மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 2.36
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.36.1
रक्षणाद्धर्मराजस्य सत्यस्य परिपालनात् ।
शत्रूणां क्षपणाच्चैव स्वकर्मनिरताः प्रजाः ॥ २.३६.१ ॥
தர்மராஜனின் பாதுகாப்பாலும், சத்தியத்தை நன்கு பேணுவதாலும், எதிரிகளின் அழிவாலும் குடிமக்கள் தத்தம் கடமைகளில் ஈடுபட்டிருந்தனர்.
2.36.2
बलीनां सम्यगादानाद्धर्मतश्चानुशासनात् ।
निकामवर्षी पर्जन्यः स्फीतो जनपदोऽभवत् ॥ २.३६.२ ॥
வரிகளை முறையாக வசூலித்ததாலும், தர்மப்படி ஆட்சி செய்ததாலும், மேகம் விரும்பிய அளவு மழை பொழிந்தது; நாடு செழித்தது.
2.36.3
सर्वारम्भाः सुप्रवृत्ता गोरक्षा कर्षणं वणिक् ।
विशेषात्सर्वमेवैतत्सञ्जज्ञे राजकर्मणः ॥ २.३६.३ ॥
கால்நடை வளர்ப்பு, உழவு, வணிகம் என எல்லா முயற்சிகளும் நன்கு நடைபெற்றன; இவை அனைத்தும் அரசின் நிர்வாகத்தாலேயே உண்டாயின.
2.36.4
दस्युभ्यो वञ्चकेभ्यो वा राजन्प्रति परस्परम् ।
राजवल्लभतश्चैव नाश्रूयन्त मृषागिरः ॥ २.३६.४ ॥
ஓ அரசே! கொள்ளையர்களிடமிருந்தோ, ஏமாற்றுபவர்களிடமிருந்தோ, ஒருவருக்கொருவர் எதிராகவோ, அரசனின் அன்புக்குரியவர்களின் வாயிலிருந்தோ — பொய்ச் சொற்கள் கேட்கப்படவில்லை.
2.36.5
अवर्षं चातिवर्षं च व्याधिपावकमूर्छनम् ।
सर्वमेतत्तदा नासीद्धर्मनित्ये युधिष्ठिरे ॥ २.३६.५ ॥
பஞ்சம், அதிமழை, நோய், தீ, மயக்கம் — இவை எதுவும் அப்போது இல்லை; ஏனெனில் நித்திய தர்மத்தில் நிலைத்த யுதிஷ்ठிரர் ஆண்டார்.
2.36.6
प्रियं कर्तुमुपस्थातुं बलिकर्म स्वभावजम् ।
अभिहर्तुं नृपा जग्मुर्नान्यैः कार्यैः कथञ्चनः ॥ २.३६.६ ॥
நண்பர்களுக்கு நன்மை செய்யவும், பணிவிடை புரியவும், திறையைக் கொண்டுவரவும் அரசர்கள் சென்றனர் — அது அவர்களின் இயல்பிலிருந்து எழுந்த திறைச் செயல்; வேறு எந்தக் காரணத்திற்காகவும் அல்ல.
2.36.7
धर्मैर्धनागमैस्तस्य ववधे निचयो महान् ।
कर्तुं यस्य न शक्येन क्षयो वर्षशतैरपि ॥ २.३६.७ ॥
அறவழியில் பெற்ற செல்வத்தால் அவனுடைய சேமிப்பு பெரிதாகப் பெருகியது; நூறு ஆண்டுகளிலும் அது குறையச் செய்ய இயலாதது.
2.36.8
स्वकोष्ठस्य परीमाणं कोशस्य च महीपतिः ।
विज्ञाय राजा कौन्तेयो यज्ञायैव मनो दधे ॥ २.३६.८ ॥
அரசன் குந்தியின் மகன் தன் களஞ்சியத்தின் அளவையும் கருவூலத்தின் அளவையும் அறிந்து, யாகத்திலேயே மனத்தை நிலைநிறுத்தினான்.
2.36.9
सुहृदश्चैव ये सर्वे पृथक्च सहचाब्रुवन् ।
यज्ञकालस्तव विभो क्रियतामत्र साम्प्रतम् ॥ २.३६.९ ॥
நண்பர்கள் அனைவரும் தனித்தனியாகவும் ஒன்றாகவும் கூறினர்: 'வல்லவனே, உன் யாகத்தின் காலம் வந்துவிட்டது; இப்போதே இதைச் செய்யத் தொடங்கு.'
2.36.10
अथैवं ब्रुवतामेव तेषामभ्याययौ हरिः ।
ऋषिः पुराणो वेदात्मा दृश्यश्चैव विजानताम् ॥ २.३६.१० ॥
இவ்வாறு அவர்கள் பேசிக்கொண்டிருக்கையில், ஹரி அருகில் வந்தார்; அவர் பழமையான ரிஷி, வேதமே ஆத்மாவானவர், அறிந்தவர்களுக்குத் தென்படுபவர்.
2.36.11
जगतस्तस्थुषां श्रेष्ठः प्रभवश्चाप्ययश्च ह ।
भूतभव्यभवन्नाथः केशवः केशिसूदनः ॥ २.३६.११ ॥
இயங்கும், நிலைத்திருக்கும் உலகில் சிறந்தவர்; தோற்றமும் ஒடுக்கமும் ஆனவர்; கடந்த, வருங்கால, நிகழ் அனைத்திற்கும் தலைவர்—கேசவர், கேசியைக் கொன்றவர்.
2.36.12
प्राकारः सर्ववृष्णीनामापत्स्वभयदोऽरिहा ।
बलाधिकारे निक्षिप्य सम्यगानकदुन्दुभिम् ॥ २.३६.१२ ॥
எல்லா வ்ருஷ்ணிகளுக்கும் கோட்டை; ஆபத்துகளில் அபயம் அளிப்பவர்; எதிரிகளைக் கொல்பவர்; படையின் பொறுப்பை ஆனகதுந்துபிக்கு (வசுதேவர்) முறையாக ஒப்படைத்து.
2.36.13
उच्चावचमुपादाय धर्मराजाय माधवः ।
धनौघं पुरुषव्याघ्रो बलेन महता वृतः ॥ २.३६.१३ ॥
மனிதர்களில் புலி போன்ற மாதவன், உயர்ந்தவையும் தாழ்ந்தவையுமான பல வகை செல்வக் குவியலை எடுத்துக்கொண்டு, பெரும் படையால் சூழப்பட்டு, தர்மராஜனுக்காக வந்தார்.
2.36.14
तं धनौघमपर्यन्तं रत्नसागरमक्षयम् ।
नादयन्रथघोषेण प्रविशेश पुरोत्तमम् ॥ २.३६.१४ ॥
முடிவில்லாத, அழியாத ரத்தினக் கடல் போன்ற அந்த செல்வப் பெருக்குடன், தேர்களின் முழக்கம் ஒலிக்க, சிறந்த நகரில் நுழைந்தார்.
2.36.15
पूर्णमापूरयंस्तेषां द्विषच्छोकावहोऽभवत् ।
असूर्यमिव सूर्येण निवातमिव वायुना।
कृष्णेन समुपेतेन जहृषे भारतं पुरम् ॥ २.३६.१५ ॥
அவர்களின் செல்வத்தால் நிறைந்து, பகைவருக்கு துயரம் தருவதாயிற்று. சூரியனுடன் கூடிய வானம் போலவும், காற்றுடன் கூடிய அமைதியான இடம் போலவும், கிருஷ்ணன் உடன் வர பாரத நகரம் மகிழ்ச்சி கொண்டது.
2.36.16
तं मुदाऽभिसमागम्य सत्कृत्य च यथाविधि ।
स पृष्ट्वा कुशलं चैव सुखासीनं युधिष्ठिरः ॥ २.३६.१६ ॥
மகிழ்ச்சியுடன் அவரைச் சந்தித்து, முறைப்படி அவரை உபசரித்து, சுகமாக அமர்ந்திருந்த அவரிடம் யுதிஷ்டிரன் நலம் விசாரித்தான்.
2.36.17
म्यद्वैपायनमुखैर्ऋत्विग्भिः पुरुषर्षभः ।
भीमार्जुनयमैश्चैव सहितः कृष्णमब्रवीत् ॥ २.३६.१७ ॥
வியாசர் முதலானோரும் ருத்விக்குகளும், பீமன், அர்ஜுனன், நகுல சகதேவர்களுடனும் சேர்ந்து, மனிதர்களில் காளையான யுதிஷ்டிரன் கிருஷ்ணனிடம் கூறினான்.
2.36.18
त्वत्कृते पृथिवी सर्वा मद्वशे कृष्ण वर्तते ।
धनं च बहु वार्ष्णेय त्वत्प्रसादादुपार्जितम् ॥ २.३६.१८ ॥
கிருஷ்ணா! உன்னால்தான் இந்த முழு பூமியும் என் ஆளுகையில் உள்ளது. விருஷ்ணியின் வழித்தோன்றலே! உன் அருளால்தான் இந்த மிகுந்த செல்வம் ஈட்டப்பட்டது.
2.36.19
सोऽहमिच्छामि तत्सर्वं विधिवद्देवकीसुत ।
उपयोक्तुं द्विजाग्र्येभ्यो हव्यवाहे च माधव ॥ २.३६.१९ ॥
தேவகியின் மகனே, அதையெல்லாம் முறைப்படி சிறந்த பிராமணர்களுக்கும் ஹவ்யவாகனமான அக்னிக்கும் அர்ப்பணிக்க நான் விரும்புகிறேன், ஓ மாதவா!
2.36.20
तदहं यष्टुमिच्छामि दाशार्ह सहितस्त्वया ।
अनुजैश्च महाबाहो तन्माऽनुज्ञातुमर्हसि ॥ २.३६.२० ॥
ஆகவே நான் யாகம் செய்ய விரும்புகிறேன், தாசார்ஹனே, உன்னுடனும் என் தம்பியருடனும். மகாபாகுவே, அதற்கு எனக்கு அனுமதி அளிக்க வேண்டும்.
2.36.21
तद्दीक्षापय गोविन्द त्वमात्मानं महाभुज ।
त्वयीष्टवति दाशार्ह विपाप्मा भविता ह्यहम् ॥ २.३६.२१ ॥
ஆகவே, கோவிந்தா, மகாபாகுவே, நீயே தீட்சை பெறு. தாசார்ஹனே, நீ யாகம் செய்தால் நான் பாவமற்றவனாவேன்.
2.36.22
मां वाप्यभ्यनुजानीह सहैभिरनुजैर्विभो ।
अनुज्ञातस्त्वया कृष्ण प्राप्नुयां क्रतुमुत्तमम् ॥ २.३६.२२ ॥
என்னையும் இந்தத் தம்பியருடன் சேர்த்து அனுமதி அளிப்பாய், ஓ விபுவே. கிருஷ்ணா, உன்னால் அனுமதிக்கப்பட்டு நான் உத்தமமான யாகத்தை அடையட்டும்.
2.36.23
तं कृष्णःस प्रत्युवाचेदं बहूक्त्वा गुणविस्तरम् ।
त्वमेव राजशार्दूल रम्राडर्हो महाक्रतुम्।
सम्प्राप्नुहि त्वया प्राप्ते कृतकृत्यास्ततो वयम् ॥ २.३६.२३ ॥
அவனுக்கு கிருஷ்ணன் இவ்வாறு பதில் சொன்னான், அவனுடைய குணங்களை விரிவாகப் புகழ்ந்துரைத்து: "நீயே, அரசப் புலியே, சக்கரவர்த்தியாகத் தகுதியானவன். மகாயாகத்தை அடைவாயாக. நீ அடையும்போது நாங்களும் கடமை நிறைவேறியவர்களாவோம்."
2.36.24
यदस्वाभीप्सितं यज्ञं मयि श्रेयस्यवस्थिते ।
नियुङ्क्ष्व त्वं च मां कृत्ये सर्वं कर्तास्मि ते वचः ॥ २.३६.२४ ॥
இந்த யாகத்தை, நன்மையான நானே நிலைநின்றிருக்கையில், நீ விரும்பும் அதை, என்னை அதற்கான செயலில் நியமிப்பாயாக. உன் சொல்லை நான் முழுவதும் செய்வேன்.
2.36.25
सफलः कृष्ण सङ्कल्पः सिद्धिश्च नियता मम ।
यस्यमे त्वं हृषीकेश यथेप्सितमुपस्थितः ॥ २.३६.२५ ॥
கிருஷ்ணா, என் சங்கல்பம் பலனளிக்கும்; என் வெற்றி உறுதி, ஏனெனில் ஹ்ருஷீகேசா, நீர் விரும்பியபடி என் முன் இருக்கிறீர்.
2.36.26
अनुज्ञातस्तु कृष्णेन पाण्डवो भ्रातृभिः सह ।
ईजितुं राजसूयेन साधनान्युपचक्रमे ॥ २.३६.२६ ॥
கிருஷ்ணனின் அனுமதி பெற்ற பாண்டவன், சகோதரர்களுடன் ராஜசூய யாகம் செய்ய தேவையான ஏற்பாடுகளைத் தொடங்கினான்.
2.36.27
ततस्त्वाज्ञापयामास पाण्डवोऽरिनिबर्हणः ।
सहदेवं युधां श्रेष्ठं मन्त्रिणश्चैव सर्वशः ॥ २.३६.२७ ॥
அப்போது எதிரிகளை அழிக்கும் அந்தப் பாண்டவன், போர்வீரர்களில் சிறந்த சஹதேவனுக்கும் அமைச்சர்களுக்கும் எல்லாவகையிலும் ஆணையிட்டான்.
2.36.28
अस्मिन्क्रतौ यथोक्तानि यज्ञाङ्गानि द्व्जातिभिः ।
यथोपकरणं सर्वं मङ्गलानि च सर्वशः ॥ २.३६.२८ ॥
இந்த யாகத்திற்கு, இருபிறப்பாளர்கள் கூறியபடி யாகத்தின் அங்கங்கள் அனைத்தையும், தேவையான அனைத்துப் பொருட்களையும், எல்லா மங்கலப் பொருட்களையும் எல்லாவகையிலும் ஏற்பாடு செய்க.
2.36.29
अधियज्ञांश्च सम्भारान्दौम्योक्तान्क्षिप्रमेव हि ।
समानयन्तु पुरुषा यथायोगं यथाक्रमम् ॥ २.३६.२९ ॥
தௌம்யர் கூறிய யாகப் பொருட்களையும் சாதனங்களையும் ஆட்கள் விரைவில், முறையாகவும் வரிசைப்படியும் கொண்டு வரட்டும்.
2.36.30
इन्द्रसेनो विशोकश्च पूरश्चार्जुनसारथिः ।
अन्नाद्याहरणे युक्ताः सन्तु मत्प्रियकाम्यया ॥ २.३६.३० ॥
இந்திரசேனனும், விசோகனும், அர்ஜுனனின் தேர்ப்பாகன் பூரனும், எனக்கு விருப்பமானதைச் செய்யும் நோக்கில் உணவு முதலியவற்றைக் கொண்டுவரும் பணியில் ஈடுபடட்டும்.
2.36.31
सर्वकामाश्च कार्यन्तां रसगन्धसमन्विताः ।
मनोरथप्रीतिकरा द्विजानां कुरुसत्तम ॥ २.३६.३१ ॥
குரு குலத்தின் சிறந்தவனே, இருபிறப்பாளர்களின் மனத்தை மகிழ்விக்கும், சுவையும் மணமும் நிறைந்த எல்லா விருப்பப் பொருட்களும் தயார் செய்யப்படட்டும்.
2.36.32
तद्वाक्यसमकालं च कृतं सर्वं न्यवेदयत् ।
सहदेवो युधां श्रेष्ठो धर्मराजो युधिष्ठिरे ॥ २.३६.३२ ॥
அந்தச் சொற்களுடன் அதே நேரத்தில் எல்லாம் செய்து முடிக்கப்பட்டது என்பதை, வீரர்களில் சிறந்த சகதேவன் தருமராஜ யுதிஷ்டிரரிடம் தெரிவித்தான்.
2.36.33
ततो द्वैपायनो राजन्नृत्विजः समुपानयत् ।
वेदानिव महाभागान्साक्षान्मूर्तिमतो द्विजान् ॥ २.३६.३३ ॥
அப்போது, அரசே, துவைபாயனர் (வியாசர்) ருத்விஜர்களை அழைத்து வந்தார்; அவர்கள் வேதங்களைப் போன்ற மகாபாக்கியவான்களும், நேரில் உருவெடுத்த இருபிறப்பாளர்களும் ஆவர்.
2.36.34
स्वयं ब्रह्मत्वमकरोत्तस्य सत्यवतीसुतः ।
धनञ्जयानामृषभः सुसामा सामगोऽभवत् ॥ २.३६.३४ ॥
சத்தியவதியின் மகன் தாமே பிரம்மன் பணியை ஏற்றான்; தனஞ்ஜயர்களில் சிறந்தவனான சுசாமா சாமகானம் பாடுபவனானான்.
2.36.35
याज्ञवल्क्यो बभूवाथ ब्रह्मिष्ठोऽध्वर्युसत्तमः ।
पैलो होता वसोः पुत्रो धौम्येन सहितोऽभवत् ॥ २.३६.३५ ॥
பின்னர் யாஜ்ஞவல்க்கியர் பிரம்மஞானிகளில் சிறந்த அத்வர்யுவானார்; வசுவின் மகன் பைலர் ஹோதாவானார், தௌம்யருடன் சேர்ந்தார்.
2.36.36
एतेषां पुत्रवर्गाश्च शिष्याश्च भरतर्षभ ।
बभूवुर्होत्रगाः सर्वे वेदवेदाङ्गपारगाः ॥ २.३६.३६ ॥
பரத குலத்தின் காளையே, இவர்களின் மகன்களும் சீடர்களும் ஹோத்ர பணியாற்றுபவர்களாயினர்; அனைவரும் வேதங்களிலும் வேதாங்கங்களிலும் தேர்ச்சி பெற்றவர்கள்.
2.36.37
ते वाचयित्वा पुण्याहमूहयित्वा च तं विधिम् ।
शास्त्रोक्तं पूजयामासुस्तद्देवयजनं महत् ॥ २.३६.३७ ॥
அவர்கள் புண்யாஹ வாசனம் செய்வித்து, அந்த விதியை ஏற்பாடு செய்து, சாஸ்திரத்தில் கூறியபடி அந்த மகத்தான யாகபூமியை வழிபட்டனர்।
2.36.38
तत्र चक्रुरनुज्ञाताः शरणान्युत शिल्पिनः ।
गन्धवन्ति विशालानि वेश्मानीव दिवौकसाम् ॥ २.३६.३८ ॥
அங்கே அனுமதி பெற்ற சிற்பிகள் தேவர்களின் மாளிகைகளைப் போன்ற மணமிக்க பெரிய தங்குமிடங்களை அமைத்தனர்।
2.36.39
तत आज्ञापयामास स राजा राजसत्तमः ।
सहदेवं तदा सद्यो मन्त्रिणं पुरुषर्षभः ॥ २.३६.३९ ॥
அப்போது அந்த மன்னர்களில் சிறந்தவன், மனிதர்களில் காளை போன்றவன், உடனே அமைச்சர் சஹதேவனுக்கு ஆணையிட்டான்।
2.36.40
आमन्त्रणार्थं दूतांस्त्वं प्रेषयस्वाशुगान्द्रुतम् ।
उपश्रुत्य वचो राज्ञः स दूतान्प्राहिणोत्तदा ॥ २.३६.४० ॥
"அழைப்பிற்காக நீ விரைந்து செல்லும் தூதர்களை உடனே அனுப்பு." மன்னனின் சொல்லைக் கேட்டு அவன் அப்போது தூதர்களை அனுப்பினான்।
2.36.41
आमन्त्रयध्वं राष्ट्रेषु ब्राह्मणान्भूमिपानथ ।
विनाश्च मान्याञ्शूद्रांश्च सर्वानानयतेति च ॥ २.३६.४१ ॥
"நாடுகளில் பிராமணர்களையும் நில மன்னர்களையும் அழையுங்கள்; வைசியர்கள், மதிப்புக்குரியோர், சூத்திரர்கள் அனைவரையும் அழைத்து வாருங்கள்."
2.36.42
ते सर्वान्पृथिवीपालान्पाण्डवेयस्य शासनात् ।
आमन्त्रयाम्बभूवुस्ते प्रेषयामास चापरान् ॥ २.३६.४२ ॥
பாண்டவனின் ஆணைப்படி அவர்கள் பூமியை ஆளும் அனைவரையும் அழைத்தார்கள்; மற்றவர்களையும் அனுப்பினார்கள்.
2.36.43
दूताश्च वाहनैर्जग्भू राष्ट्राणि सुबहून्यपि ।
ततो युधिष्ठिरो राजा प्रेषयामास पाण्डवम् ॥ २.३६.४३ ॥
தூதர்கள் வாகனங்களில் பல நாடுகளுக்குச் சென்றனர். பின்னர் அரசன் யுதிஷ்டிரன் பாண்டவனை (நகுலனை) அனுப்பினான்.
2.36.44
नकुलं हास्तिनपुरं भीष्माय भरतर्षभ ।
द्रोणाय धृतराष्ट्राय विदुराय कृपाय च।
भ्रातृणां चैव सर्वेणां येऽनुरक्ता युधिष्ठिरे ॥ २.३६.४४ ॥
பரத சிறந்தவனே! நகுலன் ஹஸ்தினாபுரத்திற்கு பீஷ்மர், துரோணர், திருதராஷ்டிரர், விதுரர், கிருபர் ஆகியோரிடம் சென்றான்; யுதிஷ்டிரனிடம் அன்புடன் இருந்த எல்லா சகோதரர்களிடமும் சென்றான்.
2.36.45
ततस्ते तु यथाकालं कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
दीक्षयाञ्चक्रिरे विप्रा राजसूयाय भारत ॥ २.३६.४५ ॥
பின்னர் அந்த அந்தணர்கள் உரிய காலத்தில் குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரனை ராஜசூய யாகத்திற்காக தீட்சை செய்வித்தனர், பாரதனே.
2.36.46
ज्येष्ठामूले अमावास्यां मृगाजिनसमावृतः ।
रौरवाजिनसंवीतो नवनीताक्तदेहवान् ॥ २.३६.४६ ॥
ஜ்யேஷ்ட-மூல நக்ஷத்திரத்தில் அமாவாசை நாளில், மான்தோலால் போர்த்தப்பட்டவராய், ருரு மானின் தோலை உடுத்தி, புதிய வெண்ணெய் பூசிய உடலுடன் (யுதிஷ்டிரன்).
2.36.47
दीक्षितः स तु धर्मात्मा धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
जगाम यज्ञायतनं वृतो विप्रैः सहस्रशः ॥ २.३६.४७ ॥
தீட்சை பெற்ற அந்த தர்மாத்மாவான தர்மராஜா யுதிஷ்டிரன் ஆயிரக்கணக்கான அந்தணர்களால் சூழப்பட்டு யாகசாலைக்குச் சென்றான்.
2.36.48
भातृभिर्ज्ञातिभिश्चैव सुहृद्भिः सचिवैः सह ।
क्षत्रियैश्च मनुष्येन्द्रैर्नानादेशसमागतैः ॥ २.३६.४८ ॥
சகோதரர்கள், உறவினர்கள், நண்பர்கள், அமைச்சர்கள் ஆகியோருடனும், பல்வேறு நாடுகளிலிருந்து வந்த க்ஷத்திரியர்களும் மன்னர்களுமான மனிதத் தலைவர்களுடனும் (சென்றான்).
2.36.49
अमात्यैश्च नरश्रेष्ठो धर्मो विग्रहवानिव। ॥ २.३६.४९ ॥
அமைச்சர்களுடன் கூடிய நரசிரேஷ்டன் (யுதிஷ்டிரன்) உருவெடுத்த தர்மம் போல் விளங்கினான்.
2.36.50
सर्वविद्यासु निष्णाता वेदवेदाङ्गपारगाः ।
तेषामावसथांश्चक्रुर्धर्मराजस्य शासनात् ॥ २.३६.५० ॥
அனைத்துக் கலைகளிலும் வல்லவர்களும், வேதங்களையும் வேதாங்கங்களையும் கரைகண்டவர்களுமான (சிற்பிகள்) தர்மராஜனின் ஆணைப்படி அவர்களுக்கு இல்லங்களைக் கட்டினர்.
2.36.51
बह्वन्नाच्छादनैर्युक्तान्सगणानां पृथक् पृथक् ।
सर्वर्तुगुणसम्पन्नाञ्शिल्पिनोऽथ सहस्रशः ॥ २.३६.५१ ॥
ஏராளமான உணவும் ஆடையும் நிறைந்தவையாய், ஒவ்வொருவரின் பரிவாரத்திற்கும் தனித்தனியாக, எல்லாப் பருவங்களின் நற்குணங்களும் கொண்டவையாய் (இல்லங்கள்) — ஆயிரக்கணக்கான சிற்பிகள் அமைத்தனர்.
2.36.52
तेषु ते न्यवसन्राजन्ब्राह्मणा नृपसत्कृताः ।
कथयन्तः कथा बह्वीः पश्यन्तो नटनर्तकान् ॥ २.३६.५२ ॥
அரசே! அங்கே அரசனால் மதிக்கப்பட்ட அந்தப் பிராமணர்கள் வாழ்ந்தனர், பல கதைகளைச் சொல்லியபடியும் நடிகர்களையும் நடனக்காரர்களையும் பார்த்தபடியும்.
2.36.53
भुञ्जतां चैव विप्राणां वदतां च महास्वनः ।
अनिशं श्रूयते तत्र मुदितानां महात्मनाम् ॥ २.३६.५३ ॥
அங்கே உண்ணும் பிராமணர்களும் பேசும் பிராமணர்களும் எழுப்பிய பெரும் ஒலியும், மகிழ்ச்சியடைந்த மகாத்மாக்களின் ஒலியும் இடைவிடாமல் கேட்கப்பட்டது.
2.36.54
दीयतां दीयतामेषां भुज्यतां भुज्यतामिति ।
एवम्प्रकाराः सञ्जल्पाः श्रूयन्तेस्मात्र नित्यशः ॥ २.३६.५४ ॥
'இவர்களுக்குக் கொடுங்கள், கொடுங்கள்!' 'உண்ணுங்கள், உண்ணுங்கள்!' — இத்தகைய பேச்சுகள் அங்கிருந்து நாள்தோறும் கேட்கப்பட்டன.
2.36.55
गवां शतसहस्राणि शयनानां च भारत ।
रुक्मस्य योषितां चैव धर्मराजः पृथक् ददौ ॥ २.३६.५५ ॥
ஓ பரதனின் வழித்தோன்றலே, தர்மராஜா லட்சக்கணக்கான பசுக்களையும், படுக்கைகளையும், பொன்னையும், பெண்களையும் தனித்தனியாகத் தானம் செய்தார்.
2.36.56
प्रावर्ततैव यज्ञः स पाण्डवस्य महात्मनः ।
पृथिव्यामेकवीरस्य शक्रस्येव त्रिविष्टपे ॥ २.३६.५६ ॥
மகாத்மாவான பாண்டவனின் அந்த யாகம் பூமியில் ஒப்பற்ற வீரனாகிய இந்திரன் சொர்க்கத்தில் நடத்துவது போல் நடைபெறத் தொடங்கியது.
2.36.59
आजग्मुर्ब्राह्मणास्तत्र विषयेभ्यस्ततस्ततः ॥ २.३६.५९ ॥
அங்கே பல்வேறு நாடுகளிலிருந்து பிராமணர்கள் வந்தனர்.