Mahābhārata · Adhyāya 2.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.41.1
ततो युधिष्ठिरो राजा शिशुपालमुपाद्रवत् ।
उवाच चैनं मधुरं सान्त्वपूर्वमिदं वचः ॥ २.४१.१ ॥
Então o rei Yudhiṣṭhira correu até Śiśupāla e lhe dirigiu estas palavras doces, cheias de conciliação antes de tudo.
2.41.2
नेदं युक्तं महीपाल यादृशं वै त्वमुक्तवान् ।
अधर्मश्च परो राजन्पारुष्यं च निरर्थकम् ॥ २.४१.२ ॥
Ó protetor da terra, o que disseste não é adequado. Ó rei, é grande injustiça e dureza inútil.
2.41.3
न हि धर्मं परं जातु नावबुध्येत पार्थिवः ।
भीष्मः शान्तनवस्त्वेनं मावमंस्थास्त्वमन्यथा ॥ २.४१.३ ॥
Nenhum rei jamais compreenderia o dharma supremo. Mas não desprezes Bhīṣma, filho de Śantanu, de outra forma.
2.41.4
पश्य चैतान्महीपालांस्त्वत्तो वृद्धतरान्बहून् ।
मृष्यन्ते चार्हणां कृष्णे तद्वत्वं क्षन्तुमर्हसि ॥ २.४१.४ ॥
Olha, muitos reis mais velhos que tu suportam a honra concedida a Kṛṣṇa; assim também deves tu suportá-la.
2.41.5
वेद तत्त्वेन कृष्णं हि भीष्णश्चेदिपते भृशम् ।
न ह्येनं त्वं तथा यथैनं वेद कौरवः ॥ २.४१.५ ॥
Ó senhor de Cedi, Bhīṣma conhece Kṛṣṇa plenamente em verdade; mas tu não o conheces como o conhece o Kaurava.
2.41.6
नास्मै देयो ह्यनुनयो नायमर्हति सान्त्वनम् ।
लोकवृद्धतमे कृष्णे योऽर्हणां नाभिमन्यते ॥ २.४१.६ ॥
Não se deve oferecer-lhe conciliação; não merece consolo quem não aceita a honra dada a Kṛṣṇa, o mais velho dos mundos.
2.41.7
क्षत्रियः क्षत्रियं जित्वा रणे रणकृतां वरः ।
यो मुञ्चति वशे कृत्वा गुरुर्भवति तस्य सः ॥ २.४१.७ ॥
O kṣatriya que, tendo vencido outro kṣatriya em batalha e o submetido, o liberta, torna-se seu mestre; ele é o melhor dos combatentes.
2.41.8
अस्यां हि समितौ राज्ञामेकमप्यजितं युधि ।
न पश्यामि महीपालं सात्वतीपुत्रतेजसा ॥ २.४१.८ ॥
Nesta assembleia não vejo um único rei que, em batalha, tenha permanecido invicto diante do esplendor do filho de Sātvatī.
2.41.9
न हि केवलमस्माकमयमर्च्यतमोऽच्युतः ।
त्रयाणामपि लोकानामर्चनीयो महाभुजः ॥ २.४१.९ ॥
Não apenas para nós este Acyuta é o mais digno de adoração; o de braços poderosos é digno de culto pelos três mundos.
2.41.10
कृष्णेन हि जिता युद्धे बहवः क्षत्रियर्षभाः ।
जगत्सर्वं च वार्ष्णेये निखिलेन प्रतिष्ठितम् ॥ २.४१.१० ॥
Por Kṛṣṇa muitos touros entre os kṣatriyas foram vencidos em batalha, e todo o mundo está firmemente estabelecido no descendente de Vṛṣṇi.
2.41.11
तस्मात्सत्स्वपि वृद्धेषु कृष्णमर्चाम नेतरान् ।
एवं वक्तुं न चार्हस्त्वं मा तेऽभूद्बुद्धिरीदृशी ॥ २.४१.११ ॥
Portanto, mesmo com os anciãos presentes, honremos Kṛṣṇa e não outros. Não te convém falar assim; que não te surja tal pensamento.
2.41.12
ज्ञानवृद्धा मया राजन्बहवः पर्युपासिताः ।
यस्य राजन्प्रभावज्ञाः पुरा सर्वे च रक्षिताः।
तेषां कथयतां शौरेरहं गुणवतो गुणान् ॥ २.४१.१२ ॥
Ó rei, servi a muitos anciãos em sabedoria, que, conhecendo seu poder, outrora protegiam a todos. Daqueles que falavam dele ouvi as virtudes de Śauri, o virtuoso.
2.41.13
समागतानामश्रौषं बहून्बहुमतान्सताम् ।
कर्माण्यपि च यान्यस्य जन्मप्रभृति धीमतः ॥ २.४१.१३ ॥
Ouvi de muitos homens bons e respeitados aqui reunidos, e também as ações deste sábio desde o seu nascimento.
2.41.14
बहृशः कथ्यमानानि नरैर्भूयः श्रुतानि मे ।
न केवलं वयं कामाच्चेदिगज जनार्दनम् ॥ २.४१.१४ ॥
Estas coisas, contadas repetidamente pelos homens, eu as ouvi muitas vezes. Não apenas por desejo honramos Janārdana, se…
2.41.15
न सम्बन्धं पुरस्कृत्य कृतार्थं वा कथञ्चन ।
अर्चामहेऽर्चितं सद्भिर्भुवि भूतसुखावहम् ॥ २.४१.१५ ॥
Não por colocar o parentesco em primeiro lugar, nem de modo algum para alcançar nosso objetivo, honramos aquele que é honrado pelos bons e traz felicidade aos seres sobre a terra.
2.41.16
यशः शौर्यं जयं चास्य विज्ञायार्चां प्रयुञ्ज्महे ।
न च कश्चिदिहास्माभिः सुवालोप्यपरीक्षितः ॥ २.४१.१६ ॥
Conhecendo sua fama, bravura e vitória, realizamos a adoração; e aqui ninguém entre nós foi deixado sem ser posto à prova…
2.41.17
गुणैर्वृद्धानतिक्रम्य हरिरर्च्यतमो मतः ।
ज्ञानवृद्धो द्विजातीनां क्षत्रियाणां बलाधिकः ॥ २.४१.१७ ॥
Superando até os anciãos em qualidades, Hari é considerado o mais digno de adoração: mais velho em sabedoria entre os dvija, superior em força entre os kṣatriyas.
2.41.18
वैश्यानां धान्यधनवाञ्शूद्राणामेव जन्मतः ।
पूज्यतायां च गोविन्दे हेतू द्वावपि संस्थितौ ॥ २.४१.१८ ॥
Entre os vaiśyas, o rico em grãos e riqueza, e entre os śūdras, pelo nascimento apenas — na dignidade de Govinda para ser adorado, essas duas razões permanecem firmes.
2.41.19
वेदवेदाङ्गविज्ञानं बलं चाभ्यधिकं तथा ।
नृणां लोके हि कोऽन्योस्ति विशिष्टः केशवादृते ॥ २.४१.१९ ॥
O conhecimento dos Vedas e de seus membros, e também maior força: no mundo, quem entre os homens é distinguido senão Keśava?
2.41.20
दानं दाक्ष्यं श्रुतं शौर्यं ह्रीः कीर्तिर्बुद्धिरुत्तमा ।
संनतिः श्रीर्धृतिस्तुष्टिः पुष्टिश्च नियताऽच्युते ॥ २.४१.२० ॥
A generosidade, a habilidade, o saber, a bravura, a modéstia, a fama, a inteligência suprema, a humildade, a prosperidade, a firmeza, o contentamento e o sustento estão todos constantemente fixos no Infalível.
2.41.21
तमिमं लोकसम्पन्नमाचार्यं पितरं गुरुम् ।
अर्घ्यमर्चितमर्चामः सर्वे सङ्क्षन्तुमर्हथ ॥ २.४१.२१ ॥
Honremos todos este mestre, pai e guru, dotado das excelências do mundo, digno da oferenda e honrado; vós todos deveis perdoar.
2.41.22
ऋत्विग्गुरुर्विवाह्यश्च स्नातको नृपतिः प्रियः ।
सर्वमेतद्धृषीकेशस्तस्मादभ्यर्चितोऽच्युतः ॥ २.४१.२२ ॥
O sacerdote oficiante, o mestre, o genro casadouro, o graduado dos estudos, o rei e o amado: todos estes são Hṛṣīkeśa; por isso Acyuta é honrado.
2.41.23
कृष्ण एव हि लोकानामुत्पत्तिरपि चाप्ययः ।
कृष्णस्य हि कृते विश्वमिदं भूतं चराचरम् ॥ २.४१.२३ ॥
Kṛṣṇa, de fato, é a origem e também a dissolução dos mundos; por causa de Kṛṣṇa este universo inteiro de seres móveis e imóveis veio a existir.
2.41.24
एष प्रकृतिरव्यक्ता कर्ता चैव सनातनः ।
परश्च सर्वभूतेभ्यस्तस्मात्पूज्यतमोऽच्युतः ॥ २.४१.२४ ॥
Ele é a natureza primordial não manifestada, o agente eterno e superior a todos os seres; por isso Acyuta é o mais digno de adoração.
2.41.25
द्धिर्मनो महद्वायुस्तेजोऽभः खं मही च या ।
चतुर्विधं च यद्भूतं सर्वं कृष्णे प्रतिष्ठितम् ॥ २.४१.२५ ॥
A inteligência, a mente, o grande princípio, o ar, o fogo, a água, o éter e a terra, e os seres de quatro tipos: tudo está estabelecido em Kṛṣṇa.
2.41.26
आदित्यश्चन्द्रमाश्चैव नक्षत्राणि ग्रहाश्च ये ।
दिशश्च विदिशश्चैव सर्वं कृष्णे प्रतिष्ठितम् ॥ २.४१.२६ ॥
O sol e a lua, as estrelas e os planetas, as direções e as direções intermediárias: tudo está estabelecido em Kṛṣṇa.
2.41.27
एष रुद्रश्च सर्वात्मा ब्रह्मा चैव सनातनः ।
अक्षरं क्षररूपेण मानुषत्वमुपागतः ॥ २.४१.२७ ॥
Ele é Rudra e o Eu de todos, e é também o eterno Brahmā. Sendo imperecível, assumiu a natureza humana numa forma perecível.
2.41.28
अग्निहोत्रमुखा वेदा गायत्री च्छन्दसां मुखम् ।
राजा मुखं मनुष्याणां नदीनां सागरो मुखम् ॥ २.४१.२८ ॥
Os Vedas, cuja face é o sacrifício do fogo; a Gāyatrī é a face dos metros; o rei é a face dos homens; o oceano é a face dos rios.
2.41.29
नक्षत्राणां मुखं चन्द्र आदित्यस्तेजसां मुखम् ।
पर्वतानां मुखं मेरुर्गरुडः पततां मुखम् ॥ २.४१.२९ ॥
A lua é a face das estrelas; o sol é a face das luzes; o Meru é a face das montanhas; Garuḍa é a face das aves.
2.41.30
ऊर्ध्वं तिर्यगधश्चैव यावती जगतो गतिः ।
सदेवकेषु लोकेषु भगवान्केशवो मुखम् ॥ २.४१.३० ॥
Acima, em todas as direções e abaixo, tão longe quanto alcança o curso do mundo, nos mundos junto com os deuses, o Bem-aventurado Keśava é a face.
2.41.31
अयं तु पुरुषो बालः शिशुपालो न बुध्यते ।
सर्वत्र सर्वदा कृष्णं तस्मादेवं प्रभाषते ॥ २.४१.३१ ॥
Mas este homem infantil Śiśupāla não compreende; por isso fala assim de Kṛṣṇa em toda parte e sempre.
2.41.32
यो हि धर्मं विचिनुयादुत्कृष्टं मतिमान्नरः ।
स वै पश्येद्यथा धर्मं न तथा चेदिराडयम् ॥ २.४१.३२ ॥
O homem sábio que discerne corretamente o dharma supremo vê o dharma como ele é; este rei de Cedi não o vê assim.
2.41.33
सवृद्धबालेष्वथवा पार्थिवेषु महात्मसु ।
को नार्हं मन्यते कृष्णं को वाप्येनं न पूजयेत् ॥ २.४१.३३ ॥
Entre os velhos e os jovens, ou entre os reis magnânimos, quem não consideraria Kṛṣṇa digno? Ou quem não o honraria?
2.41.34
अथैनां दुष्कृतां पूजां शिशुपालो व्यवस्यति ।
दुष्कृतायां यथान्यायं तथाऽयं कर्तुमर्हति ॥ २.४१.३४ ॥
Agora Śiśupāla resolve oferecer esta honra equivocada; como é justo com quem age mal, assim deve ele agir.