ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 2.72
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.72.1
ततः स कुरुराजस्य सर्वकर्मसमृद्धिमान् ।
यज्ञः प्रीतिकरो राजन्संबभौ विपुलोत्सवः ॥ २.७२.१ ॥
ಆಗ ಕುರುರಾಜನ ಆ ಯಜ್ಞವು, ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ, ಓ ರಾಜನೇ, ಸಂತೋಷವನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತಾ, ಮಹಾ ಉತ್ಸವದೊಂದಿಗೆ ಶೋಭಿಸಿತು.
2.72.2
शान्तविघ्नः सुखारम्भः प्रभूतधनधान्यवान् ।
अन्नवान्बहुभक्ष्यश्च केशवेन सुरक्षितः ॥ २.७२.२ ॥
ವಿಘ್ನಗಳು ಶಾಂತವಾಗಿ, ಸುಖವಾಗಿ ಆರಂಭವಾಗಿ, ಅಪಾರ ಧನಧಾನ್ಯಗಳಿಂದ, ಅನ್ನದಿಂದ, ಅನೇಕ ಭಕ್ಷ್ಯಗಳಿಂದ ಕೂಡಿ, ಕೇಶವನಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
2.72.3
समापयामास च तं राजसूयं महाक्रतुम् ।
कोटिसहस्रं प्रददौ ब्राह्मणानां महात्मनाम् ॥ २.७२.३ ॥
ಅವನು ಆ ರಾಜಸೂಯ ಮಹಾಯಜ್ಞವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ, ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೋಟಿ-ಸಾವಿರ ದಾನವನ್ನು ನೀಡಿದನು.
2.72.4
न करिष्यति तं लोके कश्चिदन्यो महीपतिः ।
याजकाः सर्वकामैश्च सततं ततृपुर्धनैः ॥ २.७२.४ ॥
ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಯಾವ ರಾಜನೂ ಅದನ್ನು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ಯಾಜಕರು ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಧನದಿಂದ ನಿರಂತರವಾಗಿ ತೃಪ್ತರಾದರು.
2.72.5
ततश्चावभृथस्नातः स राजा पाण्डुनन्दनः ।
व्यासं धौम्यं वसिष्ठं च नारदं च महामुनिम् ॥ २.७२.५ ॥
ನಂತರ ಅವಭೃಥ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಪಾಂಡುವಿನ ಮಗನಾದ ಆ ರಾಜನು ವ್ಯಾಸ, ಧೌಮ್ಯ, ವಸಿಷ್ಠ, ನಾರದ ಮತ್ತು ಮಹಾಮುನಿಯನ್ನು (ಗೌರವಿಸಿದನು).
2.72.6
सुमन्तु जैमिनिं पैलं वैशम्पायनमेव च ।
याज्ञवल्क्यं च कपिलं कपालं कौशिकं तथा।
सर्वांश्च ऋत्विक्प्रवरान्पूजयामास सत्कृतान् ॥ २.७२.६ ॥
ಸುಮಂತು, ಜೈಮಿನಿ, ಪೈಲ, ವೈಶಂಪಾಯನ, ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯ, ಕಪಿಲ, ಕಪಾಲ, ಕೌಶಿಕ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಋತ್ವಿಜರನ್ನು ಅವನು ಗೌರವದಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದನು.
2.72.7
युष्मत्प्रसादात्प्राप्तोऽयं राजसूयो महाक्रतुः ।
जनार्दनप्रसादाद्धि सम्पूर्णो मे मनोरथः ॥ २.७२.७ ॥
ನಿಮ್ಮ ಕೃಪೆಯಿಂದಲೇ ಈ ರಾಜಸೂಯ ಮಹಾಯಜ್ಞ ಪ್ರಾಪ್ತವಾಯಿತು. ಜನಾರ್ದನನ ಕೃಪೆಯಿಂದಲೇ ನನ್ನ ಮನೋರಥ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಯಿತು.
2.72.8
अथ यज्ञं समाप्यान्ते पूजयामास माधवम् ।
बलदेव च देवेशं भीष्माद्यांश्च कुरूद्वहान् ॥ २.७२.८ ॥
ಯಜ್ಞ ಮುಗಿದ ನಂತರ ಅವನು ಮಾಧವನನ್ನು, ದೇವೇಶ ಬಲದೇವನನ್ನು ಮತ್ತು ಭೀಷ್ಮಾದಿ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠರನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದನು.
2.72.9
ततस्त्ववभृथस्नातं धर्मात्मानं युधिष्ठिरम् ।
समस्तं पार्थिवं क्षत्रमुपगम्येदमब्रवीत् ॥ २.७२.९ ॥
ನಂತರ ಅವಭೃಥ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಧರ್ಮಾತ್ಮ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಬಳಿ ಸಮಸ್ತ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ರಾಜರು ಬಂದು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
2.72.10
दिष्ट्या वर्धसि धर्मज्ञ साम्राज्यं प्राप्तवानसि ।
आजमीढाजमीढानां यशः संवर्धितं त्वया ॥ २.७२.१० ॥
ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್, ಧರ್ಮಜ್ಞನೇ, ನೀನು ಏಳಿಗೆ ಹೊಂದುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ, ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೀಯೆ. ಅಜಮೀಢ ವಂಶಜನೇ, ನೀನು ಅಜಮೀಢರ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದ್ದೀಯೆ.
2.72.11
कर्मणैतेन राजेन्द्र धर्मश्च सुमहान्कृतः ।
आपृच्छामो नरव्याघ्र सर्वकामैः सूपूजिताः ॥ २.७२.११ ॥
ಈ ಕರ್ಮದಿಂದ, ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ಮಹಾ ಧರ್ಮ ನೆರವೇರಿತು. ನರವ್ಯಾಘ್ರನೇ, ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳಿಂದಲೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಾವು ಬೀಳ್ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ಬೇಡುತ್ತೇವೆ.
2.72.12
स्वराष्ट्राणि गमिष्यामस्तदनुज्ञातुमर्हसि ।
श्रुत्वा तु वचनं राज्ञां धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ २.७२.१२ ॥
ನಾವು ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇವೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ನಮಗೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡಬೇಕು. ರಾಜರ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಧರ್ಮರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ...
2.72.13
यथार्हं पूज्य नृपतीन्भ्रातॄन्सर्वानुवाच ह ।
राजानः सर्व एवैते प्रीत्याऽस्मान्प्तमुपागताः ॥ २.७२.१३ ॥
ಯಥೋಚಿತವಾಗಿ ರಾಜರನ್ನೂ ಸಹೋದರರನ್ನೂ ಗೌರವಿಸಿ ಅವನು ಹೇಳಿದನು: 'ಈ ರಾಜರೆಲ್ಲರೂ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ.'
2.72.14
प्रस्थिताः स्वानि राष्ट्राणि मामापृच्छय परन्तपाः ।
अनुव्रजत भद्रं वो विषयान्तं नृपोत्तमान् ॥ २.७२.१४ ॥
'ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವ ರಾಜರೇ! ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳಿ ನಿಮ್ಮ ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಹೊರಡಿ. ನಿಮಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ. ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜರೇ, ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಗಡಿಯವರೆಗೂ ನಾವು ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತೇವೆ.'
2.72.15
भ्रातुर्वचनमाज्ञाय पाण्डवा धर्मचारिणः ।
यथार्हं नृपतीन्सर्वानेकैकं समनुव्रजन् ॥ २.७२.१५ ॥
ಅಣ್ಣನ ಮಾತನ್ನು ಅರಿತು ಧರ್ಮಾಚರಣೆ ಮಾಡುವ ಪಾಂಡವರು ಯಥೋಚಿತವಾಗಿ ರಾಜರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರೊಂದಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅವರನ್ನು ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟರು.
2.72.16
विरायटमन्वायात्तूर्णं धृष्टह्युम्नः प्रतापवान् ।
धनञ्जयो यज्ञसेनं महात्मानं महारथम् ॥ २.७२.१६ ॥
ಪ್ರತಾಪಶಾಲಿ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನು ವಿರಾಟನನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದನು; ಧನಂಜಯನು ಮಹಾತ್ಮ ಮಹಾರಥ ಯಜ್ಞಸೇನನನ್ನು (ದ್ರುಪದನನ್ನು) ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದನು.
2.72.17
भीष्मं च धृतराष्ट्रं च भीमसेनो महाबलः ।
द्रोणं तु ससुतं वीरं सहदेवो युधां पतिः ॥ २.७२.१७ ॥
ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಭೀಮಸೇನನು ಭೀಷ್ಮ ಮತ್ತು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರರನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದನು; ಯೋಧರ ಅಧಿಪತಿ ಸಹದೇವನು ವೀರ ದ್ರೋಣನನ್ನು ಅವನ ಮಗನೊಂದಿಗೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದನು.
2.72.18
नकुलः सुबलं राजन्सहपुत्रं समन्वयात् ।
द्रौपदेयाः ससौभद्राः पार्वतीयान्महारथान् ॥ २.७२.१८ ॥
ಓ ರಾಜನೇ! ನಕುಲನು ಮಗನೊಂದಿಗೆ ಸುಬಲನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದನು; ದ್ರೌಪದಿಯ ಮಕ್ಕಳು ಸೌಭದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಪರ್ವತದೇಶದ ಮಹಾರಥರನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು.
2.72.19
अन्वगच्छंस्तथैवान्यान्क्षत्रियान्क्षत्रियर्षभाः ।
एवं सुपूजिताः सर्वे जग्मुर्विप्राः सहस्रशः ॥ २.७२.१९ ॥
ಕ್ಷತ್ರಿಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ರಾಜರೂ ಇತರ ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು. ಹೀಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸತ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಎಲ್ಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಹೊರಟುಹೋದರು.
2.72.20
गतेषु पार्थिवेन्द्रेषु सर्वेषु ब्राह्मणेषु च ।
युधिष्ठिरमुवाचेदं वासुदेवः प्रतापवान् ॥ २.७२.२० ॥
ಎಲ್ಲ ರಾಜರೂ ಎಲ್ಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ ಹೋದ ನಂತರ, ಪ್ರತಾಪಶಾಲಿ ವಾಸುದೇವನು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
2.72.21
आपृच्छे त्वां गमिष्यामि द्वारकां कुरुनन्दन ।
राजसूयं क्रतुश्रेष्ठं दिष्ट्या त्वं प्राप्तवानसि ॥ २.७२.२१ ॥
ಕುರುನಂದನನೇ, ನಾನು ನಿನ್ನಿಂದ ಬೀಳ್ಕೊಂಡು ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ. ಅದೃಷ್ಟದಿಂದ ನೀನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಯಾಗವಾದ ರಾಜಸೂಯವನ್ನು ಪಡೆದಿರುವೆ.
2.72.22
तमुवाचैवमुक्तस्तु धर्मराजो जनार्दनम् ।
तव प्रसादाद्गोविन्द प्राप्तः क्रतुवरो मया ॥ २.७२.२२ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಧರ್ಮರಾಜನು ಜನಾರ್ದನನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಗೋವಿಂದಾ, ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದಲೇ ನಾನು ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಯಾಗವನ್ನು ಪಡೆದೆನು.
2.72.23
क्षत्रं समग्रमपि च त्वत्प्रसादाद्वशे स्थितम् ।
उपादाय बलिं मुख्यं मामेव समुपस्थितम् ॥ २.७२.२३ ॥
ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ವರ್ಗವೆಲ್ಲವೂ ನನ್ನ ವಶದಲ್ಲಿದೆ. ಪ್ರಧಾನ ಕಪ್ಪವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ನನ್ನ ಬಳಿಗೇ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ.
2.72.24
कथं त्वद्गमनार्थं मे वाणी वितरतेऽनघ ॥ २.७२.२४ ॥
ಓ ನಿಷ್ಕಳಂಕನೇ, ನಿನ್ನ ಹೊರಡುವಿಕೆಗೆ ನನ್ನ ಮಾತು ಹೇಗೆ ಒಪ್ಪುವುದು?
2.72.25
न ह्यहं त्वामृते वीरं रतिं प्राप्नोमि कर्हचित् ।
अवश्यं चैव गन्तव्या भवता द्वारका पुरी ॥ २.७२.२५ ॥
ವೀರನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ನೀನು ಅವಶ್ಯವಾಗಿ ದ್ವಾರಕಾ ನಗರಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು.
2.72.26
एवमुक्तः स धर्मात्मा युधिष्ठिरसहायवान् ।
अभिगम्याब्रवीत्प्रीतः पृथां पृथुयशा हरिः ॥ २.७२.२६ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಧರ್ಮಾತ್ಮನೂ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಸಹಾಯಕನೂ ಆದ, ಮಹಾಕೀರ್ತಿಯ ಹರಿ ಪೃಥೆಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹೇಳಿದನು.
2.72.27
साम्राज्यं समनुप्राप्ताः पुत्रास्तेऽद्य पितृष्वसः ।
सिद्धार्था वसुमन्तश्च सा त्वं प्रीतिमवाप्नुहि ॥ २.७२.२७ ॥
ಅತ್ತೆಯೇ, ಇಂದು ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ; ಅವರ ಉದ್ದೇಶಗಳು ಈಡೇರಿವೆ, ಅವರು ಐಶ್ವರ್ಯವಂತರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ನೀನು ಸಂತೋಷವನ್ನು ಪಡೆ.
2.72.28
अनुज्ञातस्त्वया चाहं द्वारकां गन्तुमुत्सहे ।
सुभद्रां द्रौपदीं चैव सभाजयत केशवः ॥ २.७२.२८ ॥
ನಿನ್ನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದ ನಾನು ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹೋಗಲು ಉತ್ಸಾಹಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಕೇಶವನು ಸುಭದ್ರೆ ಮತ್ತು ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದನು.
2.72.29
निष्क्रम्यान्तः पुरात्तस्माद्युधिष्ठिरसहायवान् ।
स्नातश्च कृतजप्यश्च ब्राह्मणान्स्वस्ति वाच्य च ॥ २.७२.२९ ॥
ಆ ಅಂತಃಪುರದಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೊಂದಿಗೆ, ಸ್ನಾನ ಮತ್ತು ಜಪ ಮುಗಿಸಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಸ್ವಸ್ತಿವಾಚನ ಮಾಡಿಸಿದನು.
2.72.30
ततो मेघवपुः प्रग्व्यं स्यन्दनं च सुकल्पितम् ।
योजयित्वा महाबाहुर्दारुकः समुपस्थितः ॥ २.७२.३० ॥
ಆಗ ಮೇಘವರ್ಣದ ಮಹಾಬಾಹು ದಾರುಕನು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ರಥವನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಸಿದ್ಧನಾಗಿ ನಿಂತನು.
2.72.31
उपस्थितं रथं दृष्ट्वा तार्क्ष्यप्रवरकेतनम् ।
प्रदक्षिणमुपावृत्य समारुह्य महामनाः ॥ २.७२.३१ ॥
ಸಿದ್ಧವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದ, ಗರುಡಧ್ವಜದ ಆ ರಥವನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಹಾಮನಸ್ಕನು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ ಅದನ್ನು ಏರಿದನು.
2.72.32
प्रययौ पुण्डरीकाक्षस्ततो द्वारवतीं पुरीम् ॥ २.७२.३२ ॥
ಆಗ ಕಮಲನಯನನು ದ್ವಾರವತೀ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು.
2.72.33
तं पद्भ्यामनुवव्राज धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
भ्रातृभिः सहितः श्रीमान्वासुदेवं महाबलम् ॥ २.७२.३३ ॥
ಧರ್ಮರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಸಹೋದರರೊಡನೆ ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಾಬಲ ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದನು.
2.72.34
ततो मुहूर्तं सङ्गृह्य स्यन्दनप्रवरं हरिः ।
अब्रवीत्पुण्डरीकाक्षः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ २.७२.३४ ॥
ಆಗ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಕಮಲನಯನ ಹರಿ ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
2.72.35
अप्रमत्तः स्थितो नित्यं प्रजाः पाहि विशाम्पते ।
पर्जन्यमिव भूतानि महाद्रुममिव द्विजाः ॥ २.७२.३५ ॥
ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ, ಸದಾ ಎಚ್ಚರದಿಂದಿದ್ದು ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು; ಮೇಘವು ಜೀವಿಗಳನ್ನೂ, ಪಕ್ಷಿಗಳು ದೊಡ್ಡ ಮರವನ್ನೂ ಕಾಯುವಂತೆ.
2.72.36
बान्धवास्त्वोपजीवन्तु सहस्राक्षमिवामराः ।
कृत्वा परस्परेणैव संवादं कृष्णपाण्डवौ ॥ २.७२.३६ ॥
ದೇವತೆಗಳು ಇಂದ್ರನನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸುವಂತೆ ಬಂಧುಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಲಿ; ಕೃಷ್ಣ-ಪಾಂಡವರು ಪರಸ್ಪರ ಸಮಾಲೋಚನೆ ನಡೆಸಲಿ.
2.72.37
अन्योन्यं समनुज्ञाप्य जग्मतुः स्वगृहान्प्रति ।
गते द्वारवतीं कृष्णे सात्वतप्रवरे नृप ॥ २.७२.३७ ॥
ಪರಸ್ಪರ ಬೀಳ್ಕೊಂಡು ಅವರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಹೊರಟರು. ಓ ರಾಜನೇ, ಸಾತ್ವತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಕೃಷ್ಣನು ದ್ವಾರವತಿಗೆ ತೆರಳಿದ ನಂತರ.
2.72.38
महादुर्योधनो राजा शकुनिश्चापि सौबलः ।
सूतपुत्रश्च गधेयः सह दुःशासनादिभिः ॥ २.७२.३८ ॥
ಮಹಾರಾಜ ದುರ್ಯೋಧನ, ಸುಬಲನ ಮಗ ಶಕುನಿ, ಸೂತಪುತ್ರ (ಕರ್ಣ) ಮತ್ತು ಗಾಂಧಾರಿಯ ಮಗ ದುಶ್ಶಾಸನ ಮೊದಲಾದವರೊಂದಿಗೆ.
2.72.39
सर्वकामगुणोपेतैरर्च्यमानास्तु भारत ।
तस्यां सभायां दिव्यायामवसंस्तत्र पाण्डवैः ॥ २.७२.३९ ॥
ಓ ಭಾರತ, ಸರ್ವ ಇಷ್ಟಸುಖಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆ ದಿವ್ಯ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವರೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು.