Mahābhārata · Adhyāya 2.69
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.69.1
ततो युद्धाय संनद्धं चेदिराजं युधिष्ठिरः ।
दृष्ट्वा मतिमतां श्रेष्ठो नारदं समुवाच ह ॥ २.६९.१ ॥
Entonces, al ver al rey de los Cedi preparado para la batalla, Yudhiṣṭhira, el mejor de los sabios, habló a Nārada.
2.69.2
अन्तरिक्षे च भूमौ च तेऽस्त्यविदितं क्वचित् ।
यानि राजविनाशाय भौमानि च खगानि च ॥ २.६९.२ ॥
¿Hay algo, en el cielo o en la tierra, que te sea desconocido: los presagios terrestres y aéreos que anuncian la ruina de los reyes?
2.69.3
निमित्तानीह जायन्ते उत्पाताश्च पृथग्विधाः ।
एतदित्छामि कार्त्स्न्येन श्रोतुं त्वत्तो महामुने ॥ २.६९.३ ॥
Deseo oír de ti por completo los presagios que aquí surgen y los diversos prodigios, oh gran sabio.
2.69.4
इत्येवं मितमान्विप्रः कुरुराजस्य धीमतः ।
पृच्छतः सर्वमव्यग्रमाचचक्षे महायशाः ॥ २.६९.४ ॥
Así interrogado por el sabio rey de los Kuru, el brahmín de gran renombre, sabio, lo declaró todo con calma.
2.69.5
पराक्रमं च मार्गं च संनिपातं समुच्छ्रयम् ।
आरोहणं कुरुश्रेष्ठ अन्योन्यं प्रतिसर्पणम् ॥ २.६९.५ ॥
El valor, el curso, el choque, el alzarse, el ascender, y, oh mejor de los Kuru, el avanzar cada uno contra el otro.
2.69.6
पश्मीनां व्यतिसंसर्गं व्यायामं वृत्तिपीडनम् ।
दर्शनादर्शनं चैव अदृश्यानां च दर्शनम् ॥ २.६९.६ ॥
La conjunción mutua de los planetas, la contienda, la opresión de los medios de vida, el aparecer y desaparecer, y la visión de lo invisible.
2.69.7
हानिं वृद्धिं च ह्रासं च वर्णस्थानं बलाबलम् ।
सर्वमेतत्परीक्षेत ग्रहाणां ग्रहकोविदः ॥ २.६९.७ ॥
Pérdida, aumento, declive, color, posición y fuerza o debilidad: el conocedor de los planetas debe examinar todo esto de los grahas.
2.69.8
भौमाः पूर्वं प्रवर्तन्ते खेचराश्च ततः परम् ।
उत्पद्यन्ते च लोकेऽस्मिन्नुत्पाता देवनिर्मिताः ॥ २.६९.८ ॥
Primero surgen los presagios terrestres (bhauma) y después los de los cuerpos celestes errantes (khecara); y en este mundo aparecen los portentos (utpāta) creados por los dioses.
2.69.9
यदा तु सर्वभूतानां छाया न परिवर्तते ।
अपरेण गते सूर्ये तत्पराभवलक्षणम् ॥ २.६९.९ ॥
Cuando, después de que el sol se ha puesto al oeste, la sombra de todos los seres no cambia, ese es el signo de la derrota.
2.69.10
अच्छाये विमलच्छाया प्रतिच्छायेव दृश्यते ।
यत्र चैत्यकवृक्षाणां तत्र विद्यान्महद्भयम् ॥ २.६९.१० ॥
Donde aparece una sombra clara allí donde no hay sombra, como un reflejo, y donde esto ocurre en los árboles sagrados (caitya), se debe saber que hay gran peligro.
2.69.11
शीर्णपर्णप्रवालाश्च शुष्कपर्णाश्च चैत्यकाः ।
अपभ्रष्टप्रवालाश्च तत्राभावं विनिर्दिशेत् ॥ २.६९.११ ॥
Donde los árboles sagrados (caitya) tienen hojas y brotes marchitos, hojas secas y brotes caídos, allí se debe indicar la ausencia (la ruina).
2.69.12
स्निग्धपर्णप्रवालाश्च दृश्यन्ते यत्र चैत्यकाः ।
ईहमानाश्च वृक्षाश्च भावस्तत्र न संशयटः ॥ २.६९.१२ ॥
Donde se ven árboles sagrados (caitya) con hojas y brotes lustrosos, y los árboles prosperan, allí hay prosperidad; no hay duda de ello.
2.69.13
पुष्पे पुष्पं प्रजायेत फले वा फलमाश्रितम् ।
राजा वा राजमात्रो वा मरणायोपपद्यते ॥ २.६९.१३ ॥
Si una flor brota de otra flor, o un fruto surge sobre otro fruto, un rey o un ministro real llega a la muerte.
2.69.14
प्रावृट्छरदि हेमन्ते वसन्ते वापि सर्वशः ।
आकालिकं पुष्पफलं राष्ट्रक्षोभं विनिर्दिशेत् ॥ २.६९.१४ ॥
En la estación de lluvias, en otoño, en invierno o en primavera, en cualquier época, flor y fruto fuera de tiempo indican desorden en el reino.
2.69.15
नदीनां स्त्रोतसोऽकाले द्योतयन्ति महाभयम् ।
वनस्पतिः पूज्यमानः पूजितोऽपूजितोऽपि वा ॥ २.६९.१५ ॥
Los cauces de los ríos, fuera de tiempo, revelan un gran temor; y un árbol, sea honrado o no, hace lo mismo.
2.69.16
यदा भज्येत वातेन भिद्यते नमितोऽपि वा ।
अग्निवायुभयं विद्याच्छ्रेष्ठो वापि विनश्यति ॥ २.६९.१६ ॥
Cuando un árbol se rompe o se hiende por el viento, o se quiebra aunque esté inclinado, debe entenderse como señal de fuego y viento; incluso el mejor perece.
2.69.17
दिशः सर्वाश्च दीप्यन्ते जायन्ते राजविभ्रमाः ।
भिद्यमानो यदा वृक्षो निनदेच्चापि पातितः।
सह राष्ट्रं च पतितं नतं वृक्षं प्रपातयेत् ॥ २.६९.१७ ॥
Cuando todas las direcciones resplandecen y surgen confusiones entre los reyes; cuando un árbol, hendido y derribado, grita, cae junto con el reino; un árbol inclinado debe ser derribado.
2.69.18
अथैनं छेदयेत्कश्चित्प्रतिक्रुद्धो वनस्पतिः ।
छेत्ता भेत्ता पतिश्चैव क्षिप्रमेव नशिष्यति ॥ २.६९.१८ ॥
Entonces, si algún espíritu del árbol irritado lo cortara, el cortador, el que lo hiende y el señor perecerán pronto.
2.69.19
देवतानां च पतनं मष्टपानां च पातनम् ।
अचलानां प्रकम्पश्च तत्पराभवलक्षणम् ॥ २.६९.१९ ॥
La caída de los dioses, la tala de los árboles sagrados (o santuarios) y el temblor de las montañas: estas son señales de derrota.
2.69.20
निशि चेन्द्रधनुर्दृष्टं ततोपि च महद्भयम् ।
तद्द्रष्टरेव भीतिः स्यान्नान्येषां भरतर्षभ ॥ २.६९.२० ॥
Si se ve un arcoíris de noche, eso también es señal de gran temor; el miedo vendrá solo a quien lo vea, no a otros, oh toro de los Bharatas.
2.69.21
रात्राविन्द्रधनुर्दृष्ट्वा तद्राष्ट्रं परिवर्जयेत् ॥ २.६९.२१ ॥
Al ver un arcoíris de noche, uno debe evitar ese reino.
2.69.22
अर्चा यत्र प्रनृत्यन्त नदन्ति च हसन्ति च ।
उन्मीलन्ति निमीलन्ति राष्ट्रक्षोभं विनिर्दिशेत् ॥ २.६९.२२ ॥
Donde las imágenes bailan, rugen, ríen y abren y cierran los ojos, debe declararse que el reino sufrirá disturbios.
2.69.23
शिला यदि प्रसिञ्चन्ति स्नेहांश्चोदकसम्भवान् ।
अन्यद्वा विकृतं किञ्चित्तद्भयस्य निदर्शनम् ॥ २.६९.२३ ॥
Si las piedras exudan humedad surgida del agua, o si ocurre cualquier otra cosa anormal, eso es señal de temor.
2.69.24
म्रियन्ते वा महामात्रा राजा सपरिवारकः ।
पुरस्य या भवेद्व्याधी राष्ट्रे देशे च विभ्रमाः ॥ २.६९.२४ ॥
Mueren los grandes ministros, o muere el rey con su séquito, surge una enfermedad en la ciudad y hay desórdenes en el reino y en la tierra.
2.69.25
देवतानां यदाऽऽवासे राज्ञां वा यत्र वेश्मनि ।
भाण्डागारायुधागारे निविशेत यदा मधु ॥ २.६९.२५ ॥
Cuando la miel se establece en la morada de los dioses, en la casa de los reyes, en el tesoro o en el arsenal, es un mal presagio.
2.69.26
सर्वं तदा भवेत्स्थानं हन्यमानं बलीयसा ।
आगन्तुकं भयं तत्र भवेदित्येव निर्दिशेत् ॥ २.६९.२६ ॥
Entonces todo aquel lugar será golpeado por uno más poderoso; habrá allí un temor que vendrá de fuera: así debe declararse.
2.69.27
पादपश्चैव यो यत्र रक्तं स्रवति शोणितम् ।
दन्ताग्रात्कुञ्जरो वापि शृङ्गाद्वा वृषभस्तथा ॥ २.६९.२७ ॥
Donde la sangre fluye de un árbol, o de la punta del colmillo de un elefante, o igualmente del cuerno de un toro.
2.69.28
पादपाद्राष्ट्रिविभ्रंशः कुञ्जराद्राजविभ्रमः ।
गोब्राह्मणविनाशः स्याद्वृवभस्येति निर्दिशेत् ॥ २.६९.२८ ॥
De un árbol, la ruina del reino; de un elefante, la confusión del rey; de un toro, la destrucción de las vacas y de los brāhmaṇas: así debe declararse.
2.69.29
छत्रं नरपतेर्यत्र निपतेत्पृथिवीतले ।
सराष्ट्रो नृपती राजन्क्षिप्रमेव विनश्यति ॥ २.६९.२९ ॥
Donde el parasol del rey cae al suelo, oh rey, ese rey junto con su reino perece pronto.
2.69.30
देवागारेषु वा यत्र राज्ञो वा यत्र वेश्मनि ।
विकृतं यदि दृश्येत नागावासेषु वा पुनः ॥ २.६९.३० ॥
Si se ve algo deformado en los templos de los dioses, en la casa del rey o de nuevo en las moradas de las serpientes.
2.69.31
तस्य देशस्य पीडा स्याद्राज्ञो जनपदस्य वा ।
अनावृष्टिभयं घोरमतिदुर्भिक्षमादिशेत् ॥ २.६९.३१ ॥
Habrá aflicción para aquel país, para el rey o para el reino; debe anunciarse el terrible temor de la sequía y una hambruna extrema.
2.69.32
अर्चाया बाहुभङ्गेन गृहस्थानां भयं भवेत् ।
भग्ने प्रहरणे विद्यात्सेनापतिविनाशनम् ॥ २.६९.३२ ॥
Por la rotura del brazo de la imagen habrá temor para los cabezas de familia; cuando un arma se rompe, debe saberse que anuncia la destrucción del comandante del ejército.
2.69.33
आगन्तुका तु प्रतिमा स्थानं यत्र न विन्दति ।
जभ्यन्तरेण षण्मासाद्राजा त्यजति तत्पुरम् ॥ २.६९.३३ ॥
Donde una imagen recién llegada no encuentra lugar, en seis meses el rey abandona aquella ciudad.
2.69.34
प्रदीर्यते मही यत्र विनदत्यपि पात्यते ।
म्रियते तत्र राजा च तत्र राष्ट्रं विनश्यति ॥ २.६९.३४ ॥
Donde la tierra se abre, ruge e incluso se derrumba, allí muere el rey y allí perece el reino.
2.69.35
एणीपदान्वा सर्पान्वा डुण्डुभानथ दीप्यकान् ।
मण्डूको ग्रसते यत्र तत्र राजा विनश्यति ॥ २.६९.३५ ॥
Donde una rana se traga a los eṇīpadas, serpientes, ḍuṇḍubhas o dīpyakas, allí perece el rey.
2.69.36
अभिन्नं वाप्यपक्वं वा यत्रान्नमुपचीयते ।
जीर्यन्ते वा म्रियन्ते वा तदन्नं नोपभुञ्जते ॥ २.६९.३६ ॥
Donde la comida se amontona sin partir ni cocer, y quienes la comen decaen o mueren, esa comida no se come.
2.69.37
उदपाने च यत्रापो विवर्धन्ते युधिष्ठिर ।
स्थावरेषु प्रवर्तन्ते निर्गच्छेन्न पुनस्ततः ॥ २.६९.३७ ॥
Donde el agua sube en un pozo, oh Yudhiṣṭhira, y surge el crecimiento en las cosas fijas, de allí la prosperidad no vuelve a salir.
2.69.38
अपादं वा त्रिपादं वा द्विशीर्षं वा चतुर्भुजम् ।
स्त्रियो यत्र प्रसूयन्ते ब्रूयात्तत्र पराभवम् ॥ २.६९.३८ ॥
Donde las mujeres dan a luz seres sin pies, de tres pies, de dos cabezas o de cuatro brazos, allí debe decirse que hay ruina.
2.69.39
अजैडकाः स्त्रियो गावो ये चान्ये च वियोनयः ।
विकृतानि प्रजायन्ते तत्र तत्र पराभवः ॥ २.६९.३९ ॥
Donde cabras, ovejas, mujeres, vacas y otros seres de vientres antinaturales dan a luz crías deformes, allí y allí hay ruina.
2.69.40
नदी यत्र प्रतिस्रोता आवहेत्कलुषोदकम् ।
दिशश्च न प्रकाशन्ते तत्पराभवलक्षणम् ॥ २.६९.४० ॥
Donde un río fluye al revés arrastrando agua turbia y las direcciones no resplandecen, esa es una señal de ruina.
2.69.41
एतानि च निमित्तानि यानि चान्यानि भारत ।
केशवादेव जायन्ते भौमानि च खगानि च ॥ २.६९.४१ ॥
Estos y otros presagios, oh Bhārata, surgen del mismo Keśava, como también las criaturas terrestres y las aves del cielo.
2.69.42
चन्द्रादित्यौ ग्रहाश्चैव नक्षत्राणि च भारत ।
वायुरग्निस्तथा चापः पृथिवी च जनार्दनात् ॥ २.६९.४२ ॥
La luna y el sol, los planetas y las estrellas, y asimismo el viento, el fuego, el agua y la tierra, oh Bhārata, todo surge de Janārdana.
2.69.43
यस्य देशस्य हानिं वा वृद्धिं वा कर्तुमिच्छति ।
तस्मिन्देशे निमित्तानि तानि तानि करोत्ययम् ॥ २.६९.४३ ॥
En el país cuya pérdida o prosperidad él desea causar, en ese país él produce estas y aquellas señales.
2.69.44
सोसौ चेदिपतेस्तात विनाशं समुपस्थितम् ।
निवेदयति गोविन्दः स्वैरुपायैर्न संशयः ॥ २.६९.४४ ॥
Querido hijo, Govinda anuncia por sus propios medios la destrucción que se acerca al señor de los Cedi; no hay duda.
2.69.45
इयं प्रचलिता भूमिरशिवा वान्ति मारुताः ।
राहुश्चाप्यपतत्सोममपर्वणि विशाम्पते ॥ २.६९.४५ ॥
Esta tierra ha temblado, soplan vientos aciagos, y Rāhu ha caído sobre la luna fuera de su tiempo, oh señor de los hombres.
2.69.46
सनिर्घाताः पतन्त्युल्कास्तमः सञ्जायते भृशम् ।
चेदिराजविनाशाय हरिरेष विजृम्भते ॥ २.६९.४६ ॥
Caen meteoros con truenos y una densa oscuridad se extiende; este Hari se despierta para la destrucción del rey de los Cedi.
2.69.47
एवमुक्त्वा तु देवर्षिर्नारदो विरराम ह ।
ताभ्यां पुरुषसिंहाभ्यां तस्मिन्युद्ध उपस्थिते। ॥ २.६९.४७ ॥
Habiendo hablado así, el sabio divino Nārada calló, pues aquella batalla entre aquellos dos leones de hombres estaba a punto de estallar.
2.69.48
ददृशुर्भूमिपालास्ते घोरानौत्पातिकान्बहून् ।
तत्र वै दृश्यमानानां दिक्षु सर्वासु भारत। ॥ २.६९.४८ ॥
Allí los reyes vieron muchos terribles presagios que aparecían en todas las direcciones, oh Bhārata.
2.69.49
अश्रूयन्त तदा राजञ्छिवानामशिवा रवाः ।
ररास च मही कृत्स्ना सवृक्षवनपर्वता। ॥ २.६९.४९ ॥
Oh rey, entonces se oyeron los gritos aciagos de criaturas auspiciosas, y toda la tierra, con sus árboles, bosques y montañas, gimió.
2.69.50
अपर्वणि च मध्याह्ने मूर्यं स्वर्भानुरग्रसत् ।
ध्वजाग्रे चेदिराजस्य सर्वरत्नपरिष्कृते। ॥ २.६९.५० ॥
A una hora impropia, al mediodía, Svarbhānu devoró al sol, en la punta del estandarte del rey de Cedi, adornado con todas las joyas.
2.69.51
अपतत्खाच्च्युतो गृध्रस्तीक्ष्णतुण्डः परन्तप ।
आरण्यैः सहसा हृष्टा ग्राम्याश्च मृगपक्षिणः। ॥ २.६९.५१ ॥
Oh abrasador de enemigos, un buitre de pico afilado cayó del cielo; las bestias salvajes y las domésticas, tanto animales como aves, se alegraron de repente.
2.69.52
चुक्रुशुर्भैरवं तत्र तस्मिन्युद्ध उपस्थिते ।
एवमादिनि घोराणि भौमानि च स्वगानि च। ॥ २.६९.५२ ॥
Cuando aquella batalla se acercó, allí gritaron espantosamente; y también ocurrieron prodigios terribles semejantes, terrestres y celestes.
2.69.53
औत्पातिकान्यदृश्यन्त सङ्क्रुद्धे शार्ङ्गधन्वनि ॥ २.६९.५३ ॥
Cuando el portador del arco Śārṅga (Kṛṣṇa) se enfureció, se vieron presagios funestos.