மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 2.65
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.65.1
स मे बहुमतो राजा जरासन्धो महाबलः ।
योऽनेन युद्धं नेयेष दाक्षोऽयमिति संयुगे ॥ २.६५.१ ॥
அந்த அரசன் ஜராசந்தன் எனக்கு மிகவும் மதிப்புக்குரியவன்; அவன் மாபெரும் பலமுள்ளவன். இவனுடன் போர் புரிய விரும்பாதவன், 'இவன் சாமர்த்தியமுள்ளவன்' என்று எண்ணி.
2.65.2
केशवेन कृतं कर्म जरासन्धवधे तदा ।
भीमसेनार्जुनाभ्यां च कस्तत्साध्विति मन्यते ॥ २.६५.२ ॥
ஜராசந்தனைக் கொல்வதில் அப்போது கேசவன் (கிருஷ்ணன்) செய்த செயலை, பீமசேனனும் அர்ஜுனனும் செய்ததையும், எவன் நல்லதென்று கருதுவான்?
2.65.3
उद्वारेण प्रविष्टेन छद्मना ब्रह्मवादिना ।
दृष्टः प्रभावः कृष्णेन जरासन्धस्य भूपतेः ॥ २.६५.३ ॥
வாயில் வழியாக நுழைந்து, பிராமண வாதியாக வேடமிட்டு, வஞ்சனையால் கிருஷ்ணன் அரசன் ஜராசந்தனின் வலிமையைக் கண்டான்.
2.65.4
येन धर्मात्मनाऽऽत्मानं ब्रह्मण्यमभिजानता ।
प्रेषितं पाद्यमस्मै तद्दातुमग्रे दूरात्मने ॥ २.६५.४ ॥
தன்னை அந்தணர்களிடம் பக்தி கொண்டவனாக அறிவித்துக் கொண்ட தர்மாத்மா, இந்தத் தீயவனுக்குப் பாத்தியம் (கால் கழுவும் நீர்) கொடுக்க முதலில் அனுப்பியது.
2.65.5
भुज्यतामिति तेनोक्ताः कृष्णबीमधनञ्जयाटः ।
जरासन्धेन कौरव्य कृष्णेन विकृतं कृतम् ॥ २.६५.५ ॥
'உண்ணுங்கள்' என்று அவன் கிருஷ்ணன், பீமன், தனஞ்சயன் ஆகியோரிடம் கூறினான். குருவின் வழித்தோன்றலே, ஜராசந்தனாலும் கிருஷ்ணனாலும் இது ஒரு திரிபான செயலாகச் செய்யப்பட்டது.
2.65.6
यद्ययं जगतः कर्ता यथैनं मूर्ख मन्यसे ।
कस्मान्न ब्राह्मणं सम्यगात्मानमवगच्छति ॥ २.६५.६ ॥
இவன் உலகின் படைப்பாளியாக இருந்தால், நீ இவனை மூடன் என்று நினைப்பது போல, இவன் தன்னைச் சரியாக அந்தணன் என்று ஏன் அறியவில்லை?
2.65.7
इदं त्वाश्चर्यभूतं मे यदिभे पाण्डवास्त्वया ।
अपकृष्टाः सतां मार्गान्मन्यन्ते तच्च साध्विति ॥ २.६५.७ ॥
பாண்டவர்கள் உம்மால் நல்லோரின் வழியிலிருந்து விலக்கப்பட்டவர்களாக இருந்தும் அதை நியாயம் என்று கருதுவது எனக்கு வியப்பாக உள்ளது.
2.65.8
अथवा नैतदाश्चर्यं येषां त्वमसि भारत ।
स्त्रीसधर्मा च वृद्धश्च सर्वार्थानां प्रदर्शकः ॥ २.६५.८ ॥
அல்லது இது வியப்பல்ல, பாரதா; நீர் பெண்ணைப் போன்றவரும் முதியவருமாக இருந்தும், எல்லாச் செயல்களுக்கும் வழிகாட்டியாக இருப்பது அவர்களுக்கு.
2.65.9
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा रूक्षं रूक्षाक्षरं बहु ।
चकोप बलिनां श्रेष्ठो भीमसेनः प्रतापवान् ॥ २.६५.९ ॥
அவனுடைய அந்தக் கடுமையான, கடும் சொற்களைப் பலவாக கேட்டு, வலிமையுடையோரில் சிறந்த, வீரமிக்க பீமசேனன் சினம் கொண்டான்.
2.65.10
तथा पद्मप्रतीकाशे स्वभावायतविस्तृते ।
भूयः क्रोधाभिताम्राक्षे रक्ते नेत्रे बभूवतुः ॥ २.६५.१० ॥
அவ்வாறே தாமரை இதழ்கள் போன்ற, இயல்பாகவே நீண்டு விரிந்த, சினத்தால் மேலும் சிவந்த கண்கள் ஆயின.
2.65.11
त्रिशिखां भ्रकुटीं चास्य ददृशुः सर्वपार्थिवाः ।
ललाटस्थां त्रिकूटस्थां गङ्गां त्रिपथगामिव ॥ २.६५.११ ॥
அரசர்கள் அனைவரும் அவனுடைய நெற்றியில் மூன்று சிகரங்கள் போன்ற புருவச் சுருக்கத்தைக் கண்டனர்; திரிகூட மலையில் ஓடும் மூன்று வழிகளில் பாயும் கங்கை போல.
2.65.12
दन्तान्सन्दशतस्तस्य कोपाद्ददृशुराननम् ।
युगान्ते सर्वभूतानि कालस्येव जिघत्सतः ॥ २.६५.१२ ॥
சினத்தால் பற்களைக் கடித்த அவனுடைய முகத்தை அவர்கள் கண்டனர்; யுகமுடிவில் காலன் எல்லா உயிர்களையும் விழுங்க முயல்வது போல.
2.65.13
उत्पतन्तं तु वेगेन जग्राहैनं मनस्विन् ।
भीष्म एव महाबाहुर्महासेनमिवेश्वरः ॥ २.६५.१३ ॥
வேகமாகப் பாய்ந்த அவனை, மனஸ்வியான மகாபாகு பீஷ்மரே பற்றிக்கொண்டார்; ஒரு தலைவன் பெரும் படையைத் தடுப்பது போல.
2.65.14
तस्व भीमस्य भीष्मेण वार्यमाणस्य भारत ।
गुरुणा विविधैर्वाक्यैः क्रोधः प्रशममागतः ॥ २.६५.१४ ॥
ஓ பாரதரே, பீஷ்மரால் தடுக்கப்பட்ட பீமனின் கோபம், பெரியவரின் பல வகை சொற்களால் தணிந்தது.
2.65.15
नातिचक्राम भीष्मस्य स हि वाक्यमरिन्दमः ।
समुद्वृत्तो घनापाये वेलामिव महोदधिः ॥ २.६५.१५ ॥
அரிந்தமன் அவர் பீஷ்மரின் சொல்லை மீறவில்லை; மேகங்கள் மறைந்த பின் பொங்கி எழும் பெருங்கடல் கரையைக் கடவாதது போல.
2.65.16
शिशुपालस्तु सङ्क्रुद्धे भीमसेने जनाधिप ।
नाकम्पत तदा वीरः पौरुषे व्यवस्थितः ॥ २.६५.१६ ॥
ஓ மக்களின் அதிபதியே, பீமசேனன் கடும் கோபமுற்றபோதும் சிசுபாலன் நடுங்கவில்லை; அந்த வீரன் தன் வீரத்தில் உறுதியாக நின்றான்.
2.65.17
उत्पतन्तं तु वेगेन पुनः पुनररिन्दमः ।
न स तं चिन्तयामास सिंहः क्रुद्धो मृगं यथा ॥ २.६५.१७ ॥
மீண்டும் மீண்டும் வேகமாகப் பாய்ந்த அவனை, அரிந்தமன் கவலைப்படவில்லை; கோபமுற்ற சிங்கம் மானைக் கருதாதது போல.
2.65.18
प्रहसंश्चाब्रवीद्वाक्यं चेदिराजः प्रतापवान् ।
भीमसेनमभिक्रुद्धं दृष्ट्वा भीमपराक्रमम् ॥ २.६५.१८ ॥
சேதியின் அரசனாகிய பிரதாபமுள்ள சிசுபாலன், மிகவும் கோபமுற்ற பீமனின் பயங்கர வீரத்தைக் கண்டு சிரித்துக்கொண்டு பீமசேனனிடம் சொன்னான்.
2.65.19
मुञ्चैनं भीष्म पश्यन्तु यावदेनं नराधिपः ।
मत्प्रभावविनिर्दग्धं पतङ्गमिव वह्निना ॥ २.६५.१९ ॥
பீஷ்மரே, இவனை விடுங்கள்; என் ஆற்றலால் நெருப்பில் விழுந்த விட்டில் பூச்சியைப் போல் எரிவதை அரசர்கள் காணட்டும்.
2.65.20
ततश्चेदिपतेर्वाक्यं श्रुत्वा तत्कुरुसत्तमः ।
भीमसेनमुवाचेदं भीष्मे मतिमतां वरः ॥ २.६५.२० ॥
அப்போது சேதியின் அரசனின் சொற்களைக் கேட்ட, அறிஞர்களில் சிறந்த குருக்களில் சிறந்தவர் பீமசேனனிடம் இவ்வாறு கூறினார்.
2.65.21
नैषा चेदिपतेर्बुद्धिर्यत्त्वामाह्वयतेऽच्युतम् ।
भीमसेन महाबाहो कृष्णस्यैव विनिश्चयः ॥ २.६५.२१ ॥
பீமசேனா, மகாபாகுவே, சேதியின் அரசனுக்கு இது அறிவுடைய செயல் அல்ல; அவன் உன்னை அச்யுதனை அழைக்கிறான் என்பது கிருஷ்ணனின் முடிவேயாகும்.