மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 2.50
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.50.1
शृणु राजंस्ततो विष्णोः प्रादुर्भावं महात्मनः ।
अष्टाविंशे युगे चापि मार्कण्डेयपुरः सरः ॥ २.५०.१ ॥
அரசனே, கேள். மகாத்மாவான விஷ்ணுவின் அவதாரத்தைப் பற்றி கேள். இருபத்தெட்டாம் யுகத்திலும் மார்க்கண்டேயர் முன்னிருக்க அது நிகழ்ந்தது.
2.50.2
तिथौ नावमिके जज्ञे तथा दशरथादपि ।
कृत्वाऽऽत्मानं महाबाहुश्चतुर्धा विष्णुरव्ययः ॥ २.५०.२ ॥
நவமி திதியில் பிறந்தான். தசரதனிடமிருந்தும் பிறந்தான். மகாபாகுவான அழியாத விஷ்ணு தன்னை நான்காகப் பிரித்துக்கொண்டார்.
2.50.3
लोके राम इति ख्यातस्तेजसा भास्करोपमः ।
प्रसादनार्थं लोकस्य विष्णुस्तत्र सनातनः ॥ २.५०.३ ॥
உலகில் ராமன் என்று புகழ் பெற்றார், ஒளியில் சூரியனுக்கு நிகராக. உலகை மகிழ்விக்க, நித்தியமான விஷ்ணு அங்கே.
2.50.4
धर्मार्थमेव कौन्तेय जज्ञे तत्र महायशाः ।
तमप्याहुर्मनुष्येन्द्रं सर्वभूतपतेस्तनुम् ॥ २.५०.४ ॥
குந்தியின் மகனே, தர்மத்திற்காகவே அங்கே அந்த மகாயசஸ்வி பிறந்தார். அவரையும் மனிதர்களின் இந்திரன், அனைத்துயிர்களின் தலைவனின் உடல் என்று சொல்கிறார்கள்.
2.50.5
यज्ञविघ्नकरस्तत्र विश्वामित्रस्य भारत ।
सुबाहुर्निहतस्तेन मारीचस्ताडितो भृशम् ॥ २.५०.५ ॥
பாரதா, அங்கே விஸ்வாமித்திரரின் யாகத்திற்கு இடையூறு செய்தவர்கள் — சுபாகு அவரால் கொல்லப்பட்டான்; மாரீசன் கடுமையாக அடிபட்டான்.
2.50.6
तस्मै दत्तानि चास्राणि विश्वमित्रेण धीमता ।
वधार्थं सर्वशत्रूणां दुर्वाराणि सुरैरपि ॥ २.५०.६ ॥
அவருக்கு ஞானியான விஸ்வாமித்திரர் அஸ்திரங்களை அளித்தார் — எல்லா எதிரிகளையும் கொல்வதற்காக; தேவர்களாலும் தடுக்க முடியாதவை அவை.
2.50.7
वर्तमाने महायज्ञे जनकस्य महात्मनः ।
भग्नं माहेश्वरं चापं क्रीडता लीलया भृशम् ॥ २.५०.७ ॥
மகாத்மா ஜனகரின் மகாயாகம் நடந்துகொண்டிருந்தபோது, விளையாட்டாகவே அவன் மாகேசுவர வில்லை பெரும் வலிமையுடன் முறித்தான்.
2.50.8
ततस्तु सीतां जग्राह भार्यार्थे जानकीं विभुः ।
नगरीं पुनरासाद्य मुमुदे तत्र सीतया ॥ २.५०.८ ॥
பின்னர் அந்த வல்லவன் மனைவியாக ஜானகி சீதையை ஏற்றான்; நகரை மீண்டும் அடைந்து அங்கே சீதையுடன் மகிழ்ந்தான்.
2.50.9
कस्यचित्त्वथ कालस्य पित्रा तत्राभिचोदितः ।
कैकेय्याः प्रियमन्विच्छन्वनमभ्यवपद्यत ॥ २.५०.९ ॥
சிறிது காலத்திற்குப் பின், தந்தையால் அங்கே தூண்டப்பட்டு, கைகேயியின் விருப்பத்தை நாடி அவன் காட்டுக்குச் சென்றான்.
2.50.10
यः समाः सर्वधर्मज्ञश्चतुर्दश वने वसन ।
लक्ष्मणानुचरो रामः सर्वभूतहिते रतः ॥ २.५०.१० ॥
சர்வதர்மங்களையும் அறிந்த அந்த ராமன், பதினான்கு ஆண்டுகள் காட்டில் வாழ்ந்து, லக்ஷ்மணனைப் பின்தொடர்ந்தவனாய், அனைத்து உயிர்களின் நன்மையில் மகிழ்ந்திருந்தான்.
2.50.11
चतुर्दश वने तीर्त्वा तदा वर्षाणि भारत ।
रूपिणी यस्य पार्श्वस्था सीतेत्यभिहिता जनैः ॥ २.५०.११ ॥
பாரதா, பதினான்கு ஆண்டுகளை காட்டில் கடந்தபின், உருவம் பெற்று அவனருகில் நின்றவளை மக்கள் சீதை என்று அழைத்தனர்.
2.50.12
पूर्वोचितत्वात्सा लक्ष्मीर्भर्तारमनुशोचति ।
जनस्थाने वसन्कार्यं त्रिदशानां चकार सः ॥ २.५०.१२ ॥
முன்னிருந்த தகுதியால் அந்த லக்ஷ்மி தன் கணவனுக்காகத் துயருறுகிறாள். ஜனஸ்தானத்தில் வாழ்ந்தபோது அவன் தேவர்களின் பணியைச் செய்தான்.
2.50.13
मारीचं दूषणं हुत्वा खरं त्रिशिरसं तथा ।
चतुर्दश सहस्राणि रक्षसां घोरकर्मणाम् ॥ २.५०.१३ ॥
மாரீசன், தூஷணன், கரன், திரிசிரஸ் ஆகியோரைக் கொன்று, கொடிய செயல்கள் செய்த பதினான்காயிரம் அரக்கர்களையும் கொன்றான்.
2.50.14
जघान रामो धर्मात्मा प्रजानां हितकाम्यय ।
विराधं च कबन्धं च राक्षसौ घोरकर्मिणौ ॥ २.५०.१४ ॥
அறவோனாகிய ராமன் மக்களின் நலனை விரும்பி, கொடிய செயல்கள் செய்த இரு அரக்கர்களான விராதனையும் கபந்தனையும் கொன்றான்.
2.50.15
जघान च तदा रामो गन्धर्वौ शाषविक्षतौ ।
स रावणस्य भगिनीनासाच्छेदमकारयत् ॥ २.५०.१५ ॥
அப்போது ராமன் சாபத்தால் புண்பட்ட இரு கந்தர்வர்களைக் கொன்றான்; மேலும் அவன் இராவணனின் சகோதரியின் மூக்கை அறுக்கச் செய்தான்.
2.50.16
भार्यावियोगं तं प्राप्य मृगयन्व्यचरद्वनम् ।
स तस्मादृश्यमूकं तु गत्वा पम्पामतीत्य च ॥ २.५०.१६ ॥
மனைவியைப் பிரிந்த அவன் அவளைத் தேடிக் காட்டில் அலைந்தான்; அங்கிருந்து ருசியமூகம் சென்று பம்பையைக் கடந்தான்.
2.50.17
सुग्रीवं मारुतिं दृष्ट्वा चक्रे मैत्रीं तयोः स वै ।
अथ गत्वा स किष्किन्धां सुग्रीवेण तदा सह ॥ २.५०.१७ ॥
சுக்ரீவனையும் மாருதியையும் கண்டு அவன் அவர்களுடன் நட்பு கொண்டான்; பின்னர் அவன் கிஷ்கிந்தைக்குச் சென்று சுக்ரீவனுடன் இருந்தான்.
2.50.18
निहत्य वालिनं युद्धे वानरेद्रं महाबलम् ।
अभ्यपिञ्चत्तदा रामः सुग्रीवं वानरेश्वरम् ॥ २.५०.१८ ॥
போரில் மகாபலம் வாய்ந்த வானரத் தலைவன் வாலியைக் கொன்று, அப்போது ராமன் சுக்ரீவனை வானரங்களின் அரசனாக முடிசூட்டினான்.
2.50.19
ततः स वीर्यवान्राजंस्त्वरया वै समुत्सुकः ।
विचित्य वायुपुत्रेण लङ्कादेशं निवेदितः ॥ २.५०.१९ ॥
அரசனே, வீரியவானான அவன் அப்போது விரைவாகவும் ஆவலுடனும், வாயுபுத்திரனால் தேடப்பட்ட லங்கை நாட்டைப் பற்றிய செய்தி அறிவிக்கப்பட்டு இருந்தான்.
2.50.20
मेतुं वद्ध्वा समुद्रस्य वानरैः स समुत्सुकः ।
सीतायाः पदमन्विच्छन्रामो लङ्कां विवेश वै ॥ २.५०.२० ॥
கடலின் மீது வானரர்களுடன் பாலம் கட்டி, ஆவலுடன் சீதையின் தடத்தைத் தேடிய ராமன் உண்மையாக லங்கையில் நுழைந்தான்.
2.50.21
देवोरगगणानां हि यक्षराक्षसपक्षिणाम् ।
तत्रावद्यं राक्षसेन्द्रं रावणं युधि दुर्जयम् ॥ २.५०.२१ ॥
தேவர், நாகர், யக்ஷர், ராக்ஷஸர், பறவைகள் ஆகியோருக்கும் அங்கே போரில் வெல்ல முடியாத, பழிக்கத்தக்க ராக்ஷஸேந்திரன் ராவணன் இருந்தான்.
2.50.22
युक्तं राक्षसकोटीभिर्भिन्नाञ्जनचयोपमम् ।
दुर्निरीक्ष्यं सुरगणैर्वरदानेन दर्पितम् ॥ २.५०.२२ ॥
கோடி ராக்ஷஸர்களுடன் கூடியவன், உடைந்த மை குவியல் போன்றவன், தேவர் கூட்டங்களுக்கும் காண்பதற்கரியவன், வரத்தினால் செருக்குற்றவன்.
2.50.23
जघान सचिवैः सार्धं सान्वयं रावणं रणे ॥ २.५०.२३ ॥
போரில் அமைச்சர்களுடன், குலத்துடன் ராவணனை (ராமன்) கொன்றான்.
2.50.24
त्रैलोक्यकण्टकं वीरं महाकायं महाबलम् ।
रावमं सगणं हत्वा रामो भूतपतिः पुरा ॥ २.५०.२४ ॥
மூவுலகுக்கும் முள்ளான, வீரனும் பெரிய உடலும் மிக்க பலமும் கொண்ட ராவணனை அவனுடைய கூட்டத்துடன் கொன்ற ராமன், முன்பு பூதபதியாக இருந்தவன்.
2.50.25
लङ्कायां तं महात्मानं राक्षसेन्द्रं विभीषणम् ।
अभिषिच्य ततो राम अमरत्वं ददौ तदा ॥ २.५०.२५ ॥
லங்கையில் அந்த மகாத்மாவும் இராட்சசர்களின் தலைவனுமான விபீஷணனுக்கு முடிசூட்டி, ராமா, அப்போது அவனுக்கு அமரத்துவத்தை அளித்தார்.
2.50.26
आरुह्य पुष्पकं रामः सीतामादाय पाण्डव ।
सबलं स्वपुरं गत्वा धर्मराज्यमपालयत् ॥ २.५०.२६ ॥
புஷ்பக விமானத்தில் ஏறி, சீதையை அழைத்துக்கொண்டு, பாண்டவனே, படையுடன் தன் நகரம் சென்று ராமர் தர்மராஜ்யத்தை ஆட்சி செய்தார்.
2.50.27
दानवो लवणो नाम मधोः पुत्रो महाबलः ।
शत्रुघ्नेन हतो राजंस्तदा रामस्य शासनात् ॥ २.५०.२७ ॥
மதுவின் மகனான லவணன் என்ற மகாபலசாலியான தானவன், ராஜனே, அப்போது ராமரின் கட்டளையால் சத்ருக்னனால் கொல்லப்பட்டான்.
2.50.28
एवं बहूनि कर्माणि कृत्वा लोकहिताय सः ।
राजं चकार विधिवद्रामो धर्मभृतां वरः ॥ २.५०.२८ ॥
இவ்வாறு உலக நன்மைக்காக பல செயல்களைச் செய்த, தர்மம் காப்பவர்களில் சிறந்த ராமர், விதிப்படி ராஜசூய யாகத்தைச் செய்தார்.
2.50.29
शताश्वमेधानाजह्रे ज्योतिरुक्थ्यान्निरर्गलान् ।
नाश्रूयन्ताशुभा वाचो नात्ययः प्राणिनां तदा। ॥ २.५०.२९ ॥
நூறு அசுவமேத யாகங்களையும், ஜ்யோதிஷ்டோம, உக்த்ய யாகங்களையும் தடையின்றிச் செய்தார்; அப்போது உயிரினங்களிடையே அமங்கல வார்த்தைகளோ, அகால மரணமோ கேட்கப்படவில்லை.
2.50.30
न दस्युजं भयं चासीद्रामे राज्यं प्रशसति ।
ऋषीणां देवतानां च मनुष्याणां तथैव च ॥ २.५०.३० ॥
ராமரின் ஆட்சியில், புகழப்படும் அரசில், கொள்ளையர்களால் எந்த பயமும் இருக்கவில்லை; முனிவர்களுக்கும், தேவர்களுக்கும், மனிதர்களுக்கும் அவ்வாறே இருந்தது.
2.50.31
पृथिव्यां धार्मिकाः सर्वे रामे राज्यं प्रशासति ।
नाधर्मिष्ठो नरः कश्चिद्बभूव प्राणिनां क्वचित् ॥ २.५०.३१ ॥
ராமன் ஆட்சி செய்யும்போது பூமியில் அனைவரும் தர்மவான்களாய் இருந்தனர்; உயிர்களுக்குள் எந்த மனிதனும் அதர்மியாக ஒருபோதும் இருக்கவில்லை.
2.50.32
प्राणापानौ समौ ह्यास्तां रामे राज्यं प्रशासति ।
गाधामप्यत्र गायन्ति ये पुराणविदो जनाः ॥ २.५०.३२ ॥
ராமன் ஆட்சியில் பிராணனும் அபானனும் சமமாக இருந்தன; இதைக் குறித்து புராணங்களை அறிந்தவர்கள் ஒரு பாடலையும் பாடுகின்றனர்.
2.50.33
श्यामो युवा लोहिताक्षो मातङ्गानामिवर्षभः ।
आजानुबाहुः सुमुखः सिंहस्कन्धो महाबलः ॥ २.५०.३३ ॥
அவர் கருநிறமும் இளமையும் சிவந்த கண்களும் உடையவர்; யானைகளுக்குள் காளைபோல், முழங்கால் வரை நீண்ட கரங்களும் அழகிய முகமும் சிங்கத்தோள்களும் மகா பலமும் கொண்டவர்.
2.50.34
दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च ।
राज्यं भोगं च सम्प्राप्य शशास पृथिवीमिमाम् ॥ २.५०.३४ ॥
அரசையும் சுகபோகங்களையும் அடைந்து, அவர் பத்தாயிரம் வருடங்களும் ஆயிரம் வருடங்களும் இந்தப் பூமியை ஆண்டார்.
2.50.35
रामो रामो राम इति प्राजानामभवन्कथाः ।
रामभूतं जगदिदं रामे राज्यं प्रशासति ॥ २.५०.३५ ॥
"ராமா, ராமா, ராமா" என்பதே மக்களின் பேச்சாயிற்று; ராமன் ஆட்சி செய்யும்போது இந்த உலகம் முழுவதும் ராமமயமாயிற்று.
2.50.36
ऋग्यजुः सामहीनाश्च न तदाऽसन्द्विजायः ।
उषित्वा दण्डके कार्यं त्रिदशानां चकार सः ॥ २.५०.३६ ॥
அந்தக் காலத்தில் ரிக், யஜுஸ், சாமம் அற்ற இருபிறப்பாளர்கள் இல்லை; அவர் தண்டக வனத்தில் வசித்து தேவர்களின் பணியைச் செய்தார்.
2.50.37
पूर्वापकारिणं तं तु पौलस्त्यं मनुजर्षभम् ।
देवगन्धर्वनागानामरिं स निजघानह ॥ २.५०.३७ ॥
முன்பு தனக்குத் தீங்கிழைத்த அந்தப் பௌலஸ்த்தியனை — தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், நாகர்களின் எதிரியை — அந்த மனிதர்களில் சிறந்தவர் கொன்றார்.
2.50.38
सत्ववान्गुणसम्पन्नो दीप्यमानः स्वतेजसा ।
एवमेव महाबाहुरिक्ष्वाकुकुलवर्धनः ॥ २.५०.३८ ॥
நற்குணம் நிறைந்த, தன் ஒளியால் பிரகாசிக்கும், அதேபோல் மகாபாகுவான, இக்ஷ்வாகு குலத்தை வளர்த்தவர் (ராமர்).
2.50.39
रावणं सगणं हत्वा दिवमाक्रमताभिभूः ।
ति दाशरथेः ख्यातः प्रादुर्भावो महात्मनः ॥ २.५०.३९ ॥
ரావணனையும் அவனது கூட்டத்தையும் கொன்று, வெற்றியாளர் வானுலகை அடைந்தார். இவ்வாறு தசரதனின் மகனான மகாத்மாவின் அவதாரம் புகழ் பெற்றது.
2.50.40
ततः कृष्णो महाबाहुर्भीतानामभयङ्करः ।
अष्टाविंशे युगे राजञ्जज्ञे श्रीवत्सलक्षणः ॥ २.५०.४० ॥
பின்னர், அஞ்சியவர்களுக்கு அபயம் அளிக்கும் மகாபாகுவான கிருஷ்ணர், அரசே, இருபத்தெட்டாம் யுகத்தில், ஸ்ரீவத்ஸ அடையாளத்துடன் பிறந்தார்.
2.50.41
पेशलश्च वदान्यश्चलोके बहुमतो नृषु ।
स्मृतिमान्देशकालज्ञः शङ्खचक्रगदासिभृत् ॥ २.५०.४१ ॥
இனியவரும், வள்ளலும், உலகில் மனிதர்களிடையே மிகவும் மதிக்கப்படுபவரும், நினைவாற்றல் உள்ளவரும், தேச-காலம் அறிந்தவரும், சங்கு, சக்கரம், கதை, வாள் ஏந்தியவரும் ஆவார்.
2.50.42
वासुदेव इति ख्यातो लोकानां हितकृत्सदा ।
वृष्णीनां च कुले जातो भूमेः प्रियचिकीर्षया ॥ २.५०.४२ ॥
வாசுதேவர் என்று புகழ் பெற்றவர், எப்போதும் உலகங்களின் நன்மை செய்பவர், பூமிக்கு நன்மை செய்ய விரும்பி வ்ருஷ்ணி குலத்தில் பிறந்தார்.
2.50.43
शत्रूणां भयकृद्दाता मधुहेति स विश्रुतः ।
शकटार्जुनरामाणां कीलस्थानान्यसूदयत् ॥ २.५०.४३ ॥
அவர் எதிரிகளுக்கு அச்சத்தை அளிப்பவர்; மதுவைக் கொன்றவர் என்று புகழ் பெற்றவர். சகடன், அர்ஜுனர்கள் மற்றும் ராமரின் கீல-நிலைகளை அவர் அழித்தார்.
2.50.44
कंसादीन्निजघानाजौ दैत्यान्मानुषविग्रहान् ।
अयं लोकहितार्थाय प्रादुर्भावो महात्मनः ॥ २.५०.४४ ॥
போரில் அவர் கம்சன் முதலிய மனித உடல் கொண்ட அசுரர்களைக் கொன்றார். இது மகாத்மாவின் தோற்றம், உலக நன்மைக்காக.
2.50.45
कल्की विष्णुयशा नाम भूयश्चोत्पत्स्यते हरिः ।
लेर्युगान्ते सम्प्राप्ते धर्मे शिथिलतां गते ॥ २.५०.४५ ॥
கல்கி, விஷ்ணுயசஸ் என்ற பெயரில், ஹரி மீண்டும் பிறப்பார்; யுகத்தின் முடிவில், தர்மம் தளர்ச்சியடைந்த காலத்தில்.
2.50.46
पाषण्डिनां गणानां हि वधार्थं भरतर्षभ ।
धर्मस्य च विवृद्ध्यर्थं विप्राणां हितकाम्यया ॥ २.५०.४६ ॥
பாரதர்களில் சிறந்தவனே, பாஷண்டிகளின் கூட்டங்களை அழிக்கவும், தர்மம் வளரவும், பிராமணர்களின் நன்மையை விரும்பியும்.
2.50.47
एते चान्ये च बहवो विष्णोर्देवगणैर्युताः ।
प्रादुर्भावाः पुराणेषु गीयन्ते ब्रह्मवादिभिः ॥ २.५०.४७ ॥
இவையும் வேறு பல விஷ்ணுவின் தோற்றங்களும், தேவகணங்களுடன் கூடியவை; புராணங்களில் பிரம்மவாதிகளால் பாடப்படுகின்றன.