Mahābhārata · Adhyāya 2.50
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.50.1
शृणु राजंस्ततो विष्णोः प्रादुर्भावं महात्मनः ।
अष्टाविंशे युगे चापि मार्कण्डेयपुरः सरः ॥ २.५०.१ ॥
O König, höre von der Erscheinung des großseeligen Viṣṇu, auch im achtundzwanzigsten Zeitalter, Mārkaṇḍeya voran.
2.50.2
तिथौ नावमिके जज्ञे तथा दशरथादपि ।
कृत्वाऽऽत्मानं महाबाहुश्चतुर्धा विष्णुरव्ययः ॥ २.५०.२ ॥
Am neunten Mondtag wurde er geboren, auch von Daśaratha; der mächtigarmige, unvergängliche Viṣṇu, der sich viermal teilte.
2.50.3
लोके राम इति ख्यातस्तेजसा भास्करोपमः ।
प्रसादनार्थं लोकस्य विष्णुस्तत्र सनातनः ॥ २.५०.३ ॥
In der Welt wurde er als Rāma bekannt, an Glanz der Sonne gleich; dort der ewige Viṣṇu, um die Welt zu erfreuen.
2.50.4
धर्मार्थमेव कौन्तेय जज्ञे तत्र महायशाः ।
तमप्याहुर्मनुष्येन्द्रं सर्वभूतपतेस्तनुम् ॥ २.५०.४ ॥
O Sohn der Kuntī, um des dharma willen wurde er dort geboren, der Hochberühmte; ihn nennt man auch den Herrn der Menschen, den Leib des Herrn aller Wesen.
2.50.5
यज्ञविघ्नकरस्तत्र विश्वामित्रस्य भारत ।
सुबाहुर्निहतस्तेन मारीचस्ताडितो भृशम् ॥ २.५०.५ ॥
O Bhārata, dort wurde Subāhu, der das Opfer Viśvāmitras behinderte, von ihm erschlagen, und Mārīca wurde schwer getroffen.
2.50.6
तस्मै दत्तानि चास्राणि विश्वमित्रेण धीमता ।
वधार्थं सर्वशत्रूणां दुर्वाराणि सुरैरपि ॥ २.५०.६ ॥
Ihm gab der weise Viśvāmitra Waffen zum Erschlagen aller Feinde, Waffen, die selbst den Göttern schwer zu widerstehen sind.
2.50.7
वर्तमाने महायज्ञे जनकस्य महात्मनः ।
भग्नं माहेश्वरं चापं क्रीडता लीलया भृशम् ॥ २.५०.७ ॥
Während das große Opfer des hochherzigen Janaka im Gange war, zerbrach er spielerisch und mit großer Kraft den Bogen Maheśvaras.
2.50.8
ततस्तु सीतां जग्राह भार्यार्थे जानकीं विभुः ।
नगरीं पुनरासाद्य मुमुदे तत्र सीतया ॥ २.५०.८ ॥
Dann nahm der Mächtige Jānakī Sītā zur Gattin; als er wieder in die Stadt kam, freute er sich dort mit Sītā.
2.50.9
कस्यचित्त्वथ कालस्य पित्रा तत्राभिचोदितः ।
कैकेय्याः प्रियमन्विच्छन्वनमभ्यवपद्यत ॥ २.५०.९ ॥
Nach einiger Zeit, dort vom Vater gedrängt und um Kaikeyīs Wohlgefallen bemüht, begab er sich in den Wald.
2.50.10
यः समाः सर्वधर्मज्ञश्चतुर्दश वने वसन ।
लक्ष्मणानुचरो रामः सर्वभूतहिते रतः ॥ २.५०.१० ॥
Rāma, der alle Dharmas kannte, wohnte vierzehn Jahre im Wald, von Lakṣmaṇa begleitet, und freute sich am Wohl aller Wesen.
2.50.11
चतुर्दश वने तीर्त्वा तदा वर्षाणि भारत ।
रूपिणी यस्य पार्श्वस्था सीतेत्यभिहिता जनैः ॥ २.५०.११ ॥
O Bhārata, nach vierzehn Jahren im Wald, sie, die leibhaftig an seiner Seite stand und die die Leute Sītā nannten,
2.50.12
पूर्वोचितत्वात्सा लक्ष्मीर्भर्तारमनुशोचति ।
जनस्थाने वसन्कार्यं त्रिदशानां चकार सः ॥ २.५०.१२ ॥
Aufgrund ihrer früheren Eignung trauert jene Lakṣmī um ihren Gatten. In Janasthāna lebend, vollbrachte er das Werk der Götter.
2.50.13
मारीचं दूषणं हुत्वा खरं त्रिशिरसं तथा ।
चतुर्दश सहस्राणि रक्षसां घोरकर्मणाम् ॥ २.५०.१३ ॥
Nachdem er Mārīca, Dūṣaṇa, Khara und Triśiras erschlagen hatte, dazu vierzehntausend Rākṣasas von schrecklichen Taten.
2.50.14
जघान रामो धर्मात्मा प्रजानां हितकाम्यय ।
विराधं च कबन्धं च राक्षसौ घोरकर्मिणौ ॥ २.५०.१४ ॥
Rāma, der Rechtschaffene, der das Wohl der Menschen wünschte, erschlug die beiden Rākṣasas von schrecklichen Taten, Virādha und Kabandha.
2.50.15
जघान च तदा रामो गन्धर्वौ शाषविक्षतौ ।
स रावणस्य भगिनीनासाच्छेदमकारयत् ॥ २.५०.१५ ॥
Da erschlug Rāma zwei durch einen Fluch verwundete Gandharvas, und er ließ die Nase der Schwester Rāvaṇas abschneiden.
2.50.16
भार्यावियोगं तं प्राप्य मृगयन्व्यचरद्वनम् ।
स तस्मादृश्यमूकं तु गत्वा पम्पामतीत्य च ॥ २.५०.१६ ॥
Nachdem er den Verlust seiner Gattin erlitten hatte, irrte er im Wald umher und suchte sie; dann ging er von dort zum Ṛśyamūka und überquerte den Pampā,
2.50.17
सुग्रीवं मारुतिं दृष्ट्वा चक्रे मैत्रीं तयोः स वै ।
अथ गत्वा स किष्किन्धां सुग्रीवेण तदा सह ॥ २.५०.१७ ॥
Als er Sugrīva und Mārutí (Hanumān) sah, schloss er Freundschaft mit beiden; dann ging er nach Kiṣkindhā und blieb dort mit Sugrīva zusammen.
2.50.18
निहत्य वालिनं युद्धे वानरेद्रं महाबलम् ।
अभ्यपिञ्चत्तदा रामः सुग्रीवं वानरेश्वरम् ॥ २.५०.१८ ॥
Nachdem er Vālin, den mächtigen Herrn der Affen, im Kampf erschlagen hatte, salbte Rāma damals Sugrīva zum Herrn der Affen.
2.50.19
ततः स वीर्यवान्राजंस्त्वरया वै समुत्सुकः ।
विचित्य वायुपुत्रेण लङ्कादेशं निवेदितः ॥ २.५०.१९ ॥
Da wurde jener Tapfere, o König, eilig und begierig, als ihm die vom Sohn des Windes erkundete Gegend Laṅkās gemeldet wurde.
2.50.20
मेतुं वद्ध्वा समुद्रस्य वानरैः स समुत्सुकः ।
सीतायाः पदमन्विच्छन्रामो लङ्कां विवेश वै ॥ २.५०.२० ॥
Nachdem er mit den Affen eine Brücke über den Ozean gebaut hatte, begierig nach Sītās Spur, betrat Rāma wahrlich Laṅkā.
2.50.21
देवोरगगणानां हि यक्षराक्षसपक्षिणाम् ।
तत्रावद्यं राक्षसेन्द्रं रावणं युधि दुर्जयम् ॥ २.५०.२१ ॥
Für die Scharen der Götter, Schlangen, Yakṣas, Rākṣasas und Vögel war dort Rāvaṇa, der Herr der Rākṣasas, tadelnswert und im Kampf unbesiegbar.
2.50.22
युक्तं राक्षसकोटीभिर्भिन्नाञ्जनचयोपमम् ।
दुर्निरीक्ष्यं सुरगणैर्वरदानेन दर्पितम् ॥ २.५०.२२ ॥
Begleitet von zehn Millionen Rākṣasas, gleich einem Haufen zerbrochenen Kohls, für die Scharen der Götter kaum anzusehen, durch seine Gabe stolz gemacht.
2.50.23
जघान सचिवैः सार्धं सान्वयं रावणं रणे ॥ २.५०.२३ ॥
Im Kampf erschlug er Rāvaṇa samt seinen Ministern und seiner Sippe.
2.50.24
त्रैलोक्यकण्टकं वीरं महाकायं महाबलम् ।
रावमं सगणं हत्वा रामो भूतपतिः पुरा ॥ २.५०.२४ ॥
Rāma, der einst der Herr der Wesen war, hat Rāvaṇa erschlagen, den Dorn der drei Welten, den Helden mit dem großen Körper und mächtigen Kraft, samt seinem Gefolge.
2.50.25
लङ्कायां तं महात्मानं राक्षसेन्द्रं विभीषणम् ।
अभिषिच्य ततो राम अमरत्वं ददौ तदा ॥ २.५०.२५ ॥
In Laṅkā, nachdem er jenen großherzigen Herrscher der Rākṣasa, Vibhīṣaṇa, gesalbt hatte, o Rāma, verlieh er ihm damals die Unsterblichkeit.
2.50.26
आरुह्य पुष्पकं रामः सीतामादाय पाण्डव ।
सबलं स्वपुरं गत्वा धर्मराज्यमपालयत् ॥ २.५०.२६ ॥
Nachdem er den Wagen Puṣpaka bestiegen und Sītā mitgenommen hatte, o Pāṇḍava, kehrte Rāma mit seinem Heer in seine eigene Stadt zurück und regierte das Reich in Rechtschaffenheit.
2.50.27
दानवो लवणो नाम मधोः पुत्रो महाबलः ।
शत्रुघ्नेन हतो राजंस्तदा रामस्य शासनात् ॥ २.५०.२७ ॥
Der Dānava namens Lavaṇa, Sohn des Madhu, von großer Kraft, o König, wurde damals auf Befehl Rāmas von Śatrughna erschlagen.
2.50.28
एवं बहूनि कर्माणि कृत्वा लोकहिताय सः ।
राजं चकार विधिवद्रामो धर्मभृतां वरः ॥ २.५०.२८ ॥
Nachdem er so viele Taten zum Wohl der Welt vollbracht hatte, vollzog Rāma, der Beste unter den Hütern des Dharma, das königliche Weihopfer gemäß den Regeln.
2.50.29
शताश्वमेधानाजह्रे ज्योतिरुक्थ्यान्निरर्गलान् ।
नाश्रूयन्ताशुभा वाचो नात्ययः प्राणिनां तदा। ॥ २.५०.२९ ॥
Er vollzog hunderte Pferdeopfer sowie die Jyotiṣṭoma- und Ukthya-Riten ungehindert; damals hörte man keine unheilvollen Worte, und kein Lebewesen starb vorzeitig.
2.50.30
न दस्युजं भयं चासीद्रामे राज्यं प्रशसति ।
ऋषीणां देवतानां च मनुष्याणां तथैव च ॥ २.५०.३० ॥
Im Reich Rāmas, das gepriesen wurde, gab es keine Furcht vor Räubern; ebenso war es für die Weisen, die Götter und die Menschen.
2.50.31
पृथिव्यां धार्मिकाः सर्वे रामे राज्यं प्रशासति ।
नाधर्मिष्ठो नरः कश्चिद्बभूव प्राणिनां क्वचित् ॥ २.५०.३१ ॥
Während Rāma das Reich regierte, waren alle auf Erden rechtschaffen; kein Mensch unter den Lebewesen war jemals ungerecht.
2.50.32
प्राणापानौ समौ ह्यास्तां रामे राज्यं प्रशासति ।
गाधामप्यत्र गायन्ति ये पुराणविदो जनाः ॥ २.५०.३२ ॥
Während Rāma das Reich regierte, waren Prāṇa und Apāna gleich; hierzu singen auch die Kenner der Purāṇas einen Vers.
2.50.33
श्यामो युवा लोहिताक्षो मातङ्गानामिवर्षभः ।
आजानुबाहुः सुमुखः सिंहस्कन्धो महाबलः ॥ २.५०.३३ ॥
Er war dunkelhäutig, jung, rotäugig, wie ein Stier unter den Elefanten; mit bis zu den Knien reichenden Armen, schönem Gesicht, löwenschultrig und sehr mächtig.
2.50.34
दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च ।
राज्यं भोगं च सम्प्राप्य शशास पृथिवीमिमाम् ॥ २.५०.३४ ॥
Nachdem er das Reich und seine Genüsse erlangt hatte, regierte er diese Erde zehntausend Jahre und tausend Jahre.
2.50.35
रामो रामो राम इति प्राजानामभवन्कथाः ।
रामभूतं जगदिदं रामे राज्यं प्रशासति ॥ २.५०.३५ ॥
„Rāma, Rāma, Rāma“ wurde zum Gesprächsthema des Volkes; während Rāma das Reich regierte, wurde diese ganze Welt von Rāma erfüllt.
2.50.36
ऋग्यजुः सामहीनाश्च न तदाऽसन्द्विजायः ।
उषित्वा दण्डके कार्यं त्रिदशानां चकार सः ॥ २.५०.३६ ॥
Damals gab es keine Zweifachgeborenen ohne Ṛg, Yajus und Sāma; nachdem er im Daṇḍaka-Wald gewohnt hatte, vollbrachte er die Aufgabe der Götter.
2.50.37
पूर्वापकारिणं तं तु पौलस्त्यं मनुजर्षभम् ।
देवगन्धर्वनागानामरिं स निजघानह ॥ २.५०.३७ ॥
Jenen Paulastya, der ihm früher Unrecht getan hatte und der Feind der Götter, Gandharvas und Nāgas war, erschlug der Stier unter den Menschen.
2.50.38
सत्ववान्गुणसम्पन्नो दीप्यमानः स्वतेजसा ।
एवमेव महाबाहुरिक्ष्वाकुकुलवर्धनः ॥ २.५०.३८ ॥
Standhaft und mit Tugenden begabt, leuchtend durch seinen eigenen Glanz — ebenso der Starkarmige, Mehrer des Ikṣvāku-Geschlechts.
2.50.39
रावणं सगणं हत्वा दिवमाक्रमताभिभूः ।
ति दाशरथेः ख्यातः प्रादुर्भावो महात्मनः ॥ २.५०.३९ ॥
Nachdem er Rāvaṇa mit seinem Gefolge erschlagen hatte, stieg der Sieger zum Himmel empor — so ist die Erscheinung des großherzigen Sohnes Daśarathas berühmt.
2.50.40
ततः कृष्णो महाबाहुर्भीतानामभयङ्करः ।
अष्टाविंशे युगे राजञ्जज्ञे श्रीवत्सलक्षणः ॥ २.५०.४० ॥
Dann wurde Kṛṣṇa geboren, der Starkarmige, Bringer der Furchtlosigkeit für die Verängstigten, o König, im achtundzwanzigsten Zeitalter, gezeichnet mit dem Śrīvatsa-Mal.
2.50.41
पेशलश्च वदान्यश्चलोके बहुमतो नृषु ।
स्मृतिमान्देशकालज्ञः शङ्खचक्रगदासिभृत् ॥ २.५०.४१ ॥
Liebenswürdig und freigebig, bei den Menschen der Welt hoch geachtet, gedächtnisstark, Kenner von Ort und Zeit, Träger von Muschel, Diskus, Keule und Schwert.
2.50.42
वासुदेव इति ख्यातो लोकानां हितकृत्सदा ।
वृष्णीनां च कुले जातो भूमेः प्रियचिकीर्षया ॥ २.५०.४२ ॥
Als Vāsudeva berühmt, stets Wohltäter der Welten, wurde er in der Familie der Vṛṣṇis geboren, aus dem Wunsch, der Erde Gutes zu tun.
2.50.43
शत्रूणां भयकृद्दाता मधुहेति स विश्रुतः ।
शकटार्जुनरामाणां कीलस्थानान्यसूदयत् ॥ २.५०.४३ ॥
Er, der den Feinden Furcht einflößt und als Töter des Madhu berühmt ist, vernichtete die Stätten von Śakaṭa, den Arjunas und Rāma.
2.50.44
कंसादीन्निजघानाजौ दैत्यान्मानुषविग्रहान् ।
अयं लोकहितार्थाय प्रादुर्भावो महात्मनः ॥ २.५०.४४ ॥
Im Kampf erschlug er Kaṃsa und die anderen Dämonen, die menschliche Gestalt angenommen hatten. Diese Erscheinung des Großherzigen dient dem Wohl der Welt.
2.50.45
कल्की विष्णुयशा नाम भूयश्चोत्पत्स्यते हरिः ।
लेर्युगान्ते सम्प्राप्ते धर्मे शिथिलतां गते ॥ २.५०.४५ ॥
Kalkī, mit Namen Viṣṇuyaśas, wird Hari wieder geboren werden, wenn am Ende des Zeitalters der Dharma erschlafft ist.
2.50.46
पाषण्डिनां गणानां हि वधार्थं भरतर्षभ ।
धर्मस्य च विवृद्ध्यर्थं विप्राणां हितकाम्यया ॥ २.५०.४६ ॥
O Stier der Bharatas, zur Vernichtung der Scharen der Ketzer, zur Mehrung des Dharma und aus Wunsch nach dem Wohl der Brahmanen.
2.50.47
एते चान्ये च बहवो विष्णोर्देवगणैर्युताः ।
प्रादुर्भावाः पुराणेषु गीयन्ते ब्रह्मवादिभिः ॥ २.५०.४७ ॥
Diese und viele andere Erscheinungen Viṣṇus, mit den Scharen der Götter verbunden, werden in den Purāṇas von den Verkündern Brahmans besungen.