மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 2.72
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.72.1
ततः स कुरुराजस्य सर्वकर्मसमृद्धिमान् ।
यज्ञः प्रीतिकरो राजन्संबभौ विपुलोत्सवः ॥ २.७२.१ ॥
அப்போது குரு மன்னனின் அந்த யாகம், எல்லாச் செயல்களிலும் செழித்து, அரசே, மகிழ்ச்சி தந்து, பெரிய விழாவுடன் பிரகாசித்தது.
2.72.2
शान्तविघ्नः सुखारम्भः प्रभूतधनधान्यवान् ।
अन्नवान्बहुभक्ष्यश्च केशवेन सुरक्षितः ॥ २.७२.२ ॥
தடைகள் அமைதியடைந்து, இனிதே தொடங்கி, மிகுந்த செல்வமும் தானியமும் கொண்டு, உணவு நிறைந்து, பல உணவுப் பொருட்களுடன், கேசவனால் நன்கு காக்கப்பட்டது.
2.72.3
समापयामास च तं राजसूयं महाक्रतुम् ।
कोटिसहस्रं प्रददौ ब्राह्मणानां महात्मनाम् ॥ २.७२.३ ॥
அவர் அந்த ராஜசூய மகா யாகத்தை நிறைவேற்றினார்; உயர்ந்த மனம் கொண்ட பிராமணர்களுக்கு கோடிக்கணக்கில் (ஆயிரக்கணக்கான கோடி) தானம் அளித்தார்.
2.72.4
न करिष्यति तं लोके कश्चिदन्यो महीपतिः ।
याजकाः सर्वकामैश्च सततं ततृपुर्धनैः ॥ २.७२.४ ॥
உலகில் வேறு எந்த மன்னனும் அதைப் போன்ற யாகம் செய்யமாட்டான்; யாஜகர்கள் எல்லா விருப்பங்களாலும், செல்வத்தாலும் எப்போதும் திருப்தியடைந்தனர்.
2.72.5
ततश्चावभृथस्नातः स राजा पाण्डुनन्दनः ।
व्यासं धौम्यं वसिष्ठं च नारदं च महामुनिम् ॥ २.७२.५ ॥
பின்னர் அவபிருத ஸ்நானம் செய்த பாண்டுவின் மகனாகிய அந்த அரசன், வியாசர், தௌம்யர், வசிஷ்டர், நாரதர் மற்றும் மகாமுனியை (உபசரித்தான்).
2.72.6
सुमन्तु जैमिनिं पैलं वैशम्पायनमेव च ।
याज्ञवल्क्यं च कपिलं कपालं कौशिकं तथा।
सर्वांश्च ऋत्विक्प्रवरान्पूजयामास सत्कृतान् ॥ २.७२.६ ॥
சுமந்து, ஜைமினி, பைலர், வைசம்பாயனர், யாஜ்ஞவல்கியர், கபிலர், கபாலர், கௌசிகர் ஆகியோரையும், எல்லா சிறந்த ருத்விஜர்களையும் அவன் மரியாதையுடன் பூஜித்தான்.
2.72.7
युष्मत्प्रसादात्प्राप्तोऽयं राजसूयो महाक्रतुः ।
जनार्दनप्रसादाद्धि सम्पूर्णो मे मनोरथः ॥ २.७२.७ ॥
உங்கள் அருளால் இந்த ராஜசூய மகா யாகம் நிறைவேறியது. ஜனார்தனரின் அருளாலேயே என் விருப்பம் முழுமையாயிற்று.
2.72.8
अथ यज्ञं समाप्यान्ते पूजयामास माधवम् ।
बलदेव च देवेशं भीष्माद्यांश्च कुरूद्वहान् ॥ २.७२.८ ॥
யாகம் முடிந்ததும் அவர் மாதவரையும், தேவேசரான பலதேவரையும், பீஷ்மர் முதலிய குருகுல சிறந்தவர்களையும் கௌரவித்தார்.
2.72.9
ततस्त्ववभृथस्नातं धर्मात्मानं युधिष्ठिरम् ।
समस्तं पार्थिवं क्षत्रमुपगम्येदमब्रवीत् ॥ २.७२.९ ॥
பின்னர் அவபृத நீராட்டம் முடித்த தர்மாத்மா யுதிஷ்டிரரிடம் அனைத்து க்ஷத்திரிய அரசர்களும் வந்து இவ்வாறு கூறினர்.
2.72.10
दिष्ट्या वर्धसि धर्मज्ञ साम्राज्यं प्राप्तवानसि ।
आजमीढाजमीढानां यशः संवर्धितं त्वया ॥ २.७२.१० ॥
நற்பேறாக, தர்மம் அறிந்தவனே, நீ செழிக்கிறாய், சாம்ராஜ்யத்தை அடைந்துவிட்டாய். அஜமீடரின் குலத்தவனே, நீ அஜமீடர்களின் புகழை வளர்த்துவிட்டாய்.
2.72.11
कर्मणैतेन राजेन्द्र धर्मश्च सुमहान्कृतः ।
आपृच्छामो नरव्याघ्र सर्वकामैः सूपूजिताः ॥ २.७२.११ ॥
இந்தச் செயலால், அரசர்களின் அரசே, மிகப் பெரிய தர்மம் நிறைவேறியது. நரவியாக்ரனே, எல்லா விருப்பங்களாலும் நன்கு கௌரவிக்கப்பட்ட நாங்கள் விடைபெற விரும்புகிறோம்.
2.72.12
स्वराष्ट्राणि गमिष्यामस्तदनुज्ञातुमर्हसि ।
श्रुत्वा तु वचनं राज्ञां धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ २.७२.१२ ॥
நாங்கள் எங்கள் சொந்த நாடுகளுக்குச் செல்வோம், ஆகையால் எங்களுக்கு அனுமதி அளிக்க வேண்டும். அரசர்களின் இச்சொற்களைக் கேட்ட தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரர்...
2.72.13
यथार्हं पूज्य नृपतीन्भ्रातॄन्सर्वानुवाच ह ।
राजानः सर्व एवैते प्रीत्याऽस्मान्प्तमुपागताः ॥ २.७२.१३ ॥
தகுந்தபடி அரசர்களையும் சகோதரர்கள் அனைவரையும் கௌரவித்து அவர் கூறினார்: 'இந்த அரசர்கள் அனைவரும் அன்பினால் நம்மிடம் வந்துள்ளனர்.'
2.72.14
प्रस्थिताः स्वानि राष्ट्राणि मामापृच्छय परन्तपाः ।
अनुव्रजत भद्रं वो विषयान्तं नृपोत्तमान् ॥ २.७२.१४ ॥
'எதிரிகளை வாட்டும் அரசர்களே! என்னிடம் அனுமதி பெற்று உங்கள் நாடுகளுக்குச் செல்லுங்கள். உங்களுக்கு நலம் உண்டாகட்டும். சிறந்த அரசர்களே, நாட்டின் எல்லை வரை உங்களுடன் வருவோம்.'
2.72.15
भ्रातुर्वचनमाज्ञाय पाण्डवा धर्मचारिणः ।
यथार्हं नृपतीन्सर्वानेकैकं समनुव्रजन् ॥ २.७२.१५ ॥
சகோதரரின் சொல்லைப் புரிந்துகொண்டு தர்மத்தைப் பின்பற்றும் பாண்டவர்கள் தகுந்தபடி அரசர்கள் ஒவ்வொருவருடனும் சென்று அனுப்பி வைத்தனர்.
2.72.16
विरायटमन्वायात्तूर्णं धृष्टह्युम्नः प्रतापवान् ।
धनञ्जयो यज्ञसेनं महात्मानं महारथम् ॥ २.७२.१६ ॥
வலிமைமிக்க திருஷ்டத்யும்னன் விராடனைத் தொடர்ந்து விரைவாகச் சென்றான்; தனஞ்சயன் மகாத்மாவும் மகாரதருமான யஞ்ஞசேனனை (துருபதனை) பின்தொடர்ந்தான்.
2.72.17
भीष्मं च धृतराष्ट्रं च भीमसेनो महाबलः ।
द्रोणं तु ससुतं वीरं सहदेवो युधां पतिः ॥ २.७२.१७ ॥
மகாபலசாலியான பீமசேனன் பீஷ்மரையும் திருதராஷ்டிரரையும் பின்தொடர்ந்தான்; போர்வீரர்களின் தலைவனான சகதேவன் வீரன் துரோணரையும் அவர் மகனுடன் பின்தொடர்ந்தான்.
2.72.18
नकुलः सुबलं राजन्सहपुत्रं समन्वयात् ।
द्रौपदेयाः ससौभद्राः पार्वतीयान्महारथान् ॥ २.७२.१८ ॥
ஓ மன்னா! நகுலன் மகனுடன் சுபலனைப் பின்தொடர்ந்தான்; திரௌபதியின் மகன்கள் சௌபத்ரனுடன் மலைநாட்டு மகாரதர்களைப் பின்தொடர்ந்தனர்.
2.72.19
अन्वगच्छंस्तथैवान्यान्क्षत्रियान्क्षत्रियर्षभाः ।
एवं सुपूजिताः सर्वे जग्मुर्विप्राः सहस्रशः ॥ २.७२.१९ ॥
அதேபோல் க்ஷத்திரியர்களில் சிறந்தவர்களும் மற்ற க்ஷத்திரியர்களைப் பின்தொடர்ந்தனர். இவ்வாறு நன்கு கௌரவிக்கப்பட்ட அனைவரும் ஆயிரக்கணக்கான பிராமணர்களுடன் சென்றனர்.
2.72.20
गतेषु पार्थिवेन्द्रेषु सर्वेषु ब्राह्मणेषु च ।
युधिष्ठिरमुवाचेदं वासुदेवः प्रतापवान् ॥ २.७२.२० ॥
அனைத்து அரசர்களும் அனைத்து பிராமணர்களும் சென்றபின், பெருவலிமை கொண்ட வாசுதேவர் யுதிஷ்டிரரிடம் இவ்வாறு கூறினார்.
2.72.21
आपृच्छे त्वां गमिष्यामि द्वारकां कुरुनन्दन ।
राजसूयं क्रतुश्रेष्ठं दिष्ट्या त्वं प्राप्तवानसि ॥ २.७२.२१ ॥
குருக்களின் மகிழ்ச்சியே, நான் உன்னிடம் விடைபெற்று துவாரகைக்குச் செல்வேன். நல்லதிர்ஷ்டத்தால் நீ சிறந்த யாகமான ராஜசூயத்தை அடைந்துவிட்டாய்.
2.72.22
तमुवाचैवमुक्तस्तु धर्मराजो जनार्दनम् ।
तव प्रसादाद्गोविन्द प्राप्तः क्रतुवरो मया ॥ २.७२.२२ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், தர்மராஜர் ஜனார்த்தனனிடம் கூறினார்: கோவிந்தா, உன் அருளால் நான் இந்தச் சிறந்த யாகத்தைப் பெற்றேன்.
2.72.23
क्षत्रं समग्रमपि च त्वत्प्रसादाद्वशे स्थितम् ।
उपादाय बलिं मुख्यं मामेव समुपस्थितम् ॥ २.७२.२३ ॥
உன் அருளால் க்ஷத்திரிய குலம் முழுவதும் என் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. சிறந்த திறையைப் பெற்றுக்கொண்டு அவர்கள் என்னிடமே வந்து நின்றனர்.
2.72.24
कथं त्वद्गमनार्थं मे वाणी वितरतेऽनघ ॥ २.७२.२४ ॥
குற்றமற்றவனே, உன் பிரிவை என் வாக்கு எவ்வாறு ஒப்புக்கொள்ளும்?
2.72.25
न ह्यहं त्वामृते वीरं रतिं प्राप्नोमि कर्हचित् ।
अवश्यं चैव गन्तव्या भवता द्वारका पुरी ॥ २.७२.२५ ॥
வீரனே, உன்னை விட்டு நான் ஒருபோதும் மகிழ்ச்சி அடைவதில்லை; நீ அவசியம் துவாரகை நகரத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்.
2.72.26
एवमुक्तः स धर्मात्मा युधिष्ठिरसहायवान् ।
अभिगम्याब्रवीत्प्रीतः पृथां पृथुयशा हरिः ॥ २.७२.२६ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டவராய், தர்மாத்மாவும் யுதிட்டிரனின் துணையுடையவருமான, பெரும் புகழுடைய ஹரி பிருதையிடம் சென்று மகிழ்ச்சியுடன் கூறினார்.
2.72.27
साम्राज्यं समनुप्राप्ताः पुत्रास्तेऽद्य पितृष्वसः ।
सिद्धार्था वसुमन्तश्च सा त्वं प्रीतिमवाप्नुहि ॥ २.७२.२७ ॥
அத்தையே, இன்று உன் மகன்கள் அரசாட்சியை அடைந்தனர்; அவர்களின் நோக்கங்கள் நிறைவேறின, அவர்கள் செல்வம் பெற்றனர்; நீ மகிழ்ச்சியடைவாயாக.
2.72.28
अनुज्ञातस्त्वया चाहं द्वारकां गन्तुमुत्सहे ।
सुभद्रां द्रौपदीं चैव सभाजयत केशवः ॥ २.७२.२८ ॥
நீ அனுமதித்தால் நான் துவாரகைக்குச் செல்ல ஆவலாக இருக்கிறேன்; கேசவன் சுபத்திரையையும் திரௌபதியையும் மதித்து வணங்கினான்.
2.72.29
निष्क्रम्यान्तः पुरात्तस्माद्युधिष्ठिरसहायवान् ।
स्नातश्च कृतजप्यश्च ब्राह्मणान्स्वस्ति वाच्य च ॥ २.७२.२९ ॥
அந்த அந்தப்புரத்திலிருந்து புறப்பட்டு, யுதிட்டிரனுடன், நீராடி ஜபம் செய்து, பிராமணர்களை மங்கல வாக்கு கூறச் செய்தார்.
2.72.30
ततो मेघवपुः प्रग्व्यं स्यन्दनं च सुकल्पितम् ।
योजयित्वा महाबाहुर्दारुकः समुपस्थितः ॥ २.७२.३० ॥
பின்னர் மேகத்தின் நிறமுடைய பெருந்தோளன் தாருகன், சிறந்த நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட தேரைப் பூட்டித் தயாராக நின்றான்.
2.72.31
उपस्थितं रथं दृष्ट्वा तार्क्ष्यप्रवरकेतनम् ।
प्रदक्षिणमुपावृत्य समारुह्य महामनाः ॥ २.७२.३१ ॥
தயாராக நின்ற, கருடக் கொடியுடைய அந்தத் தேரைக் கண்டு, பெருமனம் கொண்டவன் வலமாகச் சுற்றி வந்து அதில் ஏறினான்.
2.72.32
प्रययौ पुण्डरीकाक्षस्ततो द्वारवतीं पुरीम् ॥ २.७२.३२ ॥
பின்னர் தாமரைக்கண்ணன் துவாரகை நகரத்தை நோக்கிச் சென்றான்.
2.72.33
तं पद्भ्यामनुवव्राज धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
भ्रातृभिः सहितः श्रीमान्वासुदेवं महाबलम् ॥ २.७२.३३ ॥
தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரன் சகோதரர்களுடன் நடந்தே அந்த மகாபலசாலியான வாசுதேவனைப் பின்தொடர்ந்தான்.
2.72.34
ततो मुहूर्तं सङ्गृह्य स्यन्दनप्रवरं हरिः ।
अब्रवीत्पुण्डरीकाक्षः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ २.७२.३४ ॥
பின்னர் ஒரு கணம் சிறந்த தேரை நிறுத்திய ஹரி, தாமரைக்கண்ணன், குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரனிடம் கூறினான்.
2.72.35
अप्रमत्तः स्थितो नित्यं प्रजाः पाहि विशाम्पते ।
पर्जन्यमिव भूतानि महाद्रुममिव द्विजाः ॥ २.७२.३५ ॥
மக்களின் தலைவனே, எப்போதும் விழிப்புடன் இருந்து குடிமக்களைக் காப்பாய்; மேகம் உயிர்களையும், பறவைகள் பெரிய மரத்தையும் காப்பதுபோல்.
2.72.36
बान्धवास्त्वोपजीवन्तु सहस्राक्षमिवामराः ।
कृत्वा परस्परेणैव संवादं कृष्णपाण्डवौ ॥ २.७२.३६ ॥
தேவர்கள் இந்திரனைச் சார்ந்திருப்பது போல் உறவினர்கள் உன்னைச் சார்ந்திருக்கட்டும்; கிருஷ்ணனும் பாண்டவர்களும் தங்களுக்குள் பேச்சுவார்த்தை நடத்திக் கொள்ளட்டும்.
2.72.37
अन्योन्यं समनुज्ञाप्य जग्मतुः स्वगृहान्प्रति ।
गते द्वारवतीं कृष्णे सात्वतप्रवरे नृप ॥ २.७२.३७ ॥
ஒருவரிடமிருந்து ஒருவர் விடைபெற்று அவர்கள் தங்கள் இல்லங்களுக்குச் சென்றனர். ஓ அரசே, சாத்வதர்களில் சிறந்தவரான கிருஷ்ணர் துவாரவதிக்குச் சென்ற பின்பு.
2.72.38
महादुर्योधनो राजा शकुनिश्चापि सौबलः ।
सूतपुत्रश्च गधेयः सह दुःशासनादिभिः ॥ २.७२.३८ ॥
மன்னன் மகாதுரியோதனன், சுபலனின் மகன் சகுனி, சூதபுத்திரன் (கர்ணன்) மற்றும் காந்தாரியின் மகன் துச்சாசனன் முதலானோருடன்.
2.72.39
सर्वकामगुणोपेतैरर्च्यमानास्तु भारत ।
तस्यां सभायां दिव्यायामवसंस्तत्र पाण्डवैः ॥ २.७२.३९ ॥
ஓ பாரதா, எல்லா விருப்பங்களுக்குரிய இன்பங்களும் நிறைந்த அந்த தெய்வீக சபையில், பாண்டவர்களுடன் அங்கு தங்கி மதிக்கப்பட்டனர்.