Mahābhārata · Adhyāya 2.83
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.83.1
ततः प्रायाद्विदुरोऽश्वैरुदारै-
र्महाजवैर्बलिभिः साधु दान्तैः।
बलान्नियुक्तो धृतराष्ट्रेण राज्ञा ।
मनीषिणां पाण्डवानां सकाशे ॥ २.८३.१ ॥
Dann brach Vidura mit edlen, windschnellen, kräftigen und wohlgeschulten Pferden auf, vom König Dhṛtarāṣṭra gezwungen zu den weisen Pāṇḍavas.
2.83.2
सोऽभिपत्य तदध्वानमासाद्य नृपतेः पुरम् ।
प्रविवेश महाबुद्धिः पूज्यमानो द्विजातिभिः
ह्मणैः स्वस्ति वाच्याथ प्रययौ मन्दिराद्बहिः ॥ २.८३.२ ॥
Nachdem er jene Straße zurückgelegt und die Stadt des Königs erreicht hatte, betrat der Weise von großer Einsicht sie, von den Zweimalgeborenen geehrt; nachdem die Brahmanen ihre Segenswünsche gesprochen hatten, ging er aus dem Palast hinaus.
2.83.3
स राजगृहमासाद्य कुबेरभवनोपमम् ।
अभ्यागच्छत धर्मात्मा धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ २.८३.३ ॥
Er erreichte den königlichen Palast, gleich der Wohnung Kuberas, und der gerechte Mann ging zu Yudhiṣṭhira, dem Sohn Dharmas.
2.83.4
तं वै राजा सत्यधृतिर्महात्मा ।
अजातशत्रुर्विदुरं यथावत्।
पूजापूर्वं प्रतिगृह्याजमीढ-
स्ततोऽपृच्छद्धृतराष्ट्रं सपुत्रम् ॥ २.८३.४ ॥
Jener großherzige König Ajātaśatru, standhaft in der Wahrheit, empfing Vidura zuerst mit gebührender Ehre; dann fragte der Nachkomme Ajamīḍhas nach Dhṛtarāṣṭra und seinen Söhnen.
2.83.5
विज्ञायते ते मनसोऽप्रहर्षः ।
कच्चित्क्षत्तः कुशलेनागतोऽसि।
कच्चित्पुत्राः स्थविरस्यानुलोमा ।
वशानुगाश्चापि विशोऽथ कच्चित् ॥ २.८३.५ ॥
Es scheint, dass dein Geist nicht froh ist. Vidura, bist du wohlbehalten gekommen? Sind die Söhne des Alten gefügig und gehorsam? Und sind auch die Untertanen unter Kontrolle?
2.83.6
राजा महात्मा कुशली सपुत्र ।
आस्ते वृतो ज्ञातिभिरिन्द्रकल्पः।
प्रीतो राजन्पुत्रगुणैर्विनीतो ।
विशोक एवात्मरतिर्महात्मा ॥ २.८३.६ ॥
Der großherzige König ist wohl, zusammen mit seinen Söhnen. Indra gleich, ist er von seinen Verwandten umgeben. O König, erfreut über die Tugenden seiner Söhne, demütig, frei von Kummer, der Großherzige, der sich an sich selbst erfreut.
2.83.7
इदं तु त्वां कुरुराजोऽभ्युवाच ।
पूर्वं पृष्ट्वा कुशलं चाव्ययं च।
इयं सभा त्वत्सभातुल्यरूपा ।
भ्रातॄणां ते दृस्यतामेत्य पुत्र ॥ २.८३.७ ॥
Außerdem sagte der Kuru-König dir dies, nachdem er zuerst nach deinem Wohlergehen und unvergänglichen Glück gefragt hatte: Diese Versammlungshalle hat eine Gestalt gleich deiner Versammlungshalle. Sohn, komm und sieh die Versammlung deiner Brüder.
2.83.8
समागम्य भ्रातृभिः पार्थ तस्यां ।
सुहृद्द्यूतं क्रियतां रम्यतां च।
प्रीयामहे भवतां सङ्गमेन ।
समागताः कुरवश्चापि सर्वे ॥ २.८३.८ ॥
O Sohn der Pṛthā, vereinigt mit deinen Brüdern, möge dort ein freundschaftliches Würfelspiel stattfinden und man sich erfreuen. Wir werden uns über euer Zusammentreffen freuen; alle Kuru sind hier ebenfalls versammelt.
2.83.9
दुरोदरा विहिता ये तु तत्र ।
महात्मना धृतराष्ट्रेण राज्ञा।
तान्द्रक्ष्यसे कितवान्सन्निविष्टा-
नित्यागतोऽहं नृपते तज्जुषस्व ॥ २.८३.९ ॥
Dort sind die Würfelspieler, die der großherzige König Dhṛtarāṣṭra bestellt hat; du wirst jene dort sitzenden Spieler sehen. Eben deshalb bin ich gekommen; o König, nimm es an.
2.83.10
द्यूते क्षत्तः कलहो विद्यते नः ।
को वै रोचतने बुध्यमानः।
किं वा भवान्मन्यते युक्तरूपं ।
भवद्वाक्ये सर्व एव स्थिताः स्मः ॥ २.८३.१० ॥
O Kṣattṛ, beim Würfelspiel gibt es Streit unter uns; welcher Weise würde es gutheißen? Oder was meinst du, sei angemessen? Wir alle stehen zu deinen Worten.
2.83.11
जानाम्यहं द्यूतमनर्थमूलं ।
कृतश्च यत्नोऽस्य मया निवारणे।
राजा च मां प्राहिमोत्त्वत्सकाशं ।
श्रुत्वा विद्वञ्श्रेय इहाचरस्व ॥ २.८३.११ ॥
Ich weiß, dass das Würfelspiel die Wurzel des Verderbens ist. Auch habe ich versucht, es zu verhindern. Der König hat mich zu dir geschickt. O Weiser, habe gehört und übe hier, was heilsam ist.
2.83.12
के तत्रान्ये कितवा दीव्यमाना ।
विना राज्ञो धृतराष्ट्रस्य पुत्रैः।
पृच्छामि त्वां विदुर ब्रूहि नस्तान् ।
यैर्दीव्यामः शतशः सन्निपत्य ॥ २.८३.१२ ॥
Außer den Söhnen des Königs Dhṛtarāṣṭra, welche anderen Spieler spielen dort? Vidura, ich frage dich: Sag uns, wer sie sind, mit denen wir uns versammeln und hundertmal spielen werden.
2.83.13
गन्धारराजः शकुनिर्विशाम्पते ।
राजाऽतिदेवी कृतहस्तो मताक्षः।
विनिंशतिश्चित्रसेनश्च राजा ।
सत्यव्रतः पुरुमित्रो जयश्च ॥ २.८३.१३ ॥
O Herr der Menschen, der König von Gandhāra, Śakuni, außerordentlich geschickt im Würfelspiel und kunstfertig mit der Hand, Vinśati und Citrasena, und der König Satyavrata, Purumitra und Jaya ebenso.
2.83.14
महाभयाः कितवाः सन्निविष्टा ।
मायोपधा देवितारोऽत्र सन्ति।
धात्रा तु दिष्टस्य वशे किलेदं ।
सर्वं जगत्तिष्ठति न स्वतन्त्रम् ॥ २.८३.१४ ॥
Hier versammeln sich sehr gefährliche, in trügerischen Kniffen erfahrene Spieler. Wahrlich, diese ganze Welt steht unter der Macht des von Dhātṛ bestimmten Schicksals; sie ist nicht unabhängig.
2.83.15
नाहं राज्ञो धृतराष्ट्रस्य शासना-
न्न गन्तुमिच्छामि कवे दुरोदरम्।
इष्टो हि पुत्रस्य पिता सदैव ।
तदस्मि कर्ता विदुरात्थ मां यथा ॥ २.८३.१५ ॥
O Weiser, ohne den Befehl des Königs Dhṛtarāṣṭra wünsche ich nicht, zur Würfelhalle zu gehen. Der Vater ist dem Sohn stets lieb; deshalb werde ich tun, was Vidura mir gesagt hat.
2.83.16
न चाकामः शकुनिना देविताहं ।
न चेन्मां जिष्णुराह्वयिता सभायाम्।
आहूतोऽहं न निवर्ते कदाचित् ।
तदाहितं शाश्वतं वै व्रतं मे ॥ २.८३.१६ ॥
Ich bin nicht abgeneigt, wenn Śakuni mich zum Würfelspiel herausfordert; und selbst wenn der siegreiche Arjuna mich nicht in der Versammlung ruft, werde ich, once gerufen, niemals zurückweichen. Das ist mein ewiges Gelübde.
2.83.17
एवमुक्त्वा विदुरं धर्मराजः ।
प्रायात्रिकं सर्वमाज्ञाप्य तूर्णम्।
प्रायाच्छ्वोभूते सगणः सानुयात्रः ।
सह स्त्रीभिर्दौपदामादि कृत्वा ॥ २.८३.१७ ॥
Nachdem er so zu Vidura gesprochen hatte, befahl der König des Dharma rasch alle Reisevorbereitungen. Am folgenden Tag brach er mit seinem Gefolge und seinen Begleitern auf, zusammen mit den Frauen, Draupadī und den anderen an der Spitze.
2.83.18
दैवं हि प्रज्ञां मुष्णाति चक्षुस्तेज इवापतत् ।
धातुश्च वशमन्वेति पाशैरिव नरः सितः ॥ २.८३.१८ ॥
Das Schicksal raubt wahrlich die Einsicht, wie ein fallendes Licht den Glanz des Auges raubt; und der Mensch folgt der Gewalt des Schöpfers, wie ein mit Schlingen gebundener Mann.
2.83.19
इत्युक्त्वा प्रययौ राजा सह क्षत्र्रा युधिष्ठिरः ।
अमृष्यमाणस्तस्याथ समाह्वानमरिन्दमः ॥ २.८३.१९ ॥
So gesprochen, zog König Yudhiṣṭhira mit Kṣattṛ (Vidura) fort. Dann, als der Feindebezwinger seine Herausforderung nicht ertragen konnte…
2.83.20
बाह्लिकेन रथं यत्तमास्थाय परवीरहा ।
परिच्छन्नो ययौ पार्थो भ्रातृभिः सह पाण्डवः।
राजश्रिया दीप्यमानो ययौ ब्रह्मपुरः सरः ॥ २.८३.२० ॥
Den von Bāhlika bereitgestellten Wagen besteigend, zog Pārtha Pāṇḍava, der Töter feindlicher Helden, von seinen Brüdern umgeben davon. Im königlichen Glanz strahlend, ging er zum See von Brahmapura.
2.83.21
सन्दिदेश ततः प्रेष्यानागतान्नगरं प्रति ।
ततस्ते नृपशार्दूल चक्रुर्वै नृपशासनम् ॥ २.८३.२१ ॥
Dann gab er den Dienern, die zur Stadt gekommen waren, Anweisungen. Dann, o Tiger unter den Königen, führten sie des Königs Befehl aus.
2.83.22
ततो राजा महातेजाः संयम्य सपरिच्छदम्। ॥ २.८३.२२ ॥
Dann der König von großem Glanz, nachdem er sich mit seinem Gefolge gesammelt hatte,
2.83.23
ब्राह्मणेभ्यो धनं दत्त्वा गत्यर्थं स यथाविधि ।
अन्येभ्यः स तु दत्त्वा च गन्तुमेवोपचक्रमे ॥ २.८३.२३ ॥
Nachdem er den Brahmanen gemäß der Vorschrift Reichtum für die Reise gegeben hatte, und auch anderen gegeben hatte, machte er sich zum Aufbruch bereit.
2.83.24
सर्वलक्षणसम्पन्नं राजहंसपरिच्छदम् ।
तमारुह्य महाराजो गजेन्द्रं षष्टिहायनम् ॥ २.८३.२४ ॥
Den Herrn der Elefanten besteigend, mit allen glückverheißenden Zeichen versehen, geschmückt wie ein königlicher Schwan und sechzig Jahre alt, ritt der große König.
2.83.25
हारी किरीटी हेमाभः सर्वाभरणभूषितः ।
रराज राजन्पार्थो वै परया नृपशोभया ॥ २.८३.२५ ॥
Mit Halskette und Diadem geschmückt, goldfarben und mit allen Schmuckstücken verziert, strahlte Pārtha, o König, in höchster königlicher Pracht.
2.83.26
रुक्मवेदिगतः प्राज्यो ज्वलन्निव हुताशनः ।
ततो जगाम राजा स प्रहृष्टनरवाहनः ॥ २.८३.२६ ॥
Auf einem goldenen Altar sitzend, leuchtend wie das Opferfeuer, brach der König da auf, getragen von fröhlichen Männern.
2.83.27
रथघोषेण महता पूरयन्वै नभः स्थलम् ।
संस्तूयमानः स्तुतिभिः सूतमागधबन्दिभिः ॥ २.८३.२७ ॥
Den Himmelsraum mit dem gewaltigen Rollen der Wagen erfüllend, von Wagenlenkern, Barden und Lobpreisern mit Hymnen gepriesen.
2.83.28
महासैन्येन सहितो यथादित्यः स्वरश्मिभिः ।
ण्डुरेणातपत्रेण ध्रियमाणेन मूर्धनि ॥ २.८३.२८ ॥
Begleitet von einem großen Heer, wie die Sonne mit ihren Strahlen, unter einem weißen Sonnenschirm über dem Haupt.
2.83.29
बभौ युधिष्ठिरो राजा पौर्णमास्यामिवोडुराट् ।
चामरैर्हेमदण्डैश्च धूयमानः समन्ततः ॥ २.८३.२९ ॥
König Yudhiṣṭhira leuchtete wie der Mond in der Vollmondnacht, während von allen Seiten goldgestielte Yakschweif-Fächer geschwenkt wurden.
2.83.30
याशिषः प्रहृष्टानां नराणां पथि पाण्डवः ।
प्रत्यगृह्णाद्यथान्यायं यथआवद्भरतर्षभः ॥ २.८३.३० ॥
Der Pāṇḍava, Stier der Bharatas, erwiderte gebührend die Segenswünsche der fröhlichen Menschen am Wege, wie es der Brauch verlangte.
2.83.31
तथैव सैनिका राजन्राजानमनुयान्ति ये ।
तेषां हलहलाशब्दो दिवं स्तब्धः प्रतिष्ठितः ॥ २.८३.३१ ॥
Ebenso, o König, erfüllte das Getöse der Krieger, die dem König folgten, den Himmel und blieb dort stehen.
2.83.32
नृपस्याग्ने ययौ राजन्भीमसेनो रथी बली ।
उभौ पार्श्वगतौ राज्ञः सतल्पौ वै सुकल्पितौ ॥ २.८३.३२ ॥
O König, Bhīmasena, der mächtige Wagenkämpfer, ging vor dem König. Zu beiden Seiten des Königs gingen zwei Männer mit wohlbereiteten Lagern.
2.83.33
अधिरूढौ यमौ चापि जग्मतुर्भरतर्षभ ।
शोभयन्तौ महासैन्यं तावुभौ रूपशालिनौ ॥ २.८३.३३ ॥
O Stier der Bharatas, auch die Zwillinge gingen, auf Wagen aufgestiegen, und schmückten das große Heer, jene beiden schönen Gestalten.
2.83.34
पृष्ठतोऽनुययौ जिष्णुर्वीरः शस्त्रभृतां वरः ।
श्वेताश्वो गाण्डिवं गृह्य अग्निदत्तं रथं गतः ॥ २.८३.३४ ॥
Der Held Jiṣṇu (Arjuna), der beste der Waffenträger, folgte von hinten. Der Weißrossige nahm den Bogen Gāṇḍīva und fuhr auf dem von Agni gegebenen Wagen davon.
2.83.35
सैन्यमध्ये ययौ राजन्कुरुराजो युधिष्ठिरः ।
द्रौपदीप्रमुखा नार्यः सानुगाः सपरिच्छदाः ॥ २.८३.३५ ॥
O König, Yudhiṣṭhira, der König der Kurus, ging inmitten des Heeres. Die Frauen, angeführt von Draupadī, gingen mit ihrem Gefolge und ihrem Hab und Gut.
2.83.36
आरुह्य ता विचित्राङ्ग्यो यानानि विविधानि च ।
महत्या सेनया राजन्नग्रे यानानि विविधानि च। ॥ २.८३.३६ ॥
O König, jene Frauen mit schönen Gliedern bestiegen verschiedene Fahrzeuge und zogen mit dem großen Heer, mit verschiedenen Fahrzeugen voraus.
2.83.37
समृद्धनरनागाश्वं सपताकरथध्वजम् ।
संनद्धवरनिस्त्रिंशं पथि निर्घोषनिः स्वनम् ॥ २.८३.३७ ॥
Das Heer, reich an Männern, Elefanten und Pferden, mit Bannern und Wagenstandarten, gepanzert und mit vorzüglichen Schwertern, erfüllte den Weg mit brausendem Getöse.
2.83.38
शङ्खदुन्दुभितालानां वेणुवीणानुवनादितम् ।
शुशुभे पाण्डवं सैन्यं प्रयास्यत्तत्तदा नृप ॥ २.८३.३८ ॥
O König, das Heer der Pāṇḍava, widerhallend vom Klang der Muscheln, Trommeln und Zimbeln und von den Tönen der Flöten und Lauten, erstrahlte beim Aufbruch.
2.83.39
यथा कुबेरो लङ्कायां पुरा चात्यन्तशोभया ।
महत्या सेनया सार्धं गुरुमिन्द्रं स गच्छति ॥ २.८३.३९ ॥
Wie einst Kubera in Laṅkā, mit äußerster Pracht und einem großen Heer, zu Indra, dem Herrn, geht.
2.83.40
तथा ययौ स पार्थोऽपि असङ्ख्येयविभूतिना ।
सुसमृद्धेन सैन्येन यथा वैश्रवणस्तथा ॥ २.८३.४० ॥
So zog auch jener Sohn der Pṛthā, mit unzähliger Pracht und einem überaus blühenden Heer, wie Vaiśravaṇa.
2.83.41
स सरांसि नदीश्चैव वनान्युपवनानि च ।
अत्यक्रामन्महाराज पुरीं चाभ्यवपद्यत ॥ २.८३.४१ ॥
O großer König, er durchquerte Seen, Flüsse, Wälder und Haine und gelangte zur Stadt.
2.83.42
स हास्तिनसमीपे तु कुरुराजो युधिष्ठिरः ।
चक्रे निवेशनं तत्र ततः स सहसैनिकाः ॥ २.८३.४२ ॥
Yudhiṣṭhira, der König der Kurus, schlug dann dort sein Lager nahe Hāstinapura auf, zusammen mit seinen Kriegern.
2.83.43
शिवे देशे समे चैव न्यवसत्पाण्डवस्तदा ।
ततोराजन्समाहूय शोकविह्वलया गिरा ॥ २.८३.४३ ॥
Die Pāṇḍava ließen sich dann an einem glückverheißenden, ebenen Ort nieder. Dann, o König, rief er sie mit einer von Kummer überwältigten Stimme.
2.83.44
तद्वाक्यं च सर्वस्वं धृतराष्ट्रचिकीर्षितम् ।
आचचक्षे यथावृत्तं विदुरोऽथ नृपस्य ह ॥ २.८३.४४ ॥
Vidura berichtete dem König alles, was Dhṛtarāṣṭra beabsichtigte, und wie es sich zugetragen hatte.
2.83.45
तच्छ्रुत्वा भाषितं तेन धर्मराजोऽब्रवीदिदम् ।
न मर्षयाम्यहं क्षत्तः समाह्वानं व्रतं हि मे।
स्वस्त्यस्तु लोके विप्राणां प्रजानां चैव सर्वदा ॥ २.८३.४५ ॥
Als Yudhiṣṭhira, der König des Dharma, dies hörte, sprach er: "Vidura, ich werde diese Einladung nicht dulden, denn es ist mein Gelübde. Möge in der Welt stets Wohlergehen sein, für die Brahmanen und das Volk."
2.83.46
प्रविवेश ततो राजा नगरं नागसाह्वयम् ।
धृतराष्ट्रेण चाहूतः कालस्य समयेन च ॥ २.८३.४६ ॥
Dann betrat der König die Stadt namens Nāgasāhvaya, nachdem er von Dhṛtarāṣṭra zur festgesetzten Zeit gerufen worden war.
2.83.47
स हास्तिनपुरं गत्वा धृतराष्ट्रगृहं ययौ ।
समियाय च धर्मात्मा धृतराष्ट्रेण पाण्डवः ॥ २.८३.४७ ॥
Nachdem er nach Hāstinapura gegangen war, begab sich der rechtschaffene Pāṇḍava in das Haus Dhṛtarāṣṭras und traf Dhṛtarāṣṭra.
2.83.48
तथा भीष्मेण द्रोणेन कर्णेन च कृपेण च ।
समियाय यथान्यायं द्रौणिना च विभुः सह ॥ २.८३.४८ ॥
Ebenso traf der Mächtige gemäß dem Brauch Bhīṣma, Droṇa, Karṇa und Kṛpa sowie Droṇas Sohn Aśvatthāman.
2.83.49
समेत्य च महाबाहुः सोमदत्तेन चैव ह ।
दूर्योधनेन सभ्रात्रा सौबलेन च वीर्यवान् ॥ २.८३.४९ ॥
Nachdem er den starkarmigen und tapferen getroffen hatte, traf er auch Somadatta, Duryodhana mit seinen Brüdern und Saubala (Śakuni).
2.83.50
ये चान्ये तत्र राजानः पूर्वमेव समागताः ।
दुःशासनेन वीरेण सर्वैर्भ्रातृभिरेव च ॥ २.८३.५० ॥
Und die anderen Könige, die sich dort bereits versammelt hatten, zusammen mit dem Helden Duḥśāsana und allen Brüdern.
2.83.51
जयद्रथेन च तथा कुरुभिश्चापि सर्वशः ।
ततः सर्वैर्महाबाहुर्भ्रातृभिः पिरवारितः ॥ २.८३.५१ ॥
Zusammen mit Jayadratha und ebenso mit allen Kuru; dann kam der Starkarmige, von allen Brüdern umgeben, (dorthin).
2.83.52
प्रविवेश गृहं राज्ञो धृतराष्ट्रस्य धीमतः ।
ददर्श तत्र गान्धारीं देवीं पतिमनुव्रताम् ॥ २.८३.५२ ॥
Er betrat die Wohnung des weisen Königs Dhṛtarāṣṭra und sah dort die Göttin Gāndhārī, ihrem Gatten ergeben.
2.83.53
स्नुषाभिः संवृतां शश्वत्ताराभिरिव रोहिणीम् ।
अभिवाद्य स गान्धारीं तया च प्रतिनन्दितः ॥ २.८३.५३ ॥
Nachdem er Gāndhārī, die stets von ihren Schwiegertöchtern umgeben war wie Rohiṇī von den Sternen, ehrerbietig gegrüßt hatte, wurde auch er von ihr willkommen geheißen.
2.83.54
ददर्श पितरं वृद्धं प्रज्ञाचक्षुषमीश्वरम् ॥ २.८३.५४ ॥
Er sah seinen greisen Vater, den Herrn mit dem Auge der Einsicht, der blind war.
2.83.55
राज्ञा मूर्धन्युपाघ्रातास्ते च कौरवनन्दनाः ।
चत्वारः पाण्डवा राजन्भीमसेनपुरोगमाः ॥ २.८३.५५ ॥
Jene Freuden der Kuru, die vier Pāṇḍava mit Bhīmasena an der Spitze, wurden vom König auf den Kopf geküsst, o König.
2.83.56
ततो हर्षः समभवत्कौरवाणां विशाम्पते ।
तान्दृष्ट्वा पुरुषव्याघ्रान्पाण्डवान्प्रियदर्शनान् ॥ २.८३.५६ ॥
Da erhob sich Freude unter den Kuru, o Herr des Volkes, als sie die Pāṇḍava sahen, Tiger unter den Menschen, anmutig anzusehen.
2.83.57
विविशुस्तेऽभ्यनुज्ञाता रत्नवन्ति गृहाणि च ।
ददृशुश्चोपयातारो द्रोपदीप्रमुखाः स्त्रियः ॥ २.८३.५७ ॥
Nachdem sie die Erlaubnis erhalten hatten, betraten sie die juwelengefüllten Häuser und sahen die Frauen, die herbeigekommen waren, angeführt von Draupadī.
2.83.58
याज्ञसेन्याः परामृद्धिं दृष्ट्वा प्रज्वलितामिव ।
स्नुषास्ता धृतराष्ट्रस्य नातिप्रमनसोऽभवन् ॥ २.८३.५८ ॥
Als sie den höchsten Wohlstand Yājñasenīs (Draupadīs) sahen, gleich einer lodernden Flamme, waren die Schwiegertöchter Dhṛtarāṣṭras nicht sehr erfreut.
2.83.59
ततस्ते पुरुषव्याघ्रा ग्तवा स्त्रीभिस्तु संविदम् ।
कृत्वा व्यायामपूर्वाणि कृत्यानि प्रतिकर्म च ॥ २.८३.५९ ॥
Dann begannen jene Tiger unter den Menschen, nachdem sie sich mit den Frauen verständigt hatten, mit Übungen ihre Pflichten und Sühnehandlungen.
2.83.60
ततः कृताह्निकाः सर्वे दिव्यचन्दनभूषिताः ।
कल्याणमनसश्चैव ब्राह्मणान्स्वस्ति वाच्य च ॥ २.८३.६० ॥
Dann sprachen alle, nachdem sie ihre täglichen Riten vollzogen hatten, mit göttlichem Sandelholz geschmückt und mit wohlgesinntem Herzen, den Brahmanen Segenswünsche aus.
2.83.61
मनोज्ञमशनं भुक्त्वा विविशुः शरणान्यथ ।
उपगीयमाना नारीभिरस्वपन्कुरुपुङ्गवाः ॥ २.८३.६१ ॥
Nachdem sie eine köstliche Mahlzeit eingenommen hatten, betraten sie die Ruhestätten, und die Stiere unter den Kuru schliefen ein, während Frauen für sie sangen.
2.83.62
जगाम तेषां सा रात्रिः पुण्या रतिविहारिणाम् ।
स्तूयमानाश्च विश्रान्ताः काले निद्रामथात्यजन् ॥ २.८३.६२ ॥
Jene glückliche Nacht verging für sie, die sich den Freuden hingaben. Gepriesen und ausgeruht legten sie zur rechten Zeit den Schlaf ab.
2.83.63
मुखोषितास्ते रजनीं प्रातः सर्वे कृताह्निकाः ।
सभां रम्यां प्रविविशुः कितवैरभिनन्दिताः ॥ २.८३.६३ ॥
Nachdem sie die Nacht verbracht, den Mund gespült und am Morgen ihre täglichen Riten vollzogen hatten, betraten sie alle den schönen Versammlungssaal, von den Würfelspielern begrüßt.