ।
विज्ञाय राजा कौन्तेयो यज्ञायैव मनो दधे ॥ २.३६.८ ॥
Der König, Sohn der Kuntī, der das Maß seines eigenen Speichers und des Schatzes kannte, richtete seinen Sinn allein auf das Opfer.
2.36.9
सुहृदश्चैव ये सर्वे पृथक्च सहचाब्रुवन् ।
यज्ञकालस्तव विभो क्रियतामत्र साम्प्रतम् ॥ २.३६.९ ॥
Und alle Freunde, sowohl einzeln als auch gemeinsam, sprachen: 'O Mächtiger, die Zeit deines Opfers ist gekommen; möge es nun vollzogen werden.'
2.36.10
अथैवं ब्रुवतामेव तेषामभ्याययौ हरिः ।
ऋषिः पुराणो वेदात्मा दृश्यश्चैव विजानताम् ॥ २.३६.१० ॥
Während sie so sprachen, näherte sich Hari — der uralte Seher, dessen Selbst der Veda ist, sichtbar für die Wissenden.
2.36.11
जगतस्तस्थुषां श्रेष्ठः प्रभवश्चाप्ययश्च ह ।
भूतभव्यभवन्नाथः केशवः केशिसूदनः ॥ २.३६.११ ॥
Der Beste der beweglichen und unbeweglichen Welt, Ursprung und Auflösung, Herr des Gewesenen, des Kommenden und des Gegenwärtigen — Keśava, der Töter des Keśin.
2.36.12
प्राकारः सर्ववृष्णीनामापत्स्वभयदोऽरिहा ।
बलाधिकारे निक्षिप्य सम्यगानकदुन्दुभिम् ॥ २.३६.१२ ॥
Schutzwall aller Vṛṣṇis, Spender der Sicherheit in Not, Töter der Feinde, der das Kommando des Heeres dem Ānakadundubhi (Vasudeva) wohl anvertraut hatte,
2.36.13
उच्चावचमुपादाय धर्मराजाय माधवः ।
धनौघं पुरुषव्याघ्रो बलेन महता वृतः ॥ २.३६.१३ ॥
Mādhava, der Tiger unter den Menschen, umgeben von einem großen Heer, brachte für den König der Dharma einen Haufen Reichtümer aller Art, kostbare und gewöhnliche.
2.36.14
तं धनौघमपर्यन्तं रत्नसागरमक्षयम् ।
नादयन्रथघोषेण प्रविशेश पुरोत्तमम् ॥ २.३६.१४ ॥
Unter dem Donner der Wagen ließ er jenen grenzenlosen, unerschöpflichen Reichtumsstrom, ein Ozean von Juwelen, widerhallen, und betrat die herrlichste der Städte.
2.36.15
पूर्णमापूरयंस्तेषां द्विषच्छोकावहोऽभवत् ।
असूर्यमिव सूर्येण निवातमिव वायुना।
कृष्णेन समुपेतेन जहृषे भारतं पुरम् ॥ २.३६.१५ ॥
Von ihren Schätzen erfüllt, wurde sie zum Kummer der Feinde. Wie der Himmel mit der Sonne, wie ein windstiller Ort mit dem Wind, so freute sich die Stadt der Bhāratas, als Kṛṣṇa herbeikam.
2.36.16
तं मुदाऽभिसमागम्य सत्कृत्य च यथाविधि ।
स पृष्ट्वा कुशलं चैव सुखासीनं युधिष्ठिरः ॥ २.३६.१६ ॥
Ihn freudig empfangend und ihn gemäß der Vorschrift ehrend, fragte Yudhiṣṭhira nach seinem Wohlergehen, während jener bequem saß.
2.36.17
म्यद्वैपायनमुखैर्ऋत्विग्भिः पुरुषर्षभः ।
भीमार्जुनयमैश्चैव सहितः कृष्णमब्रवीत् ॥ २.३६.१७ ॥
Zusammen mit dem großen Weisen Dvaipāyana und den Priestern an der Spitze, sowie mit Bhīma, Arjuna und den Zwillingen, sprach Yudhiṣṭhira, der Stier unter den Menschen, zu Kṛṣṇa:
2.36.18
त्वत्कृते पृथिवी सर्वा मद्वशे कृष्ण वर्तते ।
धनं च बहु वार्ष्णेय त्वत्प्रसादादुपार्जितम् ॥ २.३६.१८ ॥
Kṛṣṇa, um deinetwillen steht die ganze Erde unter meiner Herrschaft; und, Nachkomme der Vṛṣṇi, viel Reichtum wurde durch deine Gnade erworben.
2.36.19
सोऽहमिच्छामि तत्सर्वं विधिवद्देवकीसुत ।
उपयोक्तुं द्विजाग्र्येभ्यो हव्यवाहे च माधव ॥ २.३६.१९ ॥
O Sohn der Devakī, ich wünsche, dies alles gemäß der Vorschrift den vornehmsten der Zweimalgeborenen und dem Opferfeuer, das die Gabe trägt, darzubringen, o Mādhava.
2.36.20
तदहं यष्टुमिच्छामि दाशार्ह सहितस्त्वया ।
अनुजैश्च महाबाहो तन्माऽनुज्ञातुमर्हसि ॥ २.३६.२० ॥
Darum wünsche ich das Opfer zu vollziehen, o Dāśārha, zusammen mit dir und meinen jüngeren Brüdern. O Starkarmiger, du mögest mir dazu die Erlaubnis geben.
2.36.21
तद्दीक्षापय गोविन्द त्वमात्मानं महाभुज ।
त्वयीष्टवति दाशार्ह विपाप्मा भविता ह्यहम् ॥ २.३६.२१ ॥
Darum, o Govinda, o Starkarmiger, weihe du dich selbst. Wenn du das Opfer vollzogen hast, o Dāśārha, werde ich sündenfrei sein.
2.36.22
मां वाप्यभ्यनुजानीह सहैभिरनुजैर्विभो ।
अनुज्ञातस्त्वया कृष्ण प्राप्नुयां क्रतुमुत्तमम् ॥ २.३६.२२ ॥
Gewähre mir, zusammen mit diesen jüngeren Brüdern, deine Erlaubnis, o Allmächtiger. O Kṛṣṇa, möge ich, von dir erlaubt, das höchste Opfer erlangen.
2.36.23
तं कृष्णःस प्रत्युवाचेदं बहूक्त्वा गुणविस्तरम् ।
त्वमेव राजशार्दूल रम्राडर्हो महाक्रतुम्।
सम्प्राप्नुहि त्वया प्राप्ते कृतकृत्यास्ततो वयम् ॥ २.३६.२३ ॥
Kṛṣṇa antwortete ihm, nachdem er seine Tugenden ausführlich gepriesen hatte: »Du allein, Tiger unter den Königen, bist würdig, Kaiser zu sein; vollziehe das große Opfer. Hast du es vollzogen, dann sind auch wir vollendet.«
2.36.24
यदस्वाभीप्सितं यज्ञं मयि श्रेयस्यवस्थिते ।
नियुङ्क्ष्व त्वं च मां कृत्ये सर्वं कर्तास्मि ते वचः ॥ २.३६.२४ ॥
Das Opfer, das du wünschest, während ich als höchstes Gut dastehe, übertrage mir seine Aufgabe; ich werde alles tun, was du sagst.
2.36.25
सफलः कृष्ण सङ्कल्पः सिद्धिश्च नियता मम ।
यस्यमे त्वं हृषीकेश यथेप्सितमुपस्थितः ॥ २.३६.२५ ॥
O Kṛṣṇa, mein Vorsatz ist fruchtbar und mein Erfolg gewiss, da du, o Hṛṣīkeśa, vor mir stehst, wie ich es wünschte.
2.36.26
अनुज्ञातस्तु कृष्णेन पाण्डवो भ्रातृभिः सह ।
ईजितुं राजसूयेन साधनान्युपचक्रमे ॥ २.३६.२६ ॥
Von Kṛṣṇa erlaubt, begann der Pāṇḍava zusammen mit seinen Brüdern, die Mittel für das Rājasūya-Opfer zu beschaffen.
2.36.27
ततस्त्वाज्ञापयामास पाण्डवोऽरिनिबर्हणः ।
सहदेवं युधां श्रेष्ठं मन्त्रिणश्चैव सर्वशः ॥ २.३६.२७ ॥
Darauf erteilte der Pāṇḍava, der Vernichter der Feinde, Sahadeva, dem besten der Krieger, und den Ministern in jeder Hinsicht Anweisungen.
2.36.28
अस्मिन्क्रतौ यथोक्तानि यज्ञाङ्गानि द्व्जातिभिः ।
यथोपकरणं सर्वं मङ्गलानि च सर्वशः ॥ २.३६.२८ ॥
Für dieses Opfer sollen alle Glieder des Ritus, wie von den Zweimalgeborenen vorgeschrieben, mit allen Gerätschaften und allen verheißungsvollen Dingen in jeder Hinsicht bereitgestellt werden.
2.36.29
अधियज्ञांश्च सम्भारान्दौम्योक्तान्क्षिप्रमेव हि ।
समानयन्तु पुरुषा यथायोगं यथाक्रमम् ॥ २.३६.२९ ॥
Mögen Männer die von Dhaumya genannten Opfergeräte und Materialien rasch herbeischaffen, jedes an seinem Platz und in der rechten Reihenfolge.
2.36.30
इन्द्रसेनो विशोकश्च पूरश्चार्जुनसारथिः ।
अन्नाद्याहरणे युक्ताः सन्तु मत्प्रियकाम्यया ॥ २.३६.३० ॥
Indrasena, Viśoka und Pūra, Arjunas Wagenlenker, sollen mit dem Herbeischaffen von Speisen und dergleichen beschäftigt sein, aus dem Wunsch, mir zu gefallen.
2.36.31
सर्वकामाश्च कार्यन्तां रसगन्धसमन्विताः ।
मनोरथप्रीतिकरा द्विजानां कुरुसत्तम ॥ २.३६.३१ ॥
Mögen alle ersehnten Speisen bereitet werden, reich an Geschmack und Duft, die Herzen der Zweimalgeborenen erfreuend, o Bester der Kurus.
2.36.32
तद्वाक्यसमकालं च कृतं सर्वं न्यवेदयत् ।
सहदेवो युधां श्रेष्ठो धर्मराजो युधिष्ठिरे ॥ २.३६.३२ ॥
Im selben Augenblick der Worte war alles getan, und Sahadeva, der beste der Krieger, meldete alles dem König des Dharma, Yudhiṣṭhira.
2.36.33
ततो द्वैपायनो राजन्नृत्विजः समुपानयत् ।
वेदानिव महाभागान्साक्षान्मूर्तिमतो द्विजान् ॥ २.३६.३३ ॥
Dann, o König, brachte Dvaipāyana (Vyāsa) die Priester herbei, hochbeglückt, den Veden gleich, die Zweimalgeborenen leibhaftig verkörpert.
2.36.34
स्वयं ब्रह्मत्वमकरोत्तस्य सत्यवतीसुतः ।
धनञ्जयानामृषभः सुसामा सामगोऽभवत् ॥ २.३६.३४ ॥
Der Sohn der Satyavatī übernahm selbst das Amt des Brahman, und Susāman, der Stier unter den Dhanañjaya, wurde Sāma-Sänger.
2.36.35
याज्ञवल्क्यो बभूवाथ ब्रह्मिष्ठोऽध्वर्युसत्तमः ।
पैलो होता वसोः पुत्रो धौम्येन सहितोऽभवत् ॥ २.३६.३५ ॥
Dann wurde Yājñavalkya der Adhvaryu, der beste der Brahman-Kenner; Paila, Sohn des Vasu, wurde der Hotṛ, zusammen mit Dhaumya.
2.36.36
एतेषां पुत्रवर्गाश्च शिष्याश्च भरतर्षभ ।
बभूवुर्होत्रगाः सर्वे वेदवेदाङ्गपारगाः ॥ २.३६.३६ ॥
Und ihre Söhne und Schüler, o Stier der Bharatas, wurden alle Hotṛ-Priester, Meister, die das jenseitige Ufer der Veden und ihrer Glieder erreicht hatten.
2.36.37
ते वाचयित्वा पुण्याहमूहयित्वा च तं विधिम् ।
शास्त्रोक्तं पूजयामासुस्तद्देवयजनं महत् ॥ २.३६.३७ ॥
Nachdem sie den Glückssegen rezitieren und jenes Ritual anordnen ließen, verehrten sie gemäß den Schriften jenen großen Opferplatz der Götter.
2.36.38
तत्र चक्रुरनुज्ञाताः शरणान्युत शिल्पिनः ।
गन्धवन्ति विशालानि वेश्मानीव दिवौकसाम् ॥ २.३६.३८ ॥
Dort errichteten die Handwerker, nachdem sie die Erlaubnis erhalten hatten, duftende und weite Unterkünfte, gleich den Palästen der Himmelsbewohner.
2.36.39
तत आज्ञापयामास स राजा राजसत्तमः ।
सहदेवं तदा सद्यो मन्त्रिणं पुरुषर्षभः ॥ २.३६.३९ ॥
Da befahl jener beste der Könige, der Stier unter den Männern, sogleich seinem Minister Sahadeva.
2.36.40
आमन्त्रणार्थं दूतांस्त्वं प्रेषयस्वाशुगान्द्रुतम् ।
उपश्रुत्य वचो राज्ञः स दूतान्प्राहिणोत्तदा ॥ २.३६.४० ॥
»Zur Einladung sende sofort schnelle Boten aus.« Nachdem er des Königs Wort gehört hatte, sandte er damals die Boten aus.
2.36.41
आमन्त्रयध्वं राष्ट्रेषु ब्राह्मणान्भूमिपानथ ।
विनाश्च मान्याञ्शूद्रांश्च सर्वानानयतेति च ॥ २.३६.४१ ॥
»Ladet in den Reichen die Brahmanen und die Herrscher der Erde ein; bringt alle herbei, die Vaiśyas, die Geehrten und die Śūdras.«
2.36.42
ते सर्वान्पृथिवीपालान्पाण्डवेयस्य शासनात् ।
आमन्त्रयाम्बभूवुस्ते प्रेषयामास चापरान् ॥ २.३६.४२ ॥
Auf den Befehl des Sohnes Pāṇḍus luden sie alle Herrscher der Erde ein und sandten auch andere aus.
2.36.43
दूताश्च वाहनैर्जग्भू राष्ट्राणि सुबहून्यपि ।
ततो युधिष्ठिरो राजा प्रेषयामास पाण्डवम् ॥ २.३६.४३ ॥
Die Boten zogen mit ihren Fahrzeugen zu vielen Reichen. Dann sandte König Yudhiṣṭhira den Pāṇḍava (Nakula).
2.36.44
नकुलं हास्तिनपुरं भीष्माय भरतर्षभ ।
द्रोणाय धृतराष्ट्राय विदुराय कृपाय च।
भ्रातृणां चैव सर्वेणां येऽनुरक्ता युधिष्ठिरे ॥ २.३६.४४ ॥
O bester der Bharatas, Nakula ging nach Hāstinapura, zu Bhīṣma, Droṇa, Dhṛtarāṣṭra, Vidura und Kṛpa, und zu allen Brüdern, die Yudhiṣṭhira ergeben waren.
2.36.45
ततस्ते तु यथाकालं कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
दीक्षयाञ्चक्रिरे विप्रा राजसूयाय भारत ॥ २.३६.४५ ॥
Dann weihten die Brahmanen zur rechten Zeit Yudhiṣṭhira, den Sohn der Kuntī, für das Rājasūya-Opfer, o Bhārata.
2.36.46
ज्येष्ठामूले अमावास्यां मृगाजिनसमावृतः ।
रौरवाजिनसंवीतो नवनीताक्तदेहवान् ॥ २.३६.४६ ॥
Am Neumondtag unter dem Sternbild Jyeṣṭhā-Mūla, in eine Hirschhaut gehüllt, in die Haut eines Ruru-Hirsches gekleidet, mit frischer Butter eingerieben (Yudhiṣṭhira).
2.36.47
दीक्षितः स तु धर्मात्मा धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
जगाम यज्ञायतनं वृतो विप्रैः सहस्रशः ॥ २.३६.४७ ॥
Geweiht ging der gerechtgesinnte König der Dharma, Yudhiṣṭhira, zum Opferplatz, umgeben von Tausenden von Brahmanen.
2.36.48
भातृभिर्ज्ञातिभिश्चैव सुहृद्भिः सचिवैः सह ।
क्षत्रियैश्च मनुष्येन्द्रैर्नानादेशसमागतैः ॥ २.३६.४८ ॥
mit seinen Brüdern, Verwandten, Freunden und Ministern sowie mit den Kṣatriyas und Herren der Menschen, die aus verschiedenen Ländern gekommen waren.
2.36.49
अमात्यैश्च नरश्रेष्ठो धर्मो विग्रहवानिव। ॥ २.३६.४९ ॥
Mit seinen Ministern war der Beste der Menschen (Yudhiṣṭhira) wie das verkörperte Dharma.
2.36.50
सर्वविद्यासु निष्णाता वेदवेदाङ्गपारगाः ।
तेषामावसथांश्चक्रुर्धर्मराजस्य शासनात् ॥ २.३६.५० ॥
Die in allen Wissenschaften Erfahrenen und Meister der Veden und ihrer Glieder errichteten auf Befehl des Dharma-Königs Wohnstätten für sie.
2.36.51
बह्वन्नाच्छादनैर्युक्तान्सगणानां पृथक् पृथक् ।
सर्वर्तुगुणसम्पन्नाञ्शिल्पिनोऽथ सहस्रशः ॥ २.३६.५१ ॥
Reichlich mit Speise und Kleidung versehen, für jeden mit seinem Gefolge gesondert, mit den Vorzügen aller Jahreszeiten ausgestattet — Tausende von Handwerkern errichteten sie.
2.36.52
तेषु ते न्यवसन्राजन्ब्राह्मणा नृपसत्कृताः ।
कथयन्तः कथा बह्वीः पश्यन्तो नटनर्तकान् ॥ २.३६.५२ ॥
Dort, o König, wohnten jene vom König geehrten Brahmanen, viele Geschichten erzählend und Schauspieler und Tänzer betrachtend.
2.36.53
भुञ्जतां चैव विप्राणां वदतां च महास्वनः ।
अनिशं श्रूयते तत्र मुदितानां महात्मनाम् ॥ २.३६.५३ ॥
Dort hörte man unablässig das gewaltige Getöse der essenden und redenden Brahmanen und der fröhlichen Großseelen.
2.36.54
दीयतां दीयतामेषां भुज्यतां भुज्यतामिति ।
एवम्प्रकाराः सञ्जल्पाः श्रूयन्तेस्मात्र नित्यशः ॥ २.३६.५४ ॥
»Gebt ihnen, gebt!« »Esst, esst!« — solche Reden hörte man von dort täglich.
2.36.55
गवां शतसहस्राणि शयनानां च भारत ।
रुक्मस्य योषितां चैव धर्मराजः पृथक् ददौ ॥ २.३६.५५ ॥
O Bhārata, der König des Dharma gab gesondert hunderttausende Kühe, Lager, Gold und Frauen.
2.36.56
प्रावर्ततैव यज्ञः स पाण्डवस्य महात्मनः ।
पृथिव्यामेकवीरस्य शक्रस्येव त्रिविष्टपे ॥ २.३६.५६ ॥
Das Opfer des großherzigen Pāṇḍava begann, als würde Indra, der einzige Held, es im Himmel vollziehen.
2.36.59
आजग्मुर्ब्राह्मणास्तत्र विषयेभ्यस्ततस्ततः ॥ २.३६.५९ ॥
Brahmanen kamen dorthin aus verschiedenen Gegenden.