Mahābhārata · Adhyāya 2.55
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.55.1
शूरसेनपुरं त्यक्त्वा ततो यादवनन्दनः ।
द्वारकां भगवान्कृष्णः प्रत्यपद्यत भारत ॥ २.५५.१ ॥
O Bhārata, nachdem er die Stadt Śūrasena verlassen hatte, kehrte der Wonnevolle der Yādavas, der erhabene Kṛṣṇa, nach Dvārakā zurück.
2.55.2
ततो महात्मा यानानि रत्नानि विविधानि च ।
यथार्हं पुण्डरीकाक्षो नैर्ऋतात्प्रत्यपद्यत ॥ २.५५.२ ॥
Dann erhielt der großmütige Lotusäugige, wie es sich gebührte, verschiedene Fahrzeuge und Juwelen vom Nairṛta.
2.55.3
तत्र विघ्नं चरन्ति स्म दैतेयाः सहदानवैः ।
ताञ्जघान महाबाहुर्वरमत्तान्महासुरान् ॥ २.५५.३ ॥
Dort stifteten die Daityas zusammen mit den Dānavas Hindernisse; der Starkarmige erschlug jene großen Asuras, berauscht von ihren Gnaden.
2.55.4
स विघ्नमकरोत्तत्र नरको नाम नैर्ऋतः ।
अदितिं धर्षयामास कुण्डलार्थं युधिष्ठिर ॥ २.५५.४ ॥
Er verursachte dort ein Hindernis – Naraka mit Namen, ein Nairṛta, der, o Yudhiṣṭhira, Aditi um der Ohrringe willen schändete.
2.55.5
न चासुरगणैः सर्वैः सहितैः कर्म तत्पुरा ।
कृतपूर्वं महाघोरं यदकार्षीन्महासुरः ॥ २.५५.५ ॥
Früher hatten nicht einmal alle Scharen der Asuras zusammen jene überaus schreckliche Tat vollbracht, die der große Asura vollbrachte.
2.55.6
यं मही सुषुवे देवी यस्य प्राग्ज्योतिषं पुरम् ।
विषयान्तपालाश्चत्वारो यस्यासन्युद्धदुर्मदाः ॥ २.५५.६ ॥
Den die Göttin Erde gebar, dessen Stadt Prāgjyotiṣa ist und dessen vier Grenzwächter der Reiche im Kampf überheblich waren.
2.55.7
आदेवयानमावृत्य पन्थानं पर्यवस्थिताः ।
त्रासनाः सुरसङ्घानां विरूपै राक्षसैः सह ॥ २.५५.७ ॥
Den Pfad der Götter umringend standen sie da und versetzten die Scharen der Götter in Schrecken, zusammen mit den missgestalteten Rākṣasas.
2.55.8
हयग्रीवो निकुम्भश्च घोरः पञ्चजनस्तदा ।
मुरः पुत्रसहस्रैश्च वरमत्तो महासुरः ॥ २.५५.८ ॥
Hayagrīva und Nikumbha, der schreckliche Pañcajana, und dann Mura mit seinen tausend Söhnen, der große Asura, berauscht von Gnaden.
2.55.9
तद्वधार्थं महाबाहुरेष चक्रगदासिभृत् ।
जातो वृष्णिषु देवक्यां वासुदेवो जनार्दनः ॥ २.५५.९ ॥
Um sie zu vernichten, wurde dieser Starkarmige, der Diskus, Keule und Schwert trägt, unter den Vṛṣṇis von Devakī als Vāsudeva Janārdana geboren.
2.55.10
तस्यास्य पुरुषेन्द्रस्यलोकप्रथिततेजसः ।
निवासो द्वारकायां तु विदितो वः प्रधानतः ॥ २.५५.१० ॥
Die Wohnstatt jenes Herrn der Menschen, dessen Glanz in den Welten berühmt ist, ist in Dvārakā, wie euch vor allem bekannt ist.
2.55.11
अतीव हि पुरी रम्या द्वारका वासवक्षयात् ।
अतिवैराजमप्यद्धा प्रत्यक्षस्ते युधिष्ठिर ॥ २.५५.११ ॥
Die Stadt Dvārakā ist wahrlich überaus lieblich, gleichsam aus dem Untergang Indras' Reich hervorgegangen; sie übertrifft sogar Vairāja, und sie ist dir, o Yudhiṣṭhira, wahrhaft sichtbar.
2.55.12
तस्मिन्देवपुरप्रख्ये सा सभा वृष्ण्युपाश्रया ।
सुधर्मेति च विख्याता योजनायतविस्तृता ॥ २.५५.१२ ॥
In jener Stadt, gleich der der Götter, steht die Versammlungshalle, wo die Vṛṣṇis verweilen, berühmt als Sudharmā, ein Yojana lang und breit.
2.55.13
तत्र वृष्ण्यन्दकाः सर्वे रामकृष्णपुरोगमाः ।
लोकयात्रामिमां कृत्स्नां परिरक्षन्त आसते ॥ २.५५.१३ ॥
Dort wohnten alle Vṛṣṇi und Andhaka, angeführt von Rāma und Kṛṣṇa, und schützten diesen ganzen Lauf der Welt.
2.55.14
तत्रासीनेषु सर्वेषु कदाचिद्भरतर्षभ ।
दिव्यगन्धा ववुर्वाताः कुसुमानां च वृष्टयः ॥ २.५५.१४ ॥
Als sie alle dort saßen, da wehten einmal, Stier der Bharatas, Winde von göttlichem Duft, und Blüten regneten herab.
2.55.15
ततः सूर्यसहस्राभस्तेजोराशिर्महाद्भुतः ।
मध्ये तु तेजसस्तस्य पाण्डरं गजमास्थितः। ॥ २.५५.१५ ॥
Dann erschien eine Masse von Glanz, strahlend wie tausend Sonnen und überaus wunderbar; und mitten in jenem Glanz saß einer auf einem weißen Elefanten.
2.55.16
वृतो देवगणैः सर्वैर्वासवः प्रत्यदृश्यत ।
रामकृष्णौ च राजा च वृष्ण्यन्धकगणैः सह। ॥ २.५५.१६ ॥
Vāsava (Indra), umgeben von allen Scharen der Götter, erschien; und Rāma, Kṛṣṇa und der König wurden zusammen mit den Scharen der Vṛṣṇi und Andhaka gesehen.
2.55.17
उत्पत्य सहसा देवे नमस्कारमकुर्वत ।
सोऽवतीर्य गजात्तूर्णं परिष्वज्य जनार्दनम्। ॥ २.५५.१७ ॥
Plötzlich erhoben sie sich und erwiesen dem Gott Ehrerbietung; und er stieg rasch vom Elefanten herab und umarmte Janārdana (Kṛṣṇa).
2.55.18
सस्वजे बलदेवं च राजानं च तमाहुकम् ।
वासुदेवोद्धवौ चैव विकद्रुं च महामतिम्। ॥ २.५५.१८ ॥
Er umarmte auch Balarāma und König Āhuka; und Vāsudeva, Uddhava und den hochsinnigen Vikadru umarmte er ebenfalls.
2.55.19
प्रद्युम्नसाम्बनिशठाननिरुद्धं च सात्यकिम् ।
गदं सारणमक्रूरं भानुझल्लिविडूरथान्। ॥ २.५५.१९ ॥
Pradyumna, Sāmba, Niśaṭha, Aniruddha und Sātyaki, Gada, Sāraṇa, Akrūra, Bhānu, Jhallī und Vidūratha.
2.55.20
तथैव कृतवर्णाणां चारुदेष्णं महाबलम् ।
देवकल्पान्महाराज तान्दाशार्हपुरोगमान्। ॥ २.५५.२० ॥
Ebenso Kṛtavarman, den mächtigen Cārudeṣṇa und, o großer König, jene führenden Dāśārhas, den Göttern gleich.
2.55.21
पिरिष्वज्य च दृष्ट्वा च भगवान्भूतभावनः ।
वृष्ण्यन्धकमहामात्रान्परिष्वज्याथ वासवः। ॥ २.५५.२१ ॥
Den Blick auf sie gerichtet und sie umarmend, umarmte der erhabene Bhūtabhāvana die großen Minister der Vṛṣṇi und Andhaka; dann Vāsava.
2.55.22
प्रगृह्य पूजां तैर्दत्तां भगवान्पाकशासनः ।
सोऽदितेर्वचनात्तात कुण्डलार्थे जनार्दनम्। ॥ २.५५.२२ ॥
Die ihm dargebrachte Verehrung annehmend, sprach der erhabene Pākaśāsana, auf Aditis Wort, o Lieber, zu Janārdana wegen der Ohrringe.
2.55.23
उवाच परमप्रीतो जहि भौमं नरेश्व ।
निहत्य नरकं भौममाहरिष्यामि कुण्डले। ॥ २.५५.२३ ॥
Hocherfreut sprach er: „O Herr der Menschen, erschlage Bhauma; nachdem ich Naraka, den Sohn der Erde, erschlagen habe, werde ich die Ohrringe zurückbringen."
2.55.24
एवमुक्त्वाऽथ गोविन्दो राममेवाभ्यभाषत ।
प्रद्युम्नमनिरुद्धं च साम्बं चाप्रतिमं बले। ॥ २.५५.२४ ॥
So gesprochen, wandte sich Govinda an Rāma selbst, sowie an Pradyumna, Aniruddha und Sāmba, den an Stärke Unvergleichlichen.
2.55.25
एतांश्चोच्त्का तथा तत्र वासुदेवो महायशाः ।
अथारुह्य सुपर्णं वै शङ्खचक्रगदासिभृत्। ॥ २.५५.२५ ॥
Nachdem er so zu ihnen gesprochen hatte, bestieg der ruhmreiche Vāsudeva Suparṇa (Garuḍa), Muschelhorn, Diskus, Keule und Schwert tragend.
2.55.26
ययौ तदा हृषीकेशो देवानां हितकाम्यया ।
तं प्रयान्तममित्रघ्नं देवाः सहपुरन्दराः। ॥ २.५५.२६ ॥
Da brach Hṛṣīkeśa auf, aus Verlangen nach dem Wohl der Götter; als der Feindbezwinger aufbrach, folgten ihm die Götter zusammen mit Purandara.
2.55.27
पृष्ठतोऽनुययुः प्रीत्या स्तुवन्तो विष्णुमच्युतम् ।
उग्रान्त्रक्षोगणान्हत्वा नरकस्य महासुरान्। ॥ २.५५.२७ ॥
Den Unvergänglichen Viṣṇu liebevoll preisend, folgten sie von hinten; nachdem sie die wilden Scharen der Menschenfresser und die großen Asuras des Naraka erschlagen hatten,
2.55.28
क्षुरान्तान्मौरवान्पाशान्षट्सहस्रं ददर्श सः ।
स़ञ्छिद्य पाशाच्छस्त्रेण मुरं हत्वा सहान्वयम्। ॥ २.५५.२८ ॥
Er sah sechstausend Schlingen aus Mūrva-Faser, deren Enden messerscharf waren; nachdem er die Schlingen mit seiner Waffe zerschnitten und Mura samt seiner Gefolgschaft erschlagen hatte,
2.55.29
शैलसङ्घानतिक्रम्य निशुम्भं च व्यपोथयत् ॥ २.५५.२९ ॥
Nachdem er die Gebirgsketten überquert hatte, zermalmte er auch Niśumbha.
2.55.30
यः सहस्रसहस्त्वेकः सर्वान्देवानपोथयत् ।
तं जघान महावीर्यं हयग्रीवं महाबलम् ॥ २.५५.३० ॥
Er erschlug Hayagrīva, den an Kraft und Stärke Gewaltigen, der allein mit Tausenden und Abertausenden alle Götter zermalmt hatte.
2.55.31
अपारतेजा दुर्धर्षः सर्वयादवनन्दनः ।
मध्ये लोहितगङ्गायां भगवान्देवकीसुतः ॥ २.५५.३१ ॥
Von grenzenloser Pracht, unbezwingbar, Freude aller Yādavas, war der gesegnete Sohn der Devakī inmitten des Lohita Gaṅgā.
2.55.32
औदकायां विरूपाक्षं जघान मधुसूदनः ।
ततः प्राग्ज्योतिषं नाम दीप्यमानमिव श्रिया।
पुरमासादयामास तत्र युद्धमवर्तत ॥ २.५५.३२ ॥
Madhusūdana erschlug Virūpākṣa, der im Wasser wohnte. Dann erreichte er die Stadt namens Prāgjyotiṣa, die gleichsam vor Glanz strahlte, und dort fand der Kampf statt.
2.55.33
तद्युद्धमभवद्घोरं तेन भौमेन भारत ।
कुण्डलार्थे सुरेशस्य नरकेण महात्मना ॥ २.५५.३३ ॥
Jener Kampf, o Bhārata, wurde furchtbar, gegen Bhauma, den großherzigen Naraka, um die Ohrringe Indras, des Herrn der Götter.
2.55.34
मुहूर्तं लालयित्वा तु नरकं मधूसूदनः ।
प्रवृत्तचक्रं चक्रेण प्रममाथ बलाद्बली ॥ २.५५.३४ ॥
Nachdem er Naraka einen Augenblick gespielt hatte, setzte Madhusūdana, der Mächtige, seinen Diskus in Bewegung und zermalmte ihn mit Gewalt.
2.55.35
चक्रप्रमथितं तस्य पपात सहसा भुवि ।
उत्तमाङ्गं हताङ्गस्य वृत्रे वज्रहते यथा ॥ २.५५.३५ ॥
Sein Haupt, vom Diskus zermalmt, fiel plötzlich zu Boden, wie Vṛtra fällt, vom Donnerkeil getroffen.
2.55.36
भूमिस्तु पतितं दृष्ट्वा प्रायच्छत्कुण्डले सुतम् ।
प्रदाय च महाबाहुमिदं वचनमब्रवीत् ॥ २.५५.३६ ॥
Als die Erde ihren gefallenen Sohn sah, gab sie die Ohrringe, und nachdem sie diese übergeben hatte, sprach sie diese Worte zu dem Mächtigarmigen.
2.55.37
सृष्टस्त्वयैव मधुहंस्त्वयैव विनिपातितः ।
यथेच्छसि तथा क्रीडा प्रजास्तस्यानुपालय ॥ २.५५.३७ ॥
Du hast ihn erschaffen, und du hast ihn gefällt. Spiele, wie du willst, und beschütze seine Untertanen.
2.55.38
देवानां च मुनीनां च पितॄणां च महात्मनाम् ।
उद्वेजनीयो भूतानां ब्रह्मद्विद् पुरुषाधमः ॥ २.५५.३८ ॥
Er war ein Schrecken für die Götter, die Weisen, die Ahnen und die Hochherzigen, für alle Wesen; jener niederste unter den Menschen, ein Feind der Brahmanen.
2.55.39
लोकद्विष्टः सुतस्ते तु देवारिर्लोककण्टकः ।
सर्वलोकनमस्कार्यामदितं बाधयद्वली ॥ २.५५.३९ ॥
Dein Sohn, von der Welt gehasst, war der Feind der Götter und der Dorn der Welt. Obwohl er von allen Welten zu verehren war, quälte er, der Starke, Aditi.
2.55.40
कुण्डले हृतवान्दर्पात्ततस्ते निहतः सुतः ।
नैव मन्युस्त्वया कार्यो यत्कृतं मयि भामिनि ॥ २.५५.४० ॥
Aus Hochmut raubte er die Ohrringe, und so wurde dein Sohn erschlagen. O Bhāminī, du sollst mir nicht zürnen für das, was ich getan habe.
2.55.41
त्वत्प्रभावाच्च ते पुत्रो लब्धवान्गतिमुत्तमाम् ।
तस्माद्गच्छ महाभागे भारावतरणं कृतम् ॥ २.५५.४१ ॥
Durch deine Macht erlangte dein Sohn den höchsten Zustand. Darum geh, o Hochgesegnete; die Last der Erde ist abgenommen worden.