Mahābhārata · Adhyāya 2.59
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.59.1
ततः सर्वदशार्हाणामाहुकस्य च याः स्त्रियः ।
नन्दगोपस्य महिषी यशोदा लोकविश्रुता ॥ २.५९.१ ॥
Então as mulheres de todos os Daśārhas e de Āhuka, e Yaśodā, a principal esposa de Nanda, o pastor, renomada no mundo,
2.59.2
रेवती च महाभागा रुक्मिणी च पत्रिव्रता ।
सत्या जाम्बवती चोभे गान्धारी शिंशुमापि च ॥ २.५९.२ ॥
Revatī, de grande ventura, e Rukmiṇī, devotada ao esposo, ambas Satyā e Jāmbavatī, e também Gāndhārī e Śiṃśumā,
2.59.3
विशोका लक्षणा चापि सुमित्रा केतुमा तथा ।
वासुदेवमहिष्योऽन्याः श्रिया सार्धं ययुस्तदा ॥ २.५९.३ ॥
Viśokā, Lakṣaṇā, Sumitrā e também Ketumā, e as outras esposas principais de Vāsudeva, foram então com Śrī.
2.59.4
विभूतिं द्रष्टुमनसः केशवस्य महात्मनः ।
प्रीयमाणाः सभां जग्मुरालोकयितुमच्युतम् ॥ २.५९.४ ॥
Desejando contemplar a glória majestosa do magnânimo Keśava, alegres, foram ao salão da assembleia para contemplar o Infalível.
2.59.5
देवकी सर्वदेवीनां रोहिणी च पुरस्कृता ।
ददृशुर्देवमासीनं कृष्णं हलभृता सह ॥ २.५९.५ ॥
Devakī, e Rohiṇī colocada à frente de todas as deusas, viram o deus Kṛṣṇa sentado junto ao portador do arado.
2.59.6
तौ तु पूर्वमतिक्रम्य रोहिणीमभिवाद्य च ।
अभ्यवादयतां देवौ देवकीं रामकेशवौ ॥ २.५९.६ ॥
Esses dois deuses, Rāma e Keśava, passando primeiro por Rohiṇī, após saudá-la, saudaram Devakī.
2.59.7
सा ताभ्यामृषभाक्षाभ्यां पुत्राभ्यां शुशुभेऽधिकम् ।
देवकी देवमातेव मित्रेण वरुणेन च ॥ २.५९.७ ॥
Com aqueles dois filhos de olhos de touro ela brilhou ainda mais, como Devakī, mãe dos deuses, com Mitra e Varuṇa.
2.59.8
ततः प्राप्ता यशोदाया दुहिता वै क्षणेन हि ।
जाज्वल्यमाना वपुषा प्रभयाऽतीव भारत ॥ २.५९.८ ॥
Então a filha de Yaśodā chegou ali num instante, ó Bhārata, resplandecente no corpo e extremamente radiante de esplendor.
2.59.9
एकानङ्गेति यामाहुः कन्यां वै कामरूपिणीम् ।
यत्कृते सगणं कंसं जघान पुरुषोत्तमः ॥ २.५९.९ ॥
A donzela a quem chamam Ekānaṅgā, capaz de assumir qualquer forma à vontade, por cuja causa o Melhor dos Homens matou Kaṃsa com seu séquito.
2.59.10
ततः स भगवान्रामस्तामुपाक्रम्य भामिनाम् ।
मूर्ध्न्युपाघ्राय सव्येन परिजग्राह पाणिना ॥ २.५९.१० ॥
Então o bendito Rāma aproximou-se daquela bela mulher, cheirou-lhe a cabeça e segurou-a com a mão esquerda.
2.59.11
तां च तत्रोपसम्प्राप्य प्रियामिव सखीमिमाम् ।
दक्षिणेन कराग्रेण पिरजग्राह माधवः ॥ २.५९.११ ॥
E aproximando-se dela ali, como de uma querida amiga, Mādhava a tomou com as pontas dos dedos da mão direita.
2.59.12
ददृशुस्तां सभामध्ये भगिनीं रामकृष्णयोः ।
रुक्मपद्मशां पद्मश्रीमिवोत्तमनाभयोः ॥ २.५९.१२ ॥
No meio da assembleia viram a irmã de Rāma e Kṛṣṇa, dourada como um lótus, como a deusa-lótus Padmaśrī entre os dois de umbigo excelente.
2.59.13
अथाक्षतमहावष्ट्या लाजपुष्पघृतैरपि ।
वृष्णयोऽवाकिरन्प्रीताः सङ्कर्षणजनार्दनौ ॥ २.५९.१३ ॥
Então os vṛṣṇis, alegres, derramaram sobre Saṅkarṣaṇa e Janārdana grãos intactos, arroz soprado, flores e ghee.
2.59.14
सबालाः सहवृद्धाश्च ये ज्ञातिकुलबान्धवाः ।
उपोपविविशुः प्रीता वृष्णयो मधुसूदनम् ॥ २.५९.१४ ॥
Os vṛṣṇis, parentes, membros do clã e familiares, com crianças e anciãos, sentaram-se alegremente junto a Madhusūdana.
2.59.15
पूज्यमानो महाबाहुः पौराणां रतिवर्धनः ।
विवेश पुरुषव्याघ्रः स्ववेश्म मधुसूदनः ॥ २.५९.१५ ॥
Honrado pelos habitantes da cidade, o de braços poderosos Madhusūdana, o melhor dos homens, que aumentava sua alegria, entrou em seu próprio palácio.
2.59.16
रुक्मिण्या सहितो देव्या प्रमुमोद सुखी सुखम् ।
अनन्तरं च सत्याया जाम्बवत्याश्च भारत ॥ २.५९.१६ ॥
Feliz com a rainha Rukmiṇī, ele se alegrou muito; e depois, ó Bhārata, também com Satyā e Jāmbavatī.
2.59.17
सर्वासां च यदुश्रेष्ठो गेहे गेहे विहारवान् ।
जगाम च हृषीकेशो रुक्मिण्याः सदनं पुनः ॥ २.५९.१७ ॥
Desfrutando de prazeres nas casas de todas elas, o melhor dos yadus, Hṛṣīkeśa, foi novamente à morada de Rukmiṇī.
2.59.18
एष तात महाबाहो विजयः शार्ङ्गधन्वनः ।
एतदर्थं च जन्माहुर्मानुषेषु महात्मनः ॥ २.५९.१८ ॥
Este, querido, ó de braços poderosos, é a vitória do portador do arco Śārṅga; para esse mesmo fim, dizem, o magnânimo nasceu entre os homens.