மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 2.64
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.64.1
बिभीषिकाभिर्बह्वीभिर्भीषयन्भीष्म पार्थिवान् ।
न व्यपत्रपसे कस्माद्वृद्धः सन्कुलपांसनः ॥ २.६४.१ ॥
பீஷ்மா, பல பயங்கரமான செயல்களால் அரசர்களை அச்சுறுத்தும் நீ, முதியவனாக இருந்தும் ஏன் வெட்கப்படவில்லை, குலத்தை இழிவுபடுத்துபவனே?
2.64.2
युक्तमेतत्तृतीयायां प्रकृतौ वर्तता त्वया ।
वक्तुं धर्मादपेतार्थं त्वं हि सर्वकुरूत्तमः ॥ २.६४.२ ॥
அனைத்து குருக்களிலும் சிறந்தவனே, மூன்றாம் வர்ணத்தின் இயல்பில் இருக்கும் உனக்கு தர்மத்திலிருந்து விலகிய சொற்களைப் பேசுவது பொருத்தமானதே.
2.64.3
नावि नौरिव सम्बद्धा यथान्धो वान्धमन्वियात् ।
तथाभूता हि कौरव्या येषां भीष्म त्वमग्रणीः ॥ २.६४.३ ॥
படகுடன் இணைந்த படகைப் போலவோ, குருடன் குருடனைப் பின்தொடர்வது போலவோ, பீஷ்மா, உன்னை தலைவனாகக் கொண்ட கௌரவர்களும் அப்படியே இருக்கிறார்கள்.
2.64.4
पूतनाघातपूर्वाणि कर्माण्यस्य विशेषतः ।
त्वया कीर्तयताऽस्माकं भूयः प्रव्यथितं मनः ॥ २.६४.४ ॥
பூதனையை வதைத்ததில் தொடங்கி அவனுடைய செயல்களை நீ விவரித்ததால், எங்கள் மனம் மீண்டும் மிகவும் துன்புற்றது.
2.64.5
अवलिप्तस्य मूर्शस्य केशवं स्तोतुमिच्छतः ।
कथं भीष्म न ते जिह्वा शतधेयं विदीर्यते ॥ २.६४.५ ॥
பீஷ்மா, செருக்கும் மூடனாகிய நீ கேசவனைப் புகழ விரும்புவதால், உன் நாக்கு நூறு துண்டுகளாக ஏன் பிளக்கவில்லை?
2.64.6
यत्र कुत्सा प्रयोक्तव्या भीष्म बालतरैर्नरैः ।
तमिमं ज्ञानवृद्धः सन्गोपं संस्तोतुमिच्छसि ॥ २.६४.६ ॥
பீஷ்மா, பழிக்க வேண்டிய இடத்தில் மிக அறிவிலிகளே பழிப்பர்; அறிவில் முதிர்ந்தவனாயிருந்தும் நீ இந்த இடையனைப் புகழ விரும்புகிறாய்.
2.64.7
यद्यनेन हता बाल्ये शकुनिश्चित्रमत्र किम् ।
तौ वाऽश्ववृषभौ भीष्ण यौ न युद्धविशारदौ ॥ २.६४.७ ॥
இவன் சிறுவயதில் சகுனியைக் கொன்றால் இதில் என்ன அதிசயம்? அல்லது போரில் வல்லவர்கள் அல்லாத அந்த இரண்டு குதிரையையும் காளையையும், ஓ பீஷ்மரே.
2.64.8
चेतनारहितं काष्ठं यद्यनेन निपातितम् ।
पादेन शकटं भीष्ण तत्र किं कृतमद्भुतम् ॥ २.६४.८ ॥
உணர்வற்ற மரத்தை இவன் காலால் வீழ்த்தினால், அல்லது வண்டியை, ஓ பீஷ்மரே, அதில் என்ன அற்புதம் செய்தான்?
2.64.9
अर्कप्रमाणौ तौ वृक्षौ यद्यनेन निपातितौ ।
नागश्च दमितोऽनेन तत्र को विस्मयः कृतः ॥ २.६४.९ ॥
அர்க செடி அளவுள்ள அந்த இரண்டு மரங்களை இவன் வீழ்த்தினால், யானையையும் அடக்கினால், அதில் என்ன வியப்பு உண்டாக்கப்பட்டது?
2.64.10
वल्मीकमात्रः सप्ताहं यद्यनेन धृतोऽचलः ।
तदा गोवर्धनो भीष्म न तच्चित्रं मतं मम ॥ २.६४.१० ॥
புற்றளவு சிறிய மலையை இவன் ஏழு நாட்கள் தாங்கினால், அது கோவர்தனம்; அது எனக்கு அதிசயமாகத் தோன்றவில்லை, ஓ பீஷ்மரே.
2.64.11
भुक्तमेतेन बह्वन्नं क्रीडता नगमूर्धनि ।
इति ते भीष्ण शृण्वानाः परे विस्मयमागताः ॥ २.६४.११ ॥
மலை உச்சியில் விளையாடியபோது இவன் மிகுந்த உணவு உண்டான் என்று; ஓ பீஷ்மரே, இதைக் கேட்டு மற்றவர்கள் வியப்பை அடைந்தனர்.
2.64.12
यस्य चानेन धर्मज्ञ भुक्तमन्नं बलीयसः ।
स चानेन हतः कंस इत्येतत्तु बलीयसः। ॥ २.६४.१२ ॥
ஓ தர்மம் அறிந்தவரே, வலிமையுள்ளவனின் உணவை இவன் உண்டான்; அந்த வலிமையுள்ளவனாம் கம்சனை இவன் கொன்றான் — இதுவே வலிமையுள்ளவனின் செயல்.
2.64.13
स चानेन हतः कंस इत्येतत्तु महाद्भुतम् ।
न ते श्रुतमिदं भीष्म नूनं कथयतां सताम्। ॥ २.६४.१३ ॥
அவனால் கம்சன் கொல்லப்பட்டான் என்பது மிகவும் அற்புதமானது. பீஷ்மரே, நல்லோர் இதைச் சொல்லியிருக்க நீ இதை கேட்கவில்லையா?
2.64.14
यद्वक्ष्ये त्वामधर्मज्ञं वाक्यं कुरुकुलाधम ।
स्त्रीषु गोषु न शस्त्राणि पातयेद्ब्राह्मणेषु च। ॥ २.६४.१४ ॥
அறத்தை அறியாத, குரு குலத்தின் இழிந்தவனே, நான் உன்னிடம் சொல்லப்போகும் வார்த்தை இது: பெண்களிடமும், பசுக்களிடமும், பிராமணர்களிடமும் ஆயுதங்களை எறியக்கூடாது.
2.64.15
इति सन्तोऽनुशासन्ति सञ्जना धर्मिणः सदा ।
भीष्म लोके हि तत्सर्वं वितथं त्वयि दृश्यते ॥ २.६४.१५ ॥
இவ்வாறு நல்லோரும் அறநெறியாளர்களும் எப்போதும் போதிக்கின்றனர். பீஷ்மரே, உலகில் அவை அனைத்தும் உன்னிடத்தில் பொய்யாகக் காணப்படுகின்றன.
2.64.16
ज्ञानवृद्धं च वृद्धं च भूयांसं केशवं मम ।
अजानत इवाख्यासि संस्तुवन्कौरवाधम ॥ २.६४.१६ ॥
ஞானத்திலும் வயதிலும் முதிர்ந்தவனும், எனக்கு மிகவும் மேலானவனுமான கேசவனை நீ புகழ்கிறாய். அறியாதவனைப் போல் பேசுகிறாய், கௌரவர்களில் இழிந்தவனே.
2.64.17
गोघ्रः स्त्रीघ्नश्च सन्भीष्म त्वद्वाक्याद्यदि पूज्यते ।
एवम्भूतश्च यो भीष्म कथं संस्तवमर्हति ॥ २.६४.१७ ॥
பீஷ்மரே, உன் சொல்லால் பசுவைக் கொல்பவனும் பெண்ணைக் கொல்பவனும் ஆகியவன் போற்றப்படுவானெனில், இத்தகையவன் எவ்வாறு புகழுக்குத் தகுதியுடையவனாவான்?
2.64.18
असौ मतिमतां श्रेष्ठो य एष जगतः प्रभुः ।
सम्भावयति चाप्येवं त्वद्वाक्याच्च जनार्दनः।
एवमेतत्सर्वमिति तत्सर्वं वितथं ध्रुवम् ॥ २.६४.१८ ॥
அறிவாளிகளில் சிறந்தவனும், உலகின் தலைவனுமான இவன், உன் சொல்லால் ஜனார்த்தனனும் இவ்வாறு மதிக்கப்படுகிறான். 'இது அப்படியே, இவை அனைத்தும் அப்படியே' என்பது அனைத்தும் நிச்சயமாகப் பொய்.
2.64.19
आत्मानमात्मनाऽऽधातुं यदि शक्तो जनार्दनः ।
अकामयन्तं तं भीष्म कथं साध्विव पश्यसि ॥ २.६४.१९ ॥
ஜனார்தனன் தன்னைத் தானே நடத்த வல்லவன் என்றால், அவரை விரும்பாதவனை, பீஷ்மரே, நீர் எவ்வாறு நல்லவனைப் போலப் பார்க்கிறீர்?
2.64.20
न गाथा गाथिनं शास्ति बहुचेदपि गायति ।
प्रकृतिं यान्ति भूतानि कुलिङ्गशकुनिर्यथा ॥ २.६४.२० ॥
பாடுபவன் எவ்வளவு பாடினாலும், பாடல் அவனுக்குக் கற்பிக்காது; உயிரினங்கள் தங்கள் இயல்பையே அடைகின்றன, குலிங்கப் பறவையைப் போல.
2.64.21
नूनं प्रकृतिरेषा ते जघन्या नात्र संशयटः ।
नदीसुतत्वात्ते चित्तं चञ्चलं न स्थिरं स्मृतम् ॥ २.६४.२१ ॥
உமது இயல்பு நிச்சயமாக இழிந்தது, இதில் ஐயமில்லை; நதியின் மகனாதலால் உமது மனம் நிலையற்றது, உறுதியற்றது என்று கருதப்படுகிறது.
2.64.22
अतः पापीयसी चैषां पाण्डवानामपीष्यते ।
येषामर्च्यतमः कृष्णस्त्वं च येषां प्रदर्शकः ॥ २.६४.२२ ॥
ஆகவே இந்தப் பாண்டவர்களின் இயல்பும் மிகவும் பாவமானதாகக் கருதப்படுகிறது; கிருஷ்ணன் அவர்களுக்கு மிகவும் வணங்கத்தக்கவன், நீரோ அவர்களின் வழிகாட்டி.
2.64.23
धर्मवांस्त्वमधर्मज्ञः सतां मार्गादवप्लुतः ।
को हि धर्मिणमात्मानं जानञ्ज्ञानविदां वरः ॥ २.६४.२३ ॥
நீர் தர்மவான் என்றாலும், அதர்மத்தை அறிந்தவர்; நல்லோர் வழியிலிருந்து விலகியவர். ஞானிகளில் சிறந்தவனாக இருந்து, தன்னை தர்மவான் என்று அறிந்தவன் யார்?
2.64.24
कुर्याद्यथा त्वया भीषम कृतं धर्ममवेक्षता ।
चेत्त्वं धर्मं विजानासि यदि प्राज्ञा मतिस्तव ॥ २.६४.२४ ॥
நீர் தர்மத்தை அறிந்தவராயும், உமது அறிவு ஞானமுள்ளதாயும் இருந்தால், நீர் தர்மத்தைக் கருதிச் செய்ததுபோல் வேறு யார் செய்வான்?
2.64.25
अन्यकामा हि धर्मज्ञा कन्यका प्राज्ञमानिना ।
अम्बा नामेति भद्रं ते कथं साऽपहृता त्वया ॥ २.६४.२५ ॥
நல்லது உனக்கு உண்டாகட்டும்! தர்மத்தை அறிந்த அந்தக் கன்னி வேறொருவரை விரும்பியிருந்தாள். அப்படியிருக்க, தன்னை ஞானியென்று எண்ணும் நீ அம்பா என்ற அந்தப் பெண்ணை எப்படித் கவர்ந்து சென்றாய்?
2.64.26
तां त्वयाऽपहृतां भीष्म कन्यां नैषितवान्नृपः ।
भ्राता विचित्रवीर्यस्ते सतां मार्गमनुस्मरन् ॥ २.६४.२६ ॥
பீஷ்மரே! நீ கவர்ந்து வந்த அந்தக் கன்னியை உன் சகோதரன் அரசன் விசித்திரவீரியன் ஏற்கவில்லை; சான்றோரின் வழியை நினைவில் கொண்டிருக்க வேண்டியவன் அவன்.
2.64.27
भार्ययोर्यस्य चान्येन मिषतः प्राज्ञमानिनः ।
तव जातान्यपत्यानि सज्जनाचरिते पथि ॥ २.६४.२७ ॥
இரண்டு மனைவியர் இருந்தும், பிறர் பார்த்திருக்க, தன்னை அறிஞனென்று எண்ணும் உனக்கு சான்றோர் ஒழுகும் வழியில் இவ்வாறு மக்கள் பிறந்தனர்.
2.64.28
को हि धर्मोऽस्ति ते भीषम ब्रह्मचर्यमिदं वृथा ।
यद्धारयसि मोहाद्वा क्लीबत्वाद्वा न संशयः ॥ २.६४.२८ ॥
பீஷ்மரே! உனக்கு என்ன தர்மம் இருக்கிறது? நீ மேற்கொண்டிருக்கும் இந்த பிரம்மசரியம் வீணானது; மயக்கத்தாலோ அல்லது ஆண்மையின்மையாலோ அதை நீ தாங்குகிறாய் என்பதில் ஐயமில்லை.
2.64.29
न त्वं तव धर्मज्ञ पश्याम्युपचरं क्वचित् ।
न हि ते सेविता वृद्धा य एवं धर्ममब्रवीः ॥ २.६४.२९ ॥
தர்மத்தை அறிந்தவனே! உன்னிடம் எங்கும் உபசாரத்தை நான் காணவில்லை; பெரியோரை நீ ஒருபோதும் சேவிக்கவில்லை, இருந்தும் இவ்வாறு தர்மத்தை நீ உரைக்கிறாய்.
2.64.30
इष्टं दत्तमधीतं च यज्ञाश्च बहुदक्षिणाः ।
सर्वमेतदपत्यस्य कलां नार्हन्ति षोडशीम् ॥ २.६४.३० ॥
யாகங்கள் செய்யப்பட்டன, தானங்கள் அளிக்கப்பட்டன, வேதங்கள் ஓதப்பட்டன, பெரும் தட்சிணையுடன் யாகங்கள் நடத்தப்பட்டன—ஆனால் இவை அனைத்தும் மக்கட்பேற்றின் பதினாறில் ஒரு பங்குக்கும் ஈடாகாது.
2.64.31
व्रतोपवासैर्बहुभिः कृतं भवति भीष्म यत् ।
सर्वं तदनपत्यस्य मोघं भवति निश्चयात् ॥ २.६४.३१ ॥
பீஷ்மரே, விரதங்களாலும் உபவாசங்களாலும் பலவாறு செய்யப்படுவது அனைத்தும், மக்கட்பேறு இல்லாதவனுக்கு நிச்சயமாக வீணாகிவிடும்.
2.64.32
सोऽनपत्यश्च वृद्धश्च मिथ्याधर्मानुशासनात् ।
हंसवत्त्वमपीदानीं ज्ञातिभ्यः प्राप्नुया वधम् ॥ २.६४.३२ ॥
மக்கட்பேறு இல்லாதவனும் முதியவனும் ஆன அவன், பொய்யான தர்மத்தை உபதேசித்ததால், அன்னப்பறவையைப் போல இப்போது நீயும் உறவினர்களால் கொல்லப்படுவாய்.
2.64.33
एवं हि कथयन्त्यन्ये नरा ज्ञानविदः पुरा ।
भीष्म यत्तदहं सम्यग्वक्ष्यामि तव शृण्वतः ॥ २.६४.३३ ॥
இப்படி முன்பு ஞானிகளான பிறர் சொல்லியிருக்கிறார்கள். பீஷ்மரே, அதை நீ கேட்கும்போது நான் முழுமையாகச் சொல்வேன்.
2.64.34
वृद्धः किल समुद्रान्ते कश्चिद्धंसोऽभवत्पुरा ।
धर्मवागन्यथावृत्तः पक्षिणः सोऽनुशास्ति च ॥ २.६४.३४ ॥
பழங்காலத்தில் கடலின் கரையில் ஒரு முதிய அன்னப்பறவை இருந்ததாகச் சொல்லப்படுகிறது. தர்மத்தைப் பேசியவன், ஆனால் நடத்தை வேறுபட்டவன், அவன் பறவைகளுக்கு உபதேசித்தான்.
2.64.35
धर्म चरत माऽधर्ममिति तस्य वचः किल ।
पक्षिणः शुश्रुवुर्भीष्म सततं धर्मवादिनः ॥ २.६४.३५ ॥
'தர்மத்தைக் கடைப்பிடியுங்கள், அதர்மத்தைச் செய்யாதீர்கள்' என்ற அவன் சொல்லை பறவைகள் கேட்டன. பீஷ்மரே, தர்மத்தைப் பேசும் அவை இடைவிடாமல் அதைக் கேட்டன.
2.64.36
हंसस्य तु वचः श्रुत्वा मुदिताः सर्वपक्षिणः ।
ऊचुश्चैव स्वगा हंसं परिवार्य च सर्वशः ॥ २.६४.३६ ॥
ஆனால் அன்னத்தின் சொற்களைக் கேட்டு எல்லாப் பறவைகளும் மகிழ்ந்தன. அவை அன்னத்தை எல்லாப் பக்கமும் சூழ்ந்துகொண்டு அதனிடம் பேசின.
2.64.37
कथयस्व भवान्सर्वं पक्षिणां तु समासतः ।
को हि नाम द्विजश्रेष्ठ ब्रूहि नो धर्म उत्तमः ॥ २.६४.३७ ॥
நீர் பறவைகளுக்காக அனைத்தையும் சுருக்கமாகச் சொல்லுங்கள். இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவரே, உயர்ந்த தர்மம் எது என்று எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள்.
2.64.38
प्रजास्वहिंसा धर्मो वै हिंसाऽधर्मः खगव्रजाः ।
एतदेवानुबोद्धव्यं धर्माधर्मः समासतः ॥ २.६४.३८ ॥
உயிர்களிடத்தில் அகிம்சையே தர்மம்; ஹிம்சையே அதர்மம், பறவைக் கூட்டங்களே. தர்மத்தையும் அதர்மத்தையும் சுருக்கமாக இதுவே அறிய வேண்டும்.
2.64.39
वृद्धहंसवचः श्रुत्वा पक्षिणस्ते सुसंहिताः ।
ऊचुश्च धर्मलुब्धास्ते स्मयमाना इवाण्डजाः ॥ २.६४.३९ ॥
முதிய அன்னத்தின் சொற்களைக் கேட்ட அந்த நன்கு கூடிய பறவைகள், தர்மத்தில் ஆவல் கொண்டவர்களாய், புன்னகைப்பவர்கள் போல பேசின.
2.64.40
धर्मं यः कुरुते नित्यं लोके धीरतरोऽण्डजः ।
स यत्र गच्छेद्धर्मात्मा तन्मे ब्रूहीह तत्त्वतः ॥ २.६४.४० ॥
உலகில் எப்போதும் தர்மம் செய்பவரும், மிகவும் உறுதியானவருமான அந்த அண்டஜன் — அந்த தர்மாத்மா எங்கே செல்கிறான்? அதை இங்கு உண்மையாக எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
2.64.41
बाला यूयं न जानीध्वं धर्मसूक्ष्मं विहङ्गमाः ।
धर्मं यः कुरुते लोके सततं शुभबुद्धिना।
न चायुषोऽन्ते स्वं देहं त्यक्त्वा स्वर्गं स गच्छति ॥ २.६४.४१ ॥
பறவைகளே, நீங்கள் குழந்தைகள்; தர்மத்தின் நுட்பத்தை அறியீர்கள். உலகில் நல்ல புத்தியுடன் எப்போதும் தர்மம் செய்பவன், ஆயுளின் முடிவில் தன் உடலை விட்டு சுவர்க்கம் செல்கிறான்.
2.64.42
तथाऽहमपि च त्यक्त्वा काले देहमिमं द्विजाः ।
स्वर्गलोकं गमिष्यामि इयं धर्मस्य वै गतिः ॥ २.६४.४२ ॥
அதுபோல நானும் உரிய காலத்தில் இந்த உடலை விட்டு சுவர்க்கலோகம் செல்வேன். இதுவே தர்மத்தின் கதி.
2.64.43
एवं धर्मकथां चक्रे स हंसः पक्षिणां भृशम् ।
पक्षिणः शुश्रुवुर्भीष्म सततं धर्ममेव ते ॥ २.६४.४३ ॥
இவ்வாறு அந்த அன்னம் பறவைகளிடையே அறக்கதையை மிகுதியாகச் சொன்னது; ஓ பீஷ்மா, அப்பறவைகள் எப்போதும் அறத்தையே கேட்டன.
2.64.44
अथास्य भक्ष्यमाजह्रुः समुद्रजलचारिणः ।
अण्डजा भीष्म तस्यान्ये धर्मार्थमिति शुश्रुम ॥ २.६४.४४ ॥
பின்னர் கடல்நீரில் திரிந்த முட்டையிடும் பறவைகள் அதற்கு உணவு கொண்டுவந்தன; ஓ பீஷ்மா, மற்றவையும் அறத்தின் பொருட்டு அதற்குக் கொண்டுவந்ததாக நாங்கள் கேட்டோம்.
2.64.45
ते च तस्य समभ्याशे निक्षिप्याण्डानि सर्वशः ।
समुद्राम्भस्यमोदन्त चरन्तो भीष्म पक्षिणः ॥ २.६४.४५ ॥
அவை அதன் அருகே தம் முட்டைகள் அனைத்தையும் வைத்துவிட்டு, கடல்நீரில் திரிந்து மகிழ்ந்தன; ஓ பீஷ்மா.
2.64.46
तेषामण्डानि सर्वेषां भक्षयामास पापकृत् ।
स हंसः सम्प्रमत्तानामप्रमत्तः स्वकर्मणि ॥ २.६४.४६ ॥
பாவம் செய்தவன் அவர்களின் அனைத்து முட்டைகளையும் தின்றான்; அந்த அன்னம், கவனமற்றவர்களிடையே, தன் கடமையில் விழிப்பாக இருந்தது.
2.64.47
ततः प्रक्षीयमाणेषु तेषु तेष्वण्डजोऽपरः ।
अशङ्कत महाप्राज्ञः स कदाचिद्ददर्श ह ॥ २.६४.४७ ॥
பின்னர் அவர்களின் முட்டைகள் ஒவ்வொன்றாகக் குறைந்தபோது, மற்றொரு முட்டையிடும் பறவை, மிகு அறிவுடையது, சந்தேகித்தது; ஒருகாலத்தில் அதைக் கண்டும்விட்டது.
2.64.48
ततः सङ्कथयामास दृष्ट्वा हंसस्य किल्बिषम् ।
तेषां परमदुःखार्तः स पक्षी सर्वपक्षिणाम् ॥ २.६४.४८ ॥
பின்னர் அன்னத்தின் குற்றத்தைக் கண்டு, அவர்களின் பெரும் துயரால் வருந்திய அந்தப் பறவை எல்லாப் பறவைகளிடமும் அதைச் சொல்லத் தொடங்கியது.
2.64.49
ततः प्रत्यक्षतो दृष्ट्वा पक्षिणस्ते समीपगाः ।
निजघ्नस्तं तदा हंसं मिथ्यावृत्तं कुरूद्वह ॥ २.६४.४९ ॥
அப்போது அருகிலிருந்த அந்தப் பறவைகள் அதைக் கண்ணால் கண்டு, பொய்யொழுக்கமுடைய அந்த அன்னத்தை அப்பொழுதே கொன்றன, குருக்களில் சிறந்தவனே.
2.64.50
एवं त्वां हंसधर्माणमपीमे वसुधाधिपाः ।
निहन्युर्भीष्म सङ्क्रुद्धाः पक्षिणस्तं यथाण्डजम् ॥ २.६४.५० ॥
அதுபோலவே, அன்னத்தின் இயல்புடைய உன்னையும், பூமியின் அதிபதிகளான இவர்கள் கடுங்கோபத்துடன், பறவைகள் முட்டையில் பிறந்த உயிரினத்தைக் கொல்வதுபோல், பீஷ்மா, கொன்றுவிடுவார்கள்.
2.64.51
गाथामप्यत्र गायन्ति ये पुराणविदो जनाः ।
भीष्म यां तां च ते सम्यक्वथयिष्यामि भारत ॥ २.६४.५१ ॥
இங்கே பழங்கதைகளை அறிந்தவர்கள் பாடும் அந்தக் கதையையும் நான் உனக்கு நன்றாகச் சொல்வேன், பீஷ்மா, பாரதனே.
2.64.52
अन्तरात्मन्यभिहते रौषि पत्ररथाशुचि ।
अण्डभक्षणकर्मैतत्तव वाचमतीयते ॥ २.६४.५२ ॥
உள்ளாத்மா அடிபட்டபோது, பறவை-தேரே, தூய்மையற்ற நீ கூச்சலிடுகிறாய்; முட்டை தின்னும் இந்தச் செயல் உன் சொல்லை மீறுகிறது.