مهابهاراتا · أدهيايا 2.67
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.67.1
नैषा चेदिपतेर्बुद्धिर्यया त्वाह्वयतेऽच्युतम् ।
नूनमेव जगद्भर्तुः कृष्णस्यैव विनिश्चयः। ॥ २.६७.१ ॥
ليست هذه نية ملك التشيدي الذي يتحدى الأبدي، بل هي بالتأكيد قرار كريشنا نفسه، حافظ العالم.
2.67.2
को हि मां भीमसेनाद्य क्षितावर्हति पार्थिवः ।
क्षेप्तुं कालपरीतात्मा यथैष कुलपांसनः ॥ २.६७.२ ॥
من هو الملك على الأرض اليوم الذي يستحق أن يهينني أمام بهيمسينا؟ كهذا الرجل الذي غلبت الموت نفسه، المدنّس لأسرته.
2.67.3
एष ह्यस्य महाबाहुस्तेर्जोशश्च हरेर्ध्रुवम् ।
तमेव पुनरादातुं कुरुतेऽत्र मतिं हरिः ॥ २.६७.३ ॥
لا شك أن هذا جزء من بهاء ذلك الهاري ذي الذراعين القويتين؛ وها هو هاري يعتزم استعادته من جديد.
2.67.4
येनैष कुरुशार्दूल शार्दूल इव चेदिराट् ।
गर्जत्यतीव दुर्बुद्धिः सर्वानस्मानचिन्तयन् ॥ २.६७.४ ॥
يا نمر الكورو، إن بقوة من يزمجر هذا ملك التشيدي كالنمر إلى أقصى حد، هذا الشرير غير مكترث بأحد منا.
2.67.5
ततो न ममृषे चैद्यस्तद्भीष्मवचनं तदा ।
उवाच चैन सङ्क्रुद्धः पुनर्भीष्ममथोत्तरम् ॥ २.६७.५ ॥
فلم يحتمل شيشوبالا (تشايديا) كلمات بهيشما، فاشتد غضبه وأجاب بهيشما مرة أخرى.
2.67.6
द्विषतां नोऽस्तु भीष्मैष प्रभावः केशवस्य यः ।
यस्य संस्तववक्ता त्वं बन्दिवत्सततोत्थितः ॥ २.६७.६ ॥
ليكن هذا لأعدائنا قوة كيشافا، يا بهيشما، أنت مادحه، دائماً تنهض كالمنشد.
2.67.7
संस्तवे चमनो भीष्म परेषां रमते यदि ।
तदा संस्तुहि राज्ञस्त्वमिमं हित्वा जनार्दनम् ॥ २.६७.७ ॥
يا بهيشما، إن كان قلبك يبتهج بمدح الآخرين، فاترك هذا جاناردانا وامدح الملوك.
2.67.8
दरदं स्तुहि बाह्लीकमिमं पार्थिवसत्तमम् ।
जायमानेन येनेयभवद्दारिता मही ॥ २.६७.८ ॥
امدح داردا وباهليكا، هذا أفضل الملوك الذي شُقّت الأرض لمولده.
2.67.9
वङ्गाङ्गविषयाध्यक्षं सहस्राक्षसमं बले ।
स्तुहि कर्णमिमं भीष्म महाचापविकर्षणम् ॥ २.६७.९ ॥
يا بهيشما، امدح هذا كارنا، سيد أرضي فانغا وأنغا، المساوي لإندرا في القوة، الذي يشد القوس العظيم.
2.67.10
यस्येमे कुण्डले दिव्ये सहजे देवनिर्मिते ।
कवचं च महाबाहो बालार्कसदृशप्रभम् ॥ २.६७.१० ॥
لمن هذان القرطان الإلهيان الفطريان المصنوعان من الآلهة، وأيها العظيم الذراعين، من درعه يلمع كشمس الصباح.
2.67.11
वासवप्रतिमो येन जरासन्धोऽतिदुर्जयः ।
विजितो बाहुयुद्धेन देहभेदं च लम्भितः ॥ २.६७.११ ॥
من هزم جاراسندها، المساوي لإندرا والذي يصعب قهره، في المصارعة بالأذرع، وجعله يعاني تمزيق جسده.
2.67.12
द्रोणं द्रौणिं च साधु त्वं पितापुत्रौ महारथौ ।
स्तुहि स्तुत्यावुभौ भीष्म सततं द्विजसत्तमौ ॥ २.६७.१२ ॥
يا بهيشما، امدح جيدا درونا ودراوني، هذين الأب والابن، الفارسين العظيمين؛ كلاهما يستحق المدح، وهما أفضل المولودين مرتين.
2.67.13
ययोरन्यतरो भीष्म सङ्क्रुद्धः सचराचराम् ।
इमां वसुमतीं कुर्यान्निः शेषामिति मे मतिः ॥ २.६७.१३ ॥
يا بهيشما، إن غضب أحدهما فإنه قد يهلك هذه الأرض كلها بما فيها من متحرك وساكن، هذا هو رأيي.
2.67.14
द्रोणस्य हि समं युद्धे न पश्यामि नराधिपम् ।
नाश्वत्थाम्नः समं भीष्म न च तौ स्तोतुमिच्छसि ॥ २.६७.१४ ॥
يا بهيشما، لا أرى في القتال ملكا من الناس يعادل درونا، ولا يعادل أشفاتهامان؛ ومع ذلك لا تريد أن تمدح هذين.
2.67.15
पृथिव्यां सागरान्तायां यो वैप्रतिसमो भवेत् ।
दुर्योधनं त्वं राजेन्द्रमतिक्रम्य महाभुजम् ॥ २.६७.१५ ॥
على الأرض المحاطة بالبحر، من يضاهيه؟ متجاوزا حتى دوريودهانا، سيد الملوك ذا الذراعين العظيمتين، من تمدح أنت؟
2.67.16
जयद्रथं च राजानं कृतास्त्रं दृढविक्रमम् ।
द्रुमं किम्पुरुषाचार्यं लोके प्रथितविक्रमम्।
अतिक्रम्य महावीर्यं किं प्रशंससि केशवम् ॥ २.६७.१६ ॥
متجاوزا الملك جايادراثا، الماهر في السلاح، ذا البأس الراسخ، ودرومَا معلّم الكيمبوروشا المشهور بالبأس في العالم، لماذا تمدح كيشافا ذا القوة العظيمة؟
2.67.17
वृद्धं च भरताचार्यं तथा शारद्वतं कृपम् ।
अतिक्रम्य महावीर्यं किं प्रशंससि केशवम् ॥ २.६७.१७ ॥
متجاوزا كريبا الشيخ، ابن شاراداوات، معلّم البهاراتا، لماذا تمدح كيشافا ذا القوة العظيمة؟
2.67.18
धनुर्धराणां प्रवरं रुक्मिणं पुरुषोत्तमम् ।
अतिक्रम्य महावीर्यं किं प्रशंससि केशवम् ॥ २.६७.१८ ॥
متجاوزا روكمين، أفضل الرماة، أفضل الرجال، لماذا تمدح كيشافا ذا القوة العظيمة؟
2.67.19
भीष्मकं च महावीर्यं दन्तवक्त्रं च भूमिपम् ।
भगदत्तं यूपकेथु जयत्सेनं च मागधम् ॥ २.६७.१९ ॥
وبهيشمكا ذو القوة العظيمة، ودانتافاكترا سيد الأرض، وبهاغادتا، ويوباكيتو، وجايات سينا الماغادهي.
2.67.20
विराटद्रुपदौ चोभौ शकुनिं च बहद्बलम् ।
विन्दानुविन्दावावन्त्यौ पाण्ड्यं श्वेतमथोत्तमम् ॥ २.६७.२० ॥
فيرات ودروبادا كلاهما، وشاكوني ذو الجيش الكبير، وفيندا وأنوفيندا من أفانتي، والباندييا، وشفيتا الأفضل.
2.67.21
शङ्खं च सुमहाभागं वृषसेनं च मानिनम् ।
एकलव्यं च विक्रान्तं कालिङ्गं च महारथम् ॥ २.६७.२१ ॥
وشانخا ذو الحظ العظيم، وفريشاسينا المتكبر، وإيكالافيا الشجاع، ومحارب العربات الكاليغي الكبير.
2.67.22
अतिक्रम्य महावीर्यं किं प्रशंसति केशवम् ।
शल्यादीनपि कस्मात्त्वं न स्तौषि वसुधाधिपान्।
स्तवाय यदि ते बुद्धिर्वर्तते भीष्म वसुधाधिपान्। ॥ २.६७.२२ ॥
لماذا تمدح كيشافا متجاوزا ذا القوة العظيمة؟ ولماذا لا تمدح شالياً وسائر أمراء الأرض؟ يا بهيشما، إن كان قصدك المدح فامدح أمراء الأرض.
2.67.23
किं हि शक्यं मया कर्तुं यद्वृद्धानां त्वया नृप ।
पुरा कथयतां नूनं न श्रुतं धर्मवादिनाम् ॥ २.६७.२३ ॥
أيها الملك، كيف أستطيع أن أفعل ما تقوله عن الكبار؟ لا شك أنك لم تسمع ما قاله المتكلمون بالدارما من قبل.
2.67.24
आत्मनिन्दात्मपूजा च परनिन्दा परस्तवः ।
अनाचरितमार्याणामिति ते भीष्म न श्रुतम् ॥ २.६७.२४ ॥
لوم النفس، وتعظيم النفس، وذم الآخرين، ومدح الآخرين، لا يمارسها الأشراف؛ أما سمعتَ هذا يا بهيشما؟
2.67.25
यदस्तव्यमिमं शश्वन्मोहात्संस्तौषि भक्तितः ।
केशवं तच्च ते भीष्म न कश्चिदनुमन्यते ॥ २.६७.२५ ॥
يا بهيشما، من الوهم والتعبد تمدح دائما هذا الرجل؛ فذاك كيشافا لا يستحق الثناء، ولا يقرّه أحد.
2.67.26
कथं भोजस्य पुरुषे वत्सपाले दुरात्मनि ।
समावेशयसे सर्वं जगत्केवलकाम्यया ॥ २.६७.२६ ॥
كيف، بمجرد الرغبة، تضع العالم كله في ذلك الرجل، راعي العجول الشرير، خادم بهوجا؟
2.67.27
अथ चैषा न ते बुद्धिः प्रकृतिं याति भारत ।
मयैव कथितं पूर्वं कुलिङ्गशकुनिर्यथा ॥ २.६७.२७ ॥
وإن لم تعد عقلك هذا إلى طبيعته، يا بهاراتا، فقد سبق أن أخبرتك بقصة طائر كولينغا.
2.67.28
कुलिङ्गशकुनिर्नाम पार्श्वे हिमवतः परे ।
भी तस्याः सदा वाचः श्रूयन्तेऽर्थविगर्हिताः ॥ २.६७.२८ ॥
وراء الهيمالايا يوجد طائر اسمه كولينغا؛ تُسمع كلماته دائماً مخيفة ومذمومة في معناها.
2.67.29
मा साहसमितीदं सा सततं वाशते किल ।
साहसं चात्मनातीव चरन्ती नावबुध्यते ॥ २.६७.२९ ॥
"لا تكن متهوراً" — هذا ما تصيح به دائماً؛ ومع ذلك، إذ تمضي بإفراط في تهورها، لا تدرك ذلك.
2.67.30
सा हि मांसार्गलं भीष्म मुखात्सिंहस्य खादतः ।
दन्तान्तरविलग्नं यत्तदादत्तेऽल्पचेतना ॥ २.६७.३० ॥
يا بهيشما، ذلك الطائر ضعيف العقل يأخذ قطعة اللحم العالقة بين أسنان الأسد من فمه وهو يأكل.
2.67.31
इच्छतः सा हि सिंहस्य भीष्म जीवत्यसंशयम् ।
तद्वत्त्वमप्यधर्मिष्ठ सदा वाचः प्रभाषसे ॥ २.६७.३१ ॥
يا بهيشما، إن رغبة الأسد الراغب تبقى حيّة بلا ريب. وكذلك أنت أيها الأشد ظلماً، لا تزال تنطق بالكلام دائماً.
2.67.32
इच्छतां भूमिपालानां भीष्म जीवस्यसंशयम् ।
लोकविद्विष्टकर्मा हि नान्योऽस्ति भवता समः ॥ २.६७.३२ ॥
يا بهيشما، بين الملوك الراغبين تعيش أنت بلا ريب. لا يوجد من يضاهيك، أنت الذي تفعل أفعالاً يمقتها العالم.
2.67.33
ततश्चेदिपतेः श्रुत्वा भीष्मः स कटुकं वचः ।
उवाचेदं वचो राजंश्चेदिराजस्य शृण्वतः ॥ २.६७.३३ ॥
فلما سمع بهيشما تلك الكلمات القاسية من سيد التشيدي، قال هذه الكلمات أيها الملك، والملك التشيدي يسمع.
2.67.34
इच्छतां किल नामाहं जीवाम्येषां महीक्षिताम् ।
सोऽहं न गणयाम्येतांस्तृणेनापि नराधिपान् ॥ २.६७.३४ ॥
"بين هؤلاء الملوك الراغبين أنا حقاً أعيش. وأنا لا أعدّ هؤلاء أسياد البشر ولو بقدر عود من العشب."
2.67.35
एवमुक्ते तु भीष्मेण ततः सञ्चुक्रुशुर्नृपाः ।
केचिज्जहृषिरे तत्र केचिद्भीष्मं जगर्हिरे ॥ २.६७.३५ ॥
فلما قال بهيشما ذلك، صرخ بعض الملوك حينئذ؛ فابتهج بعضهم هناك، وذمّ بعضهم بهيشما.
2.67.36
केचिदूचुर्महेष्वासाः श्रुत्वा भीष्मस्य यद्वचः ।
पापोऽवलिप्तो वृद्धश्च नायं भीष्मोऽर्हति क्षमाम् ॥ २.६७.३६ ॥
لما سمع بعض كبار الرماة كلام بهيشما قالوا: «إن هذا الشيخ الآثم المتعجرف بهيشما لا يستحق العفو».
2.67.37
हन्यतां दुर्मतिर्भीष्मः पशुवत्साध्वयं नृपाः ।
सर्वैः समेत्य संरब्धैर्दह्यतां वा कटाग्निना ॥ २.६७.३७ ॥
أيها الملوك، ليُقتل بهيشما ذو العقل الفاسد كما تُذبح البهيمة، أو ليحرقه جميعكم مجتمعين في غضب بنار القصب.
2.67.38
इति तेषां वचः श्रुत्वा ततः कुरुपितामहः ।
उवाच मतिमान्भीष्मस्तानेव वसुधाधिपान् ॥ २.६७.३८ ॥
ولما سمع بهيشما الحكيم جد الكورو كلامهم، قال لأولئك الملوك أنفسهم.
2.67.39
उक्तस्योक्तस्य नेहान्तमहं समुपलक्षये ।
यत्तु वक्ष्यामि तत्सर्वं शृणुध्वं वसुधाधिपाः ॥ २.६७.३९ ॥
لا أرى نهاية لما قيل ثم قيل هنا؛ ولكن اسمعوا أيها الملوك كل ما سأقول.
2.67.40
पशुवद्घातनं वा मे दहनं वा कटाग्निना ।
क्रियतां मूर्ध्नि वो न्यस्तं मयेदं सकलं पदम् ॥ २.६७.४० ॥
اقتلوني كما تُذبح البهيمة أو أحرقوني بنار القصب؛ فقد وضعتُ هذه المكانة كلها على رؤوسكم.
2.67.41
एष तिष्ठति गोविन्दः पूजितोऽस्माभिरच्युतः ।
यस्य वस्त्वरते बुद्धिर्मरणाय स माधवम् ॥ २.६७.४१ ॥
ها هو غوفيندا واقف، أچيوتا الذي عظّمناه؛ فمن كان منكم عقله يأبى الموت، فليذهب إلى مادهافا.
2.67.42
कृष्णमाह्वयतामद्य युद्धे चक्रगदाधरम् ।
यादवस्यैव देवस्य देहं विशतु पातितः ॥ २.६७.४२ ॥
اليوم في الحرب، تحدّوا كريشنا حامل القرص والمِقمعة؛ ولْيدخل الساقط في جسد إله اليادافا.