Mahābhārata · Adhyāya 2.64
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.64.1
बिभीषिकाभिर्बह्वीभिर्भीषयन्भीष्म पार्थिवान् ।
न व्यपत्रपसे कस्माद्वृद्धः सन्कुलपांसनः ॥ २.६४.१ ॥
O Bhīṣma, der du die Könige mit vielen schrecklichen Drohungen erschreckst, warum schämst du dich nicht, alt wie du bist, du Schänder deiner Sippe?
2.64.2
युक्तमेतत्तृतीयायां प्रकृतौ वर्तता त्वया ।
वक्तुं धर्मादपेतार्थं त्वं हि सर्वकुरूत्तमः ॥ २.६४.२ ॥
Es ist in der Tat angemessen für dich, den Besten aller Kurus, der du von der Natur der dritten Kaste bist, Worte zu sprechen, die dem Dharma fern sind.
2.64.3
नावि नौरिव सम्बद्धा यथान्धो वान्धमन्वियात् ।
तथाभूता हि कौरव्या येषां भीष्म त्वमग्रणीः ॥ २.६४.३ ॥
Wie ein Boot, das an ein Boot gebunden ist, oder ein Blinder, der einem Blinden folgt, so sind wahrlich die Kauravas, deren Anführer du bist, o Bhīṣma.
2.64.4
पूतनाघातपूर्वाणि कर्माण्यस्य विशेषतः ।
त्वया कीर्तयताऽस्माकं भूयः प्रव्यथितं मनः ॥ २.६४.४ ॥
Da du seine Taten, besonders beginnend mit der Tötung der Pūtanā, rezitiert hast, ist mein Geist erneut tief beunruhigt.
2.64.5
अवलिप्तस्य मूर्शस्य केशवं स्तोतुमिच्छतः ।
कथं भीष्म न ते जिह्वा शतधेयं विदीर्यते ॥ २.६४.५ ॥
O Bhīṣma, hochmütiger Narr, der du Keśava preisen willst, warum zerspringt deine Zunge nicht in hundert Stücke?
2.64.6
यत्र कुत्सा प्रयोक्तव्या भीष्म बालतरैर्नरैः ।
तमिमं ज्ञानवृद्धः सन्गोपं संस्तोतुमिच्छसि ॥ २.६४.६ ॥
O Bhīṣma, wo Tadel geäußert werden sollte, da tun es die kindischsten Menschen; und du, an Weisheit alt, willst diesen Hirten preisen.
2.64.7
यद्यनेन हता बाल्ये शकुनिश्चित्रमत्र किम् ।
तौ वाऽश्ववृषभौ भीष्ण यौ न युद्धविशारदौ ॥ २.६४.७ ॥
Wenn er Śakuni in der Kindheit tötete, was ist daran verwunderlich? Oder jene beiden, das Pferd und den Stier, die im Kampf nicht geübt waren, o Bhīṣma.
2.64.8
चेतनारहितं काष्ठं यद्यनेन निपातितम् ।
पादेन शकटं भीष्ण तत्र किं कृतमद्भुतम् ॥ २.६४.८ ॥
Wenn er mit dem Fuß leblose Hölzer oder einen Karren niederstieß, o Bhīṣma, welche wunderbare Tat wurde dort vollbracht?
2.64.9
अर्कप्रमाणौ तौ वृक्षौ यद्यनेन निपातितौ ।
नागश्च दमितोऽनेन तत्र को विस्मयः कृतः ॥ २.६४.९ ॥
Wenn er jene beiden Bäume, so groß wie die Arka-Pflanze, fällte und den Elefanten bezwang, wer war dort verwundert?
2.64.10
वल्मीकमात्रः सप्ताहं यद्यनेन धृतोऽचलः ।
तदा गोवर्धनो भीष्म न तच्चित्रं मतं मम ॥ २.६४.१० ॥
Wenn er einen Berg, nicht größer als ein Ameisenhügel, sieben Tage lang hielt, o Bhīṣma, so ist das Govardhana; es scheint mir nicht wunderbar.
2.64.11
भुक्तमेतेन बह्वन्नं क्रीडता नगमूर्धनि ।
इति ते भीष्ण शृण्वानाः परे विस्मयमागताः ॥ २.६४.११ ॥
Er aß viel Speise, während er auf dem Gipfel des Berges spielte, so heißt es; o Bhīṣma, als sie dies hörten, gerieten die anderen in Staunen.
2.64.12
यस्य चानेन धर्मज्ञ भुक्तमन्नं बलीयसः ।
स चानेन हतः कंस इत्येतत्तु बलीयसः। ॥ २.६४.१२ ॥
O Kenner des Dharma, den Mächtigen, dessen Speise er aß — diesen Kaṃsa tötete er; das ist die Tat des Mächtigen.
2.64.13
स चानेन हतः कंस इत्येतत्तु महाद्भुतम् ।
न ते श्रुतमिदं भीष्म नूनं कथयतां सताम्। ॥ २.६४.१३ ॥
Dass Kaṁsa von ihm getötet wurde, ist fürwahr ein höchst wundersames Ereignis. Bhīṣma, hast du dies nicht gehört, wie es die Guten gewiss erzählt haben?
2.64.14
यद्वक्ष्ये त्वामधर्मज्ञं वाक्यं कुरुकुलाधम ।
स्त्रीषु गोषु न शस्त्राणि पातयेद्ब्राह्मणेषु च। ॥ २.६४.१४ ॥
Niedrigster des Kuru-Geschlechts, dem Dharma unkundig, ich will dir sagen, was ich sagen werde: Gegen Frauen, Kühe und Brahmanen soll man keine Waffen schwingen.
2.64.15
इति सन्तोऽनुशासन्ति सञ्जना धर्मिणः सदा ।
भीष्म लोके हि तत्सर्वं वितथं त्वयि दृश्यते ॥ २.६४.१५ ॥
So haben die Guten und Rechtschaffenen stets gelehrt. Bhīṣma, in der Welt erscheint all das an dir als falsch.
2.64.16
ज्ञानवृद्धं च वृद्धं च भूयांसं केशवं मम ।
अजानत इवाख्यासि संस्तुवन्कौरवाधम ॥ २.६४.१६ ॥
Du lobst Keśava, der an Weisheit und Jahren älter und weit größer ist als ich, und sprichst, als kenntest du ihn nicht, Niedrigster der Kaurava.
2.64.17
गोघ्रः स्त्रीघ्नश्च सन्भीष्म त्वद्वाक्याद्यदि पूज्यते ।
एवम्भूतश्च यो भीष्म कथं संस्तवमर्हति ॥ २.६४.१७ ॥
Bhīṣma, wenn auf dein Wort hin ein Kuhtöter und Frauenmörder verehrt wird, wie kann ein solcher Mensch Lob verdienen?
2.64.18
असौ मतिमतां श्रेष्ठो य एष जगतः प्रभुः ।
सम्भावयति चाप्येवं त्वद्वाक्याच्च जनार्दनः।
एवमेतत्सर्वमिति तत्सर्वं वितथं ध्रुवम् ॥ २.६४.१८ ॥
Dieser, der Beste unter den Weisen und Herr der Welt, wird so geehrt, und auch Janārdana wird durch dein Wort geehrt. »So ist es, all das ist so« — all dies ist sicherlich falsch.
2.64.19
आत्मानमात्मनाऽऽधातुं यदि शक्तो जनार्दनः ।
अकामयन्तं तं भीष्म कथं साध्विव पश्यसि ॥ २.६४.१९ ॥
Wenn Janārdana sich selbst lenken kann, wie, o Bhīṣma, siehst du den, der ihn nicht begehrt, als rechtschaffen an?
2.64.20
न गाथा गाथिनं शास्ति बहुचेदपि गायति ।
प्रकृतिं यान्ति भूतानि कुलिङ्गशकुनिर्यथा ॥ २.६४.२० ॥
Ein Spruch belehrt den Sänger nicht, wie viel er auch singt; die Wesen kehren zu ihrer Natur zurück, wie der Vogel kuliṅga.
2.64.21
नूनं प्रकृतिरेषा ते जघन्या नात्र संशयटः ।
नदीसुतत्वात्ते चित्तं चञ्चलं न स्थिरं स्मृतम् ॥ २.६४.२१ ॥
Gewiss ist dies deine Natur, niedrig; daran ist kein Zweifel. Da du der Sohn eines Flusses bist, gilt dein Geist als unruhig, nicht standhaft.
2.64.22
अतः पापीयसी चैषां पाण्डवानामपीष्यते ।
येषामर्च्यतमः कृष्णस्त्वं च येषां प्रदर्शकः ॥ २.६४.२२ ॥
Daher gilt auch die Natur dieser Pāṇḍavas als besonders verderbt — deren meistverehrter Kṛṣṇa ist und deren Wegweiser du bist.
2.64.23
धर्मवांस्त्वमधर्मज्ञः सतां मार्गादवप्लुतः ।
को हि धर्मिणमात्मानं जानञ्ज्ञानविदां वरः ॥ २.६४.२३ ॥
Du, obwohl rechtschaffen, kennst das Unrecht und bist vom Pfad der Guten abgewichen. Denn wer, der Beste der Weisen, würde sich selbst für rechtschaffen halten?
2.64.24
कुर्याद्यथा त्वया भीषम कृतं धर्ममवेक्षता ।
चेत्त्वं धर्मं विजानासि यदि प्राज्ञा मतिस्तव ॥ २.६४.२४ ॥
Wenn du das Dharma verstehst und dein Verstand weise ist, wer würde sonst so handeln, wie du gehandelt hast, im Hinblick auf das Dharma?
2.64.25
अन्यकामा हि धर्मज्ञा कन्यका प्राज्ञमानिना ।
अम्बा नामेति भद्रं ते कथं साऽपहृता त्वया ॥ २.६४.२५ ॥
Möge es dir wohlergehen! Jenes Mädchen, das das Dharma kennt, liebte einen anderen; wie konntest du, der du dich für weise hältst, die Jungfrau namens Ambā entführen?
2.64.26
तां त्वयाऽपहृतां भीष्म कन्यां नैषितवान्नृपः ।
भ्राता विचित्रवीर्यस्ते सतां मार्गमनुस्मरन् ॥ २.६४.२६ ॥
O Bhīṣma, jene Jungfrau, die du entführt hast, wurde von deinem Bruder, König Vicitravīrya, nicht angenommen, obwohl er den Pfad der Guten hätte bedenken sollen.
2.64.27
भार्ययोर्यस्य चान्येन मिषतः प्राज्ञमानिनः ।
तव जातान्यपत्यानि सज्जनाचरिते पथि ॥ २.६४.२७ ॥
Obwohl er zwei Frauen hatte, und während ein anderer zusah, wurden von dir, der du dich für weise hältst, Kinder geboren auf dem Pfad, den die Guten gehen.
2.64.28
को हि धर्मोऽस्ति ते भीषम ब्रह्मचर्यमिदं वृथा ।
यद्धारयसि मोहाद्वा क्लीबत्वाद्वा न संशयः ॥ २.६४.२८ ॥
O Bhīṣma, welches Dharma ist das deine? Dieses Zölibat, das du hältst, ist vergeblich; du hältst es aus Verblendung oder aus Impotenz, daran besteht kein Zweifel.
2.64.29
न त्वं तव धर्मज्ञ पश्याम्युपचरं क्वचित् ।
न हि ते सेविता वृद्धा य एवं धर्ममब्रवीः ॥ २.६४.२९ ॥
O Kenner des Dharma, ich sehe nirgends Höflichkeit an dir; du hast die Alten nie bedient, und doch sprichst du so über das Dharma.
2.64.30
इष्टं दत्तमधीतं च यज्ञाश्च बहुदक्षिणाः ।
सर्वमेतदपत्यस्य कलां नार्हन्ति षोडशीम् ॥ २.६४.३० ॥
Opfer dargebracht, Gaben gegeben, die Veden studiert und Opfer mit reichen Gaben vollzogen – all dies ist nicht einmal den sechzehnten Teil der Nachkommenschaft wert.
2.64.31
व्रतोपवासैर्बहुभिः कृतं भवति भीष्म यत् ।
सर्वं तदनपत्यस्य मोघं भवति निश्चयात् ॥ २.६४.३१ ॥
O Bhīṣma, alles, was durch Gelübde und Fasten auf vielerlei Weise getan wird, wird gewiss vergeblich für den Kinderlosen.
2.64.32
सोऽनपत्यश्च वृद्धश्च मिथ्याधर्मानुशासनात् ।
हंसवत्त्वमपीदानीं ज्ञातिभ्यः प्राप्नुया वधम् ॥ २.६४.३२ ॥
Jener Kinderlose und Alte, der falsches Dharma lehrte, war wie ein Schwan; nun wirst auch du den Tod durch deine eigenen Verwandten erleiden.
2.64.33
एवं हि कथयन्त्यन्ये नरा ज्ञानविदः पुरा ।
भीष्म यत्तदहं सम्यग्वक्ष्यामि तव शृण्वतः ॥ २.६४.३३ ॥
So sagen andere Männer, die die Weisheit kannten, in alter Zeit; O Bhīṣma, das will ich dir genau erzählen, während du zuhörst.
2.64.34
वृद्धः किल समुद्रान्ते कश्चिद्धंसोऽभवत्पुरा ।
धर्मवागन्यथावृत्तः पक्षिणः सोऽनुशास्ति च ॥ २.६४.३४ ॥
Es heißt, einst gab es am Rande des Ozeans einen alten Schwan, der vom Dharma sprach, doch anders handelte, und die Vögel unterwies.
2.64.35
धर्म चरत माऽधर्ममिति तस्य वचः किल ।
पक्षिणः शुश्रुवुर्भीष्म सततं धर्मवादिनः ॥ २.६४.३५ ॥
Seine Worte: »Übe das Dharma, tue nicht das Adharma« hörten die Vögel gewiss; O Bhīṣma, die stets vom Dharma sprechenden Vögel hörten sie unablässig.
2.64.36
हंसस्य तु वचः श्रुत्वा मुदिताः सर्वपक्षिणः ।
ऊचुश्चैव स्वगा हंसं परिवार्य च सर्वशः ॥ २.६४.३६ ॥
Als alle Vögel die Worte des Schwans hörten, freuten sie sich; sie umringten den Schwan von allen Seiten und sprachen zu ihm.
2.64.37
कथयस्व भवान्सर्वं पक्षिणां तु समासतः ।
को हि नाम द्विजश्रेष्ठ ब्रूहि नो धर्म उत्तमः ॥ २.६४.३७ ॥
Erkläre uns alles kurz, o Bester der Zweimalgeborenen: Sag uns, welches der höchste Dharma ist.
2.64.38
प्रजास्वहिंसा धर्मो वै हिंसाऽधर्मः खगव्रजाः ।
एतदेवानुबोद्धव्यं धर्माधर्मः समासतः ॥ २.६४.३८ ॥
Gewaltlosigkeit gegenüber den Lebewesen ist Dharma, Gewalt aber Adharma, ihr Vogelschwärme. Dies allein ist als Dharma und Adharma zu verstehen, kurz gesagt.
2.64.39
वृद्धहंसवचः श्रुत्वा पक्षिणस्ते सुसंहिताः ।
ऊचुश्च धर्मलुब्धास्ते स्मयमाना इवाण्डजाः ॥ २.६४.३९ ॥
Als die Worte des alten Schwans gehört wurden, sprachen jene wohl versammelten, dharma-begierigen Vögel, als ob sie lächelten.
2.64.40
धर्मं यः कुरुते नित्यं लोके धीरतरोऽण्डजः ।
स यत्र गच्छेद्धर्मात्मा तन्मे ब्रूहीह तत्त्वतः ॥ २.६४.४० ॥
Der Vogel, der in der Welt stets Dharma übt und überaus standhaft ist — wohin geht dieser dharma-seelige? Sag es mir hier wahrhaftig.
2.64.41
बाला यूयं न जानीध्वं धर्मसूक्ष्मं विहङ्गमाः ।
धर्मं यः कुरुते लोके सततं शुभबुद्धिना।
न चायुषोऽन्ते स्वं देहं त्यक्त्वा स्वर्गं स गच्छति ॥ २.६४.४१ ॥
Ihr Vögel seid Kinder und kennt die feine Natur des Dharma nicht. Wer in der Welt stets mit gutem Sinn Dharma übt, verlässt am Ende des Lebens seinen Leib und geht in den Himmel.
2.64.42
तथाऽहमपि च त्यक्त्वा काले देहमिमं द्विजाः ।
स्वर्गलोकं गमिष्यामि इयं धर्मस्य वै गतिः ॥ २.६४.४२ ॥
Ebenso werde auch ich zur rechten Zeit diesen Leib ablegen und in die Himmelswelt gehen. Dies ist der Weg des Dharma.
2.64.43
एवं धर्मकथां चक्रे स हंसः पक्षिणां भृशम् ।
पक्षिणः शुश्रुवुर्भीष्म सततं धर्ममेव ते ॥ २.६४.४३ ॥
So erzählte der Schwan den Vögeln viel von der Lehre des dharma; o Bhīṣma, die Vögel hörten stets nur vom dharma.
2.64.44
अथास्य भक्ष्यमाजह्रुः समुद्रजलचारिणः ।
अण्डजा भीष्म तस्यान्ये धर्मार्थमिति शुश्रुम ॥ २.६४.४४ ॥
Dann brachten ihm die eierlegenden Wesen, die im Meerwasser leben, Nahrung; o Bhīṣma, wir hörten, dass auch andere sie um des dharma willen brachten.
2.64.45
ते च तस्य समभ्याशे निक्षिप्याण्डानि सर्वशः ।
समुद्राम्भस्यमोदन्त चरन्तो भीष्म पक्षिणः ॥ २.६४.४५ ॥
Und sie legten alle ihre Eier in seine Nähe und freuten sich, während sie im Meerwasser umherzogen; o Bhīṣma.
2.64.46
तेषामण्डानि सर्वेषां भक्षयामास पापकृत् ।
स हंसः सम्प्रमत्तानामप्रमत्तः स्वकर्मणि ॥ २.६४.४६ ॥
Der Frevler fraß die Eier von allen; jener Schwan war unter den Unachtsamen in seiner eigenen Pflicht wachsam.
2.64.47
ततः प्रक्षीयमाणेषु तेषु तेष्वण्डजोऽपरः ।
अशङ्कत महाप्राज्ञः स कदाचिद्ददर्श ह ॥ २.६४.४७ ॥
Als ihre Eier nach und nach weniger wurden, begann ein anderes eierlegendes Wesen, sehr weise, zu argwöhnen; und einmal sah er es tatsächlich.
2.64.48
ततः सङ्कथयामास दृष्ट्वा हंसस्य किल्बिषम् ।
तेषां परमदुःखार्तः स पक्षी सर्वपक्षिणाम् ॥ २.६४.४८ ॥
Dann, nachdem es das Unrecht des Schwans gesehen hatte, begann jener Vogel, gequält von ihrem großen Kummer, allen Vögeln davon zu erzählen.
2.64.49
ततः प्रत्यक्षतो दृष्ट्वा पक्षिणस्ते समीपगाः ।
निजघ्नस्तं तदा हंसं मिथ्यावृत्तं कुरूद्वह ॥ २.६४.४९ ॥
Da erschlugen jene nahen Vögel, die es offen gesehen hatten, auf der Stelle jenen Schwan mit seinem treulosen Wandel, o Bester der Kurus.
2.64.50
एवं त्वां हंसधर्माणमपीमे वसुधाधिपाः ।
निहन्युर्भीष्म सङ्क्रुद्धाः पक्षिणस्तं यथाण्डजम् ॥ २.६४.५० ॥
So würden auch dich, der du das Wesen eines Schwans hast, diese Herrscher der Erde, Bhīṣma, im heftigen Zorn erschlagen, wie Vögel ein eierentsprungenes Wesen erschlagen.
2.64.51
गाथामप्यत्र गायन्ति ये पुराणविदो जनाः ।
भीष्म यां तां च ते सम्यक्वथयिष्यामि भारत ॥ २.६४.५१ ॥
Auch jene Gāthā, die hier die Kenner der Purāṇas singen, werde ich dir vollständig erzählen, o Bhīṣma, o Nachkomme des Bharata.
2.64.52
अन्तरात्मन्यभिहते रौषि पत्ररथाशुचि ।
अण्डभक्षणकर्मैतत्तव वाचमतीयते ॥ २.६४.५२ ॥
Wenn das innere Selbst getroffen ist, brüllst du unrein, o Vogelwagen; diese Tat des Eierfressens überschreitet deine eigenen Worte.