Mahābhārata · Adhyāya 2.59
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.59.1
ततः सर्वदशार्हाणामाहुकस्य च याः स्त्रियः ।
नन्दगोपस्य महिषी यशोदा लोकविश्रुता ॥ २.५९.१ ॥
Dann die Frauen aller Daśārhas und Āhukas, und Yaśodā, die Hauptgemahlin des Kuhhirten Nanda, weltberühmt,
2.59.2
रेवती च महाभागा रुक्मिणी च पत्रिव्रता ।
सत्या जाम्बवती चोभे गान्धारी शिंशुमापि च ॥ २.५९.२ ॥
Revatī, überaus glückselig, und Rukmiṇī, ihrem Gatten treu ergeben, beide Satyā und Jāmbavatī, und auch Gāndhārī und Śiṃśumā,
2.59.3
विशोका लक्षणा चापि सुमित्रा केतुमा तथा ।
वासुदेवमहिष्योऽन्याः श्रिया सार्धं ययुस्तदा ॥ २.५९.३ ॥
Viśokā, Lakṣaṇā, Sumitrā und ebenso Ketumā, und die übrigen Hauptgemahlinnen Vāsudevas gingen damals mit Śrī.
2.59.4
विभूतिं द्रष्टुमनसः केशवस्य महात्मनः ।
प्रीयमाणाः सभां जग्मुरालोकयितुमच्युतम् ॥ २.५९.४ ॥
Begierig, die majestätische Herrlichkeit des großherzigen Keśava zu schauen, gingen sie erfreut in die Versammlungshalle, um den Unvergänglichen zu sehen.
2.59.5
देवकी सर्वदेवीनां रोहिणी च पुरस्कृता ।
ददृशुर्देवमासीनं कृष्णं हलभृता सह ॥ २.५९.५ ॥
Devakī und Rohiṇī, an die Spitze aller Göttinnen gestellt, sahen den Gott Kṛṣṇa sitzend zusammen mit dem Pflugträger.
2.59.6
तौ तु पूर्वमतिक्रम्य रोहिणीमभिवाद्य च ।
अभ्यवादयतां देवौ देवकीं रामकेशवौ ॥ २.५९.६ ॥
Diese beiden Götter, Rāma und Keśava, gingen zuerst an Rohiṇī vorbei, grüßten sie und grüßten dann Devakī.
2.59.7
सा ताभ्यामृषभाक्षाभ्यां पुत्राभ्यां शुशुभेऽधिकम् ।
देवकी देवमातेव मित्रेण वरुणेन च ॥ २.५९.७ ॥
Mit jenen beiden stieräugigen Söhnen strahlte sie noch mehr, wie Devakī, die Mutter der Götter, mit Mitra und Varuṇa.
2.59.8
ततः प्राप्ता यशोदाया दुहिता वै क्षणेन हि ।
जाज्वल्यमाना वपुषा प्रभयाऽतीव भारत ॥ २.५९.८ ॥
Dann kam die Tochter Yaśodās in einem Augenblick dort an, o Bhārata, im Körper leuchtend und von überaus großem Glanz.
2.59.9
एकानङ्गेति यामाहुः कन्यां वै कामरूपिणीम् ।
यत्कृते सगणं कंसं जघान पुरुषोत्तमः ॥ २.५९.९ ॥
Die Jungfrau, die man Ekānaṅgā nennt, die jede beliebige Gestalt annehmen kann, um deretwillen der Beste der Männer Kaṃsa samt seinem Gefolge erschlug.
2.59.10
ततः स भगवान्रामस्तामुपाक्रम्य भामिनाम् ।
मूर्ध्न्युपाघ्राय सव्येन परिजग्राह पाणिना ॥ २.५९.१० ॥
Dann trat der gesegnete Rāma zu jener schönen Frau, roch an ihrem Haupt und ergriff sie mit der linken Hand.
2.59.11
तां च तत्रोपसम्प्राप्य प्रियामिव सखीमिमाम् ।
दक्षिणेन कराग्रेण पिरजग्राह माधवः ॥ २.५९.११ ॥
Und als er dort zu ihr trat, wie zu einer lieben Freundin, ergriff Mādhava sie mit den Fingerspitzen seiner rechten Hand.
2.59.12
ददृशुस्तां सभामध्ये भगिनीं रामकृष्णयोः ।
रुक्मपद्मशां पद्मश्रीमिवोत्तमनाभयोः ॥ २.५९.१२ ॥
Inmitten der Versammlung sahen sie die Schwester Rāmas und Kṛṣṇas, goldfarben wie ein Lotus, wie die Lotusgöttin Padmaśrī zwischen den beiden Herrlichnabligen.
2.59.13
अथाक्षतमहावष्ट्या लाजपुष्पघृतैरपि ।
वृष्णयोऽवाकिरन्प्रीताः सङ्कर्षणजनार्दनौ ॥ २.५९.१३ ॥
Dann überschütteten die erfreuten Vṛṣṇis Saṅkarṣaṇa und Janārdana mit unversehrten Körnern, Puffreis, Blüten und Ghee.
2.59.14
सबालाः सहवृद्धाश्च ये ज्ञातिकुलबान्धवाः ।
उपोपविविशुः प्रीता वृष्णयो मधुसूदनम् ॥ २.५९.१४ ॥
Die Vṛṣṇis, Verwandte, Angehörige der Sippe und Verbündete, mit Kindern und Alten, setzten sich erfreut neben Madhusūdana.
2.59.15
पूज्यमानो महाबाहुः पौराणां रतिवर्धनः ।
विवेश पुरुषव्याघ्रः स्ववेश्म मधुसूदनः ॥ २.५९.१५ ॥
Von den Bürgern verehrt, trat der starkarmige Madhusūdana, bester der Männer und Mehrer ihrer Freude, in seinen eigenen Palast ein.
2.59.16
रुक्मिण्या सहितो देव्या प्रमुमोद सुखी सुखम् ।
अनन्तरं च सत्याया जाम्बवत्याश्च भारत ॥ २.५९.१६ ॥
Glücklich mit der Königin Rukmiṇī freute er sich sehr; und danach, o Bhārata, auch mit Satyā und Jāmbavatī.
2.59.17
सर्वासां च यदुश्रेष्ठो गेहे गेहे विहारवान् ।
जगाम च हृषीकेशो रुक्मिण्याः सदनं पुनः ॥ २.५९.१७ ॥
Im Vergnügen in den Häusern aller weilend, ging der beste der Yadus, Hṛṣīkeśa, wieder zum Wohnsitz Rukmiṇīs.
2.59.18
एष तात महाबाहो विजयः शार्ङ्गधन्वनः ।
एतदर्थं च जन्माहुर्मानुषेषु महात्मनः ॥ २.५९.१८ ॥
Dies, mein Lieber, o Starkarmiger, ist der Sieg des Bogenträgers Śārṅga; eben dazu, sagt man, wurde der Großseelige unter den Menschen geboren.