மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 2.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.41.1
ततो युधिष्ठिरो राजा शिशुपालमुपाद्रवत् ।
उवाच चैनं मधुरं सान्त्वपूर्वमिदं वचः ॥ २.४१.१ ॥
பின்னர் அரசன் யுதிஷ்டிரன் சிசுபாலனை நோக்கிச் சென்று, முதலில் இனிய ஆறுதல் மொழிகளால் இவ்வாறு கூறினான்।
2.41.2
नेदं युक्तं महीपाल यादृशं वै त्वमुक्तवान् ।
अधर्मश्च परो राजन्पारुष्यं च निरर्थकम् ॥ २.४१.२ ॥
ஓ மன்னா, நீ கூறியது போன்ற இது தகுதியானதல்ல. ஓ அரசே, இது பெரும் அதர்மமும் பயனற்ற கடுமையுமாகும்.
2.41.3
न हि धर्मं परं जातु नावबुध्येत पार्थिवः ।
भीष्मः शान्तनवस्त्वेनं मावमंस्थास्त्वमन्यथा ॥ २.४१.३ ॥
ஓர் அரசன் உயர்ந்த தர்மத்தை ஒருபோதும் உணர மாட்டான். ஆனால் சாந்தனுவின் மகனான பீஷ்மரை நீ வேறுவிதமாக எண்ணி அவமதிக்காதே.
2.41.4
पश्य चैतान्महीपालांस्त्वत्तो वृद्धतरान्बहून् ।
मृष्यन्ते चार्हणां कृष्णे तद्वत्वं क्षन्तुमर्हसि ॥ २.४१.४ ॥
உன்னைவிட மூத்த இந்த அரசர்கள் பலரும் கிருஷ்ணனுக்குச் செய்யப்படும் மரியாதையைப் பொறுத்துக்கொள்கின்றனர். அதுபோல நீயும் பொறுத்துக்கொள்ள வேண்டும்.
2.41.5
वेद तत्त्वेन कृष्णं हि भीष्णश्चेदिपते भृशम् ।
न ह्येनं त्वं तथा यथैनं वेद कौरवः ॥ २.४१.५ ॥
ஓ சேதிபதியே, பீஷ்மர் கிருஷ்ணனை உண்மையில் முழுமையாக அறிவார். ஆனால் கௌரவன் அறிந்தது போல் நீ அவனை அறியவில்லை.
2.41.6
नास्मै देयो ह्यनुनयो नायमर्हति सान्त्वनम् ।
लोकवृद्धतमे कृष्णे योऽर्हणां नाभिमन्यते ॥ २.४१.६ ॥
இவனுக்கு இணக்கம் தரக்கூடாது; இவன் ஆறுதலுக்குத் தகுதியானவன் அல்ல. உலகில் மிக மூத்தவனான கிருஷ்ணனுக்குரிய மரியாதையை ஏற்காதவன் இவன்.
2.41.7
क्षत्रियः क्षत्रियं जित्वा रणे रणकृतां वरः ।
यो मुञ्चति वशे कृत्वा गुरुर्भवति तस्य सः ॥ २.४१.७ ॥
போரில் ஒரு க்ஷத்திரியனை வென்று, அவனை அடிமைப்படுத்தி விடுவிக்கும் போர்வீரர்களில் சிறந்தவன் அவனுக்கு குருவாகிறான்.
2.41.8
अस्यां हि समितौ राज्ञामेकमप्यजितं युधि ।
न पश्यामि महीपालं सात्वतीपुत्रतेजसा ॥ २.४१.८ ॥
இந்தச் சபையில் அரசர்களில் ஒருவர் கூட போரில் சாத்வதனின் மகனின் தேஜஸால் வெல்லப்படாமல் இருந்ததாக நான் காணவில்லை.
2.41.9
न हि केवलमस्माकमयमर्च्यतमोऽच्युतः ।
त्रयाणामपि लोकानामर्चनीयो महाभुजः ॥ २.४१.९ ॥
இவர் எங்களுக்கு மட்டுமல்ல, மகாபாகுவான அச்யுதர் மிகவும் வணங்கத்தக்கவர்; மூன்று உலகங்களுக்கும் அவர் வணங்கத்தக்கவர்.
2.41.10
कृष्णेन हि जिता युद्धे बहवः क्षत्रियर्षभाः ।
जगत्सर्वं च वार्ष्णेये निखिलेन प्रतिष्ठितम् ॥ २.४१.१० ॥
கிருஷ்ணரால் போரில் பல க்ஷத்திரிய வீரர்கள் வெல்லப்பட்டனர்; அனைத்து உலகமும் வார்ஷ்ணேயரில் முழுமையாக நிலைபெற்றுள்ளது.
2.41.11
तस्मात्सत्स्वपि वृद्धेषु कृष्णमर्चाम नेतरान् ।
एवं वक्तुं न चार्हस्त्वं मा तेऽभूद्बुद्धिरीदृशी ॥ २.४१.११ ॥
எனவே பெரியவர்கள் இருந்தாலும், கிருஷ்ணரையே நாம் பூஜிப்போம், மற்றவர்களை அல்ல. நீ இவ்வாறு பேசுவது தகாது; உனக்கு இத்தகைய எண்ணம் வேண்டாம்.
2.41.12
ज्ञानवृद्धा मया राजन्बहवः पर्युपासिताः ।
यस्य राजन्प्रभावज्ञाः पुरा सर्वे च रक्षिताः।
तेषां कथयतां शौरेरहं गुणवतो गुणान् ॥ २.४१.१२ ॥
ஓ அரசே, ஞானத்தில் முதிர்ந்த பலரை நான் உபாசித்திருக்கிறேன்; அவர்களின் வல்லமையை அறிந்தவர்களால் முன்பு அனைவரும் காக்கப்பட்டனர். அவர்கள் கூறிய குணவானான சௌரியின் குணங்களை நான் கேட்டிருக்கிறேன்.
2.41.13
समागतानामश्रौषं बहून्बहुमतान्सताम् ।
कर्माण्यपि च यान्यस्य जन्मप्रभृति धीमतः ॥ २.४१.१३ ॥
கூடியிருந்த பல மதிப்புமிக்க சான்றோர்கள் சொல்லக் கேட்டேன்; இந்த ஞானியின் பிறப்பு முதல் அவர் செய்த செயல்களையும்.
2.41.14
बहृशः कथ्यमानानि नरैर्भूयः श्रुतानि मे ।
न केवलं वयं कामाच्चेदिगज जनार्दनम् ॥ २.४१.१४ ॥
மக்களால் பலமுறை சொல்லப்பட்டு நான் மீண்டும் மீண்டும் கேட்டவை இவை. நாங்கள் வெறும் ஆசையால் அல்ல, ஜனார்தனனை…
2.41.15
न सम्बन्धं पुरस्कृत्य कृतार्थं वा कथञ्चन ।
अर्चामहेऽर्चितं सद्भिर्भुवि भूतसुखावहम् ॥ २.४१.१५ ॥
உறவை முன்னிறுத்தியோ, எவ்வகையிலும் நமது நோக்கத்தை நிறைவேற்றவோ அல்ல; நல்லோரால் வணங்கப்பட்டவரும் உலகில் உயிர்களுக்கு இன்பம் அளிப்பவருமான அவரையே நாம் வணங்குகிறோம்.
2.41.16
यशः शौर्यं जयं चास्य विज्ञायार्चां प्रयुञ्ज्महे ।
न च कश्चिदिहास्माभिः सुवालोप्यपरीक्षितः ॥ २.४१.१६ ॥
அவரது புகழ், வீரம், வெற்றி ஆகியவற்றை அறிந்து நாங்கள் வழிபடுகிறோம்; இங்கு நாம் யாரையும் சோதிக்காமல் விட்டதில்லை…
2.41.17
गुणैर्वृद्धानतिक्रम्य हरिरर्च्यतमो मतः ।
ज्ञानवृद्धो द्विजातीनां क्षत्रियाणां बलाधिकः ॥ २.४१.१७ ॥
குணங்களில் பெரியவர்களையும் கடந்து ஹரி மிக வணங்கத்தக்கவராகக் கருதப்படுகிறார்—இருபிறப்பாளர்களுள் ஞானத்தில் மூத்தவர், க்ஷத்திரியர்களுள் வலியில் மேம்பட்டவர்.
2.41.18
वैश्यानां धान्यधनवाञ्शूद्राणामेव जन्मतः ।
पूज्यतायां च गोविन्दे हेतू द्वावपि संस्थितौ ॥ २.४१.१८ ॥
வைசியர்களுள் தானியமும் செல்வமும் நிறைந்தவர், சூத்திரர்களுள் பிறப்பினாலேயே—கோவிந்தனின் வணக்கத்துக்குரிய தன்மையில் இவ்விரண்டு காரணங்களும் நிலைபெற்றுள்ளன.
2.41.19
वेदवेदाङ्गविज्ञानं बलं चाभ्यधिकं तथा ।
नृणां लोके हि कोऽन्योस्ति विशिष्टः केशवादृते ॥ २.४१.१९ ॥
வேதங்கள், வேதாங்கங்களின் அறிவும், மேலான வலிமையும் கொண்டவர் உலகில் மனிதர்களில் கேசவனைத் தவிர வேறு யார் சிறந்தவர்?
2.41.20
दानं दाक्ष्यं श्रुतं शौर्यं ह्रीः कीर्तिर्बुद्धिरुत्तमा ।
संनतिः श्रीर्धृतिस्तुष्टिः पुष्टिश्च नियताऽच्युते ॥ २.४१.२० ॥
தானம், திறமை, கல்வி, வீரம், நாணம், புகழ், உயர்ந்த அறிவு, பணிவு, செல்வம், மனஉறுதி, திருப்தி, வளம் ஆகியவை அச்சுதனிலேயே நிலையாக உள்ளன.
2.41.21
तमिमं लोकसम्पन्नमाचार्यं पितरं गुरुम् ।
अर्घ्यमर्चितमर्चामः सर्वे सङ्क्षन्तुमर्हथ ॥ २.४१.२१ ॥
உலகில் நிறைந்த இந்த ஆசிரியரையும், தந்தையையும், குருவையும், அர்க்கியத்திற்குத் தகுந்தவரையும், வணங்கப்பட்டவரையும் நாம் அனைவரும் வணங்குவோம்; நீங்கள் அனைவரும் பொறுப்பதற்குத் தகுந்தவர்கள்.
2.41.22
ऋत्विग्गुरुर्विवाह्यश्च स्नातको नृपतिः प्रियः ।
सर्वमेतद्धृषीकेशस्तस्मादभ्यर्चितोऽच्युतः ॥ २.४१.२२ ॥
ருத்விக், குரு, மருமகன், ஸ்நாதகன், அரசன், அன்புக்குரியவர்—இவை அனைத்தும் ஹ்ருஷீகேசனே; ஆகையால் அச்சுதன் வணங்கப்படுகிறார்.
2.41.23
कृष्ण एव हि लोकानामुत्पत्तिरपि चाप्ययः ।
कृष्णस्य हि कृते विश्वमिदं भूतं चराचरम् ॥ २.४१.२३ ॥
கிருஷ்ணனே உலகங்களின் தோற்றமும் ஒடுக்கமும் ஆவார்; கிருஷ்ணனுக்காகவே இந்த அசையும் அசையா உலகம் உண்டாயிற்று.
2.41.24
एष प्रकृतिरव्यक्ता कर्ता चैव सनातनः ।
परश्च सर्वभूतेभ्यस्तस्मात्पूज्यतमोऽच्युतः ॥ २.४१.२४ ॥
இவரே அவ்யக்தமான பிரகிருதி, நித்தியமான கர்த்தா, எல்லா உயிர்களுக்கும் மேலானவர்; ஆகையால் அச்சுதனே மிகவும் வணங்கத் தகுந்தவர்.
2.41.25
द्धिर्मनो महद्वायुस्तेजोऽभः खं मही च या ।
चतुर्विधं च यद्भूतं सर्वं कृष्णे प्रतिष्ठितम् ॥ २.४१.२५ ॥
அறிவு, மனம், மஹத், காற்று, நெருப்பு, நீர், ஆகாயம், பூமி, மேலும் நான்கு வகை உயிர்கள் — இவை அனைத்தும் கிருஷ்ணனில் நிலைபெற்றுள்ளன.
2.41.26
आदित्यश्चन्द्रमाश्चैव नक्षत्राणि ग्रहाश्च ये ।
दिशश्च विदिशश्चैव सर्वं कृष्णे प्रतिष्ठितम् ॥ २.४१.२६ ॥
சூரியன், சந்திரன், நட்சத்திரங்கள், கிரகங்கள், திசைகள் மற்றும் உபதிசைகள் — இவை அனைத்தும் கிருஷ்ணனில் நிலைபெற்றுள்ளன.
2.41.27
एष रुद्रश्च सर्वात्मा ब्रह्मा चैव सनातनः ।
अक्षरं क्षररूपेण मानुषत्वमुपागतः ॥ २.४१.२७ ॥
இவரே ருத்ரன், அனைத்து உயிர்களின் ஆத்மா, இவரே நித்திய பிரம்மாவும் ஆவார். அழியாதவராக இருந்தும் அழியும் வடிவில் மனித நிலையை ஏற்றுள்ளார்.
2.41.28
अग्निहोत्रमुखा वेदा गायत्री च्छन्दसां मुखम् ।
राजा मुखं मनुष्याणां नदीनां सागरो मुखम् ॥ २.४१.२८ ॥
அக்னிஹோத்திரம் முகமாகக் கொண்டவை வேதங்கள்; காயத்ரி சந்தங்களின் முகம்; அரசன் மனிதர்களின் முகம்; கடல் நதிகளின் முகம்.
2.41.29
नक्षत्राणां मुखं चन्द्र आदित्यस्तेजसां मुखम् ।
पर्वतानां मुखं मेरुर्गरुडः पततां मुखम् ॥ २.४१.२९ ॥
நட்சத்திரங்களின் முகம் சந்திரன்; ஒளிகளின் முகம் ஆதித்யன்; மலைகளின் முகம் மேரு; பறவைகளின் முகம் கருடன்.
2.41.30
ऊर्ध्वं तिर्यगधश्चैव यावती जगतो गतिः ।
सदेवकेषु लोकेषु भगवान्केशवो मुखम् ॥ २.४१.३० ॥
மேலும், குறுக்காகவும், கீழும் உலகின் எல்லா இயக்கமும்; தேவர்களுடன் கூடிய உலகங்களில், பகவான் கேசவரே முகம்.
2.41.31
अयं तु पुरुषो बालः शिशुपालो न बुध्यते ।
सर्वत्र सर्वदा कृष्णं तस्मादेवं प्रभाषते ॥ २.४१.३१ ॥
ஆனால் இந்த அறிவற்ற மனிதன் சிசுபாலன் உணரவில்லை; ஆகையால் எப்போதும் எங்கும் கிருஷ்ணனைப் பற்றி இவ்வாறு பேசுகிறான்.
2.41.32
यो हि धर्मं विचिनुयादुत्कृष्टं मतिमान्नरः ।
स वै पश्येद्यथा धर्मं न तथा चेदिराडयम् ॥ २.४१.३२ ॥
உயர்ந்த தர்மத்தை நன்றாக ஆராயும் அறிவுள்ள மனிதன் தர்மத்தை சரியாகக் காண்கிறான்; இந்த சேதிராஜன் அவ்வாறு காணவில்லை.
2.41.33
सवृद्धबालेष्वथवा पार्थिवेषु महात्मसु ।
को नार्हं मन्यते कृष्णं को वाप्येनं न पूजयेत् ॥ २.४१.३३ ॥
முதியவர்களிலும் இளையவர்களிலும், அல்லது மகாத்மா அரசர்களிலும், கிருஷ்ணனை தகுதியானவர் என்று யார் கருதாதிருப்பான்? அல்லது இவரை யார்தான் வழிபடாமல் இருப்பான்?
2.41.34
अथैनां दुष्कृतां पूजां शिशुपालो व्यवस्यति ।
दुष्कृतायां यथान्यायं तथाऽयं कर्तुमर्हति ॥ २.४१.३४ ॥
இப்போது சிசுபாலன் இந்தத் தவறான மரியாதையைச் செய்ய முடிவு செய்கிறான்; தவறு செய்தவனிடம் நியாயப்படி எப்படிச் செய்யவேண்டுமோ, அப்படியே இவனும் செய்யவேண்டும்.