Mahābhārata · Adhyāya 2.72
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.72.1
ततः स कुरुराजस्य सर्वकर्मसमृद्धिमान् ।
यज्ञः प्रीतिकरो राजन्संबभौ विपुलोत्सवः ॥ २.७२.१ ॥
Então aquele sacrifício do rei dos Kuru, próspero em todos os seus ritos, ó rei, trazendo alegria, resplandeceu com grande festividade.
2.72.2
शान्तविघ्नः सुखारम्भः प्रभूतधनधान्यवान् ।
अन्नवान्बहुभक्ष्यश्च केशवेन सुरक्षितः ॥ २.७२.२ ॥
Com os obstáculos apaziguados e bem iniciado, rico em abundante riqueza e grãos, farto em alimentos e muitas iguarias, foi bem protegido por Keśava.
2.72.3
समापयामास च तं राजसूयं महाक्रतुम् ।
कोटिसहस्रं प्रददौ ब्राह्मणानां महात्मनाम् ॥ २.७२.३ ॥
Concluiu aquele grande sacrifício Rājasūya e deu dez milhões aos brâmanes magnânimos.
2.72.4
न करिष्यति तं लोके कश्चिदन्यो महीपतिः ।
याजकाः सर्वकामैश्च सततं ततृपुर्धनैः ॥ २.७२.४ ॥
Nenhum outro rei no mundo realizará tal sacrifício; os sacerdotes foram constantemente saciados com todos os desejos e riquezas.
2.72.5
ततश्चावभृथस्नातः स राजा पाण्डुनन्दनः ।
व्यासं धौम्यं वसिष्ठं च नारदं च महामुनिम् ॥ २.७२.५ ॥
Então, tendo tomado o banho final do avabhṛtha, aquele rei, filho de Pāṇḍu, honrou Vyāsa, Dhaumya, Vasiṣṭha, Nārada e o grande sábio.
2.72.6
सुमन्तु जैमिनिं पैलं वैशम्पायनमेव च ।
याज्ञवल्क्यं च कपिलं कपालं कौशिकं तथा।
सर्वांश्च ऋत्विक्प्रवरान्पूजयामास सत्कृतान् ॥ २.७२.६ ॥
Sumantu, Jaimini, Paila, Vaiśampāyana, Yājñavalkya, Kapila, Kapāla e Kauśika, e todos os mais eminentes sacerdotes oficiantes, ele honrou com o devido respeito.
2.72.7
युष्मत्प्रसादात्प्राप्तोऽयं राजसूयो महाक्रतुः ।
जनार्दनप्रसादाद्धि सम्पूर्णो मे मनोरथः ॥ २.७२.७ ॥
Pela vossa graça alcançou-se este grande sacrifício Rājasūya, e pela graça de Janārdana o meu desejo foi plenamente cumprido.
2.72.8
अथ यज्ञं समाप्यान्ते पूजयामास माधवम् ।
बलदेव च देवेशं भीष्माद्यांश्च कुरूद्वहान् ॥ २.७२.८ ॥
Então, terminado o sacrifício, honrou Mādhava, Balarāma, senhor dos deuses, e Bhīṣma e os demais mais ilustres dos Kuru.
2.72.9
ततस्त्ववभृथस्नातं धर्मात्मानं युधिष्ठिरम् ।
समस्तं पार्थिवं क्षत्रमुपगम्येदमब्रवीत् ॥ २.७२.९ ॥
Então todos os reis da casta guerreira se aproximaram de Yudhiṣṭhira, o de alma justa, que havia tomado o banho final, e disseram isto.
2.72.10
दिष्ट्या वर्धसि धर्मज्ञ साम्राज्यं प्राप्तवानसि ।
आजमीढाजमीढानां यशः संवर्धितं त्वया ॥ २.७२.१० ॥
Por boa sorte prosperas, conhecedor do dharma, e alcançaste a soberania. Descendente de Ajamīḍha, aumentaste a fama dos Ajamīḍha.
2.72.11
कर्मणैतेन राजेन्द्र धर्मश्च सुमहान्कृतः ।
आपृच्छामो नरव्याघ्र सर्वकामैः सूपूजिताः ॥ २.७२.११ ॥
Por este ato, senhor dos reis, um grande dharma foi realizado. Tigre entre os homens, bem honrados em todos os desejos, pedimos a tua licença.
2.72.12
स्वराष्ट्राणि गमिष्यामस्तदनुज्ञातुमर्हसि ।
श्रुत्वा तु वचनं राज्ञां धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ २.७२.१२ ॥
Iremos para os nossos próprios reinos, por isso deves conceder-nos licença. Ao ouvir estas palavras dos reis, o rei do dharma Yudhiṣṭhira...
2.72.13
यथार्हं पूज्य नृपतीन्भ्रातॄन्सर्वानुवाच ह ।
राजानः सर्व एवैते प्रीत्याऽस्मान्प्तमुपागताः ॥ २.७२.१३ ॥
Tendo honrado os reis e todos os irmãos como convinha, disse: 'Todos estes reis vieram a nós por afeição.'
2.72.14
प्रस्थिताः स्वानि राष्ट्राणि मामापृच्छय परन्तपाः ।
अनुव्रजत भद्रं वो विषयान्तं नृपोत्तमान् ॥ २.७२.१४ ॥
'Reis tormentadores de inimigos, tendo-me pedido licença, partí para os vossos próprios reinos. Que a sorte vos acompanhe. Melhores dos reis, acompanhar-vos-emos até às fronteiras das vossas terras.'
2.72.15
भ्रातुर्वचनमाज्ञाय पाण्डवा धर्मचारिणः ।
यथार्हं नृपतीन्सर्वानेकैकं समनुव्रजन् ॥ २.७२.१५ ॥
Compreendendo a palavra do irmão, os Pāṇḍavas, seguidores do dharma, acompanharam cada um dos reis como convinha.
2.72.16
विरायटमन्वायात्तूर्णं धृष्टह्युम्नः प्रतापवान् ।
धनञ्जयो यज्ञसेनं महात्मानं महारथम् ॥ २.७२.१६ ॥
O poderoso Dhṛṣṭadyumna seguiu rapidamente Virāṭa, e Dhanañjaya (Arjuna) seguiu o magnânimo grande condutor de carro Yajñasena (Drupada).
2.72.17
भीष्मं च धृतराष्ट्रं च भीमसेनो महाबलः ।
द्रोणं तु ससुतं वीरं सहदेवो युधां पतिः ॥ २.७२.१७ ॥
O poderoso Bhīmasena acompanhou Bhīṣma e Dhṛtarāṣṭra, e Sahadeva, senhor dos guerreiros, acompanhou o herói Droṇa com seu filho.
2.72.18
नकुलः सुबलं राजन्सहपुत्रं समन्वयात् ।
द्रौपदेयाः ससौभद्राः पार्वतीयान्महारथान् ॥ २.७२.१८ ॥
Ó rei, Nakula acompanhou Subala juntamente com seu filho; os filhos de Draupadī, junto com Saubhadra, acompanharam os grandes condutores de carro das terras montanhosas.
2.72.19
अन्वगच्छंस्तथैवान्यान्क्षत्रियान्क्षत्रियर्षभाः ।
एवं सुपूजिताः सर्वे जग्मुर्विप्राः सहस्रशः ॥ २.७२.१९ ॥
Os touros entre os reis guerreiros também seguiram os outros kṣatriyas. Assim bem honrados, todos os brâmanes partiram aos milhares.
2.72.20
गतेषु पार्थिवेन्द्रेषु सर्वेषु ब्राह्मणेषु च ।
युधिष्ठिरमुवाचेदं वासुदेवः प्रतापवान् ॥ २.७२.२० ॥
Quando todos os senhores da terra e todos os brâmanes haviam partido, o poderoso Vāsudeva disse estas palavras a Yudhiṣṭhira.
2.72.21
आपृच्छे त्वां गमिष्यामि द्वारकां कुरुनन्दन ।
राजसूयं क्रतुश्रेष्ठं दिष्ट्या त्वं प्राप्तवानसि ॥ २.७२.२१ ॥
Alegria dos Kurus, despeço-me de ti e partirei para Dvārakā. Por boa fortuna alcançaste o Rājasūya, o melhor dos sacrifícios.
2.72.22
तमुवाचैवमुक्तस्तु धर्मराजो जनार्दनम् ।
तव प्रसादाद्गोविन्द प्राप्तः क्रतुवरो मया ॥ २.७२.२२ ॥
Assim interpelado, o rei do dharma disse a Janārdana: Govinda, pela tua graça alcancei este melhor dos sacrifícios.
2.72.23
क्षत्रं समग्रमपि च त्वत्प्रसादाद्वशे स्थितम् ।
उपादाय बलिं मुख्यं मामेव समुपस्थितम् ॥ २.७२.२३ ॥
Pela tua graça, toda a classe guerreira está sob o meu domínio, e, tendo recebido o tributo principal, apresentaram-se diante de mim somente.
2.72.24
कथं त्वद्गमनार्थं मे वाणी वितरतेऽनघ ॥ २.७२.२४ ॥
Ó irrepreensível, como pode a minha voz consentir na tua partida?
2.72.25
न ह्यहं त्वामृते वीरं रतिं प्राप्नोमि कर्हचित् ।
अवश्यं चैव गन्तव्या भवता द्वारका पुरी ॥ २.७२.२५ ॥
Sem ti, herói, nunca encontro alegria; e certamente deves ir à cidade de Dvārakā.
2.72.26
एवमुक्तः स धर्मात्मा युधिष्ठिरसहायवान् ।
अभिगम्याब्रवीत्प्रीतः पृथां पृथुयशा हरिः ॥ २.७२.२६ ॥
Assim interpelado, Hari, de alma justa, companheiro de Yudhiṣṭhira e de grande renome, aproximou-se de Pṛthā, satisfeito, e disse:
2.72.27
साम्राज्यं समनुप्राप्ताः पुत्रास्तेऽद्य पितृष्वसः ।
सिद्धार्था वसुमन्तश्च सा त्वं प्रीतिमवाप्नुहि ॥ २.७२.२७ ॥
Tia, hoje teus filhos alcançaram a soberania; seus objetivos foram cumpridos e são ricos. Que tu encontres alegria.
2.72.28
अनुज्ञातस्त्वया चाहं द्वारकां गन्तुमुत्सहे ।
सुभद्रां द्रौपदीं चैव सभाजयत केशवः ॥ २.७२.२८ ॥
Com a tua permissão, anseio ir a Dvārakā. Keśava honrou Subhadrā e Draupadī.
2.72.29
निष्क्रम्यान्तः पुरात्तस्माद्युधिष्ठिरसहायवान् ।
स्नातश्च कृतजप्यश्च ब्राह्मणान्स्वस्ति वाच्य च ॥ २.७२.२९ ॥
Saindo daqueles aposentos interiores, acompanhado de Yudhiṣṭhira, tendo se banhado e recitado, fez os brâmanes proferirem palavras de bênção.
2.72.30
ततो मेघवपुः प्रग्व्यं स्यन्दनं च सुकल्पितम् ।
योजयित्वा महाबाहुर्दारुकः समुपस्थितः ॥ २.७२.३० ॥
Então Dāruka, de corpo como nuvem e grandes braços, tendo atrelado o excelente carro bem preparado, apresentou-se pronto.
2.72.31
उपस्थितं रथं दृष्ट्वा तार्क्ष्यप्रवरकेतनम् ।
प्रदक्षिणमुपावृत्य समारुह्य महामनाः ॥ २.७२.३१ ॥
Vendo o carro preparado, cujo estandarte era o melhor sinal de Tārkṣya (Garuḍa), o de grande mente deu-lhe a volta pela direita e subiu nele.
2.72.32
प्रययौ पुण्डरीकाक्षस्ततो द्वारवतीं पुरीम् ॥ २.७२.३२ ॥
Então o de olhos de lótus partiu para a cidade de Dvārakā.
2.72.33
तं पद्भ्यामनुवव्राज धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
भ्रातृभिः सहितः श्रीमान्वासुदेवं महाबलम् ॥ २.७२.३३ ॥
O rei do dharma Yudhiṣṭhira, glorioso, junto com seus irmãos, seguiu a pé o poderoso Vāsudeva.
2.72.34
ततो मुहूर्तं सङ्गृह्य स्यन्दनप्रवरं हरिः ।
अब्रवीत्पुण्डरीकाक्षः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ २.७२.३४ ॥
Então, detendo por um momento o excelente carro, o Hari de olhos de lótus falou a Yudhiṣṭhira, filho de Kuntī.
2.72.35
अप्रमत्तः स्थितो नित्यं प्रजाः पाहि विशाम्पते ।
पर्जन्यमिव भूतानि महाद्रुममिव द्विजाः ॥ २.७२.३५ ॥
Sempre vigilante, protege os teus súditos, ó senhor do povo, como a nuvem de chuva protege os seres e as aves a uma grande árvore.
2.72.36
बान्धवास्त्वोपजीवन्तु सहस्राक्षमिवामराः ।
कृत्वा परस्परेणैव संवादं कृष्णपाण्डवौ ॥ २.७२.३६ ॥
Assim como os imortais dependem de Indra, o de mil olhos, que os teus parentes dependam de ti; e que Kṛṣṇa e os Pāṇḍavas mantenham entre si o seu diálogo.
2.72.37
अन्योन्यं समनुज्ञाप्य जग्मतुः स्वगृहान्प्रति ।
गते द्वारवतीं कृष्णे सात्वतप्रवरे नृप ॥ २.७२.३७ ॥
Despedindo-se uns dos outros, foram para suas próprias casas. Ó rei, depois que Kṛṣṇa, o melhor dos Sātvatas, partiu para Dvāravatī.
2.72.38
महादुर्योधनो राजा शकुनिश्चापि सौबलः ।
सूतपुत्रश्च गधेयः सह दुःशासनादिभिः ॥ २.७२.३८ ॥
O grande rei Duryodhana, Śakuni, filho de Subala, o filho do cocheiro (Karṇa) e o filho de Gāndhārī junto com Duḥśāsana e os demais.
2.72.39
सर्वकामगुणोपेतैरर्च्यमानास्तु भारत ।
तस्यां सभायां दिव्यायामवसंस्तत्र पाण्डवैः ॥ २.७२.३९ ॥
Ó Bhārata, honrados e morando ali naquele salão de assembleia divino, dotado de todas as qualidades agradáveis, junto com os Pāṇḍavas.