Mahābhārata · Adhyāya 2.50
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.50.1
शृणु राजंस्ततो विष्णोः प्रादुर्भावं महात्मनः ।
अष्टाविंशे युगे चापि मार्कण्डेयपुरः सरः ॥ २.५०.१ ॥
Ó rei, ouve a manifestação do grande Viṣṇu, também na vigésima oitava era, com Mārkaṇḍeya à frente.
2.50.2
तिथौ नावमिके जज्ञे तथा दशरथादपि ।
कृत्वाऽऽत्मानं महाबाहुश्चतुर्धा विष्णुरव्ययः ॥ २.५०.२ ॥
No nono dia lunar nasceu, também de Daśaratha; o de braços poderosos, o imperecível Viṣṇu, tendo-se dividido em quatro.
2.50.3
लोके राम इति ख्यातस्तेजसा भास्करोपमः ।
प्रसादनार्थं लोकस्य विष्णुस्तत्र सनातनः ॥ २.५०.३ ॥
No mundo tornou-se conhecido como Rāma, semelhante ao sol em esplendor; ali o eterno Viṣṇu, para o favor do mundo.
2.50.4
धर्मार्थमेव कौन्तेय जज्ञे तत्र महायशाः ।
तमप्याहुर्मनुष्येन्द्रं सर्वभूतपतेस्तनुम् ॥ २.५०.४ ॥
Ó filho de Kuntī, por causa do dharma nasceu ali aquele de grande fama; a ele chamam também senhor dos homens, corpo do senhor de todos os seres.
2.50.5
यज्ञविघ्नकरस्तत्र विश्वामित्रस्य भारत ।
सुबाहुर्निहतस्तेन मारीचस्ताडितो भृशम् ॥ २.५०.५ ॥
Ó Bhārata, ali o obstrutor do sacrifício de Viśvāmitra, Subāhu, foi morto por ele, e Mārīca foi duramente atingido.
2.50.6
तस्मै दत्तानि चास्राणि विश्वमित्रेण धीमता ।
वधार्थं सर्वशत्रूणां दुर्वाराणि सुरैरपि ॥ २.५०.६ ॥
E a ele o sábio Viśvāmitra deu armas para matar todos os inimigos, armas difíceis de resistir até para os deuses.
2.50.7
वर्तमाने महायज्ञे जनकस्य महात्मनः ।
भग्नं माहेश्वरं चापं क्रीडता लीलया भृशम् ॥ २.५०.७ ॥
Enquanto decorria o grande sacrifício do magnânimo Janaka, ele quebrou com grande força, como em brincadeira, o arco de Maheśvara.
2.50.8
ततस्तु सीतां जग्राह भार्यार्थे जानकीं विभुः ।
नगरीं पुनरासाद्य मुमुदे तत्र सीतया ॥ २.५०.८ ॥
Então o poderoso tomou Jānakī Sītā como esposa e, ao chegar de novo à cidade, alegrou-se ali com Sītā.
2.50.9
कस्यचित्त्वथ कालस्य पित्रा तत्राभिचोदितः ।
कैकेय्याः प्रियमन्विच्छन्वनमभ्यवपद्यत ॥ २.५०.९ ॥
Passado algum tempo, instado ali por seu pai, buscando agradar Kaikeyī, dirigiu-se à floresta.
2.50.10
यः समाः सर्वधर्मज्ञश्चतुर्दश वने वसन ।
लक्ष्मणानुचरो रामः सर्वभूतहिते रतः ॥ २.५०.१० ॥
Rāma, conhecedor de todo dharma, habitou a floresta por catorze anos, seguido por Lakṣmaṇa, deleitando-se no bem de todos os seres.
2.50.11
चतुर्दश वने तीर्त्वा तदा वर्षाणि भारत ।
रूपिणी यस्य पार्श्वस्था सीतेत्यभिहिता जनैः ॥ २.५०.११ ॥
Ó Bhārata, depois de passar catorze anos na floresta, aquela que estava ao seu lado em forma corporal e a quem o povo chamava Sītā,
2.50.12
पूर्वोचितत्वात्सा लक्ष्मीर्भर्तारमनुशोचति ।
जनस्थाने वसन्कार्यं त्रिदशानां चकार सः ॥ २.५०.१२ ॥
Por sua antiga adequação, aquela Lakṣmī lamenta seu esposo. Morando em Janasthāna, ele cumpriu a tarefa dos deuses.
2.50.13
मारीचं दूषणं हुत्वा खरं त्रिशिरसं तथा ।
चतुर्दश सहस्राणि रक्षसां घोरकर्मणाम् ॥ २.५०.१३ ॥
Tendo matado Mārīca, Dūṣaṇa, Khara e Triśiras, e catorze mil rākṣasas de ações terríveis.
2.50.14
जघान रामो धर्मात्मा प्रजानां हितकाम्यय ।
विराधं च कबन्धं च राक्षसौ घोरकर्मिणौ ॥ २.५०.१४ ॥
Rāma, de alma justa, desejando o bem do povo, matou os dois rākṣasas de ações terríveis, Virādha e Kabandha.
2.50.15
जघान च तदा रामो गन्धर्वौ शाषविक्षतौ ।
स रावणस्य भगिनीनासाच्छेदमकारयत् ॥ २.५०.१५ ॥
Então Rāma matou dois gandharvas feridos por uma maldição, e fez cortar o nariz da irmã de Rāvaṇa.
2.50.16
भार्यावियोगं तं प्राप्य मृगयन्व्यचरद्वनम् ।
स तस्मादृश्यमूकं तु गत्वा पम्पामतीत्य च ॥ २.५०.१६ ॥
Tendo sofrido a perda de sua esposa, vagou pela floresta procurando-a; então, dali, foi ao Ṛśyamūka e, tendo atravessado o Pampā,
2.50.17
सुग्रीवं मारुतिं दृष्ट्वा चक्रे मैत्रीं तयोः स वै ।
अथ गत्वा स किष्किन्धां सुग्रीवेण तदा सह ॥ २.५०.१७ ॥
Ao ver Sugrīva e Mārutí (Hanumān), fez amizade com ambos; então, tendo ido a Kiṣkindhā, permaneceu ali junto com Sugrīva.
2.50.18
निहत्य वालिनं युद्धे वानरेद्रं महाबलम् ।
अभ्यपिञ्चत्तदा रामः सुग्रीवं वानरेश्वरम् ॥ २.५०.१८ ॥
Tendo matado em batalha Vālin, o poderoso senhor dos macacos, então Rāma ungiu Sugrīva como senhor dos macacos.
2.50.19
ततः स वीर्यवान्राजंस्त्वरया वै समुत्सुकः ।
विचित्य वायुपुत्रेण लङ्कादेशं निवेदितः ॥ २.५०.१९ ॥
Então aquele valente, ó rei, apressado e ansioso, tendo recebido o relato da região de Laṅkā explorada pelo filho do Vento, ficou impaciente.
2.50.20
मेतुं वद्ध्वा समुद्रस्य वानरैः स समुत्सुकः ।
सीतायाः पदमन्विच्छन्रामो लङ्कां विवेश वै ॥ २.५०.२० ॥
Tendo construído uma ponte sobre o oceano com os macacos, ansioso, buscando o rastro de Sītā, Rāma de fato entrou em Laṅkā.
2.50.21
देवोरगगणानां हि यक्षराक्षसपक्षिणाम् ।
तत्रावद्यं राक्षसेन्द्रं रावणं युधि दुर्जयम् ॥ २.५०.२१ ॥
Para as hostes de deuses, serpentes, yakṣas, rākṣasas e aves, havia ali Rāvaṇa, senhor dos rākṣasas, censurável, invencível em batalha.
2.50.22
युक्तं राक्षसकोटीभिर्भिन्नाञ्जनचयोपमम् ।
दुर्निरीक्ष्यं सुरगणैर्वरदानेन दर्पितम् ॥ २.५०.२२ ॥
Acompanhado de dezenas de milhões de rākṣasas, semelhante a um monte de antimônio quebrado, difícil de ser olhado pelas hostes dos deuses, orgulhoso pelo seu dom.
2.50.23
जघान सचिवैः सार्धं सान्वयं रावणं रणे ॥ २.५०.२३ ॥
Na batalha, junto com seus ministros e com sua linhagem, matou Rāvaṇa.
2.50.24
त्रैलोक्यकण्टकं वीरं महाकायं महाबलम् ।
रावमं सगणं हत्वा रामो भूतपतिः पुरा ॥ २.५०.२४ ॥
Rāma, que outrora foi o senhor dos seres, tendo matado Rāvaṇa, espinho dos três mundos, herói de grande corpo e poderoso, junto com seu séquito.
2.50.25
लङ्कायां तं महात्मानं राक्षसेन्द्रं विभीषणम् ।
अभिषिच्य ततो राम अमरत्वं ददौ तदा ॥ २.५०.२५ ॥
Em Laṅkā, tendo ungido aquele magnânimo senhor dos rākṣasas, Vibhīṣaṇa, ó Rāma, então lhe concedeu a imortalidade.
2.50.26
आरुह्य पुष्पकं रामः सीतामादाय पाण्डव ।
सबलं स्वपुरं गत्वा धर्मराज्यमपालयत् ॥ २.५०.२६ ॥
Subindo na carruagem Puṣpaka e levando Sītā consigo, ó Pāṇḍava, Rāma foi com seu exército à sua própria cidade e governou o reino com justiça.
2.50.27
दानवो लवणो नाम मधोः पुत्रो महाबलः ।
शत्रुघ्नेन हतो राजंस्तदा रामस्य शासनात् ॥ २.५०.२७ ॥
O dānava chamado Lavaṇa, filho de Madhu, de grande força, ó rei, foi então morto por Śatrughna por ordem de Rāma.
2.50.28
एवं बहूनि कर्माणि कृत्वा लोकहिताय सः ।
राजं चकार विधिवद्रामो धर्मभृतां वरः ॥ २.५०.२८ ॥
Assim, tendo realizado muitos atos para o bem do mundo, Rāma, o melhor dos guardiões do dharma, celebrou devidamente o sacrifício de consagração real.
2.50.29
शताश्वमेधानाजह्रे ज्योतिरुक्थ्यान्निरर्गलान् ।
नाश्रूयन्ताशुभा वाचो नात्ययः प्राणिनां तदा। ॥ २.५०.२९ ॥
Celebrou centenas de sacrifícios do cavalo e os ritos Jyotiṣṭoma e Ukthya sem obstáculos; então não se ouviram palavras de mau agouro, e nenhum ser vivo sofreu morte prematura.
2.50.30
न दस्युजं भयं चासीद्रामे राज्यं प्रशसति ।
ऋषीणां देवतानां च मनुष्याणां तथैव च ॥ २.५०.३० ॥
No reino de Rāma, que era louvado, não havia temor de ladrões; o mesmo valia para os sábios, os deuses e os homens.
2.50.31
पृथिव्यां धार्मिकाः सर्वे रामे राज्यं प्रशासति ।
नाधर्मिष्ठो नरः कश्चिद्बभूव प्राणिनां क्वचित् ॥ २.५०.३१ ॥
Enquanto Rāma governava o reino, todos na terra eram justos; nenhum homem entre os seres vivos jamais foi injusto.
2.50.32
प्राणापानौ समौ ह्यास्तां रामे राज्यं प्रशासति ।
गाधामप्यत्र गायन्ति ये पुराणविदो जनाः ॥ २.५०.३२ ॥
Enquanto Rāma governava o reino, o prāṇa e o apāna eram iguais; sobre isso, os conhecedores dos Purāṇas também cantam uma gāthā.
2.50.33
श्यामो युवा लोहिताक्षो मातङ्गानामिवर्षभः ।
आजानुबाहुः सुमुखः सिंहस्कन्धो महाबलः ॥ २.५०.३३ ॥
Era de pele escura, jovem, de olhos vermelhos, como um touro entre elefantes; de braços longos até os joelhos, belo rosto, ombros de leão e muito poderoso.
2.50.34
दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च ।
राज्यं भोगं च सम्प्राप्य शशास पृथिवीमिमाम् ॥ २.५०.३४ ॥
Tendo obtido o reino e seus prazeres, governou esta terra por dez mil anos e mil anos.
2.50.35
रामो रामो राम इति प्राजानामभवन्कथाः ।
रामभूतं जगदिदं रामे राज्यं प्रशासति ॥ २.५०.३५ ॥
"Rāma, Rāma, Rāma" tornou-se o assunto do povo; enquanto Rāma governava o reino, este mundo inteiro se encheu de Rāma.
2.50.36
ऋग्यजुः सामहीनाश्च न तदाऽसन्द्विजायः ।
उषित्वा दण्डके कार्यं त्रिदशानां चकार सः ॥ २.५०.३६ ॥
Naquele tempo não havia nascidos duas vezes sem Ṛg, Yajus e Sāma; tendo habitado a floresta de Daṇḍaka, ele cumpriu a tarefa dos deuses.
2.50.37
पूर्वापकारिणं तं तु पौलस्त्यं मनुजर्षभम् ।
देवगन्धर्वनागानामरिं स निजघानह ॥ २.५०.३७ ॥
Aquele Paulastya, que lhe fizera mal antes e era inimigo dos deuses, gandharvas e nāgas, foi morto pelo touro entre os homens.
2.50.38
सत्ववान्गुणसम्पन्नो दीप्यमानः स्वतेजसा ।
एवमेव महाबाहुरिक्ष्वाकुकुलवर्धनः ॥ २.५०.३८ ॥
Firme e dotado de virtudes, resplandecente com seu próprio esplendor; igualmente, o de braços poderosos, aumentador da linhagem de Ikṣvāku.
2.50.39
रावणं सगणं हत्वा दिवमाक्रमताभिभूः ।
ति दाशरथेः ख्यातः प्रादुर्भावो महात्मनः ॥ २.५०.३९ ॥
Tendo matado Rāvaṇa com seu séquito, o vencedor ascendeu ao céu; assim é famosa a manifestação do magnânimo filho de Daśaratha.
2.50.40
ततः कृष्णो महाबाहुर्भीतानामभयङ्करः ।
अष्टाविंशे युगे राजञ्जज्ञे श्रीवत्सलक्षणः ॥ २.५०.४० ॥
Então nasceu Kṛṣṇa, o de braços poderosos, que dá destemor aos temerosos, ó rei, na vigésima oitava era, marcado com o sinal Śrīvatsa.
2.50.41
पेशलश्च वदान्यश्चलोके बहुमतो नृषु ।
स्मृतिमान्देशकालज्ञः शङ्खचक्रगदासिभृत् ॥ २.५०.४१ ॥
Amável e generoso, muito estimado entre os homens do mundo, de boa memória, conhecedor do lugar e do tempo, portador da concha, do disco, da maça e da espada.
2.50.42
वासुदेव इति ख्यातो लोकानां हितकृत्सदा ।
वृष्णीनां च कुले जातो भूमेः प्रियचिकीर्षया ॥ २.५०.४२ ॥
Renomado como Vāsudeva, sempre benfeitor dos mundos, nasceu na família dos Vṛṣṇis, desejando fazer o que agrada à terra.
2.50.43
शत्रूणां भयकृद्दाता मधुहेति स विश्रुतः ।
शकटार्जुनरामाणां कीलस्थानान्यसूदयत् ॥ २.५०.४३ ॥
Aquele que inspira temor aos inimigos e é renomado como o matador de Madhu destruiu os postos de Śakaṭa, dos Arjunas e de Rāma.
2.50.44
कंसादीन्निजघानाजौ दैत्यान्मानुषविग्रहान् ।
अयं लोकहितार्थाय प्रादुर्भावो महात्मनः ॥ २.५०.४४ ॥
Na batalha, matou Kaṃsa e os outros demônios que haviam tomado forma humana. Esta manifestação do magnânimo é para o bem do mundo.
2.50.45
कल्की विष्णुयशा नाम भूयश्चोत्पत्स्यते हरिः ।
लेर्युगान्ते सम्प्राप्ते धर्मे शिथिलतां गते ॥ २.५०.४५ ॥
Kalkī, chamado Viṣṇuyaśas, Hari nascerá novamente quando, no fim da era, o dharma tiver enfraquecido.
2.50.46
पाषण्डिनां गणानां हि वधार्थं भरतर्षभ ।
धर्मस्य च विवृद्ध्यर्थं विप्राणां हितकाम्यया ॥ २.५०.४६ ॥
Ó touro dos Bharatas, para a destruição dos bandos de hereges, para o crescimento do dharma e por desejo do bem-estar dos brâmanes.
2.50.47
एते चान्ये च बहवो विष्णोर्देवगणैर्युताः ।
प्रादुर्भावाः पुराणेषु गीयन्ते ब्रह्मवादिभिः ॥ २.५०.४७ ॥
Estas e muitas outras manifestações de Viṣṇu, unidas às hostes dos deuses, são cantadas nos Purāṇas pelos proclamadores de Brahman.