Mahābhārata · Adhyāya 2.69
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.69.1
ततो युद्धाय संनद्धं चेदिराजं युधिष्ठिरः ।
दृष्ट्वा मतिमतां श्रेष्ठो नारदं समुवाच ह ॥ २.६९.१ ॥
Então, vendo o rei dos Cedi armado para a batalha, Yudhiṣṭhira, o melhor dos sábios, falou a Nārada.
2.69.2
अन्तरिक्षे च भूमौ च तेऽस्त्यविदितं क्वचित् ।
यानि राजविनाशाय भौमानि च खगानि च ॥ २.६९.२ ॥
Há algo, no céu ou na terra, que te seja desconhecido: os presságios terrestres e aéreos que anunciam a ruína dos reis?
2.69.3
निमित्तानीह जायन्ते उत्पाताश्च पृथग्विधाः ।
एतदित्छामि कार्त्स्न्येन श्रोतुं त्वत्तो महामुने ॥ २.६९.३ ॥
Desejo ouvir de ti por completo os presságios que surgem aqui e os diversos prodígios, ó grande sábio.
2.69.4
इत्येवं मितमान्विप्रः कुरुराजस्य धीमतः ।
पृच्छतः सर्वमव्यग्रमाचचक्षे महायशाः ॥ २.६९.४ ॥
Assim interrogado pelo sábio rei dos Kuru, o brâmane de grande fama, sábio, declarou tudo com calma.
2.69.5
पराक्रमं च मार्गं च संनिपातं समुच्छ्रयम् ।
आरोहणं कुरुश्रेष्ठ अन्योन्यं प्रतिसर्पणम् ॥ २.६९.५ ॥
O valor, o curso, o choque, o erguer-se, o ascender, e, ó melhor dos Kuru, cada um avançando contra o outro.
2.69.6
पश्मीनां व्यतिसंसर्गं व्यायामं वृत्तिपीडनम् ।
दर्शनादर्शनं चैव अदृश्यानां च दर्शनम् ॥ २.६९.६ ॥
A conjunção mútua dos planetas, a disputa, a opressão dos meios de vida, o aparecer e desaparecer, e a visão do invisível.
2.69.7
हानिं वृद्धिं च ह्रासं च वर्णस्थानं बलाबलम् ।
सर्वमेतत्परीक्षेत ग्रहाणां ग्रहकोविदः ॥ २.६९.७ ॥
Perda, ganho, declínio, cor, posição, força e fraqueza — o conhecedor dos planetas deve examinar tudo isso dos grahas.
2.69.8
भौमाः पूर्वं प्रवर्तन्ते खेचराश्च ततः परम् ।
उत्पद्यन्ते च लोकेऽस्मिन्नुत्पाता देवनिर्मिताः ॥ २.६९.८ ॥
Primeiro surgem os presságios terrestres (bhauma) e depois os dos corpos celestes errantes (khecara); e neste mundo surgem os presságios (utpāta) criados pelos deuses.
2.69.9
यदा तु सर्वभूतानां छाया न परिवर्तते ।
अपरेण गते सूर्ये तत्पराभवलक्षणम् ॥ २.६९.९ ॥
Quando, após o sol ir para o oeste, a sombra de todos os seres não muda, esse é o sinal da derrota.
2.69.10
अच्छाये विमलच्छाया प्रतिच्छायेव दृश्यते ।
यत्र चैत्यकवृक्षाणां तत्र विद्यान्महद्भयम् ॥ २.६९.१० ॥
Onde surge uma sombra clara onde não há sombra, como um reflexo, e onde isso acontece às árvores sagradas (caitya), deve-se saber que há grande perigo.
2.69.11
शीर्णपर्णप्रवालाश्च शुष्कपर्णाश्च चैत्यकाः ।
अपभ्रष्टप्रवालाश्च तत्राभावं विनिर्दिशेत् ॥ २.६९.११ ॥
Onde as árvores sagradas (caitya) têm folhas e brotos murchos, folhas secas e brotos caídos, ali deve-se indicar a ausência (a ruína).
2.69.12
स्निग्धपर्णप्रवालाश्च दृश्यन्ते यत्र चैत्यकाः ।
ईहमानाश्च वृक्षाश्च भावस्तत्र न संशयटः ॥ २.६९.१२ ॥
Onde se veem árvores sagradas (caitya) com folhas e brotos brilhantes, e as árvores prosperam, há prosperidade; não há dúvida disso.
2.69.13
पुष्पे पुष्पं प्रजायेत फले वा फलमाश्रितम् ।
राजा वा राजमात्रो वा मरणायोपपद्यते ॥ २.६९.१३ ॥
Se uma flor nasce de uma flor, ou um fruto surge sobre um fruto, um rei ou um ministro real é levado à morte.
2.69.14
प्रावृट्छरदि हेमन्ते वसन्ते वापि सर्वशः ।
आकालिकं पुष्पफलं राष्ट्रक्षोभं विनिर्दिशेत् ॥ २.६९.१४ ॥
Na estação das chuvas, no outono, no inverno ou na primavera, em qualquer época, flor e fruto fora de tempo indicam perturbação no reino.
2.69.15
नदीनां स्त्रोतसोऽकाले द्योतयन्ति महाभयम् ।
वनस्पतिः पूज्यमानः पूजितोऽपूजितोऽपि वा ॥ २.६९.१५ ॥
Os cursos dos rios, fora de tempo, revelam grande temor; e uma árvore, honrada ou não, faz o mesmo.
2.69.16
यदा भज्येत वातेन भिद्यते नमितोऽपि वा ।
अग्निवायुभयं विद्याच्छ्रेष्ठो वापि विनश्यति ॥ २.६९.१६ ॥
Quando uma árvore se quebra ou racha com o vento, ou se parte mesmo inclinada, deve-se reconhecer o temor do fogo e do vento; até o melhor perece.
2.69.17
दिशः सर्वाश्च दीप्यन्ते जायन्ते राजविभ्रमाः ।
भिद्यमानो यदा वृक्षो निनदेच्चापि पातितः।
सह राष्ट्रं च पतितं नतं वृक्षं प्रपातयेत् ॥ २.६९.१७ ॥
Quando todas as direções resplandecem e surgem confusões entre os reis; quando uma árvore, fendida e tombada, grita, cai junto com o reino; uma árvore curvada deve ser derrubada.
2.69.18
अथैनं छेदयेत्कश्चित्प्रतिक्रुद्धो वनस्पतिः ।
छेत्ता भेत्ता पतिश्चैव क्षिप्रमेव नशिष्यति ॥ २.६९.१८ ॥
Então, se algum espírito da árvore, irado em retorno, o cortasse, o cortador, o fendedor e o senhor perecerão em breve.
2.69.19
देवतानां च पतनं मष्टपानां च पातनम् ।
अचलानां प्रकम्पश्च तत्पराभवलक्षणम् ॥ २.६९.१९ ॥
A queda dos deuses, o abate das árvores sagradas (ou santuários) e o tremor das montanhas são sinais de derrota.
2.69.20
निशि चेन्द्रधनुर्दृष्टं ततोपि च महद्भयम् ।
तद्द्रष्टरेव भीतिः स्यान्नान्येषां भरतर्षभ ॥ २.६९.२० ॥
Se um arco-íris for visto à noite, isso também é sinal de grande temor; o medo virá apenas a quem o vir, não a outros, ó touro dos Bharatas.
2.69.21
रात्राविन्द्रधनुर्दृष्ट्वा तद्राष्ट्रं परिवर्जयेत् ॥ २.६९.२१ ॥
Tendo visto um arco-íris à noite, deve-se evitar aquele reino.
2.69.22
अर्चा यत्र प्रनृत्यन्त नदन्ति च हसन्ति च ।
उन्मीलन्ति निमीलन्ति राष्ट्रक्षोभं विनिर्दिशेत् ॥ २.६९.२२ ॥
Onde as imagens dançam, rugem, riem e abrem e fecham os olhos, deve-se declarar que o reino será perturbado.
2.69.23
शिला यदि प्रसिञ्चन्ति स्नेहांश्चोदकसम्भवान् ।
अन्यद्वा विकृतं किञ्चित्तद्भयस्य निदर्शनम् ॥ २.६९.२३ ॥
Se pedras exsudarem umidade surgida da água, ou se algo mais anormal ocorrer, isso é sinal de temor.
2.69.24
म्रियन्ते वा महामात्रा राजा सपरिवारकः ।
पुरस्य या भवेद्व्याधी राष्ट्रे देशे च विभ्रमाः ॥ २.६९.२४ ॥
Morrem os grandes ministros, ou morre o rei com o seu séquito, surge uma doença na cidade e há confusões no reino e na terra.
2.69.25
देवतानां यदाऽऽवासे राज्ञां वा यत्र वेश्मनि ।
भाण्डागारायुधागारे निविशेत यदा मधु ॥ २.६९.२५ ॥
Quando o mel se instala na morada dos deuses, na casa dos reis, no tesouro ou no arsenal, é um mau presságio.
2.69.26
सर्वं तदा भवेत्स्थानं हन्यमानं बलीयसा ।
आगन्तुकं भयं तत्र भवेदित्येव निर्दिशेत् ॥ २.६९.२६ ॥
Então todo aquele lugar será golpeado por um mais poderoso; haverá ali um temor vindo de fora: assim se deve declarar.
2.69.27
पादपश्चैव यो यत्र रक्तं स्रवति शोणितम् ।
दन्ताग्रात्कुञ्जरो वापि शृङ्गाद्वा वृषभस्तथा ॥ २.६९.२७ ॥
Onde o sangue escorre de uma árvore, ou da ponta da presa de um elefante, ou igualmente do chifre de um touro.
2.69.28
पादपाद्राष्ट्रिविभ्रंशः कुञ्जराद्राजविभ्रमः ।
गोब्राह्मणविनाशः स्याद्वृवभस्येति निर्दिशेत् ॥ २.६९.२८ ॥
De uma árvore, a ruína do reino; de um elefante, a confusão do rei; de um touro, a destruição das vacas e dos brâmanes: assim se deve declarar.
2.69.29
छत्रं नरपतेर्यत्र निपतेत्पृथिवीतले ।
सराष्ट्रो नृपती राजन्क्षिप्रमेव विनश्यति ॥ २.६९.२९ ॥
Onde o guarda-sol do rei cai ao chão, ó rei, esse rei junto com o seu reino perece depressa.
2.69.30
देवागारेषु वा यत्र राज्ञो वा यत्र वेश्मनि ।
विकृतं यदि दृश्येत नागावासेषु वा पुनः ॥ २.६९.३० ॥
Se algo deformado for visto nos templos dos deuses, na casa do rei ou de novo nas moradas das serpentes.
2.69.31
तस्य देशस्य पीडा स्याद्राज्ञो जनपदस्य वा ।
अनावृष्टिभयं घोरमतिदुर्भिक्षमादिशेत् ॥ २.६९.३१ ॥
Haverá aflição para aquela terra, para o rei ou para o reino; deve-se predizer o terrível temor da seca e a extrema fome.
2.69.32
अर्चाया बाहुभङ्गेन गृहस्थानां भयं भवेत् ।
भग्ने प्रहरणे विद्यात्सेनापतिविनाशनम् ॥ २.६९.३२ ॥
Pela quebra do braço da imagem virá temor aos chefes de família; quando uma arma se quebra, deve-se saber que anuncia a destruição do comandante do exército.
2.69.33
आगन्तुका तु प्रतिमा स्थानं यत्र न विन्दति ।
जभ्यन्तरेण षण्मासाद्राजा त्यजति तत्पुरम् ॥ २.६९.३३ ॥
Onde uma imagem recém-chegada não encontra lugar, dentro de seis meses o rei abandona aquela cidade.
2.69.34
प्रदीर्यते मही यत्र विनदत्यपि पात्यते ।
म्रियते तत्र राजा च तत्र राष्ट्रं विनश्यति ॥ २.६९.३४ ॥
Onde a terra se racha, ruge e até desaba, ali morre o rei e ali o reino é destruído.
2.69.35
एणीपदान्वा सर्पान्वा डुण्डुभानथ दीप्यकान् ।
मण्डूको ग्रसते यत्र तत्र राजा विनश्यति ॥ २.६९.३५ ॥
Onde um sapo engole eṇīpadas, serpentes, ḍuṇḍubhas ou dīpyakas, ali o rei perece.
2.69.36
अभिन्नं वाप्यपक्वं वा यत्रान्नमुपचीयते ।
जीर्यन्ते वा म्रियन्ते वा तदन्नं नोपभुञ्जते ॥ २.६९.३६ ॥
Onde a comida é amontoada sem ser partida ou cozida, e quem a come definha ou morre, essa comida não é consumida.
2.69.37
उदपाने च यत्रापो विवर्धन्ते युधिष्ठिर ।
स्थावरेषु प्रवर्तन्ते निर्गच्छेन्न पुनस्ततः ॥ २.६९.३७ ॥
Onde a água sobe num poço, ó Yudhiṣṭhira, e surge o crescimento nas coisas fixas, daí a prosperidade já não sai.
2.69.38
अपादं वा त्रिपादं वा द्विशीर्षं वा चतुर्भुजम् ।
स्त्रियो यत्र प्रसूयन्ते ब्रूयात्तत्र पराभवम् ॥ २.६९.३८ ॥
Onde as mulheres dão à luz seres sem pés, de três pés, de duas cabeças ou de quatro braços, deve-se dizer que há ruína.
2.69.39
अजैडकाः स्त्रियो गावो ये चान्ये च वियोनयः ।
विकृतानि प्रजायन्ते तत्र तत्र पराभवः ॥ २.६९.३९ ॥
Onde cabras, ovelhas, mulheres, vacas e outros seres de ventres antinaturais dão à luz crias deformadas, ali e ali há ruína.
2.69.40
नदी यत्र प्रतिस्रोता आवहेत्कलुषोदकम् ।
दिशश्च न प्रकाशन्ते तत्पराभवलक्षणम् ॥ २.६९.४० ॥
Onde um rio corre ao contrário carregando água turva e as direções não resplandecem, esse é um sinal de ruína.
2.69.41
एतानि च निमित्तानि यानि चान्यानि भारत ।
केशवादेव जायन्ते भौमानि च खगानि च ॥ २.६९.४१ ॥
Estes e outros presságios, ó Bhārata, surgem do próprio Keśava, assim como as criaturas terrestres e as aves do céu.
2.69.42
चन्द्रादित्यौ ग्रहाश्चैव नक्षत्राणि च भारत ।
वायुरग्निस्तथा चापः पृथिवी च जनार्दनात् ॥ २.६९.४२ ॥
A lua e o sol, os planetas e as estrelas, e igualmente o vento, o fogo, a água e a terra, ó Bhārata, tudo surge de Janārdana.
2.69.43
यस्य देशस्य हानिं वा वृद्धिं वा कर्तुमिच्छति ।
तस्मिन्देशे निमित्तानि तानि तानि करोत्ययम् ॥ २.६९.४३ ॥
No país cuja perda ou prosperidade ele deseja, nele ele produz estes e aqueles sinais.
2.69.44
सोसौ चेदिपतेस्तात विनाशं समुपस्थितम् ।
निवेदयति गोविन्दः स्वैरुपायैर्न संशयः ॥ २.६९.४४ ॥
Querido filho, Govinda anuncia por seus próprios meios a destruição que se aproxima do senhor dos Cedi; não há dúvida.
2.69.45
इयं प्रचलिता भूमिरशिवा वान्ति मारुताः ।
राहुश्चाप्यपतत्सोममपर्वणि विशाम्पते ॥ २.६९.४५ ॥
Esta terra tremeu, ventos inauspiciosos sopram, e Rāhu caiu sobre a lua fora de seu tempo, ó senhor dos homens.
2.69.46
सनिर्घाताः पतन्त्युल्कास्तमः सञ्जायते भृशम् ।
चेदिराजविनाशाय हरिरेष विजृम्भते ॥ २.६९.४६ ॥
Meteoros caem com trovões, e densa escuridão se espalha; este Hari se levanta para a destruição do rei dos Cedi.
2.69.47
एवमुक्त्वा तु देवर्षिर्नारदो विरराम ह ।
ताभ्यां पुरुषसिंहाभ्यां तस्मिन्युद्ध उपस्थिते। ॥ २.६९.४७ ॥
Tendo falado assim, o sábio divino Nārada calou-se, pois aquela batalha entre aqueles dois leões de homens estava à mão.
2.69.48
ददृशुर्भूमिपालास्ते घोरानौत्पातिकान्बहून् ।
तत्र वै दृश्यमानानां दिक्षु सर्वासु भारत। ॥ २.६९.४८ ॥
Ali os reis viram muitos presságios terríveis que apareciam em todas as direções, ó Bhārata.
2.69.49
अश्रूयन्त तदा राजञ्छिवानामशिवा रवाः ।
ररास च मही कृत्स्ना सवृक्षवनपर्वता। ॥ २.६९.४९ ॥
Ó rei, então ouviram-se os gritos funestos de criaturas auspiciosas, e toda a terra, com as suas árvores, florestas e montanhas, gemeu.
2.69.50
अपर्वणि च मध्याह्ने मूर्यं स्वर्भानुरग्रसत् ।
ध्वजाग्रे चेदिराजस्य सर्वरत्नपरिष्कृते। ॥ २.६९.५० ॥
Em hora imprópria, ao meio-dia, Svarbhānu engoliu o sol, na ponta do estandarte do rei de Cedi, adornado com todas as joias.
2.69.51
अपतत्खाच्च्युतो गृध्रस्तीक्ष्णतुण्डः परन्तप ।
आरण्यैः सहसा हृष्टा ग्राम्याश्च मृगपक्षिणः। ॥ २.६९.५१ ॥
Ó queimador de inimigos, um abutre de bico afiado caiu do céu; as feras selvagens e os animais e aves domésticos alegraram-se de repente.
2.69.52
चुक्रुशुर्भैरवं तत्र तस्मिन्युद्ध उपस्थिते ।
एवमादिनि घोराणि भौमानि च स्वगानि च। ॥ २.६९.५२ ॥
Quando aquela batalha se aproximou, gritaram ali terrivelmente; e também ocorreram tais prodígios terríveis, terrestres e celestes.
2.69.53
औत्पातिकान्यदृश्यन्त सङ्क्रुद्धे शार्ङ्गधन्वनि ॥ २.६९.५३ ॥
Quando o portador do arco Śārṅga (Kṛṣṇa) se enfureceu, viram-se presságios funestos.