Mahābhārata · Adhyāya 2.55
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.55.1
शूरसेनपुरं त्यक्त्वा ततो यादवनन्दनः ।
द्वारकां भगवान्कृष्णः प्रत्यपद्यत भारत ॥ २.५५.१ ॥
Ó Bhārata, tendo deixado a cidade de Śūrasena, o deleite dos Yādavas, o bem-aventurado Kṛṣṇa retornou a Dvārakā.
2.55.2
ततो महात्मा यानानि रत्नानि विविधानि च ।
यथार्हं पुण्डरीकाक्षो नैर्ऋतात्प्रत्यपद्यत ॥ २.५५.२ ॥
Então o magnânimo de olhos de lótus obteve, como era apropriado, veículos e joias variados do Nairṛta.
2.55.3
तत्र विघ्नं चरन्ति स्म दैतेयाः सहदानवैः ।
ताञ्जघान महाबाहुर्वरमत्तान्महासुरान् ॥ २.५५.३ ॥
Ali os Daityas, junto com os Dānavas, causavam obstáculos; o de braços poderosos abateu aqueles grandes asuras, embriagados por suas bênçãos.
2.55.4
स विघ्नमकरोत्तत्र नरको नाम नैर्ऋतः ।
अदितिं धर्षयामास कुण्डलार्थं युधिष्ठिर ॥ २.५५.४ ॥
Ele causou ali um obstáculo: Naraka, um Nairṛta, que, ó Yudhiṣṭhira, ultrajou Aditi por causa dos brincos.
2.55.5
न चासुरगणैः सर्वैः सहितैः कर्म तत्पुरा ।
कृतपूर्वं महाघोरं यदकार्षीन्महासुरः ॥ २.५५.५ ॥
Outrora, nem mesmo todas as hostes de asuras reunidas haviam realizado aquele feito terrível que o grande asura realizou.
2.55.6
यं मही सुषुवे देवी यस्य प्राग्ज्योतिषं पुरम् ।
विषयान्तपालाश्चत्वारो यस्यासन्युद्धदुर्मदाः ॥ २.५५.६ ॥
Aquele a quem a deusa Terra deu à luz, cuja cidade é Prāgjyotiṣa, e cujos quatro guardiões das fronteiras dos reinos eram arrogantes na batalha.
2.55.7
आदेवयानमावृत्य पन्थानं पर्यवस्थिताः ।
त्रासनाः सुरसङ्घानां विरूपै राक्षसैः सह ॥ २.५५.७ ॥
Cercando o caminho dos deuses, permaneciam postados, aterrorizando as hostes divinas, junto aos rākṣasas disformes.
2.55.8
हयग्रीवो निकुम्भश्च घोरः पञ्चजनस्तदा ।
मुरः पुत्रसहस्रैश्च वरमत्तो महासुरः ॥ २.५५.८ ॥
Hayagrīva e Nikumbha, o terrível Pañcajana, e então Mura com seus mil filhos, o grande asura embriagado de dádivas.
2.55.9
तद्वधार्थं महाबाहुरेष चक्रगदासिभृत् ।
जातो वृष्णिषु देवक्यां वासुदेवो जनार्दनः ॥ २.५५.९ ॥
Para matá-los, este de braços poderosos, portador do disco, da maça e da espada, nasceu entre os Vṛṣṇis, de Devakī, como Vāsudeva Janārdana.
2.55.10
तस्यास्य पुरुषेन्द्रस्यलोकप्रथिततेजसः ।
निवासो द्वारकायां तु विदितो वः प्रधानतः ॥ २.५५.१० ॥
A morada daquele senhor dos homens, cujo esplendor é renomado nos mundos, fica em Dvārakā, como principalmente vos é conhecido.
2.55.11
अतीव हि पुरी रम्या द्वारका वासवक्षयात् ।
अतिवैराजमप्यद्धा प्रत्यक्षस्ते युधिष्ठिर ॥ २.५५.११ ॥
Na verdade a cidade de Dvārakā é extremamente encantadora, como que surgida da ruína da morada de Indra; superando até Vairāja, ela te é verdadeiramente visível, ó Yudhiṣṭhira.
2.55.12
तस्मिन्देवपुरप्रख्ये सा सभा वृष्ण्युपाश्रया ।
सुधर्मेति च विख्याता योजनायतविस्तृता ॥ २.५५.१२ ॥
Naquela cidade semelhante à dos deuses encontra-se o salão de assembleia onde os Vṛṣṇis se reúnem, renomado como Sudharmā, de um yojana de comprimento e largura.
2.55.13
तत्र वृष्ण्यन्दकाः सर्वे रामकृष्णपुरोगमाः ।
लोकयात्रामिमां कृत्स्नां परिरक्षन्त आसते ॥ २.५५.१३ ॥
Ali habitavam todos os Vṛṣṇi e Andhaka, liderados por Rāma e Kṛṣṇa, protegendo todo este curso do mundo.
2.55.14
तत्रासीनेषु सर्वेषु कदाचिद्भरतर्षभ ।
दिव्यगन्धा ववुर्वाताः कुसुमानां च वृष्टयः ॥ २.५५.१४ ॥
Enquanto todos estavam sentados ali, certa vez, touro dos Bharatas, sopraram ventos de fragrância divina e caíram chuvas de flores.
2.55.15
ततः सूर्यसहस्राभस्तेजोराशिर्महाद्भुतः ।
मध्ये तु तेजसस्तस्य पाण्डरं गजमास्थितः। ॥ २.५५.१५ ॥
Então apareceu uma massa de esplendor, radiante como mil sóis e muito maravilhosa; e no meio daquele resplendor estava alguém montado num elefante branco.
2.55.16
वृतो देवगणैः सर्वैर्वासवः प्रत्यदृश्यत ।
रामकृष्णौ च राजा च वृष्ण्यन्धकगणैः सह। ॥ २.५५.१६ ॥
Vāsava (Indra), cercado por todas as hostes dos deuses, apareceu; e Rāma, Kṛṣṇa e o rei também foram vistos, com as hostes dos Vṛṣṇi e Andhaka.
2.55.17
उत्पत्य सहसा देवे नमस्कारमकुर्वत ।
सोऽवतीर्य गजात्तूर्णं परिष्वज्य जनार्दनम्। ॥ २.५५.१७ ॥
De repente se levantaram e prestaram homenagem ao deus; e ele, descendo rapidamente do elefante, abraçou Janārdana (Kṛṣṇa).
2.55.18
सस्वजे बलदेवं च राजानं च तमाहुकम् ।
वासुदेवोद्धवौ चैव विकद्रुं च महामतिम्। ॥ २.५५.१८ ॥
Ele abraçou também Balarāma e o rei Āhuka; e abraçou Vāsudeva, Uddhava e o magnânimo Vikadru.
2.55.19
प्रद्युम्नसाम्बनिशठाननिरुद्धं च सात्यकिम् ।
गदं सारणमक्रूरं भानुझल्लिविडूरथान्। ॥ २.५५.१९ ॥
Pradyumna, Sāmba, Niśaṭha, Aniruddha e Sātyaki, Gada, Sāraṇa, Akrūra, Bhānu, Jhallī e Vidūratha.
2.55.20
तथैव कृतवर्णाणां चारुदेष्णं महाबलम् ।
देवकल्पान्महाराज तान्दाशार्हपुरोगमान्। ॥ २.५५.२० ॥
Igualmente Kṛtavarman, o poderoso Cārudeṣṇa e, ó grande rei, aqueles líderes dos Dāśārha, semelhantes aos deuses.
2.55.21
पिरिष्वज्य च दृष्ट्वा च भगवान्भूतभावनः ।
वृष्ण्यन्धकमहामात्रान्परिष्वज्याथ वासवः। ॥ २.५५.२१ ॥
Ao abraçá-los e vê-los, o bem-aventurado Bhūtabhāvana abraçou os grandes ministros dos Vṛṣṇi e Andhaka; então Vāsava.
2.55.22
प्रगृह्य पूजां तैर्दत्तां भगवान्पाकशासनः ।
सोऽदितेर्वचनात्तात कुण्डलार्थे जनार्दनम्। ॥ २.५५.२२ ॥
Aceitando a homenagem que lhe prestaram, o bem-aventurado Pākaśāsana, por ordem de Aditi, ó querido, falou a Janārdana sobre os brincos.
2.55.23
उवाच परमप्रीतो जहि भौमं नरेश्व ।
निहत्य नरकं भौममाहरिष्यामि कुण्डले। ॥ २.५५.२३ ॥
Muito satisfeito, disse: 'Ó senhor dos homens, mata Bhauma; tendo abatido Naraka, o filho da Terra, trarei os brincos.'
2.55.24
एवमुक्त्वाऽथ गोविन्दो राममेवाभ्यभाषत ।
प्रद्युम्नमनिरुद्धं च साम्बं चाप्रतिमं बले। ॥ २.५५.२४ ॥
Tendo dito isso, Govinda dirigiu-se a Rāma mesmo, e a Pradyumna, Aniruddha e Sāmba, incomparável em força.
2.55.25
एतांश्चोच्त्का तथा तत्र वासुदेवो महायशाः ।
अथारुह्य सुपर्णं वै शङ्खचक्रगदासिभृत्। ॥ २.५५.२५ ॥
Tendo dito isso, o glorioso Vāsudeva montou então Suparṇa (Garuḍa), portando concha, disco, maça e espada.
2.55.26
ययौ तदा हृषीकेशो देवानां हितकाम्यया ।
तं प्रयान्तममित्रघ्नं देवाः सहपुरन्दराः। ॥ २.५५.२६ ॥
Então Hṛṣīkeśa partiu, desejando o bem dos deuses; quando o matador de inimigos seguia adiante, os deuses junto com Purandara (o seguiram).
2.55.27
पृष्ठतोऽनुययुः प्रीत्या स्तुवन्तो विष्णुमच्युतम् ।
उग्रान्त्रक्षोगणान्हत्वा नरकस्य महासुरान्। ॥ २.५५.२७ ॥
Louvando com afeto Viṣṇu, o imutável, seguiam por trás; tendo matado as hostes ferozes de devoradores de homens e os grandes asuras de Naraka,
2.55.28
क्षुरान्तान्मौरवान्पाशान्षट्सहस्रं ददर्श सः ।
स़ञ्छिद्य पाशाच्छस्त्रेण मुरं हत्वा सहान्वयम्। ॥ २.५५.२८ ॥
Viu seis mil laços de fibra de Mūrva, com pontas afiadas como lâminas; cortando os laços com sua arma e matando Mura junto com seus seguidores,
2.55.29
शैलसङ्घानतिक्रम्य निशुम्भं च व्यपोथयत् ॥ २.५५.२९ ॥
Atravessando as cadeias de montanhas, também esmagou Niśumbha.
2.55.30
यः सहस्रसहस्त्वेकः सर्वान्देवानपोथयत् ।
तं जघान महावीर्यं हयग्रीवं महाबलम् ॥ २.५५.३० ॥
Matou Hayagrīva, de grande poder e grande força, que, sozinho com milhares e milhares, havia esmagado todos os deuses.
2.55.31
अपारतेजा दुर्धर्षः सर्वयादवनन्दनः ।
मध्ये लोहितगङ्गायां भगवान्देवकीसुतः ॥ २.५५.३१ ॥
De esplendor sem limites, invencível, deleite de todos os Yādavas, o bendito filho de Devakī estava no meio do Lohita Gaṅgā.
2.55.32
औदकायां विरूपाक्षं जघान मधुसूदनः ।
ततः प्राग्ज्योतिषं नाम दीप्यमानमिव श्रिया।
पुरमासादयामास तत्र युद्धमवर्तत ॥ २.५५.३२ ॥
Madhusūdana matou Virūpākṣa, que habitava na água. Depois chegou à cidade chamada Prāgjyotiṣa, que resplandecia como se fosse de esplendor, e ali travou-se a batalha.
2.55.33
तद्युद्धमभवद्घोरं तेन भौमेन भारत ।
कुण्डलार्थे सुरेशस्य नरकेण महात्मना ॥ २.५५.३३ ॥
Aquela batalha, ó Bhārata, tornou-se terrível, travada com Bhauma, o magnânimo Naraka, pelos brincos de Indra, senhor dos deuses.
2.55.34
मुहूर्तं लालयित्वा तु नरकं मधूसूदनः ।
प्रवृत्तचक्रं चक्रेण प्रममाथ बलाद्बली ॥ २.५५.३४ ॥
Depois de brincar com Naraka por um momento, Madhusūdana, o poderoso, pôs o seu disco em movimento e com força esmagou-o.
2.55.35
चक्रप्रमथितं तस्य पपात सहसा भुवि ।
उत्तमाङ्गं हताङ्गस्य वृत्रे वज्रहते यथा ॥ २.५५.३५ ॥
Sua cabeça, esmagada pelo disco, caiu de repente ao chão, como cai Vṛtra atingido pelo raio.
2.55.36
भूमिस्तु पतितं दृष्ट्वा प्रायच्छत्कुण्डले सुतम् ।
प्रदाय च महाबाहुमिदं वचनमब्रवीत् ॥ २.५५.३६ ॥
Ao ver seu filho caído, a Terra entregou os brincos, e, tendo-os entregado, pronunciou estas palavras ao de braços poderosos.
2.55.37
सृष्टस्त्वयैव मधुहंस्त्वयैव विनिपातितः ।
यथेच्छसि तथा क्रीडा प्रजास्तस्यानुपालय ॥ २.५५.३७ ॥
Tu mesmo o criaste, e tu mesmo o derrubaste. Brinca como quiseres e protege os seus súditos.
2.55.38
देवानां च मुनीनां च पितॄणां च महात्मनाम् ।
उद्वेजनीयो भूतानां ब्रह्मद्विद् पुरुषाधमः ॥ २.५५.३८ ॥
Era um terror para os deuses, os sábios, os antepassados e os grandes de alma, e para todos os seres; aquele o mais vil dos homens, inimigo dos brâmanes.
2.55.39
लोकद्विष्टः सुतस्ते तु देवारिर्लोककण्टकः ।
सर्वलोकनमस्कार्यामदितं बाधयद्वली ॥ २.५५.३९ ॥
Teu filho, odiado pelo mundo, era o inimigo dos deuses e o espinho do mundo. Embora digno de reverência de todos os mundos, sendo poderoso, atormentava Aditi.
2.55.40
कुण्डले हृतवान्दर्पात्ततस्ते निहतः सुतः ।
नैव मन्युस्त्वया कार्यो यत्कृतं मयि भामिनि ॥ २.५५.४० ॥
Por orgulho, ele roubou os brincos, e assim teu filho foi morto. Ó Bhāminī, não deves sentir ira contra mim pelo que fiz.
2.55.41
त्वत्प्रभावाच्च ते पुत्रो लब्धवान्गतिमुत्तमाम् ।
तस्माद्गच्छ महाभागे भारावतरणं कृतम् ॥ २.५५.४१ ॥
Pelo teu poder, teu filho alcançou o estado supremo. Portanto, ó grande afortunada, vai; o fardo da terra foi aliviado.