Mahābhārata · Adhyāya 2.67
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.67.1
नैषा चेदिपतेर्बुद्धिर्यया त्वाह्वयतेऽच्युतम् ।
नूनमेव जगद्भर्तुः कृष्णस्यैव विनिश्चयः। ॥ २.६७.१ ॥
Dies ist nicht die Absicht des Herrn der Cedi, mit der er den Unvergänglichen herausfordert; gewiss ist dies der Entschluss Kṛṣṇas selbst, des Erhalters der Welt.
2.67.2
को हि मां भीमसेनाद्य क्षितावर्हति पार्थिवः ।
क्षेप्तुं कालपरीतात्मा यथैष कुलपांसनः ॥ २.६७.२ ॥
Welcher König auf Erden ist heute würdig, mich in Gegenwart Bhīmasenas zu beleidigen? Wie dieser, dessen Geist vom Tod bezwungen ist, der Schandfleck seiner Sippe.
2.67.3
एष ह्यस्य महाबाहुस्तेर्जोशश्च हरेर्ध्रुवम् ।
तमेव पुनरादातुं कुरुतेऽत्र मतिं हरिः ॥ २.६७.३ ॥
Gewiss ist dieser ein Teil des Glanzes jenes Hari mit den mächtigen Armen; Hari gedenkt ihn hier wieder zurückzunehmen.
2.67.4
येनैष कुरुशार्दूल शार्दूल इव चेदिराट् ।
गर्जत्यतीव दुर्बुद्धिः सर्वानस्मानचिन्तयन् ॥ २.६७.४ ॥
O Tiger der Kuru, durch dessen Kraft dieser Herr der Cedi wie ein Tiger gewaltig brüllt, der Böswillige, der keinen von uns beachtet.
2.67.5
ततो न ममृषे चैद्यस्तद्भीष्मवचनं तदा ।
उवाच चैन सङ्क्रुद्धः पुनर्भीष्ममथोत्तरम् ॥ २.६७.५ ॥
Da ertrug Caidya (Śiśupāla) die Worte Bhīṣmas nicht; zornentbrannt sprach er erneut als Antwort zu Bhīṣma.
2.67.6
द्विषतां नोऽस्तु भीष्मैष प्रभावः केशवस्य यः ।
यस्य संस्तववक्ता त्वं बन्दिवत्सततोत्थितः ॥ २.६७.६ ॥
Möge dies die Macht Keśavas für unsere Feinde sein, o Bhīṣma, dessen Lobredner du bist, stets erhoben wie ein Barde.
2.67.7
संस्तवे चमनो भीष्म परेषां रमते यदि ।
तदा संस्तुहि राज्ञस्त्वमिमं हित्वा जनार्दनम् ॥ २.६७.७ ॥
O Bhīṣma, wenn dein Geist sich am Loben anderer erfreut, so lass diesen Janārdana beiseite und lobe die Könige.
2.67.8
दरदं स्तुहि बाह्लीकमिमं पार्थिवसत्तमम् ।
जायमानेन येनेयभवद्दारिता मही ॥ २.६७.८ ॥
Lobe Darada und Bāhlīka, diesen besten der Könige, durch dessen Geburt diese Erde gespalten wurde.
2.67.9
वङ्गाङ्गविषयाध्यक्षं सहस्राक्षसमं बले ।
स्तुहि कर्णमिमं भीष्म महाचापविकर्षणम् ॥ २.६७.९ ॥
O Bhīṣma, lobe diesen Karṇa, Herr der Länder Vaṅga und Aṅga, Indra gleich an Stärke, der den großen Bogen spannt.
2.67.10
यस्येमे कुण्डले दिव्ये सहजे देवनिर्मिते ।
कवचं च महाबाहो बालार्कसदृशप्रभम् ॥ २.६७.१० ॥
Dessen diese göttlichen Ohrringe sind, angeboren und von den Göttern gemacht, und, o Mächtigarmiger, dessen Rüstung wie die aufgehende Sonne leuchtet.
2.67.11
वासवप्रतिमो येन जरासन्धोऽतिदुर्जयः ।
विजितो बाहुयुद्धेन देहभेदं च लम्भितः ॥ २.६७.११ ॥
Durch den Jarāsandha, Indra gleich und sehr schwer zu besiegen, im Armringen besiegt wurde und die Spaltung seines Körpers erleiden musste.
2.67.12
द्रोणं द्रौणिं च साधु त्वं पितापुत्रौ महारथौ ।
स्तुहि स्तुत्यावुभौ भीष्म सततं द्विजसत्तमौ ॥ २.६७.१२ ॥
O Bhīṣma, lobe gut Droṇa und Drauṇi, diesen Vater und Sohn, große Wagenkämpfer; beide sind des Lobes würdig, die besten der Zweimalgeborenen.
2.67.13
ययोरन्यतरो भीष्म सङ्क्रुद्धः सचराचराम् ।
इमां वसुमतीं कुर्यान्निः शेषामिति मे मतिः ॥ २.६७.१३ ॥
O Bhīṣma, wenn einer von ihnen im Zorn diese Erde mit allem Bewegten und Unbewegten gänzlich vernichten würde, so ist meine Meinung.
2.67.14
द्रोणस्य हि समं युद्धे न पश्यामि नराधिपम् ।
नाश्वत्थाम्नः समं भीष्म न च तौ स्तोतुमिच्छसि ॥ २.६७.१४ ॥
O Bhīṣma, im Kampf sehe ich keinen Menschenfürsten, der Droṇa gleicht, noch einen, der Aśvatthāman gleicht; dennoch willst du diese beiden nicht loben.
2.67.15
पृथिव्यां सागरान्तायां यो वैप्रतिसमो भवेत् ।
दुर्योधनं त्वं राजेन्द्रमतिक्रम्य महाभुजम् ॥ २.६७.१५ ॥
Auf der vom Meer umgrenzten Erde, wer könnte ihm gleichen? Selbst Duryodhana, den Herrscher der Könige, den Starkarmigen, übergehend, wen lobst du?
2.67.16
जयद्रथं च राजानं कृतास्त्रं दृढविक्रमम् ।
द्रुमं किम्पुरुषाचार्यं लोके प्रथितविक्रमम्।
अतिक्रम्य महावीर्यं किं प्रशंससि केशवम् ॥ २.६७.१६ ॥
Selbst König Jayadratha, im Waffenhandwerk geübt und von festem Mut, und Druma, Lehrer der Kimpuruṣas, in der Welt für seine Tapferkeit berühmt, übergehend, warum lobst du Keśava, den an großer Kraft?
2.67.17
वृद्धं च भरताचार्यं तथा शारद्वतं कृपम् ।
अतिक्रम्य महावीर्यं किं प्रशंससि केशवम् ॥ २.६७.१७ ॥
Selbst den alten Kṛpa, Sohn des Śaradvat, Lehrer der Bharatas, übergehend, warum lobst du Keśava, den an großer Kraft?
2.67.18
धनुर्धराणां प्रवरं रुक्मिणं पुरुषोत्तमम् ।
अतिक्रम्य महावीर्यं किं प्रशंससि केशवम् ॥ २.६७.१८ ॥
Selbst Rukmin, den ersten der Bogenschützen, den besten der Männer, übergehend, warum lobst du Keśava, den an großer Kraft?
2.67.19
भीष्मकं च महावीर्यं दन्तवक्त्रं च भूमिपम् ।
भगदत्तं यूपकेथु जयत्सेनं च मागधम् ॥ २.६७.१९ ॥
Und Bhīṣmaka von großer Kraft, Dantavaktra, der Herr der Erde, Bhagadatta, Yūpaketu und Jayatsena der Māgadhaner.
2.67.20
विराटद्रुपदौ चोभौ शकुनिं च बहद्बलम् ।
विन्दानुविन्दावावन्त्यौ पाण्ड्यं श्वेतमथोत्तमम् ॥ २.६७.२० ॥
Beide, Virāṭa und Drupada, Śakuni mit dem großen Heer, die beiden Vinda und Anuvinda aus Avantī, der Pāṇḍya und Śveta, der Vortrefflichste.
2.67.21
शङ्खं च सुमहाभागं वृषसेनं च मानिनम् ।
एकलव्यं च विक्रान्तं कालिङ्गं च महारथम् ॥ २.६७.२१ ॥
Śaṅkha von großem Glück, der stolze Vṛṣasena, der tapfere Ekalavya und der Kāliṅga, der große Wagenkämpfer.
2.67.22
अतिक्रम्य महावीर्यं किं प्रशंसति केशवम् ।
शल्यादीनपि कस्मात्त्वं न स्तौषि वसुधाधिपान्।
स्तवाय यदि ते बुद्धिर्वर्तते भीष्म वसुधाधिपान्। ॥ २.६७.२२ ॥
Warum lobst du Keśava und übergehst den Mächtigen? Warum lobst du nicht Śalya und die anderen Herren der Erde? O Bhīṣma, wenn dein Sinn auf Lob gerichtet ist, so lobe die Herren der Erde.
2.67.23
किं हि शक्यं मया कर्तुं यद्वृद्धानां त्वया नृप ।
पुरा कथयतां नूनं न श्रुतं धर्मवादिनाम् ॥ २.६७.२३ ॥
O König, wie kann ich tun, was du von den Alten sagst? Gewiss hast du nicht gehört, was die Verkünder des Dharma einst sagten.
2.67.24
आत्मनिन्दात्मपूजा च परनिन्दा परस्तवः ।
अनाचरितमार्याणामिति ते भीष्म न श्रुतम् ॥ २.६७.२४ ॥
Selbsttadel, Selbstverehrung, Tadel anderer und Lob anderer werden von den Edlen nicht geübt; O Bhīṣma, hast du das nicht gehört?
2.67.25
यदस्तव्यमिमं शश्वन्मोहात्संस्तौषि भक्तितः ।
केशवं तच्च ते भीष्म न कश्चिदनुमन्यते ॥ २.६७.२५ ॥
O Bhīṣma, aus Verblendung und Hingabe preist du ständig diesen Mann; dieser Keśava verdient kein Lob, und niemand billigt es.
2.67.26
कथं भोजस्य पुरुषे वत्सपाले दुरात्मनि ।
समावेशयसे सर्वं जगत्केवलकाम्यया ॥ २.६७.२६ ॥
Wie kannst du aus bloßem Verlangen die ganze Welt in jenen Mann setzen, den bösartigen Kuhhirten, den Diener des Bhoja?
2.67.27
अथ चैषा न ते बुद्धिः प्रकृतिं याति भारत ।
मयैव कथितं पूर्वं कुलिङ्गशकुनिर्यथा ॥ २.६७.२७ ॥
Und wenn dein Verstand nicht zu seinem natürlichen Zustand zurückkehrt, o Bhārata, so habe ich dir bereits vom Vogel Kuliṅga erzählt.
2.67.28
कुलिङ्गशकुनिर्नाम पार्श्वे हिमवतः परे ।
भी तस्याः सदा वाचः श्रूयन्तेऽर्थविगर्हिताः ॥ २.६७.२८ ॥
Jenseits des Himālaya lebt ein Vogel namens Kuliṅga; seine Worte hört man stets als furchterregend und in ihrem Sinn tadelnswert.
2.67.29
मा साहसमितीदं सा सततं वाशते किल ।
साहसं चात्मनातीव चरन्ती नावबुध्यते ॥ २.६७.२९ ॥
„Sei nicht tollkühn“ – das ruft sie ständig; doch in ihrer eigenen Tollkühnheit übermäßig voranschreitend, nimmt sie es nicht wahr.
2.67.30
सा हि मांसार्गलं भीष्म मुखात्सिंहस्य खादतः ।
दन्तान्तरविलग्नं यत्तदादत्तेऽल्पचेतना ॥ २.६७.३० ॥
O Bhīṣma, jener Vogel von geringem Verstand holt das zwischen den Zähnen steckengebliebene Fleischstück aus dem Maul des fressenden Löwen.
2.67.31
इच्छतः सा हि सिंहस्य भीष्म जीवत्यसंशयम् ।
तद्वत्त्वमप्यधर्मिष्ठ सदा वाचः प्रभाषसे ॥ २.६७.३१ ॥
O Bhīṣma, jener Wunsch des wünschenden Löwen lebt ohne Zweifel fort. Ebenso, o Unrechtester, sprichst auch du stets Worte.
2.67.32
इच्छतां भूमिपालानां भीष्म जीवस्यसंशयम् ।
लोकविद्विष्टकर्मा हि नान्योऽस्ति भवता समः ॥ २.६७.३२ ॥
O Bhīṣma, unter den Königen, die wünschen, lebst du ohne Zweifel. Keiner ist dir gleich, der du Taten vollbringst, die die Welt verabscheut.
2.67.33
ततश्चेदिपतेः श्रुत्वा भीष्मः स कटुकं वचः ।
उवाचेदं वचो राजंश्चेदिराजस्य शृण्वतः ॥ २.६७.३३ ॥
Da sprach Bhīṣma, nachdem er die harten Worte des Herrn der Cedi gehört hatte, o König, während der König der Cedi zuhörte, diese Worte.
2.67.34
इच्छतां किल नामाहं जीवाम्येषां महीक्षिताम् ।
सोऽहं न गणयाम्येतांस्तृणेनापि नराधिपान् ॥ २.६७.३४ ॥
"Unter diesen Herrschern, die wünschen, lebe ja ich. Diese Herren der Menschen achte ich nicht einmal so viel wie einen Grashalm."
2.67.35
एवमुक्ते तु भीष्मेण ततः सञ्चुक्रुशुर्नृपाः ।
केचिज्जहृषिरे तत्र केचिद्भीष्मं जगर्हिरे ॥ २.६७.३५ ॥
Als Bhīṣma so gesprochen hatte, schrien einige der Könige auf; einige freuten sich dort, und einige schmähten Bhīṣma.
2.67.36
केचिदूचुर्महेष्वासाः श्रुत्वा भीष्मस्य यद्वचः ।
पापोऽवलिप्तो वृद्धश्च नायं भीष्मोऽर्हति क्षमाम् ॥ २.६७.३६ ॥
Als einige große Bogenschützen Bhīṣmas Worte gehört hatten, sagten sie: "Dieser böse, überhebliche alte Bhīṣma verdient keine Nachsicht."
2.67.37
हन्यतां दुर्मतिर्भीष्मः पशुवत्साध्वयं नृपाः ।
सर्वैः समेत्य संरब्धैर्दह्यतां वा कटाग्निना ॥ २.६७.३७ ॥
O Könige, dieser irregeleitete Bhīṣma soll wie ein Tier erschlagen werden, oder ihr alle sollt euch zornig versammeln und ihn im Feuer des Schilfs verbrennen.
2.67.38
इति तेषां वचः श्रुत्वा ततः कुरुपितामहः ।
उवाच मतिमान्भीष्मस्तानेव वसुधाधिपान् ॥ २.६७.३८ ॥
Als er ihre Worte gehört hatte, sprach da Bhīṣma, der weise Ahnherr der Kurus, zu eben diesen Herren der Erde.
2.67.39
उक्तस्योक्तस्य नेहान्तमहं समुपलक्षये ।
यत्तु वक्ष्यामि तत्सर्वं शृणुध्वं वसुधाधिपाः ॥ २.६७.३९ ॥
Ich sehe hier kein Ende dessen, was gesagt und wieder gesagt wurde; doch hört, ihr Herren der Erde, alles, was ich sagen werde.
2.67.40
पशुवद्घातनं वा मे दहनं वा कटाग्निना ।
क्रियतां मूर्ध्नि वो न्यस्तं मयेदं सकलं पदम् ॥ २.६७.४० ॥
Mögt ihr mich wie ein Tier erschlagen oder im Feuer des Schilfs verbrennen; ich habe diesen meinen ganzen Schritt auf eure Häupter gesetzt.
2.67.41
एष तिष्ठति गोविन्दः पूजितोऽस्माभिरच्युतः ।
यस्य वस्त्वरते बुद्धिर्मरणाय स माधवम् ॥ २.६७.४१ ॥
Hier steht Govinda, den wir als Acyuta verehrt haben; wer unter euch im Herzen dem Tod abgeneigt ist, der möge zu Mādhava gehen.
2.67.42
कृष्णमाह्वयतामद्य युद्धे चक्रगदाधरम् ।
यादवस्यैव देवस्य देहं विशतु पातितः ॥ २.६७.४२ ॥
Fordert heute im Kampf Kṛṣṇa heraus, den Träger des Diskus und der Keule; wer fällt, der möge in den Leib des Yādava-Gottes eingehen.