மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 2.58
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.58.1
एवमालोकयाञ्चक्रुर्द्वारकामृषभास्त्रयः ।
उपेन्द्रबलदेवौ च वासवश्च महायशाः ॥ २.५८.१ ॥
இவ்வாறு துவாரகையின் மூன்று சிறந்த வீரர்கள் பார்த்தனர் — உபேந்திரனும் பலதேவனும், மகாயசஸ்வியான வாசவனும்.
2.58.2
ततस्तं पाण्डरं शौरिर्मूर्ध्नि तिष्ठन्गरुत्मतः ।
प्रीतः शङ्खमुपाध्मासीद्द्विषतां रोमहर्षणम् ॥ २.५८.२ ॥
பின்னர் கருடனின் தலைமேல் நின்ற சௌரி மகிழ்ச்சியுடன் அந்த வெண்மையான சங்கை ஊதினார்; அது எதிரிகளின் உடலைச் சிலிர்க்கச் செய்தது.
2.58.3
तस्य शङ्खस्य शब्देन सारश्चुक्षुभे भृशम् ।
ररास च नभः सर्वं तच्चित्रमभवत्तदा ॥ २.५८.३ ॥
அந்தச் சங்கின் ஒலியால் படை பெரிதும் கலங்கியது; வானம் முழுவதும் எதிரொலித்தது; அப்போது அது அதிசயமாயிற்று.
2.58.4
पाञ्चजन्यस्य निर्घोषं निशम्य कुकुरान्दकाः ।
प्रीयमाणाः समाजग्मुरालोक्य मधुसूदनम् ॥ २.५८.४ ॥
பாஞ்சஜன்ய சங்கின் முழக்கத்தைக் கேட்டு, மகிழ்ந்த குகுரர்களும் அந்தகர்களும் மதுசூதனனைக் காண ஒன்றுகூடினர்.
2.58.5
वसुदेवं पुरस्कृत्य वेणुशङ्खरवैः सह ।
उग्रसेनो ययौ राजा वासुदेवनिवेशनम् ॥ २.५८.५ ॥
வசுதேவரை முன்னிருத்தி, புல்லாங்குழல் மற்றும் சங்கொலிகளுடன், அரசன் உக்ரசேனன் வாசுதேவனின் இல்லத்துக்குச் சென்றான்.
2.58.6
आनन्दितुं पर्यचन्स्वेषु वेश्मसु देवकी ।
रोहिणी च ययौ देशमाहुकस्य च याः स्त्रियः ॥ २.५८.६ ॥
தங்கள் சொந்த மாளிகைகளில் மகிழ்ச்சியைக் கொண்டாட தேவகி சுற்றித் திரிந்தாள்; ரோகிணியும் ஆஹுகரின் இடத்திற்குச் சென்ற பெண்களும் சென்றனர்.
2.58.7
हता ब्रह्मद्विषः सर्वे जयन्त्यन्धकवृष्णयटः ।
एवमुक्तः सह स्त्रीभिरक्षतैर्मधुसूदनः ॥ २.५८.७ ॥
பிராமணத் துவேஷிகள் அனைவரும் கொல்லப்பட்டனர்; அந்தகர்களும் வృஷ்ணிகளும் வெற்றி பெற்றனர். இவ்வாறு கூறப்பட்டபோது, பெண்களுடன் சேர்ந்து காயமின்றி இருந்த மதுசூதனன்.
2.58.8
ततः शौरिः सुपर्णेन स्वं निवेशनमभ्ययात् ।
चकाराथ यथोद्देशमीश्वरो मणिपर्वतम् ॥ २.५८.८ ॥
பின்னர் சௌரி கருடனின் மூலம் தம் இல்லத்திற்குச் சென்றார்; ஈஸ்வரர் மணிபர்வதத்தை விரும்பியவாறு அமைத்தார்.
2.58.9
ततो धनानि रत्नानि सभायां मधुसूदनः ।
निधाय पुण्डरीकाक्षः पितुर्दर्शनलालसः ॥ २.५८.९ ॥
பின்னர் செல்வங்களையும் ரத்தினங்களையும் சபையில் வைத்து, தந்தையைக் காணும் ஆவலுடைய தாமரைக்கண்ணன் மதுசூதனன்.
2.58.10
ततः सान्दीपिनिं पूर्वं ब्राह्मणं चापि भारत ।
यथान्यायं वासुदेव उपस्पृष्ट्वा महायशाः ॥ २.५८.१० ॥
பின்னர், பாரதா, முன்பு சாந்தீபனி என்ற பிராமணரையும், மகாயசஸ்வியான வாசுதேவன் முறைப்படி ஆசமனம் செய்து.
2.58.11
ववन्दे पृथुताम्राक्षः प्रीयमाणो महायशाः ।
तथाऽश्रुपरिपूर्णाक्षमानन्दभृतचेतसम् ॥ २.५८.११ ॥
அகன்ற சிவந்த கண்களுடைய, மகிழ்ந்த மகாயசஸ்வி வணங்கினார்; அவ்வாறே கண்ணீர் நிறைந்த கண்களும் ஆனந்தத்தால் நிறைந்த மனமும் கொண்டவருக்கு.
2.58.12
ववन्दे सह रामेण पितरं वासवानुजः ।
ताभ्यां च मूर्ध्न्युपाघ्रातः केशवः परवीरहा ॥ २.५८.१२ ॥
வாசவனின் தம்பி, ராமனுடன் சேர்ந்து தந்தையை வணங்கினார்; அவர்கள் இருவரும் பகைவீரர்களை அழிப்பவரான கேசவனின் தலையை முகர்ந்தனர்.
2.58.13
यथाश्रेष्ठमुपागम्य सात्वतान्यदुनन्दनः ।
सर्वेषां नाम जग्राह दाशार्हाणामधोक्षजः ॥ २.५८.१३ ॥
யது குலத்தின் மகிழ்ச்சியான அதோக்ஷஜன், தகுதியின் வரிசைப்படி சாத்வதர்களை அணுகி, தாஷார்ஹர்கள் அனைவரையும் பெயர் சொல்லி அழைத்தான்.
2.58.14
ततः सर्वाणि वित्तानि सर्वरत्नमयानि च ।
व्यभजत्तानि तेभ्योऽथ सर्वेभ्यो यदुनन्दनः ॥ २.५८.१४ ॥
பின்னர் யது குலத்தின் மகிழ்ச்சியானவன் எல்லா செல்வங்களையும், எல்லா ரத்தினங்கள் நிறைந்தவற்றையும் அவர்கள் அனைவருக்கும் பகிர்ந்தளித்தான்.
2.58.15
सा केशवमहामात्रैर्महेन्द्रप्रतिमैः सभा ।
शुशुभे वृष्णिशार्दूलैः सिंहैरिव गिरेर्गुहा ॥ २.५८.१५ ॥
இந்திரனுக்கு ஒத்த மகா யானைகளைப் போன்ற கேசவனாலும், விருஷ்ணி வீரப் புலிகளாலும் அந்தச் சபை மலைக்குகை சிங்கங்களால் விளங்குவது போல் ஒளிர்ந்தது.
2.58.16
अथासनगतान्सर्वानुवाच विबुधाधिपः ।
शुभया हर्षयन्वाचा महेन्द्रस्तान्महायशाः।
कुकुरान्धकमुख्यांश्च तं च राजानमाहुकम् ॥ २.५८.१६ ॥
பின்னர், ஆசனங்களில் அமர்ந்திருந்த அனைவரையும் தேவர்களின் தலைவனும் மிக்க புகழ் கொண்ட மகேந்திரன் இனிய சொற்களால் மகிழ்வித்துப் பேசினான்; குகுரர்களையும், அந்தகத் தலைவர்களையும், அரசன் ஆஹுகனையும் நோக்கி.
2.58.17
यदर्थं जन्म कृष्णस्य मानुषेषु महात्मनः ।
यत्कृतं वासुदेवेन तद्वक्ष्यामि समासतः ॥ २.५८.१७ ॥
மனிதர்களிடையே மகாத்மா கிருஷ்ணன் பிறந்ததன் நோக்கத்தையும், வாசுதேவன் செய்ததையும் சுருக்கமாக நான் சொல்வேன்.
2.58.18
अयं शतसहस्राणि दानवानामरिन्दमः ।
निहय् पुण्डरीकाक्षः पातालविवरं ययौ ॥ २.५८.१८ ॥
இந்த எதிரிகளை அடக்குபவனான தாமரைக்கண்ணன், நூறாயிரக்கணக்கான தானவர்களைக் கொன்று பாதாளத்தின் குகைக்குள் சென்றான்.
2.58.19
यच्च नाधिगतं पूर्वैः प्रह्लादबलिशम्बरैः ।
तदिदं शौरिणा वित्तं प्रापितं भवतामिह ॥ २.५८.१९ ॥
முன்னோர்களான பிரஹ்லாதன், பலி, சம்பரன் ஆகியோரும் அடையாத அந்தச் செல்வத்தை, இங்கே சௌரி (கிருஷ்ணன்) உங்களுக்கு அடையச் செய்தார்.
2.58.20
सपाशं मुरमाक्रमय् पाञ्चजन्यं च धीमता ।
शिलासङ्घानतिक्रम्य निशुम्भः सगणो हतः ॥ २.५८.२० ॥
சுருக்குடன் முரனை அடக்கி, ஞானியான அவர் பாஞ்சஜன்யச் சங்கையும் (அடைந்தார்); கற்பாறைக் குவியல்களைக் கடந்து நிசும்பன் தன் கணங்களோடு கொல்லப்பட்டான்.
2.58.21
हयग्रीवश्च विक्रान्तो दानवो निहतो बली ।
मथितश्च मृधे भौमः कुण्डले चाहृते पुनः ॥ २.५८.२१ ॥
வீரனான தானவன் ஹயக்ரீவன் பலமாக வீழ்த்தப்பட்டான்; போரில் பௌமன் நசுக்கப்பட்டான்; குண்டலங்கள் மீண்டும் கைப்பற்றப்பட்டன.
2.58.22
पुनर्बाणवधे शौरिमादित्या वसुभिः सह ।
मन्मुखा आगमिष्यन्ति साध्याश्च मधुसूदनम् ॥ २.५८.२२ ॥
பாணன் வதத்தின்போது மீண்டும், ஆதித்தியர்கள் வசுக்களுடன் சேர்ந்து, என் முன்னிலையாக வருவார்கள்; சாத்தியர்களும் மதுசூதனனிடம் வருவார்கள்.
2.58.23
एवमुक्त्वा ततः सर्वानामन्त्र्य कुकुरान्धकान् ।
सस्वजे रामकृष्णौ च वसुदेवं च वासवः ॥ २.५८.२३ ॥
இவ்வாறு கூறிய பின், வாசவன் (இந்திரன்) குகுரர்கள், அந்தகர்கள் அனைவரையும் அழைத்து, ராம-கிருஷ்ணர்களையும் வசுதேவரையும் தழுவிக்கொண்டான்.
2.58.24
प्रद्युम्नसाम्बप्रमुखाननिरूद्धं च सारणम् ।
बभ्रुं झल्लिं गदं भानुं चारुदेष्णं च वृत्रहा ॥ २.५८.२४ ॥
பிரத்யும்னன், சாம்பன் முதலானோரையும், அநிருத்தனையும் சாரணனையும், பப்ருவையும், ஜல்லியையும், கதனையும், பானுவையும், சாருதேஷ்ணனையும் விருத்திரனைக் கொன்றவன் (இந்திரன்) (அழைத்தான்).
2.58.25
सत्कृत्य सारणाक्रूरौ पुनराभाष्य सात्यकिम् ।
सस्वजे वृष्णिराजानमाहुकं कुकुराधिपम्।
भोजं च कृतवर्णाणमन्यांश्चान्दकवृष्णिषु ॥ २.५८.२५ ॥
சாரணரையும் அக்ரூரரையும் மரியாதை செய்து, மீண்டும் சாத்யகியிடம் பேசி, விருஷ்ணி அரசர் ஆஹுகனையும், குகுரர்களின் தலைவனையும், போஜனையும், கிருதவர்மனையும், அந்தகர் விருஷ்ணிகளில் மற்றவர்களையும் தழுவினான்.
2.58.26
आमन्त्र्य देवप्रवरैर्वासवो वासवानुजम् ।
ततः श्वेताचलप्रख्यं गजमैरावतं प्रभुः ॥ २.५८.२६ ॥
தேவர்களில் சிறந்தோரிடம் விடைபெற்று, வாசவன் தன் தம்பியிடம் விடைபெற்றான்; பின்னர் வெள்ளை மலை போன்ற ஐராவதம் என்ற யானையின் மேல் அந்த இறைவன் ஏறினான்.
2.58.27
पश्यतां सर्वभातानामारुरोह शचीपतिः ।
पृथिवीं चान्तरिक्षं च दिवं च वरवारणम् ॥ २.५८.२७ ॥
எல்லா உயிர்களும் பார்த்துக் கொண்டிருக்க, சசியின் கணவனான இந்திரன் அந்தச் சிறந்த யானையின் மேல் ஏறினான்; அது பூமியையும் வானத்தையும் சொர்க்கத்தையும் நிரப்பியது.
2.58.28
मुखाडम्बरनिर्घोषैः पूरयन्तमिवासकृत् ।
हैमयन्त्रमहाकक्ष्यं हिरण्मयविषाणिनम् ॥ २.५८.२८ ॥
வாயின் முழக்கங்களால் மீண்டும் மீண்டும் நிரப்புவது போல, பொன்னால் ஆன பெரிய கச்சையும் பொன் தந்தங்களும் கொண்ட அந்த யானை.
2.58.29
मनोहरकुथास्तीर्णं सर्वरत्नविभूषितम् ।
नित्यस्रुतमदस्रावं क्षरन्तमिव तोयदम् ॥ २.५८.२९ ॥
அழகான துணியால் போர்த்தப்பட்டு, எல்லா ரத்தினங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டு, எப்போதும் மதநீர் வடித்து, நீர் சொரியும் மேகம் போல் இருந்தது.
2.58.30
दिशागजं महामात्रं काञ्चनस्रजमास्थितः ।
प्रबभौ मन्दराग्रस्थः प्रतपन्भानुमानिव ॥ २.५८.३० ॥
திசை யானைகளில் பெரிய யானை, பொன் மாலை அணிந்த அந்த யானையின் மேல் அமர்ந்து, மந்தர மலையின் உச்சியில் நின்று சூரியனைப் போல் ஒளிர்ந்தான்.
2.58.31
ततो वज्मयं भीमं प्रगृह्य परामाङ्कुशम् ।
ययौ बलवता सार्धं पावकेन शचीपतिः ॥ २.५८.३१ ॥
பின்பு வஜ்ரத்தால் ஆன பயங்கரமான உயர்ந்த அங்குசத்தை ஏந்தி, சசீபதியான இந்திரன் வலிமைமிக்க அக்னியுடன் சென்றான்.
2.58.32
तं करेणुगजव्रातैर्विमानैश्च मरुद्गणाः ।
पृष्ठतोऽनुययुः प्रीताः कुबेरवरुणग्रहाः ॥ २.५८.३२ ॥
கரேணு, களிறு கூட்டங்களுடனும் விமானங்களுடனும் மகிழ்ச்சியுடன் மருத்கணங்கள் அவருக்குப் பின்னால் சென்றனர்; குபேரனும் வருணனும் கிரகங்களாக உடன் சென்றனர்.
2.58.33
स वायुपक्षमास्थाय वैश्वानरपथं गतः ।
प्राप्य सूर्यपथं देवस्तत्रैवान्तरधीयत ॥ २.५८.३३ ॥
அந்தத் தேவன் வாயுவின் சிறகில் ஏறி வைசுவானரனின் வழியில் சென்றான்; சூரியனின் வழியை அடைந்ததும் அங்கேயே மறைந்தான்.