மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 2.69
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.69.1
ततो युद्धाय संनद्धं चेदिराजं युधिष्ठिरः ।
दृष्ट्वा मतिमतां श्रेष्ठो नारदं समुवाच ह ॥ २.६९.१ ॥
அப்போது போருக்குத் தயாராக இருந்த சேதி மன்னனைக் கண்டு, அறிவாளிகளில் சிறந்தவரான யுதிஷ்டிரர் நாரதரிடம் கூறினார்.
2.69.2
अन्तरिक्षे च भूमौ च तेऽस्त्यविदितं क्वचित् ।
यानि राजविनाशाय भौमानि च खगानि च ॥ २.६९.२ ॥
ஆகாயத்திலும் பூமியிலும் அரசர்களின் அழிவுக்கான பூமிசார்ந்த மற்றும் வானசார்ந்த அறிகுறிகள் உமக்கு எங்கும் தெரியாததில்லை.
2.69.3
निमित्तानीह जायन्ते उत्पाताश्च पृथग्विधाः ।
एतदित्छामि कार्त्स्न्येन श्रोतुं त्वत्तो महामुने ॥ २.६९.३ ॥
இங்கு தோன்றும் சகுனங்களும் பலவகை உற்பாதங்களும் — இவற்றை முழுமையாக உம்மிடமிருந்து கேட்க விரும்புகிறேன், ஓ மகாமுனியே.
2.69.4
इत्येवं मितमान्विप्रः कुरुराजस्य धीमतः ।
पृच्छतः सर्वमव्यग्रमाचचक्षे महायशाः ॥ २.६९.४ ॥
குரு மன்னரான அறிவாளி யுதிஷ்டிரர் இவ்வாறு கேட்டதும், அறிவுள்ள, பெரும்புகழ் கொண்ட அந்த அந்தணர் குழப்பமின்றி அனைத்தையும் விவரித்தார்.
2.69.5
पराक्रमं च मार्गं च संनिपातं समुच्छ्रयम् ।
आरोहणं कुरुश्रेष्ठ अन्योन्यं प्रतिसर्पणम् ॥ २.६९.५ ॥
வீரம், வழி, மோதல், எழுச்சி, ஏற்றம், ஓ குருக்களில் சிறந்தவரே, ஒருவரையொருவர் நோக்கிச் செல்லுதல்.
2.69.6
पश्मीनां व्यतिसंसर्गं व्यायामं वृत्तिपीडनम् ।
दर्शनादर्शनं चैव अदृश्यानां च दर्शनम् ॥ २.६९.६ ॥
கோள்களின் ஒன்றோடொன்றான சேர்க்கை, போட்டி, வாழ்வாதாரம் நசுக்கப்படுதல், தோன்றுதலும் மறைதலும், மறைந்திருந்தவை தோன்றுதல்.
2.69.7
हानिं वृद्धिं च ह्रासं च वर्णस्थानं बलाबलम् ।
सर्वमेतत्परीक्षेत ग्रहाणां ग्रहकोविदः ॥ २.६९.७ ॥
இழப்பு, வளர்ச்சி, குறைவு, நிறம், நிலை, பலம் பலவீனம் ஆகிய அனைத்தையும் கிரகங்களை அறிந்தவன் ஆராய வேண்டும்.
2.69.8
भौमाः पूर्वं प्रवर्तन्ते खेचराश्च ततः परम् ।
उत्पद्यन्ते च लोकेऽस्मिन्नुत्पाता देवनिर्मिताः ॥ २.६९.८ ॥
முதலில் நிலம் சார்ந்த அறிகுறிகள் தோன்றும்; பின்னர் வானில் சஞ்சரிக்கும் அறிகுறிகள்; இவ்வுலகில் தேவர்களால் உண்டாக்கப்பட்ட உற்பாதங்கள் தோன்றுகின்றன.
2.69.9
यदा तु सर्वभूतानां छाया न परिवर्तते ।
अपरेण गते सूर्ये तत्पराभवलक्षणम् ॥ २.६९.९ ॥
சூரியன் மேற்கே சென்ற பின்னும் எல்லா உயிரினங்களின் நிழல் மாறாமல் இருந்தால், அது தோல்வியின் அடையாளம்.
2.69.10
अच्छाये विमलच्छाया प्रतिच्छायेव दृश्यते ।
यत्र चैत्यकवृक्षाणां तत्र विद्यान्महद्भयम् ॥ २.६९.१० ॥
நிழல் இல்லாத இடத்தில் தெளிவான நிழல் பிரதிபலிப்பு போலத் தோன்றும்; சைத்திய மரங்களில் இது நிகழும் இடத்தில் பெரும் பயம் உண்டு என அறிய வேண்டும்.
2.69.11
शीर्णपर्णप्रवालाश्च शुष्कपर्णाश्च चैत्यकाः ।
अपभ्रष्टप्रवालाश्च तत्राभावं विनिर्दिशेत् ॥ २.६९.११ ॥
இலைகளும் தளிர்களும் உதிர்ந்து, இலைகள் காய்ந்து, தளிர்கள் விழுந்துபோன சைத்திய மரங்கள் உள்ள இடத்தில் அழிவு (அபாவம்) என்று குறிக்க வேண்டும்.
2.69.12
स्निग्धपर्णप्रवालाश्च दृश्यन्ते यत्र चैत्यकाः ।
ईहमानाश्च वृक्षाश्च भावस्तत्र न संशयटः ॥ २.६९.१२ ॥
இலைகளும் தளிர்களும் பளபளப்பாக உள்ள சைத்திய மரங்கள் காணப்படும் இடத்திலும், மரங்கள் செழித்து வளரும் இடத்திலும் செழிப்பு உண்டு; இதில் ஐயமில்லை.
2.69.13
पुष्पे पुष्पं प्रजायेत फले वा फलमाश्रितम् ।
राजा वा राजमात्रो वा मरणायोपपद्यते ॥ २.६९.१३ ॥
மலரில் மலர் தோன்றினாலோ, அல்லது கனியில் கனி தோன்றினாலோ, அரசனோ அல்லது அரசனின் அமைச்சனோ மரணத்தை அடைவான்.
2.69.14
प्रावृट्छरदि हेमन्ते वसन्ते वापि सर्वशः ।
आकालिकं पुष्पफलं राष्ट्रक्षोभं विनिर्दिशेत् ॥ २.६९.१४ ॥
மழை, இலையுதிர், குளிர், வசந்தம் ஆகிய எந்தப் பருவத்திலும், பருவமல்லாத நேரத்தில் மலரும் கனியும் தோன்றினால் அது நாட்டின் குழப்பத்தைக் குறிக்கும்.
2.69.15
नदीनां स्त्रोतसोऽकाले द्योतयन्ति महाभयम् ।
वनस्पतिः पूज्यमानः पूजितोऽपूजितोऽपि वा ॥ २.६९.१५ ॥
ஆறுகளின் நீரோட்டங்கள் பருவமல்லாத நேரத்தில் பெரும் அச்சத்தைக் காட்டுகின்றன; மரமும், வணங்கப்பட்டாலும் வணங்கப்படாவிட்டாலும், அப்படியே.
2.69.16
यदा भज्येत वातेन भिद्यते नमितोऽपि वा ।
अग्निवायुभयं विद्याच्छ्रेष्ठो वापि विनश्यति ॥ २.६९.१६ ॥
காற்றால் மரம் ஒடிந்தாலோ, பிளந்தாலோ, வளைந்திருந்தும் உடைந்தாலோ, நெருப்பு மற்றும் காற்றின் அச்சம் என்று அறிய வேண்டும்; சிறந்தவனும் அழிந்து போவான்.
2.69.17
दिशः सर्वाश्च दीप्यन्ते जायन्ते राजविभ्रमाः ।
भिद्यमानो यदा वृक्षो निनदेच्चापि पातितः।
सह राष्ट्रं च पतितं नतं वृक्षं प्रपातयेत् ॥ २.६९.१७ ॥
எல்லாத் திசைகளும் ஒளிர்ந்தாலும், அரசர்களிடையே குழப்பங்கள் தோன்றினாலும்; மரம் பிளந்து விழும்போது அலறினால், அது நாட்டோடு வீழும்; வளைந்த மரம் வீழ்த்தப்படும்.
2.69.18
अथैनं छेदयेत्कश्चित्प्रतिक्रुद्धो वनस्पतिः ।
छेत्ता भेत्ता पतिश्चैव क्षिप्रमेव नशिष्यति ॥ २.६९.१८ ॥
பின்னர் ஏதேனும் ஒருவன் சினந்த மரத்தின் தேவதையை வெட்டினால், வெட்டுபவனும், பிளப்பவனும், தலைவனும் விரைவில் அழிவார்கள்.
2.69.19
देवतानां च पतनं मष्टपानां च पातनम् ।
अचलानां प्रकम्पश्च तत्पराभवलक्षणम् ॥ २.६९.१९ ॥
தெய்வங்கள் வீழ்வதும், புனித மரங்கள் (அல்லது ஆலயங்கள்) வெட்டி வீழ்த்தப்படுவதும், மலைகள் நடுங்குவதும் தோல்வியின் அடையாளம்.
2.69.20
निशि चेन्द्रधनुर्दृष्टं ततोपि च महद्भयम् ।
तद्द्रष्टरेव भीतिः स्यान्नान्येषां भरतर्षभ ॥ २.६९.२० ॥
இரவில் வானவில் தென்பட்டால், அதுவும் பெரும் அச்சத்தின் அறிகுறி; அதைக் காண்பவருக்கே அச்சம் உண்டாகும், மற்றவர்களுக்கு அல்ல, பரதர்களின் காளையே.
2.69.21
रात्राविन्द्रधनुर्दृष्ट्वा तद्राष्ट्रं परिवर्जयेत् ॥ २.६९.२१ ॥
இரவில் வானவில்லைக் கண்டால் அந்த நாட்டை விட்டு விலக வேண்டும்.
2.69.22
अर्चा यत्र प्रनृत्यन्त नदन्ति च हसन्ति च ।
उन्मीलन्ति निमीलन्ति राष्ट्रक्षोभं विनिर्दिशेत् ॥ २.६९.२२ ॥
சிலைகள் நடனமாடுவதும், முழங்குவதும், சிரிப்பதும், கண்களைத் திறப்பதும் மூடுவதும் எங்கு நிகழ்கிறதோ, அங்கே நாட்டில் கலக்கம் ஏற்படும் என்று அறிவிக்க வேண்டும்.
2.69.23
शिला यदि प्रसिञ्चन्ति स्नेहांश्चोदकसम्भवान् ।
अन्यद्वा विकृतं किञ्चित्तद्भयस्य निदर्शनम् ॥ २.६९.२३ ॥
கற்கள் நீரிலிருந்து தோன்றும் ஈரப்பசையைச் சிந்தினால், அல்லது வேறு ஏதேனும் விகாரமான விஷயம் நிகழ்ந்தால், அது பயத்தின் அறிகுறி.
2.69.24
म्रियन्ते वा महामात्रा राजा सपरिवारकः ।
पुरस्य या भवेद्व्याधी राष्ट्रे देशे च विभ्रमाः ॥ २.६९.२४ ॥
பெருந்தலைவர்கள் இறப்பது, அல்லது பரிவாரத்துடன் அரசன் இறப்பது, நகரத்தில் ஏற்படும் நோய், நாட்டிலும் நாட்டின் பகுதியிலும் ஏற்படும் குழப்பங்கள்.
2.69.25
देवतानां यदाऽऽवासे राज्ञां वा यत्र वेश्मनि ।
भाण्डागारायुधागारे निविशेत यदा मधु ॥ २.६९.२५ ॥
தேவர்களின் இருப்பிடத்திலோ, அரசர்களின் மாளிகையிலோ, கருவூலத்திலோ, ஆயுதச் சாலையிலோ தேன் கூடு கட்டிக்கொண்டால் அது அபசகுனம்.
2.69.26
सर्वं तदा भवेत्स्थानं हन्यमानं बलीयसा ।
आगन्तुकं भयं तत्र भवेदित्येव निर्दिशेत् ॥ २.६९.२६ ॥
அப்போது அந்த இடம் முழுவதும் வலிமையானவனால் தாக்கப்படும்; அங்கே வெளியிலிருந்து வரும் பயம் உண்டாகும் என்று அறிவிக்க வேண்டும்.
2.69.27
पादपश्चैव यो यत्र रक्तं स्रवति शोणितम् ।
दन्ताग्रात्कुञ्जरो वापि शृङ्गाद्वा वृषभस्तथा ॥ २.६९.२७ ॥
எங்கே மரம் இரத்தம் வடிக்கிறதோ, அல்லது யானையின் தந்தத்தின் நுனியிலிருந்தோ, அல்லது காளையின் கொம்பிலிருந்தோ இரத்தம் வடிகிறதோ.
2.69.28
पादपाद्राष्ट्रिविभ्रंशः कुञ्जराद्राजविभ्रमः ।
गोब्राह्मणविनाशः स्याद्वृवभस्येति निर्दिशेत् ॥ २.६९.२८ ॥
மரத்திலிருந்து நாட்டின் வீழ்ச்சி, யானையிலிருந்து அரசனின் குழப்பம், காளையிலிருந்து பசுக்களுக்கும் பிராமணர்களுக்கும் அழிவு ஏற்படும் என்று அறிவிக்க வேண்டும்.
2.69.29
छत्रं नरपतेर्यत्र निपतेत्पृथिवीतले ।
सराष्ट्रो नृपती राजन्क्षिप्रमेव विनश्यति ॥ २.६९.२९ ॥
அரசனின் குடை எங்கே தரையில் விழுகிறதோ, ஓ அரசே, அந்த அரசன் நாட்டுடன் விரைவில் அழிவான்.
2.69.30
देवागारेषु वा यत्र राज्ञो वा यत्र वेश्मनि ।
विकृतं यदि दृश्येत नागावासेषु वा पुनः ॥ २.६९.३० ॥
தேவாலயங்களிலோ, அரசனின் மாளிகையிலோ, அல்லது நாகர்களின் வாசஸ்தலங்களிலோ ஏதேனும் விகாரமானது தென்பட்டால்.
2.69.31
तस्य देशस्य पीडा स्याद्राज्ञो जनपदस्य वा ।
अनावृष्टिभयं घोरमतिदुर्भिक्षमादिशेत् ॥ २.६९.३१ ॥
அந்த நாட்டிற்கோ அல்லது அரசனுக்கோ அல்லது அரசுக்கோ துன்பம் உண்டாகும்; கொடிய வறட்சியின் அச்சமும் மிகுந்த பஞ்சமும் என்று அறிவிக்கவேண்டும்.
2.69.32
अर्चाया बाहुभङ्गेन गृहस्थानां भयं भवेत् ।
भग्ने प्रहरणे विद्यात्सेनापतिविनाशनम् ॥ २.६९.३२ ॥
விக்கிரகத்தின் கை முறிவதால் குடிமக்களுக்கு அச்சம் உண்டாகும்; ஆயுதம் முறிந்தால் படைத்தலைவனின் அழிவு என அறியவேண்டும்.
2.69.33
आगन्तुका तु प्रतिमा स्थानं यत्र न विन्दति ।
जभ्यन्तरेण षण्मासाद्राजा त्यजति तत्पुरम् ॥ २.६९.३३ ॥
புதிதாக வந்த விக்கிரகம் தனக்குரிய இடத்தைக் காணாமல் போனால், ஆறு மாதங்களுக்குள் அரசன் அந்நகரத்தை விட்டுவிடுவான்.
2.69.34
प्रदीर्यते मही यत्र विनदत्यपि पात्यते ।
म्रियते तत्र राजा च तत्र राष्ट्रं विनश्यति ॥ २.६९.३४ ॥
எங்கே பூமி பிளக்கிறது, முழங்குகிறது, விழவும் செய்கிறதோ, அங்கே அரசன் இறக்கிறான், அங்கே அரசு அழிகிறது.
2.69.35
एणीपदान्वा सर्पान्वा डुण्डुभानथ दीप्यकान् ।
मण्डूको ग्रसते यत्र तत्र राजा विनश्यति ॥ २.६९.३५ ॥
எங்கே தவளை எணீபதர், பாம்புகள், டுண்டுபர்கள் அல்லது தீப்யகர்களை விழுங்குகிறதோ, அங்கே அரசன் அழிகிறான்.
2.69.36
अभिन्नं वाप्यपक्वं वा यत्रान्नमुपचीयते ।
जीर्यन्ते वा म्रियन्ते वा तदन्नं नोपभुञ्जते ॥ २.६९.३६ ॥
எங்கே உணவு உடையாமலோ அல்லது வேகாமலோ குவிக்கப்படுகிறதோ, அங்கே மக்கள் அதை உண்டால் முதுமையுறுகிறார்கள் அல்லது இறக்கிறார்கள்; ஆகவே அவ்வுணவை உண்பதில்லை.
2.69.37
उदपाने च यत्रापो विवर्धन्ते युधिष्ठिर ।
स्थावरेषु प्रवर्तन्ते निर्गच्छेन्न पुनस्ततः ॥ २.६९.३७ ॥
யுதிஷ்டிரா, கிணற்றில் நீர் பெருகி, நிலையான பொருட்களில் (பெருக்கம்) தோன்றும் இடத்தில், அங்கிருந்து (செழிப்பு) மீண்டும் வெளியேறாது.
2.69.38
अपादं वा त्रिपादं वा द्विशीर्षं वा चतुर्भुजम् ।
स्त्रियो यत्र प्रसूयन्ते ब्रूयात्तत्र पराभवम् ॥ २.६९.३८ ॥
கால் இல்லாத, மூன்று கால், இரண்டு தலை அல்லது நான்கு கைகள் கொண்டவற்றை பெண்கள் பெற்றெடுக்கும் இடத்தில், அங்கே அழிவு (வருகிறது) என்று சொல்ல வேண்டும்.
2.69.39
अजैडकाः स्त्रियो गावो ये चान्ये च वियोनयः ।
विकृतानि प्रजायन्ते तत्र तत्र पराभवः ॥ २.६९.३९ ॥
ஆடுகள், செம்மறியாடுகள், பெண்கள், பசுக்கள், மற்றும் பிற இயல்புக்கு மாறான கருப்பைகள் கொண்டவை விகாரமான (உயிர்களை) பெற்றெடுக்கும் இடங்களில், அங்கங்கே அழிவு (உண்டு).
2.69.40
नदी यत्र प्रतिस्रोता आवहेत्कलुषोदकम् ।
दिशश्च न प्रकाशन्ते तत्पराभवलक्षणम् ॥ २.६९.४० ॥
நதி தலைகீழ் ஓட்டத்தில் கலங்கிய நீரைக் கொண்டு செல்லும் இடத்திலும், திசைகள் ஒளிராமல் இருக்கும் இடத்திலும், அது அழிவின் அடையாளம்.
2.69.41
एतानि च निमित्तानि यानि चान्यानि भारत ।
केशवादेव जायन्ते भौमानि च खगानि च ॥ २.६९.४१ ॥
பாரதா, இவையும் மற்ற சகுனங்களும், நிலத்தில் உள்ளவையும் வானில் பறப்பவையும், கேசவனிடமிருந்தே தோன்றுகின்றன.
2.69.42
चन्द्रादित्यौ ग्रहाश्चैव नक्षत्राणि च भारत ।
वायुरग्निस्तथा चापः पृथिवी च जनार्दनात् ॥ २.६९.४२ ॥
பாரதா, சந்திரனும் சூரியனும், கிரகங்களும் நட்சத்திரங்களும், காற்றும் நெருப்பும் நீரும் பூமியும் கூட ஜனார்த்தனனிடமிருந்தே (தோன்றுகின்றன).
2.69.43
यस्य देशस्य हानिं वा वृद्धिं वा कर्तुमिच्छति ।
तस्मिन्देशे निमित्तानि तानि तानि करोत्ययम् ॥ २.६९.४३ ॥
எந்த நாட்டின் அழிவையோ வளர்ச்சியையோ அவர் விரும்புகிறாரோ, அந்த நாட்டில் இவர் இத்தகைய அறிகுறிகளை உண்டாக்குகிறார்.
2.69.44
सोसौ चेदिपतेस्तात विनाशं समुपस्थितम् ।
निवेदयति गोविन्दः स्वैरुपायैर्न संशयः ॥ २.६९.४४ ॥
அன்பே, அந்த கோவிந்தன் சேதிநாட்டு மன்னனின் அருகில் வந்துள்ள அழிவை தம் சொந்த வழிகளால் அறிவிக்கிறார்; இதில் ஐயமில்லை.
2.69.45
इयं प्रचलिता भूमिरशिवा वान्ति मारुताः ।
राहुश्चाप्यपतत्सोममपर्वणि विशाम्पते ॥ २.६९.४५ ॥
இந்த பூமி அதிர்கிறது, அசுபமான காற்றுகள் வீசுகின்றன; ஓ மக்கள் தலைவனே, பருவமல்லாத நேரத்தில் ராகு சந்திரனை விழுங்கினான்.
2.69.46
सनिर्घाताः पतन्त्युल्कास्तमः सञ्जायते भृशम् ।
चेदिराजविनाशाय हरिरेष विजृम्भते ॥ २.६९.४६ ॥
இடியோசையுடன் எரிகற்கள் விழுகின்றன, பெருமளவில் இருள் சூழ்கிறது; சேதிநாட்டு மன்னனின் அழிவுக்காக இந்த ஹரி எழுகிறார்.
2.69.47
एवमुक्त्वा तु देवर्षिर्नारदो विरराम ह ।
ताभ्यां पुरुषसिंहाभ्यां तस्मिन्युद्ध उपस्थिते। ॥ २.६९.४७ ॥
இவ்வாறு கூறிவிட்டு தேவரிஷி நாரதர் அமைதியானார்; அந்த இரு சிங்க மனிதர்களிடையே அந்தப் போர் நெருங்கியிருந்தது.
2.69.48
ददृशुर्भूमिपालास्ते घोरानौत्पातिकान्बहून् ।
तत्र वै दृश्यमानानां दिक्षु सर्वासु भारत। ॥ २.६९.४८ ॥
அங்கு அந்த அரசர்கள் எல்லா திசைகளிலும் தோன்றிய பல கொடிய உற்பாதங்களைக் கண்டனர், ஓ பரதனே.
2.69.49
अश्रूयन्त तदा राजञ्छिवानामशिवा रवाः ।
ररास च मही कृत्स्ना सवृक्षवनपर्वता। ॥ २.६९.४९ ॥
ஓ அரசே, அப்போது மங்கலமான உயிரினங்களின் அமங்கலமான ஒலிகள் கேட்கத் தொடங்கின; மரங்கள், காடுகள், மலைகளுடன் முழு பூமியும் அதிர்ந்தது।
2.69.50
अपर्वणि च मध्याह्ने मूर्यं स्वर्भानुरग्रसत् ।
ध्वजाग्रे चेदिराजस्य सर्वरत्नपरिष्कृते। ॥ २.६९.५० ॥
பருவமல்லாத நேரத்தில், நண்பகலில் ஸ்வர்பானு சூரியனை விழுங்கினான்; சேதிராஜனின் கொடியின் நுனியில், எல்லா ரத்தினங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட அதில்.
2.69.51
अपतत्खाच्च्युतो गृध्रस्तीक्ष्णतुण्डः परन्तप ।
आरण्यैः सहसा हृष्टा ग्राम्याश्च मृगपक्षिणः। ॥ २.६९.५१ ॥
ஓ எதிரிகளைச் சுடுபவனே, ஆகாயத்திலிருந்து கூரான அலகுடைய ஒரு கழுகு விழுந்தது; காட்டு விலங்குகளும் ஊர் விலங்குகளும் பறவைகளும் திடீரென மகிழ்ந்தன.
2.69.52
चुक्रुशुर्भैरवं तत्र तस्मिन्युद्ध उपस्थिते ।
एवमादिनि घोराणि भौमानि च स्वगानि च। ॥ २.६९.५२ ॥
அந்தப் போர் நெருங்கியபோது அங்கு பயங்கரமாகக் கூக்குரலிட்டன; இவை போன்ற கொடிய, நிலத்திலும் வானத்திலும் நிகழ்ந்த அபசகுனங்களும்.
2.69.53
औत्पातिकान्यदृश्यन्त सङ्क्रुद्धे शार्ङ्गधन्वनि ॥ २.६९.५३ ॥
சார்ங்க வில்லேந்தியவன் (கிருஷ்ணன்) சினம் கொண்டபோது, அபசகுனங்கள் தோன்றின.