Mahābhārata · Adhyāya 2.72
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.72.1
ततः स कुरुराजस्य सर्वकर्मसमृद्धिमान् ।
यज्ञः प्रीतिकरो राजन्संबभौ विपुलोत्सवः ॥ २.७२.१ ॥
Da strahlte jenes Opfer des Kuru-Königs, in allen Riten gedeihend, o König, Freude bereitend, in großem Festtrubel.
2.72.2
शान्तविघ्नः सुखारम्भः प्रभूतधनधान्यवान् ।
अन्नवान्बहुभक्ष्यश्च केशवेन सुरक्षितः ॥ २.७२.२ ॥
Mit gebannten Hindernissen und glücklich begonnen, reich an Gütern und Korn, voll Speise und vielen Leckereien, wurde es von Keśava wohl beschützt.
2.72.3
समापयामास च तं राजसूयं महाक्रतुम् ।
कोटिसहस्रं प्रददौ ब्राह्मणानां महात्मनाम् ॥ २.७२.३ ॥
Er vollendete jenes große Rājasūya-Opfer und gab den hochherzigen Brahmanen zehn Millionen.
2.72.4
न करिष्यति तं लोके कश्चिदन्यो महीपतिः ।
याजकाः सर्वकामैश्च सततं ततृपुर्धनैः ॥ २.७२.४ ॥
Kein anderer König auf der Welt wird ein solches Opfer vollziehen; die Priester wurden ständig mit allen Wünschen und mit Reichtum gesättigt.
2.72.5
ततश्चावभृथस्नातः स राजा पाण्डुनन्दनः ।
व्यासं धौम्यं वसिष्ठं च नारदं च महामुनिम् ॥ २.७२.५ ॥
Dann, nachdem er das Avabhṛtha-Bad genommen hatte, ehrte jener König, Pāṇḍus Sohn, Vyāsa, Dhaumya, Vasiṣṭha, Nārada und den großen Weisen.
2.72.6
सुमन्तु जैमिनिं पैलं वैशम्पायनमेव च ।
याज्ञवल्क्यं च कपिलं कपालं कौशिकं तथा।
सर्वांश्च ऋत्विक्प्रवरान्पूजयामास सत्कृतान् ॥ २.७२.६ ॥
Sumantu, Jaimini, Paila, Vaiśampāyana, Yājñavalkya, Kapila, Kapāla und Kauśika sowie alle vornehmsten Priester ehrte er mit gebührender Achtung.
2.72.7
युष्मत्प्रसादात्प्राप्तोऽयं राजसूयो महाक्रतुः ।
जनार्दनप्रसादाद्धि सम्पूर्णो मे मनोरथः ॥ २.७२.७ ॥
Durch eure Gnade wurde dieses große Rājasūya-Opfer vollbracht, und durch die Gnade Janārdanas ist mein Wunsch wahrhaftig erfüllt.
2.72.8
अथ यज्ञं समाप्यान्ते पूजयामास माधवम् ।
बलदेव च देवेशं भीष्माद्यांश्च कुरूद्वहान् ॥ २.७२.८ ॥
Nachdem das Opfer beendet war, ehrte er Mādhava, Balarāma, den Herrn der Götter, und Bhīṣma und die übrigen Edelsten der Kurus.
2.72.9
ततस्त्ववभृथस्नातं धर्मात्मानं युधिष्ठिरम् ।
समस्तं पार्थिवं क्षत्रमुपगम्येदमब्रवीत् ॥ २.७२.९ ॥
Da traten alle Könige des Kriegerstandes zu Yudhiṣṭhira, dem Gerechtgesinnten, der das Abschlussbad genommen hatte, und sprachen so.
2.72.10
दिष्ट्या वर्धसि धर्मज्ञ साम्राज्यं प्राप्तवानसि ।
आजमीढाजमीढानां यशः संवर्धितं त्वया ॥ २.७२.१० ॥
Zum Glück gedeihst du, Kenner des Dharma, und du hast die Herrschaft erlangt. Nachkomme Ajamīḍhas, du hast den Ruhm der Ajamīḍhas gemehrt.
2.72.11
कर्मणैतेन राजेन्द्र धर्मश्च सुमहान्कृतः ।
आपृच्छामो नरव्याघ्र सर्वकामैः सूपूजिताः ॥ २.७२.११ ॥
Durch diese Tat, Herr der Könige, wurde ein großes Dharma vollbracht. Tiger unter den Menschen, reich geehrt nach allen Wünschen, bitten wir um deine Erlaubnis.
2.72.12
स्वराष्ट्राणि गमिष्यामस्तदनुज्ञातुमर्हसि ।
श्रुत्वा तु वचनं राज्ञां धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ २.७२.१२ ॥
Wir werden in unsere eigenen Reiche ziehen, daher möget ihr uns die Erlaubnis geben. Als Yudhiṣṭhira, der König des Dharma, diese Worte der Könige hörte...
2.72.13
यथार्हं पूज्य नृपतीन्भ्रातॄन्सर्वानुवाच ह ।
राजानः सर्व एवैते प्रीत्याऽस्मान्प्तमुपागताः ॥ २.७२.१३ ॥
Nachdem er die Könige und alle Brüder gebührend geehrt hatte, sprach er: „Alle diese Könige sind aus Zuneigung zu uns gekommen.“
2.72.14
प्रस्थिताः स्वानि राष्ट्राणि मामापृच्छय परन्तपाः ।
अनुव्रजत भद्रं वो विषयान्तं नृपोत्तमान् ॥ २.७२.१४ ॥
„Ihr Könige, Bezwinger eurer Feinde, nachdem ihr mich um Erlaubnis gefragt habt, brecht auf in eure Reiche. Möge es euch wohlergehen. Beste der Könige, wir werden euch bis an die Grenzen eurer Länder begleiten.“
2.72.15
भ्रातुर्वचनमाज्ञाय पाण्डवा धर्मचारिणः ।
यथार्हं नृपतीन्सर्वानेकैकं समनुव्रजन् ॥ २.७२.१५ ॥
Die Pāṇḍavas, die dem Dharma folgten, verstanden das Wort ihres Bruders und begleiteten jeden der Könige, wie es sich gebührte.
2.72.16
विरायटमन्वायात्तूर्णं धृष्टह्युम्नः प्रतापवान् ।
धनञ्जयो यज्ञसेनं महात्मानं महारथम् ॥ २.७२.१६ ॥
Der mächtige Dhṛṣṭadyumna folgte schnell Virāṭa, und Dhanañjaya (Arjuna) folgte dem großherzigen großen Wagenkämpfer Yajñasena (Drupada).
2.72.17
भीष्मं च धृतराष्ट्रं च भीमसेनो महाबलः ।
द्रोणं तु ससुतं वीरं सहदेवो युधां पतिः ॥ २.७२.१७ ॥
Der mächtige Bhīmasena begleitete Bhīṣma und Dhṛtarāṣṭra, und Sahadeva, der Herr der Krieger, begleitete den Helden Droṇa mit seinem Sohn.
2.72.18
नकुलः सुबलं राजन्सहपुत्रं समन्वयात् ।
द्रौपदेयाः ससौभद्राः पार्वतीयान्महारथान् ॥ २.७२.१८ ॥
O König, Nakula begleitete Subala zusammen mit seinem Sohn; die Söhne Draupadīs, zusammen mit Saubhadra, begleiteten die großen Wagenkämpfer der Bergländer.
2.72.19
अन्वगच्छंस्तथैवान्यान्क्षत्रियान्क्षत्रियर्षभाः ।
एवं सुपूजिताः सर्वे जग्मुर्विप्राः सहस्रशः ॥ २.७२.१९ ॥
Auch die Stiere unter den Kriegerkönigen folgten den übrigen Kṣatriyas. So reichlich geehrt, zogen alle Brahmanen tausendweise davon.
2.72.20
गतेषु पार्थिवेन्द्रेषु सर्वेषु ब्राह्मणेषु च ।
युधिष्ठिरमुवाचेदं वासुदेवः प्रतापवान् ॥ २.७२.२० ॥
Als alle Herrscher der Erde und alle Brahmanen fortgegangen waren, sprach der mächtige Vāsudeva zu Yudhiṣṭhira diese Worte.
2.72.21
आपृच्छे त्वां गमिष्यामि द्वारकां कुरुनन्दन ।
राजसूयं क्रतुश्रेष्ठं दिष्ट्या त्वं प्राप्तवानसि ॥ २.७२.२१ ॥
Freude der Kurus, ich verabschiede mich von dir und werde nach Dvārakā gehen. Durch günstiges Schicksal hast du das Rājasūya erlangt, das beste aller Opfer.
2.72.22
तमुवाचैवमुक्तस्तु धर्मराजो जनार्दनम् ।
तव प्रसादाद्गोविन्द प्राप्तः क्रतुवरो मया ॥ २.७२.२२ ॥
So angesprochen, sprach der König des Dharma zu Janārdana: Govinda, durch deine Gnade habe ich dieses beste aller Opfer erlangt.
2.72.23
क्षत्रं समग्रमपि च त्वत्प्रसादाद्वशे स्थितम् ।
उपादाय बलिं मुख्यं मामेव समुपस्थितम् ॥ २.७२.२३ ॥
Durch deine Gnade steht die ganze Kriegerklasse unter meiner Herrschaft, und nachdem sie den höchsten Tribut empfangen hatten, sind sie vor mich allein getreten.
2.72.24
कथं त्वद्गमनार्थं मे वाणी वितरतेऽनघ ॥ २.७२.२४ ॥
O Makelloser, wie könnte meine Stimme deinem Aufbruch zustimmen?
2.72.25
न ह्यहं त्वामृते वीरं रतिं प्राप्नोमि कर्हचित् ।
अवश्यं चैव गन्तव्या भवता द्वारका पुरी ॥ २.७२.२५ ॥
Ohne dich, Held, finde ich niemals Freude; und du musst gewiss in die Stadt Dvārakā gehen.
2.72.26
एवमुक्तः स धर्मात्मा युधिष्ठिरसहायवान् ।
अभिगम्याब्रवीत्प्रीतः पृथां पृथुयशा हरिः ॥ २.७२.२६ ॥
So angesprochen, trat Hari, der gerechtgesinnte Gefährte Yudhiṣṭhiras von weitem Ruhm, erfreut zu Pṛthā und sprach:
2.72.27
साम्राज्यं समनुप्राप्ताः पुत्रास्तेऽद्य पितृष्वसः ।
सिद्धार्था वसुमन्तश्च सा त्वं प्रीतिमवाप्नुहि ॥ २.७२.२७ ॥
Tante, heute haben deine Söhne die Herrschaft erlangt; ihre Ziele sind erfüllt und sie sind reich an Gütern. Mögest du Freude finden.
2.72.28
अनुज्ञातस्त्वया चाहं द्वारकां गन्तुमुत्सहे ।
सुभद्रां द्रौपदीं चैव सभाजयत केशवः ॥ २.७२.२८ ॥
Mit deiner Erlaubnis bin ich bereit, nach Dvārakā zu gehen. Keśava ehrte Subhadrā und Draupadī.
2.72.29
निष्क्रम्यान्तः पुरात्तस्माद्युधिष्ठिरसहायवान् ।
स्नातश्च कृतजप्यश्च ब्राह्मणान्स्वस्ति वाच्य च ॥ २.७२.२९ ॥
Aus jenen inneren Gemächern tretend, von Yudhiṣṭhira begleitet, nachdem er gebadet und das Gebet gesprochen hatte, ließ er die Brahmanen Segensworte sprechen.
2.72.30
ततो मेघवपुः प्रग्व्यं स्यन्दनं च सुकल्पितम् ।
योजयित्वा महाबाहुर्दारुकः समुपस्थितः ॥ २.७२.३० ॥
Da stand Dāruka, wolkengleich und mit mächtigen Armen, nachdem er den vortrefflichen, wohlgerüsteten Wagen angespannt hatte, bereit.
2.72.31
उपस्थितं रथं दृष्ट्वा तार्क्ष्यप्रवरकेतनम् ।
प्रदक्षिणमुपावृत्य समारुह्य महामनाः ॥ २.७२.३१ ॥
Als er den bereitstehenden Wagen sah, dessen Banner das beste Zeichen des Tārkṣya (Garuḍa) trug, umrundete der Hochgesinnte ihn rechtsherum und bestieg ihn.
2.72.32
प्रययौ पुण्डरीकाक्षस्ततो द्वारवतीं पुरीम् ॥ २.७२.३२ ॥
Dann brach der Lotusäugige auf zur Stadt Dvārakā.
2.72.33
तं पद्भ्यामनुवव्राज धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
भ्रातृभिः सहितः श्रीमान्वासुदेवं महाबलम् ॥ २.७२.३३ ॥
Der Dharma-König Yudhiṣṭhira, glanzvoll, folgte zusammen mit seinen Brüdern zu Fuß dem mächtigen Vāsudeva.
2.72.34
ततो मुहूर्तं सङ्गृह्य स्यन्दनप्रवरं हरिः ।
अब्रवीत्पुण्डरीकाक्षः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ २.७२.३४ ॥
Dann hielt der Lotusäugige Hari den vortrefflichen Wagen einen Augenblick an und sprach zu Yudhiṣṭhira, dem Sohn der Kuntī.
2.72.35
अप्रमत्तः स्थितो नित्यं प्रजाः पाहि विशाम्पते ।
पर्जन्यमिव भूतानि महाद्रुममिव द्विजाः ॥ २.७२.३५ ॥
Stets wachsam, schütze deine Untertanen, o Herr des Volkes, wie die Regenwolke die Wesen und die Vögel einen großen Baum schützen.
2.72.36
बान्धवास्त्वोपजीवन्तु सहस्राक्षमिवामराः ।
कृत्वा परस्परेणैव संवादं कृष्णपाण्डवौ ॥ २.७२.३६ ॥
Wie die Unsterblichen auf Indra, den Tausendäugigen, angewiesen sind, so mögen deine Verwandten auf dich angewiesen sein; und Kṛṣṇa und die Pāṇḍavas mögen ihr gegenseitiges Gespräch fortsetzen.
2.72.37
अन्योन्यं समनुज्ञाप्य जग्मतुः स्वगृहान्प्रति ।
गते द्वारवतीं कृष्णे सात्वतप्रवरे नृप ॥ २.७२.३७ ॥
Nachdem sie sich voneinander verabschiedet hatten, gingen sie in ihre eigenen Häuser. O König, nachdem Kṛṣṇa, der Vorzüglichste der Sātvatas, nach Dvāravatī gegangen war.
2.72.38
महादुर्योधनो राजा शकुनिश्चापि सौबलः ।
सूतपुत्रश्च गधेयः सह दुःशासनादिभिः ॥ २.७२.३८ ॥
König Mahā-Duryodhana, Śakuni, der Sohn Subalas, der Sohn des Wagenlenkers (Karṇa) und der Gāndhāri-Sohn zusammen mit Duḥśāsana und den anderen.
2.72.39
सर्वकामगुणोपेतैरर्च्यमानास्तु भारत ।
तस्यां सभायां दिव्यायामवसंस्तत्र पाण्डवैः ॥ २.७२.३९ ॥
O Bhārata, geehrt und dort wohnend in jener göttlichen Versammlungshalle, mit allen erfreulichen Eigenschaften ausgestattet, zusammen mit den Pāṇḍavas.