மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 2.55
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.55.1
शूरसेनपुरं त्यक्त्वा ततो यादवनन्दनः ।
द्वारकां भगवान्कृष्णः प्रत्यपद्यत भारत ॥ २.५५.१ ॥
பாரதா, சூரசேனபுரத்தை விட்டுவிட்டு, யாதவர்களின் மகிழ்ச்சியான பகவான் கிருஷ்ணர் பின்னர் துவாரகைக்குத் திரும்பினார்.
2.55.2
ततो महात्मा यानानि रत्नानि विविधानि च ।
यथार्हं पुण्डरीकाक्षो नैर्ऋतात्प्रत्यपद्यत ॥ २.५५.२ ॥
பின்னர் மகாத்மாவான தாமரைக்கண்ணன் நைர்ருதனிடமிருந்து தகுதிக்கேற்ப பல்வேறு வாகனங்களையும் இரத்தினங்களையும் பெற்றான்.
2.55.3
तत्र विघ्नं चरन्ति स्म दैतेयाः सहदानवैः ।
ताञ्जघान महाबाहुर्वरमत्तान्महासुरान् ॥ २.५५.३ ॥
அங்கே தைத்தியர்களும் தானவர்களும் தடைகளை விளைவித்தனர்; வரங்களால் மதம் கொண்ட அந்த மகாசுரர்களை மகாபாஹு கொன்றான்.
2.55.4
स विघ्नमकरोत्तत्र नरको नाम नैर्ऋतः ।
अदितिं धर्षयामास कुण्डलार्थं युधिष्ठिर ॥ २.५५.४ ॥
அங்கே அவன் தடை செய்தான்—நரகன் என்ற நைர்ருதன்; யுதிஷ்டிரா, குண்டலங்களுக்காக அதிதியை அவமதித்தான்.
2.55.5
न चासुरगणैः सर्वैः सहितैः कर्म तत्पुरा ।
कृतपूर्वं महाघोरं यदकार्षीन्महासुरः ॥ २.५५.५ ॥
முன்பு எல்லா அசுரக் கூட்டங்களும் சேர்ந்தும் அந்தக் கொடிய செயலைச் செய்ததில்லை; அந்த மகாசுரன் செய்தான்.
2.55.6
यं मही सुषुवे देवी यस्य प्राग्ज्योतिषं पुरम् ।
विषयान्तपालाश्चत्वारो यस्यासन्युद्धदुर्मदाः ॥ २.५५.६ ॥
பூமிதேவி பெற்றெடுத்தவனும், பிராக்ஜ்யோதிஷம் என்ற நகரம் யாருடையதோ, நான்கு எல்லைக் காவலர்கள் யாருடைய போரில் மதம் கொண்டிருந்தனரோ அவன்.
2.55.7
आदेवयानमावृत्य पन्थानं पर्यवस्थिताः ।
त्रासनाः सुरसङ्घानां विरूपै राक्षसैः सह ॥ २.५५.७ ॥
தேவயான வழியை வளைத்து நின்றனர், தேவர் கூட்டங்களை அச்சுறுத்தியபடி, விகாரமான அரக்கர்களுடன்.
2.55.8
हयग्रीवो निकुम्भश्च घोरः पञ्चजनस्तदा ।
मुरः पुत्रसहस्रैश्च वरमत्तो महासुरः ॥ २.५५.८ ॥
ஹயக்ரீவன், நிகும்பன், கொடிய பஞ்சஜனன், அப்போது ஆயிரம் மகன்களுடன் கூடிய முரன், வரத்தால் மதம் கொண்ட மகாசுரன்.
2.55.9
तद्वधार्थं महाबाहुरेष चक्रगदासिभृत् ।
जातो वृष्णिषु देवक्यां वासुदेवो जनार्दनः ॥ २.५५.९ ॥
அவர்களை வதைக்கும் பொருட்டு, சக்ரம், கதை, வாளை ஏந்திய இந்த மஹாபாகு, விருஷ்ணி குலத்தில் தேவகியிடமிருந்து வாசுதேவன் ஜனார்தனனாக பிறந்தார்.
2.55.10
तस्यास्य पुरुषेन्द्रस्यलोकप्रथिततेजसः ।
निवासो द्वारकायां तु विदितो वः प्रधानतः ॥ २.५५.१० ॥
உலகப் புகழ்பெற்ற தேஜஸ் கொண்ட அந்த நரேந்திரனின் வசிப்பிடம் துவாரகையில் உள்ளது; இது உங்களுக்கு முக்கியமாகத் தெரியும்.
2.55.11
अतीव हि पुरी रम्या द्वारका वासवक्षयात् ।
अतिवैराजमप्यद्धा प्रत्यक्षस्ते युधिष्ठिर ॥ २.५५.११ ॥
யுதிஷ்டிரா, இந்திரலோகம் அழிந்ததுபோல ஒப்பற்ற துவாரகை நகரம் மிகவும் அழகானது; வைராஜத்தையும் மிஞ்சுகிறது, இது உன் கண்முன்னே உண்மையாகவே தெரிகிறது.
2.55.12
तस्मिन्देवपुरप्रख्ये सा सभा वृष्ण्युपाश्रया ।
सुधर्मेति च विख्याता योजनायतविस्तृता ॥ २.५५.१२ ॥
தேவபுரத்தைப் போன்ற அந்நகரில் விருஷ்ணிகள் தங்கும் அந்த சபை சுதர்மா என்று புகழ்பெற்றது; ஒரு யோஜனை நீளமும் அகலமும் கொண்டது.
2.55.13
तत्र वृष्ण्यन्दकाः सर्वे रामकृष्णपुरोगमाः ।
लोकयात्रामिमां कृत्स्नां परिरक्षन्त आसते ॥ २.५५.१३ ॥
அங்கே ராமன் மற்றும் கிருஷ்ணன் தலைமையில் அனைத்து விருஷ்ணிகளும் அந்தகர்களும் இந்த முழு உலக நடைமுறையையும் காத்தவாறு வாழ்ந்தனர்.
2.55.14
तत्रासीनेषु सर्वेषु कदाचिद्भरतर्षभ ।
दिव्यगन्धा ववुर्वाताः कुसुमानां च वृष्टयः ॥ २.५५.१४ ॥
அங்கே அனைவரும் அமர்ந்திருந்தபோது ஒருமுறை, பரதர்களில் சிறந்தவனே, தெய்வீக மணமுள்ள காற்று வீசியது; மலர் மழையும் பொழிந்தது.
2.55.15
ततः सूर्यसहस्राभस्तेजोराशिर्महाद्भुतः ।
मध्ये तु तेजसस्तस्य पाण्डरं गजमास्थितः। ॥ २.५५.१५ ॥
பின்னர் ஆயிரம் சூரியர்களின் ஒளியுடைய, மிகவும் அற்புதமான ஒளிக்குவியல் தோன்றியது; அந்த ஒளியின் நடுவில் வெண்மையான யானையின் மீது ஒருவர் அமர்ந்திருந்தார்.
2.55.16
वृतो देवगणैः सर्वैर्वासवः प्रत्यदृश्यत ।
रामकृष्णौ च राजा च वृष्ण्यन्धकगणैः सह। ॥ २.५५.१६ ॥
அனைத்து தேவர் கூட்டங்களாலும் சூழப்பட்ட வாசவன் (இந்திரன்) தோன்றினான்; ராமனும் கிருஷ்ணனும் அரசனும் விருஷ்ணி, அந்தக கூட்டங்களுடன் அங்கே காணப்பட்டனர்.
2.55.17
उत्पत्य सहसा देवे नमस्कारमकुर्वत ।
सोऽवतीर्य गजात्तूर्णं परिष्वज्य जनार्दनम्। ॥ २.५५.१७ ॥
திடீரென எழுந்து அவர்கள் தேவனுக்கு வணக்கம் செலுத்தினர்; அவனோ யானையிலிருந்து விரைவாக இறங்கி ஜனார்த்தனனை (கிருஷ்ணனை) ஆரத் தழுவினான்.
2.55.18
सस्वजे बलदेवं च राजानं च तमाहुकम् ।
वासुदेवोद्धवौ चैव विकद्रुं च महामतिम्। ॥ २.५५.१८ ॥
அவன் பலதேவனையும், அரசன் ஆஹுகனையும் தழுவினான்; வாசுதேவனையும், உத்தவனையும், மகாமதியான விகத்ருவையும் தழுவினான்.
2.55.19
प्रद्युम्नसाम्बनिशठाननिरुद्धं च सात्यकिम् ।
गदं सारणमक्रूरं भानुझल्लिविडूरथान्। ॥ २.५५.१९ ॥
பிரத்யும்னன், சாம்பன், நிசடன், அநிருத்தன், சாத்யகி, கதன், சாரணன், அக்ரூரன், பானு, ஜல்லி, விதூரதன் ஆகியோரை.
2.55.20
तथैव कृतवर्णाणां चारुदेष्णं महाबलम् ।
देवकल्पान्महाराज तान्दाशार्हपुरोगमान्। ॥ २.५५.२० ॥
அதேபோல் கிருதவர்மனையும், மிகுந்த வலிமையுடைய சாருதேஷ்ணனையும், மஹாராஜனே, தேவர்களுக்கு ஒப்பான அந்த தாசார்ஹ முதல்வர்களையும்.
2.55.21
पिरिष्वज्य च दृष्ट्वा च भगवान्भूतभावनः ।
वृष्ण्यन्धकमहामात्रान्परिष्वज्याथ वासवः। ॥ २.५५.२१ ॥
பகவானான பூதபாவனன் கண்டு தழுவி, விருஷ்ணி-அந்தகரின் மஹாமாத்யர்களைத் தழுவினான்; பின்னர் வாசவன்.
2.55.22
प्रगृह्य पूजां तैर्दत्तां भगवान्पाकशासनः ।
सोऽदितेर्वचनात्तात कुण्डलार्थे जनार्दनम्। ॥ २.५५.२२ ॥
அவர்களால் அளிக்கப்பட்ட பூஜையை ஏற்று, பகவான் பாகசாசனன், அவன், அன்பனே, அதிதியின் சொல்லால் குண்டலங்களுக்காக ஜனார்த்தனனிடம்.
2.55.23
उवाच परमप्रीतो जहि भौमं नरेश्व ।
निहत्य नरकं भौममाहरिष्यामि कुण्डले। ॥ २.५५.२३ ॥
மிகவும் மகிழ்ந்து கூறினான்: 'நரேஸ்வரனே, பௌமனைக் கொல்; பௌம நரகனைக் கொன்று குண்டலங்களைக் கொண்டு வருவேன்.'
2.55.24
एवमुक्त्वाऽथ गोविन्दो राममेवाभ्यभाषत ।
प्रद्युम्नमनिरुद्धं च साम्बं चाप्रतिमं बले। ॥ २.५५.२४ ॥
இவ்வாறு கூறிய பின், கோவிந்தன் ராமனிடமே பேசினான்; பிரத்யும்னன், அநிருத்தன், பலத்தில் ஒப்பற்ற சாம்பனிடமும்.
2.55.25
एतांश्चोच्त्का तथा तत्र वासुदेवो महायशाः ।
अथारुह्य सुपर्णं वै शङ्खचक्रगदासिभृत्। ॥ २.५५.२५ ॥
இவர்களிடம் இவ்வாறு கூறிவிட்டு, மகாயசஸ்வியான வாசுதேவர் கருடன் மீது ஏறினார்; அவர் சங்கு, சக்கரம், கதை, வாள் ஆகியவற்றைத் தாங்கியிருந்தார்.
2.55.26
ययौ तदा हृषीकेशो देवानां हितकाम्यया ।
तं प्रयान्तममित्रघ्नं देवाः सहपुरन्दराः। ॥ २.५५.२६ ॥
தேவர்களின் நன்மையை விரும்பி, அப்போது ஹ்ருஷீகேசர் புறப்பட்டார்; எதிரிகளை அழிப்பவர் செல்லும்போது, புரந்தரனுடன் தேவர்களும் (அவரைப் பின்தொடர்ந்தனர்).
2.55.27
पृष्ठतोऽनुययुः प्रीत्या स्तुवन्तो विष्णुमच्युतम् ।
उग्रान्त्रक्षोगणान्हत्वा नरकस्य महासुरान्। ॥ २.५५.२७ ॥
அன்புடன் அச்யுதரான விஷ்ணுவைத் துதித்தவாறு அவர்கள் பின்னால் சென்றனர்; நரகனின் கொடிய அசுரர்களையும் உக்கிர ராக்ஷஸ கூட்டங்களையும் கொன்றுவிட்டு (அவர்கள் சென்றனர்).
2.55.28
क्षुरान्तान्मौरवान्पाशान्षट्सहस्रं ददर्श सः ।
स़ञ्छिद्य पाशाच्छस्त्रेण मुरं हत्वा सहान्वयम्। ॥ २.५५.२८ ॥
கூர்முனையுள்ள முர்வை நாரிழைகளால் ஆன ஆறாயிரம் பாசங்களை அவர் கண்டார்; பாசங்களைக் கத்தியால் அறுத்து, முரனையும் அவனது கூட்டத்தோடு கொன்று (அவர் முன்னேறினார்).
2.55.29
शैलसङ्घानतिक्रम्य निशुम्भं च व्यपोथयत् ॥ २.५५.२९ ॥
மலைக்கூட்டங்களைக் கடந்து, நிசும்பனையும் அவர் நசுக்கினார்.
2.55.30
यः सहस्रसहस्त्वेकः सर्वान्देवानपोथयत् ।
तं जघान महावीर्यं हयग्रीवं महाबलम् ॥ २.५५.३० ॥
ஆயிரமாயிரமாக வந்து, ஒருவனாகவே எல்லா தேவர்களையும் நசுக்கியவனும், மகாவீரியனும் மகாபலனுமான ஹயக்ரீவனை அவர் கொன்றார்.
2.55.31
अपारतेजा दुर्धर्षः सर्वयादवनन्दनः ।
मध्ये लोहितगङ्गायां भगवान्देवकीसुतः ॥ २.५५.३१ ॥
அளவற்ற தேஜஸ் கொண்டவர், வெல்லற்கரியவர், யாதவர் அனைவருக்கும் மகிழ்ச்சி தருபவர், பகவான் தேவகியின் மகன், லோஹித கங்கையின் நடுவில் (இருந்தார்).
2.55.32
औदकायां विरूपाक्षं जघान मधुसूदनः ।
ततः प्राग्ज्योतिषं नाम दीप्यमानमिव श्रिया।
पुरमासादयामास तत्र युद्धमवर्तत ॥ २.५५.३२ ॥
நீரில் வாழ்ந்த விரூபாக்ஷனை மதுசூதனன் கொன்றார். பின்னர் ஸ்ரீயால் ஒளிர்ந்துகொண்டிருந்த பிராக்ஜ்யோதிஷம் எனும் நகரை அடைந்தார்; அங்கே போர் நடந்தது.
2.55.33
तद्युद्धमभवद्घोरं तेन भौमेन भारत ।
कुण्डलार्थे सुरेशस्य नरकेण महात्मना ॥ २.५५.३३ ॥
ஓ பாரதா, அந்தப் போர் கொடியதாக இருந்தது. தேவேந்திரனின் குண்டலங்களுக்காக, மகாத்மாவாகிய பௌமன் நரகனுடன் அது நடந்தது.
2.55.34
मुहूर्तं लालयित्वा तु नरकं मधूसूदनः ।
प्रवृत्तचक्रं चक्रेण प्रममाथ बलाद्बली ॥ २.५५.३४ ॥
ஒரு கணம் நரகனை விளையாடவிட்டு, மதுசூதனன் சக்கரத்தைச் செலுத்தி, வலியவன் பலத்தால் அவனை நசுக்கினார்.
2.55.35
चक्रप्रमथितं तस्य पपात सहसा भुवि ।
उत्तमाङ्गं हताङ्गस्य वृत्रे वज्रहते यथा ॥ २.५५.३५ ॥
சக்கரத்தால் நசுக்கப்பட்ட அவனுடைய தலை திடீரென நிலத்தில் விழுந்தது; வஜ்ரத்தால் தாக்கப்பட்ட விருத்திரனின் உடல் விழுந்ததைப் போல.
2.55.36
भूमिस्तु पतितं दृष्ट्वा प्रायच्छत्कुण्डले सुतम् ।
प्रदाय च महाबाहुमिदं वचनमब्रवीत् ॥ २.५५.३६ ॥
பூமி தேவி விழுந்த தன் மகனைக் கண்டு குண்டலங்களைக் கொடுத்தாள்; பின்னர் மகாபாகுவிடம் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னாள்.
2.55.37
सृष्टस्त्वयैव मधुहंस्त्वयैव विनिपातितः ।
यथेच्छसि तथा क्रीडा प्रजास्तस्यानुपालय ॥ २.५५.३७ ॥
நீயே அவனைப் படைத்தாய், நீயே அவனை வீழ்த்தினாய். உன் விருப்பம் போல் விளையாடு, அவனுடைய குடிமக்களைக் காத்துக்கொள்.
2.55.38
देवानां च मुनीनां च पितॄणां च महात्मनाम् ।
उद्वेजनीयो भूतानां ब्रह्मद्विद् पुरुषाधमः ॥ २.५५.३८ ॥
தேவர்கள், முனிவர்கள், பித்ருக்கள் மற்றும் மகாத்மாக்களுக்கு அவன் அச்சமூட்டுபவனாக இருந்தான்; உயிரினங்கள் அனைத்துக்கும் அவன் பயங்கரமானவன்; பிராமணர்களை வெறுத்த அவன் மனிதர்களில் கீழானவன்.
2.55.39
लोकद्विष्टः सुतस्ते तु देवारिर्लोककण्टकः ।
सर्वलोकनमस्कार्यामदितं बाधयद्वली ॥ २.५५.३९ ॥
உலகால் வெறுக்கப்பட்ட உன் மகன் தேவர்களின் பகைவனும் உலகின் முள்ளுமாக இருந்தான். எல்லா உலகங்களாலும் வணங்கப்படத் தகுந்தவனாயினும், வலிமையுடன் அதிதியை துன்புறுத்தினான்.
2.55.40
कुण्डले हृतवान्दर्पात्ततस्ते निहतः सुतः ।
नैव मन्युस्त्वया कार्यो यत्कृतं मयि भामिनि ॥ २.५५.४० ॥
அவன் செருக்கால் குண்டலங்களைக் கவர்ந்தான், அதனால் உன் மகன் கொல்லப்பட்டான். ஓ பாமினி, நான் செய்ததற்காக நீ எனமேல் கோபம் கொள்ளக்கூடாது.
2.55.41
त्वत्प्रभावाच्च ते पुत्रो लब्धवान्गतिमुत्तमाम् ।
तस्माद्गच्छ महाभागे भारावतरणं कृतम् ॥ २.५५.४१ ॥
உன் பெருமையால் உன் மகன் உயர்ந்த நிலையை அடைந்தான். ஆகையால், ஓ மகாபாகே, செல்; பூமியின் பாரம் இறக்கப்பட்டது.