ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 2.67
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.67.1
नैषा चेदिपतेर्बुद्धिर्यया त्वाह्वयतेऽच्युतम् ।
नूनमेव जगद्भर्तुः कृष्णस्यैव विनिश्चयः। ॥ २.६७.१ ॥
ಚೇದಿರಾಜನ ಈ ಬುದ್ಧಿ ಅಲ್ಲ, ಅದರಿಂದ ಅವನು ಅಚ್ಯುತನನ್ನು ಸವಾಲೆಸೆಯುತ್ತಾನೆ. ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಇದು ಜಗತ್ತನ್ನು ಧರಿಸುವ ಕೃಷ್ಣನ ನಿರ್ಧಾರವೇ.
2.67.2
को हि मां भीमसेनाद्य क्षितावर्हति पार्थिवः ।
क्षेप्तुं कालपरीतात्मा यथैष कुलपांसनः ॥ २.६७.२ ॥
ಇಂದು ಭೀಮಸೇನನ ಮುಂದೆ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಯಾವ ರಾಜನು ನನ್ನನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಲು ಅರ್ಹನು? ಕಾಲದಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮನಸ್ಸಿನ, ಕುಲಕ್ಕೆ ಕಳಂಕ ತರುವ ಇವನು ಹೀಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
2.67.3
एष ह्यस्य महाबाहुस्तेर्जोशश्च हरेर्ध्रुवम् ।
तमेव पुनरादातुं कुरुतेऽत्र मतिं हरिः ॥ २.६७.३ ॥
ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಇವನು ಆ ಮಹಾಬಾಹು ಹರಿಯ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಅಂಶ. ಹರಿ ಅವನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕರೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಆಲೋಚನೆ ಇಲ್ಲಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
2.67.4
येनैष कुरुशार्दूल शार्दूल इव चेदिराट् ।
गर्जत्यतीव दुर्बुद्धिः सर्वानस्मानचिन्तयन् ॥ २.६७.४ ॥
ಕುರುಗಳ ಹುಲಿಯೇ, ಈ ಚೇದಿರಾಜ ಹುಲಿಯಂತೆ ಅತಿಯಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಈ ದುರ್ಬುದ್ಧಿ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ.
2.67.5
ततो न ममृषे चैद्यस्तद्भीष्मवचनं तदा ।
उवाच चैन सङ्क्रुद्धः पुनर्भीष्ममथोत्तरम् ॥ २.६७.५ ॥
ಆಗ ಚೈದ್ಯ (ಶಿಶುಪಾಲ) ಭೀಷ್ಮನ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಸಹಿಸಲಿಲ್ಲ; ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪಗೊಂಡು ಭೀಷ್ಮನಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.
2.67.6
द्विषतां नोऽस्तु भीष्मैष प्रभावः केशवस्य यः ।
यस्य संस्तववक्ता त्वं बन्दिवत्सततोत्थितः ॥ २.६७.६ ॥
ನಮ್ಮ ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ, ಭೀಷ್ಮ, ಇದೇ ಕೇಶವನ ಪ್ರಭಾವವಾಗಲಿ; ಅದರ ಸ್ತುತಿ ಹೇಳುವವನು ನೀನು, ಸದಾ ಬಂದಿಯಂತೆ ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲುವವನು.
2.67.7
संस्तवे चमनो भीष्म परेषां रमते यदि ।
तदा संस्तुहि राज्ञस्त्वमिमं हित्वा जनार्दनम् ॥ २.६७.७ ॥
ಭೀಷ್ಮ, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಇತರರನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ರಮಿಸಿದರೆ, ಈ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ರಾಜರನ್ನು ಸ್ತುತಿಸು.
2.67.8
दरदं स्तुहि बाह्लीकमिमं पार्थिवसत्तमम् ।
जायमानेन येनेयभवद्दारिता मही ॥ २.६७.८ ॥
ದರದನನ್ನು, ಬಾಹ್ಲೀಕನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸು; ಈ ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠನು ಹುಟ್ಟಿದಾಗಲೇ ಭೂಮಿ ಸೀಳಿತು.
2.67.9
वङ्गाङ्गविषयाध्यक्षं सहस्राक्षसमं बले ।
स्तुहि कर्णमिमं भीष्म महाचापविकर्षणम् ॥ २.६७.९ ॥
ಭೀಷ್ಮ, ವಂಗ ಅಂಗ ದೇಶಗಳ ಒಡೆಯ, ಬಲದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಸಮನಾದ, ದೊಡ್ಡ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎಳೆಯುವ ಈ ಕರ್ಣನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸು.
2.67.10
यस्येमे कुण्डले दिव्ये सहजे देवनिर्मिते ।
कवचं च महाबाहो बालार्कसदृशप्रभम् ॥ २.६७.१० ॥
ಇವನ ಈ ದಿವ್ಯ, ಸಹಜ, ದೇವನಿರ್ಮಿತ ಕುಂಡಲಗಳು; ಓ ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಬಾಲಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಕವಚ.
2.67.11
वासवप्रतिमो येन जरासन्धोऽतिदुर्जयः ।
विजितो बाहुयुद्धेन देहभेदं च लम्भितः ॥ २.६७.११ ॥
ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಸಮಾನನಾದ, ಅತಿ ದುರ್ಜಯನಾದ ಜರಾಸಂಧನನ್ನು ಬಾಹುಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದು, ಅವನ ದೇಹವನ್ನು ಸೀಳಿಸಿದವನು.
2.67.12
द्रोणं द्रौणिं च साधु त्वं पितापुत्रौ महारथौ ।
स्तुहि स्तुत्यावुभौ भीष्म सततं द्विजसत्तमौ ॥ २.६७.१२ ॥
ಭೀಷ್ಮ, ದ್ರೋಣ ಮತ್ತು ದ್ರೌಣಿ—ಈ ತಂದೆ-ಮಗ ಮಹಾರಥರನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸು; ಇಬ್ಬರೂ ಸ್ತುತ್ಯರು, ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರು.
2.67.13
ययोरन्यतरो भीष्म सङ्क्रुद्धः सचराचराम् ।
इमां वसुमतीं कुर्यान्निः शेषामिति मे मतिः ॥ २.६७.१३ ॥
ಓ ಭೀಷ್ಮ, ಇವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು ಕ್ರುದ್ಧರಾದರೆ ಚರಾಚರಗಳೊಂದಿಗೆ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡಬಲ್ಲರು ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.
2.67.14
द्रोणस्य हि समं युद्धे न पश्यामि नराधिपम् ।
नाश्वत्थाम्नः समं भीष्म न च तौ स्तोतुमिच्छसि ॥ २.६७.१४ ॥
ಓ ಭೀಷ್ಮ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣನಿಗೆ ಸಮಾನನಾದ ರಾಜನನ್ನು ನಾನು ಕಾಣೆ; ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನಿಗೆ ಸಮಾನನನ್ನೂ ಕಾಣೆ. ಆದರೂ ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನೂ ನೀನು ಹೊಗಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
2.67.15
पृथिव्यां सागरान्तायां यो वैप्रतिसमो भवेत् ।
दुर्योधनं त्वं राजेन्द्रमतिक्रम्य महाभुजम् ॥ २.६७.१५ ॥
ಸಾಗರದಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರು ಅವನಿಗೆ ಸಮಾನರಾಗಬಲ್ಲರು? ಆ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಮಹಾಬಾಹು ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನೂ ದಾಟಿ ನೀನು ಯಾರನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತೀ?
2.67.16
जयद्रथं च राजानं कृतास्त्रं दृढविक्रमम् ।
द्रुमं किम्पुरुषाचार्यं लोके प्रथितविक्रमम्।
अतिक्रम्य महावीर्यं किं प्रशंससि केशवम् ॥ २.६७.१६ ॥
ಅಸ್ತ್ರವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾದ, ದೃಢ ಪರಾಕ್ರಮಿ ರಾಜ ಜಯದ್ರಥನನ್ನೂ, ಕಿಂಪುರುಷರ ಆಚಾರ್ಯ, ಲೋಕ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಪರಾಕ್ರಮಿ ದ್ರುಮನನ್ನೂ ದಾಟಿ, ಮಹಾಪರಾಕ್ರಮಿ ಕೇಶವನನ್ನು ನೀನು ಏಕೆ ಹೊಗಳುತ್ತೀ?
2.67.17
वृद्धं च भरताचार्यं तथा शारद्वतं कृपम् ।
अतिक्रम्य महावीर्यं किं प्रशंससि केशवम् ॥ २.६७.१७ ॥
ವೃದ್ಧನೂ ಭರತವಂಶದ ಆಚಾರ್ಯನೂ ಆದ ಶಾರದ್ವತ ಕೃಪನನ್ನೂ ದಾಟಿ, ಮಹಾಪರಾಕ್ರಮಿ ಕೇಶವನನ್ನು ನೀನು ಏಕೆ ಹೊಗಳುತ್ತೀ?
2.67.18
धनुर्धराणां प्रवरं रुक्मिणं पुरुषोत्तमम् ।
अतिक्रम्य महावीर्यं किं प्रशंससि केशवम् ॥ २.६७.१८ ॥
ಬಿಲ್ಗಾರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೂ ಪುರುಷೋತ್ತಮನೂ ಆದ ರುಕ್ಮಿಣನನ್ನೂ ದಾಟಿ, ಮಹಾಪರಾಕ್ರಮಿ ಕೇಶವನನ್ನು ನೀನು ಏಕೆ ಹೊಗಳುತ್ತೀ?
2.67.19
भीष्मकं च महावीर्यं दन्तवक्त्रं च भूमिपम् ।
भगदत्तं यूपकेथु जयत्सेनं च मागधम् ॥ २.६७.१९ ॥
ಮಹಾಪರಾಕ್ರಮಿ ಭೀಷ್ಮಕ, ಭೂಪತಿ ದಂತವಕ್ತ್ರ, ಭಗದತ್ತ, ಯೂಪಕೇತು ಮತ್ತು ಮಗಧದ ಜಯತ್ಸೇನ.
2.67.20
विराटद्रुपदौ चोभौ शकुनिं च बहद्बलम् ।
विन्दानुविन्दावावन्त्यौ पाण्ड्यं श्वेतमथोत्तमम् ॥ २.६७.२० ॥
ವಿರಾಟ ಮತ್ತು ದ್ರುಪದ ಇಬ್ಬರೂ, ಬೃಹದ್ಬಲ ಶಕುನಿ, ಅವಂತಿಯ ವಿಂದ ಮತ್ತು ಅನುವಿಂದ, ಪಾಂಡ್ಯ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ಶ್ವೇತ.
2.67.21
शङ्खं च सुमहाभागं वृषसेनं च मानिनम् ।
एकलव्यं च विक्रान्तं कालिङ्गं च महारथम् ॥ २.६७.२१ ॥
ಅತ್ಯಂತ ಭಾಗ್ಯವಂತ ಶಂಖ, ಅಭಿಮಾನಿ ವೃಷಸೇನ, ಪರಾಕ್ರಮಿ ಏಕಲವ್ಯ ಮತ್ತು ಕಾಲಿಂಗದ ಮಹಾರಥ.
2.67.22
अतिक्रम्य महावीर्यं किं प्रशंसति केशवम् ।
शल्यादीनपि कस्मात्त्वं न स्तौषि वसुधाधिपान्।
स्तवाय यदि ते बुद्धिर्वर्तते भीष्म वसुधाधिपान्। ॥ २.६७.२२ ॥
ಮಹಾಪರಾಕ್ರಮಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಕೇಶವನನ್ನು ಏಕೆ ಹೊಗಳುತ್ತೀಯ? ಶಲ್ಯ ಮೊದಲಾದ ಭೂಪತಿಗಳನ್ನು ನೀನು ಏಕೆ ಹೊಗಳುವುದಿಲ್ಲ? ಭೀಷ್ಮ, ಹೊಗಳುವ ಬುದ್ಧಿ ಇದ್ದರೆ ಭೂಪತಿಗಳನ್ನು ಹೊಗಳು.
2.67.23
किं हि शक्यं मया कर्तुं यद्वृद्धानां त्वया नृप ।
पुरा कथयतां नूनं न श्रुतं धर्मवादिनाम् ॥ २.६७.२३ ॥
ಓ ರಾಜ, ನೀನು ಹೇಳಿದ ಹಿರಿಯರ ಮಾತನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ಮಾಡಲಿ? ಹಿಂದೆ ಧರ್ಮವಾದಿಗಳು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ನೀನು ಖಂಡಿತ ಕೇಳಿಲ್ಲ.
2.67.24
आत्मनिन्दात्मपूजा च परनिन्दा परस्तवः ।
अनाचरितमार्याणामिति ते भीष्म न श्रुतम् ॥ २.६७.२४ ॥
ಆತ್ಮನಿಂದೆ, ಆತ್ಮಪೂಜೆ, ಪರನಿಂದೆ, ಪರಸ್ತುತಿ — ಇವು ಆರ್ಯರು ಆಚರಿಸದ್ದು ಎಂದು ಭೀಷ್ಮ, ನೀನು ಕೇಳಿಲ್ಲವೇ?
2.67.25
यदस्तव्यमिमं शश्वन्मोहात्संस्तौषि भक्तितः ।
केशवं तच्च ते भीष्म न कश्चिदनुमन्यते ॥ २.६७.२५ ॥
ಭೀಷ್ಮ, ಮೋಹದಿಂದ ಸದಾ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನೀನು ಈ ಕೇಶವನನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತೀಯ; ಅದು ಹೊಗಳಿಕೆಗೆ ಅರ್ಹವಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ಯಾರೂ ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ.
2.67.26
कथं भोजस्य पुरुषे वत्सपाले दुरात्मनि ।
समावेशयसे सर्वं जगत्केवलकाम्यया ॥ २.६७.२६ ॥
ಭೋಜನ ಆಳಿನಲ್ಲಿ, ಆ ದುರಾತ್ಮ ಕರು ಕಾಯುವವನಲ್ಲಿ, ಕೇವಲ ಆಸೆಯಿಂದ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತನ್ನು ಹೇಗೆ ಇಡುತ್ತೀಯ?
2.67.27
अथ चैषा न ते बुद्धिः प्रकृतिं याति भारत ।
मयैव कथितं पूर्वं कुलिङ्गशकुनिर्यथा ॥ २.६७.२७ ॥
ಭಾರತ, ನಿನ್ನ ಈ ಬುದ್ಧಿ ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ ಮರಳದಿದ್ದರೆ, ಮೊದಲೇ ಕುಲಿಂಗ ಪಕ್ಷಿಯ ಕುರಿತು ನಾನು ಹೇಳಿದಂತೆ.
2.67.28
कुलिङ्गशकुनिर्नाम पार्श्वे हिमवतः परे ।
भी तस्याः सदा वाचः श्रूयन्तेऽर्थविगर्हिताः ॥ २.६७.२८ ॥
ಹಿಮಾಲಯದ ಆಚೆಯ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಕುಲಿಂಗ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಪಕ್ಷಿ ಇದೆ; ಅದರ ಮಾತುಗಳು ಸದಾ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವವು ಮತ್ತು ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ನಿಂದಿತವಾಗಿ ಕೇಳಿಬರುತ್ತವೆ.
2.67.29
मा साहसमितीदं सा सततं वाशते किल ।
साहसं चात्मनातीव चरन्ती नावबुध्यते ॥ २.६७.२९ ॥
"ಸಾಹಸ ಮಾಡಬೇಡ" ಎಂಬುದನ್ನೇ ಅದು ಸದಾ ಕೂಗುತ್ತದೆ; ತನ್ನದೇ ಸಾಹಸದಲ್ಲಿ ಅತಿಯಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಾ ಅದನ್ನು ಅದು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
2.67.30
सा हि मांसार्गलं भीष्म मुखात्सिंहस्य खादतः ।
दन्तान्तरविलग्नं यत्तदादत्तेऽल्पचेतना ॥ २.६७.३० ॥
ಭೀಷ್ಮ, ಆ ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿ ಪಕ್ಷಿ ಸಿಂಹ ತಿನ್ನುವಾಗ ಅದರ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಹಲ್ಲುಗಳ ನಡುವೆ ಸಿಕ್ಕಿದ ಮಾಂಸದ ತುಂಡನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
2.67.31
इच्छतः सा हि सिंहस्य भीष्म जीवत्यसंशयम् ।
तद्वत्त्वमप्यधर्मिष्ठ सदा वाचः प्रभाषसे ॥ २.६७.३१ ॥
ಭೀಷ್ಮ, ಇಚ್ಛಿಸುವ ಸಿಂಹದ ಆ ಇಚ್ಛೆ ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ, ಅಧರ್ಮಿಷ್ಠನೇ, ನೀನೂ ಸದಾ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡುತ್ತಿರುವೆ.
2.67.32
इच्छतां भूमिपालानां भीष्म जीवस्यसंशयम् ।
लोकविद्विष्टकर्मा हि नान्योऽस्ति भवता समः ॥ २.६७.३२ ॥
ಭೀಷ್ಮ, ಇಚ್ಛಿಸುವ ರಾಜರ ನಡುವೆ ನೀನು ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಿರುವೆ. ಲೋಕ ದ್ವೇಷಿಸುವ ಕರ್ಮ ಮಾಡುವ ನಿನ್ನ ಸಮಾನನಾದವನು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.
2.67.33
ततश्चेदिपतेः श्रुत्वा भीष्मः स कटुकं वचः ।
उवाचेदं वचो राजंश्चेदिराजस्य शृण्वतः ॥ २.६७.३३ ॥
ಆಗ ಚೇದಿಪತಿಯ ಆ ಕಠಿಣ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಭೀಷ್ಮನು, ರಾಜನೇ, ಚೇದಿರಾಜ ಕೇಳುತ್ತಿರುವಾಗ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
2.67.34
इच्छतां किल नामाहं जीवाम्येषां महीक्षिताम् ।
सोऽहं न गणयाम्येतांस्तृणेनापि नराधिपान् ॥ २.६७.३४ ॥
"ಇಚ್ಛಿಸುವ ಈ ರಾಜರ ನಡುವೆ ನಾನೇ ಬದುಕಿರುವೆನು. ಆ ನಾನು ಈ ನರಾಧಿಪರನ್ನು ಹುಲ್ಲುಕಡ್ಡಿಯಷ್ಟೂ ಲೆಕ್ಕಿಸುವುದಿಲ್ಲ."
2.67.35
एवमुक्ते तु भीष्मेण ततः सञ्चुक्रुशुर्नृपाः ।
केचिज्जहृषिरे तत्र केचिद्भीष्मं जगर्हिरे ॥ २.६७.३५ ॥
ಭೀಷ್ಮನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು ಆಗ ಕೆಲವು ರಾಜರು ಕೂಗಿದರು; ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು, ಕೆಲವರು ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ನಿಂದಿಸಿದರು.
2.67.36
केचिदूचुर्महेष्वासाः श्रुत्वा भीष्मस्य यद्वचः ।
पापोऽवलिप्तो वृद्धश्च नायं भीष्मोऽर्हति क्षमाम् ॥ २.६७.३६ ॥
ಭೀಷ್ಮನ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಕೆಲವು ಮಹಾಧನುರ್ಧಾರಿಗಳು ಹೇಳಿದರು, "ಈ ಪಾಪಿ, ಅಹಂಕಾರಿ, ವೃದ್ಧ ಭೀಷ್ಮನು ಕ್ಷಮೆಗೆ ಅರ್ಹನಲ್ಲ."
2.67.37
हन्यतां दुर्मतिर्भीष्मः पशुवत्साध्वयं नृपाः ।
सर्वैः समेत्य संरब्धैर्दह्यतां वा कटाग्निना ॥ २.६७.३७ ॥
ಓ ರಾಜರೇ, ಈ ದುರ್ಬುದ್ಧಿ ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ಪಶುವಿನಂತೆ ಕೊಲ್ಲಿರಿ; ಅಥವಾ ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ, ಕೋಪದಿಂದ, ಕಟಾಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಸುಡಿರಿ.
2.67.38
इति तेषां वचः श्रुत्वा ततः कुरुपितामहः ।
उवाच मतिमान्भीष्मस्तानेव वसुधाधिपान् ॥ २.६७.३८ ॥
ಅವರ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕುರುಗಳ ಪಿತಾಮಹ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಭೀಷ್ಮನು ಆ ಭೂಪತಿಗಳಿಗೇ ಹೇಳಿದನು.
2.67.39
उक्तस्योक्तस्य नेहान्तमहं समुपलक्षये ।
यत्तु वक्ष्यामि तत्सर्वं शृणुध्वं वसुधाधिपाः ॥ २.६७.३९ ॥
ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ ಹೇಳುವುದಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯನ್ನು ನಾನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ನಾನು ಹೇಳುವುದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೇಳಿರಿ, ಓ ಭೂಪಾಲರೇ.
2.67.40
पशुवद्घातनं वा मे दहनं वा कटाग्निना ।
क्रियतां मूर्ध्नि वो न्यस्तं मयेदं सकलं पदम् ॥ २.६७.४० ॥
ನನ್ನನ್ನು ಪಶುವಿನಂತೆ ಕೊಲ್ಲಿರಿ, ಅಥವಾ ಕಟಾಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಸುಡಿರಿ; ನನ್ನ ಈ ಪೂರ್ಣ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ನಾನು ನಿಮ್ಮ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇರಿಸಿದ್ದೇನೆ.
2.67.41
एष तिष्ठति गोविन्दः पूजितोऽस्माभिरच्युतः ।
यस्य वस्त्वरते बुद्धिर्मरणाय स माधवम् ॥ २.६७.४१ ॥
ಇಗೋ ಗೋವಿಂದ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ; ನಾವು ಪೂಜಿಸಿದ ಅಚ್ಯುತ ಇವನೇ. ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರ ಬುದ್ಧಿ ಮರಣಕ್ಕೆ ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತದೋ, ಅವನು ಮಾಧವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಲಿ.
2.67.42
कृष्णमाह्वयतामद्य युद्धे चक्रगदाधरम् ।
यादवस्यैव देवस्य देहं विशतु पातितः ॥ २.६७.४२ ॥
ಇಂದು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಚಕ್ರ-ಗದೆ ಧರಿಸಿದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸವಾಲು ಹಾಕಿ; ಬಿದ್ದವನು ಯಾದವ ದೇವನ ದೇಹವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಲಿ.