மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 2.83
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.83.1
ततः प्रायाद्विदुरोऽश्वैरुदारै-
र्महाजवैर्बलिभिः साधु दान्तैः।
बलान्नियुक्तो धृतराष्ट्रेण राज्ञा ।
मनीषिणां पाण्डवानां सकाशे ॥ २.८३.१ ॥
பின்னர் விதுரர் சிறந்த, விரைந்து ஓடும், வலிமையான, நன்கு பழக்கப்பட்ட குதிரைகளில் புறப்பட்டார். மன்னன் திருதராஷ்டிரனால் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டு, அறிவுடைய பாண்டவர்களிடம் சென்றார்.
2.83.2
सोऽभिपत्य तदध्वानमासाद्य नृपतेः पुरम् ।
प्रविवेश महाबुद्धिः पूज्यमानो द्विजातिभिः
ह्मणैः स्वस्ति वाच्याथ प्रययौ मन्दिराद्बहिः ॥ २.८३.२ ॥
அந்த மகா அறிவாளி அந்தப் பாதையைக் கடந்து அரசனின் நகரை அடைந்து நுழைந்தார். அந்தணர்களால் மதிக்கப்பட்டு, அவர்கள் ஆசி கூறிய பின், அரண்மனையிலிருந்து வெளியே சென்றார்.
2.83.3
स राजगृहमासाद्य कुबेरभवनोपमम् ।
अभ्यागच्छत धर्मात्मा धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ २.८३.३ ॥
குபேரனின் மாளிகைக்கு ஒப்பான அரச மாளிகையை அடைந்த அந்த தர்மாத்மா, தர்மனின் மகனான யுதிஷ்டிரரிடம் சென்றார்.
2.83.4
तं वै राजा सत्यधृतिर्महात्मा ।
अजातशत्रुर्विदुरं यथावत्।
पूजापूर्वं प्रतिगृह्याजमीढ-
स्ततोऽपृच्छद्धृतराष्ट्रं सपुत्रम् ॥ २.८३.४ ॥
உண்மையில் உறுதியான அந்த மகாத்மா அஜாதசத்ரு மன்னர், விதுரரை முறைப்படி முதலில் மதித்து வரவேற்றார்; பின்னர் அஜமீடர் வம்சத்தவரான அவர், மகன்களுடன் கூடிய திருதராஷ்டிரரைப் பற்றி விசாரித்தார்.
2.83.5
विज्ञायते ते मनसोऽप्रहर्षः ।
कच्चित्क्षत्तः कुशलेनागतोऽसि।
कच्चित्पुत्राः स्थविरस्यानुलोमा ।
वशानुगाश्चापि विशोऽथ कच्चित् ॥ २.८३.५ ॥
உங்கள் மனத்தில் மகிழ்ச்சி இல்லாதது தெரிகிறது. விதுரரே, நீங்கள் நலமாக வந்தீர்களா? முதியவருடைய மகன்கள் அடங்கியவர்களாகவும் கீழ்ப்படிபவர்களாகவும் இருக்கிறார்களா? மக்களும் கட்டுப்பட்டவர்களா?
2.83.6
राजा महात्मा कुशली सपुत्र ।
आस्ते वृतो ज्ञातिभिरिन्द्रकल्पः।
प्रीतो राजन्पुत्रगुणैर्विनीतो ।
विशोक एवात्मरतिर्महात्मा ॥ २.८३.६ ॥
மகாத்மாவான அரசர் தம் மக்களுடன் நலமாக இருக்கிறார். இந்திரனைப் போன்ற அவர் உறவினர்களால் சூழப்பட்டிருக்கிறார். அரசே, தம் மக்களின் குணங்களால் மகிழ்ச்சியும் அடக்கமும் கொண்டவர்; துக்கமற்று, தன்னிலேயே மகிழும் மகாத்மா அவர்.
2.83.7
इदं तु त्वां कुरुराजोऽभ्युवाच ।
पूर्वं पृष्ट्वा कुशलं चाव्ययं च।
इयं सभा त्वत्सभातुल्यरूपा ।
भ्रातॄणां ते दृस्यतामेत्य पुत्र ॥ २.८३.७ ॥
மேலும் குருவின் அரசன் உன்னிடம் இதைச் சொன்னான்: முதலில் நலமும் அழியாத நலனும் விசாரித்துவிட்டு — இந்த சபை உன் சபைக்கு ஒத்த வடிவம் கொண்டது. மகனே, வந்து உன் சகோதரர்களின் இந்த சபையைப் பார்.
2.83.8
समागम्य भ्रातृभिः पार्थ तस्यां ।
सुहृद्द्यूतं क्रियतां रम्यतां च।
प्रीयामहे भवतां सङ्गमेन ।
समागताः कुरवश्चापि सर्वे ॥ २.८३.८ ॥
பார்த்தா, உன் சகோதரர்களுடன் ஒன்று கூடி அங்கே நட்புச் சூதாட்டம் நடத்தப்படட்டும்; மகிழ்ச்சியும் அனுபவிக்கப்படட்டும். உங்கள் சந்திப்பால் நாங்கள் மகிழ்வோம்; கௌரவர்கள் அனைவரும் இங்கே கூடியிருக்கிறார்கள்.
2.83.9
दुरोदरा विहिता ये तु तत्र ।
महात्मना धृतराष्ट्रेण राज्ञा।
तान्द्रक्ष्यसे कितवान्सन्निविष्टा-
नित्यागतोऽहं नृपते तज्जुषस्व ॥ २.८३.९ ॥
அங்கே மகாத்மா அரசன் திருதராஷ்டிரனால் நியமிக்கப்பட்ட சூதாட்டக்காரர்கள் இருப்பார்கள்; அமர்ந்திருக்கும் அந்த சூதாடிகளை நீ காண்பாய். அதற்காகவே நான் வந்தேன்; அரசே, இதை ஏற்றுக்கொள்.
2.83.10
द्यूते क्षत्तः कलहो विद्यते नः ।
को वै रोचतने बुध्यमानः।
किं वा भवान्मन्यते युक्तरूपं ।
भवद्वाक्ये सर्व एव स्थिताः स्मः ॥ २.८३.१० ॥
சத்தா, சூதாட்டத்தில் எங்களுக்குள் சண்டை உண்டு; அறிவுள்ள எவன் இதை விரும்புவான்? அல்லது நீர் இதை தகுந்த வடிவினதாகக் கருதுகிறீரா? உமது சொல்லின்படியே நாங்கள் அனைவரும் நிற்கிறோம்.
2.83.11
जानाम्यहं द्यूतमनर्थमूलं ।
कृतश्च यत्नोऽस्य मया निवारणे।
राजा च मां प्राहिमोत्त्वत्सकाशं ।
श्रुत्वा विद्वञ्श्रेय इहाचरस्व ॥ २.८३.११ ॥
சூதாட்டம் அனர்த்தத்தின் வேர் என்பதை நான் அறிவேன். அதைத் தடுக்க நான் முயற்சியும் செய்தேன். அரசன் என்னை உம்மிடம் அனுப்பினான். கற்றவரே, கேட்டு இங்கு நன்மையானதைச் செய்யுங்கள்.
2.83.12
के तत्रान्ये कितवा दीव्यमाना ।
विना राज्ञो धृतराष्ट्रस्य पुत्रैः।
पृच्छामि त्वां विदुर ब्रूहि नस्तान् ।
यैर्दीव्यामः शतशः सन्निपत्य ॥ २.८३.१२ ॥
திருதராஷ்டிரனின் மகன்களைத் தவிர அங்கு வேறு யார் சூதாடுபவர்கள்? விதுரரே, நான் உம்மிடம் கேட்கிறேன், அவர்கள் யார் என்று எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள், அவர்களுடன் நாம் நூறுமுறை கூடி ஆடுவோம்.
2.83.13
गन्धारराजः शकुनिर्विशाम्पते ।
राजाऽतिदेवी कृतहस्तो मताक्षः।
विनिंशतिश्चित्रसेनश्च राजा ।
सत्यव्रतः पुरुमित्रो जयश्च ॥ २.८३.१३ ॥
ஓ மன்னர்களின் தலைவனே, காந்தார அரசன் சகுனி, பகடையில் மிகவும் திறமையானவன், கைத்திறன் கொண்டவன்; அரசன் விம்சதி, சித்திரசேனன், சத்யவிரதன், புருமித்ரன், ஜயன் ஆகியோரும்.
2.83.14
महाभयाः कितवाः सन्निविष्टा ।
मायोपधा देवितारोऽत्र सन्ति।
धात्रा तु दिष्टस्य वशे किलेदं ।
सर्वं जगत्तिष्ठति न स्वतन्त्रम् ॥ २.८३.१४ ॥
இங்கு மிகவும் அச்சமூட்டும், வஞ்சக வழிகளில் தேர்ந்த சூதாடிகள் கூடியிருக்கிறார்கள். உண்மையில் இந்த உலகம் முழுவதும் விதியின் ஆணைக்கு உட்பட்டது; அது சுதந்திரமானதல்ல.
2.83.15
नाहं राज्ञो धृतराष्ट्रस्य शासना-
न्न गन्तुमिच्छामि कवे दुरोदरम्।
इष्टो हि पुत्रस्य पिता सदैव ।
तदस्मि कर्ता विदुरात्थ मां यथा ॥ २.८३.१५ ॥
அறிஞனே, மன்னன் திருதராஷ்டிரனின் ஆணையின்றி நான் சூதாட்டத்திற்குச் செல்ல விரும்பவில்லை. தந்தை எப்போதும் மகனுக்கு அன்புக்குரியவர்; ஆகவே விதுரர் சொன்னபடியே நான் செய்வேன்.
2.83.16
न चाकामः शकुनिना देविताहं ।
न चेन्मां जिष्णुराह्वयिता सभायाम्।
आहूतोऽहं न निवर्ते कदाचित् ।
तदाहितं शाश्वतं वै व्रतं मे ॥ २.८३.१६ ॥
சகுனி என்னைச் சூதாட அழைத்தால் நான் விருப்பமின்றி இல்லை; வெற்றியாளர் அர்ஜுனன் சபையில் என்னை அழைக்காவிட்டாலும், அழைக்கப்பட்டால் நான் ஒருபோதும் பின்வாங்க மாட்டேன். அதுவே என் நிலையான விரதம்.
2.83.17
एवमुक्त्वा विदुरं धर्मराजः ।
प्रायात्रिकं सर्वमाज्ञाप्य तूर्णम्।
प्रायाच्छ्वोभूते सगणः सानुयात्रः ।
सह स्त्रीभिर्दौपदामादि कृत्वा ॥ २.८३.१७ ॥
விதுரரிடம் இவ்வாறு கூறிய பின் தருமராஜன் பயணத்திற்கான அனைத்து ஏற்பாடுகளையும் உடனடியாக ஆணையிட்டான். மறுநாள் தன் பரிவாரத்துடனும் பின்தொடர்வோருடனும், பெண்களுடனும் திரௌபதியை முன்னிருத்தி அவன் புறப்பட்டான்.
2.83.18
दैवं हि प्रज्ञां मुष्णाति चक्षुस्तेज इवापतत् ।
धातुश्च वशमन्वेति पाशैरिव नरः सितः ॥ २.८३.१८ ॥
ஊழ் அறிவைக் கவர்கிறது; விழும் ஒளி கண்ணின் பிரகாசத்தைக் கவர்வது போல. பாசங்களில் கட்டுண்ட மனிதன் போல, மனிதன் படைப்பாளியின் வசத்தைப் பின்பற்றுகிறான்.
2.83.19
इत्युक्त्वा प्रययौ राजा सह क्षत्र्रा युधिष्ठिरः ।
अमृष्यमाणस्तस्याथ समाह्वानमरिन्दमः ॥ २.८३.१९ ॥
இவ்வாறு கூறி அரசன் யுதிஷ்டிரன் க்ஷத்ரா (விதுரர்) உடன் சென்றான். அப்போது எதிரிகளை அடக்குபவன், அவனுடைய அழைப்பைப் பொறுக்க இயலாதவனாய்…
2.83.20
बाह्लिकेन रथं यत्तमास्थाय परवीरहा ।
परिच्छन्नो ययौ पार्थो भ्रातृभिः सह पाण्डवः।
राजश्रिया दीप्यमानो ययौ ब्रह्मपुरः सरः ॥ २.८३.२० ॥
எதிரி வீரர்களைக் கொல்லும் பார்த்தன், பாண்டவன், பாஹ்லிகன் தயார் செய்த தேரில் ஏறி, தன் சகோதரர்களுடன் சூழப்பட்டு சென்றான். அரச வைபவத்தால் ஒளிர்ந்தவனாய் அவன் பிரம்மபுரத்தின் ஏரியை நோக்கிச் சென்றான்.
2.83.21
सन्दिदेश ततः प्रेष्यानागतान्नगरं प्रति ।
ततस्ते नृपशार्दूल चक्रुर्वै नृपशासनम् ॥ २.८३.२१ ॥
பின்னர் அவன் நகரை நோக்கி வந்திருந்த ஏவலர்களுக்கு ஆணையிட்டான். ஓ அரசர்களில் புலியே, அவர்கள் அரசனின் கட்டளையை நிறைவேற்றினர்.
2.83.22
ततो राजा महातेजाः संयम्य सपरिच्छदम्। ॥ २.८३.२२ ॥
பின்னர் மஹாதேஜஸ்வியான அரசன் தன் பரிவாரத்துடன் தன்னை அடக்கிக் கொண்டான்.
2.83.23
ब्राह्मणेभ्यो धनं दत्त्वा गत्यर्थं स यथाविधि ।
अन्येभ्यः स तु दत्त्वा च गन्तुमेवोपचक्रमे ॥ २.८३.२३ ॥
முறைப்படி பிராமணர்களுக்குச் செல்வம் கொடுத்து, பயணத்திற்காக அவன் தயாரானான். பின்னர் மற்றவர்களுக்கும் கொடுத்து அவன் நிச்சயமாகப் புறப்படத் தொடங்கினான்.
2.83.24
सर्वलक्षणसम्पन्नं राजहंसपरिच्छदम् ।
तमारुह्य महाराजो गजेन्द्रं षष्टिहायनम् ॥ २.८३.२४ ॥
எல்லா நற்குறிகளும் நிறைந்த, அரச அன்னப்பறவை போல் அலங்கரிக்கப்பட்ட, அறுபது வயதான அந்த யானைகளின் தலைவன் மீது மஹாராஜன் ஏறினான்.
2.83.25
हारी किरीटी हेमाभः सर्वाभरणभूषितः ।
रराज राजन्पार्थो वै परया नृपशोभया ॥ २.८३.२५ ॥
மாலை அணிந்து, கிரீடம் தரித்து, பொன்னொளி கொண்டு, அனைத்து அணிகலன்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட பார்த்தன், ஓ அரசே, மிக்க அரச அழகால் ஒளிர்ந்தான்.
2.83.26
रुक्मवेदिगतः प्राज्यो ज्वलन्निव हुताशनः ।
ततो जगाम राजा स प्रहृष्टनरवाहनः ॥ २.८३.२६ ॥
பொன் பீடத்தில் அமர்ந்த, எரியும் நெருப்பைப் போல ஒளிரும் அந்த அரசன் மகிழ்ந்த மனிதர்களால் சுமக்கப்பட்டுப் புறப்பட்டான்.
2.83.27
रथघोषेण महता पूरयन्वै नभः स्थलम् ।
संस्तूयमानः स्तुतिभिः सूतमागधबन्दिभिः ॥ २.८३.२७ ॥
தேர்களின் பெரும் முழக்கத்தால் வானைநிரப்பி, சூதர், மாகதர், பந்திகளின் துதிகளால் போற்றப்பட்டபடி (அவன் சென்றான்).
2.83.28
महासैन्येन सहितो यथादित्यः स्वरश्मिभिः ।
ण्डुरेणातपत्रेण ध्रियमाणेन मूर्धनि ॥ २.८३.२८ ॥
பெரும் படையுடன், தன் கதிர்களுடன் சூரியன் போல, தலைக்கு மேல் பிடிக்கப்பட்ட வெண்குடையுடன் (அவன் விளங்கினான்).
2.83.29
बभौ युधिष्ठिरो राजा पौर्णमास्यामिवोडुराट् ।
चामरैर्हेमदण्डैश्च धूयमानः समन्ततः ॥ २.८३.२९ ॥
அரசன் யுதிட்டிரன் பௌர்ணமி இரவின் நிலவைப் போல விளங்கினான்; நாற்புறமும் பொன்னிற கைப்பிடியுள்ள சாமரங்கள் வீசப்பட்டன.
2.83.30
याशिषः प्रहृष्टानां नराणां पथि पाण्डवः ।
प्रत्यगृह्णाद्यथान्यायं यथआवद्भरतर्षभः ॥ २.८३.३० ॥
வழியில் மகிழ்ந்த மனிதர்களின் ஆசிகளை பாண்டவன் முறைப்படி ஏற்றான்; பரதர்களில் காளையாகிய அவன்.
2.83.31
तथैव सैनिका राजन्राजानमनुयान्ति ये ।
तेषां हलहलाशब्दो दिवं स्तब्धः प्रतिष्ठितः ॥ २.८३.३१ ॥
அரசே, அவ்வாறே அரசனைப் பின்தொடர்ந்த வீரர்களின் ஆரவாரம் வானத்தில் நிலைத்து ஒலித்தது.
2.83.32
नृपस्याग्ने ययौ राजन्भीमसेनो रथी बली ।
उभौ पार्श्वगतौ राज्ञः सतल्पौ वै सुकल्पितौ ॥ २.८३.३२ ॥
ஓ அரசே, அரசனுக்கு முன்னால் தேர்வீரனும் வலிமைமிக்கவனுமான பீமசேனன் சென்றான். அரசனின் இருபுறமும் நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட படுக்கைகளுடன் இருவர் சென்றனர்.
2.83.33
अधिरूढौ यमौ चापि जग्मतुर्भरतर्षभ ।
शोभयन्तौ महासैन्यं तावुभौ रूपशालिनौ ॥ २.८३.३३ ॥
ஓ பரதர்களில் சிறந்தவனே, தேர்களில் ஏறிய இரட்டையர்களும் சென்றனர். அழகிய வடிவமுடைய அவ்விருவரும் பெரும் படையை அலங்கரித்தபடி சென்றனர்.
2.83.34
पृष्ठतोऽनुययौ जिष्णुर्वीरः शस्त्रभृतां वरः ।
श्वेताश्वो गाण्डिवं गृह्य अग्निदत्तं रथं गतः ॥ २.८३.३४ ॥
ஆயுதம் ஏந்துவோரில் சிறந்த வீரனான ஜிஷ்ணு (அர்ஜுனன்) பின்னால் சென்றான். வெள்ளைக் குதிரைகளைக் கொண்டவன், அக்னி தந்த தேரில் ஏறி காண்டீவ வில்லை ஏந்திச் சென்றான்.
2.83.35
सैन्यमध्ये ययौ राजन्कुरुराजो युधिष्ठिरः ।
द्रौपदीप्रमुखा नार्यः सानुगाः सपरिच्छदाः ॥ २.८३.३५ ॥
ஓ அரசே, குருக்களின் அரசன் யுதிஷ்டிரன் படையின் நடுவில் சென்றான். திரௌபதி தலைமையில் பெண்கள் ஏவலர்களும் உடைமைகளும் சூழ சென்றனர்.
2.83.36
आरुह्य ता विचित्राङ्ग्यो यानानि विविधानि च ।
महत्या सेनया राजन्नग्रे यानानि विविधानि च। ॥ २.८३.३६ ॥
ஓ அரசே, அழகிய அங்கங்களையுடைய அவர்கள் பலவகை வாகனங்களில் ஏறினர். பெரும் படையுடன், முன்னால் பல்வேறு வாகனங்களுடன் சென்றனர்.
2.83.37
समृद्धनरनागाश्वं सपताकरथध्वजम् ।
संनद्धवरनिस्त्रिंशं पथि निर्घोषनिः स्वनम् ॥ २.८३.३७ ॥
மனிதர்கள், யானைகள், குதிரைகள் நிறைந்து, கொடிகளும் தேர்க்கொடிகளும் கொண்டு, கவசம் அணிந்து, சிறந்த வாள்களுடன் கூடிய படை பாதையில் முழக்கத்தால் நிறைந்தது.
2.83.38
शङ्खदुन्दुभितालानां वेणुवीणानुवनादितम् ।
शुशुभे पाण्डवं सैन्यं प्रयास्यत्तत्तदा नृप ॥ २.८३.३८ ॥
ஓ அரசே, சங்கம், துந்துபி, தாளங்கள் ஆகியவற்றின் ஒலியாலும், புல்லாங்குழல், வீணை ஆகியவற்றின் இசையாலும் நிறைந்த பாண்டவர் படை அப்போது புறப்படுகையில் அழகுடன் விளங்கியது.
2.83.39
यथा कुबेरो लङ्कायां पुरा चात्यन्तशोभया ।
महत्या सेनया सार्धं गुरुमिन्द्रं स गच्छति ॥ २.८३.३९ ॥
முன்பு குபேரன் லங்கையில் மிகுந்த பொலிவுடன், பெரும் படையோடு தேவேந்திரனை நோக்கிச் செல்வது போல.
2.83.40
तथा ययौ स पार्थोऽपि असङ्ख्येयविभूतिना ।
सुसमृद्धेन सैन्येन यथा वैश्रवणस्तथा ॥ २.८३.४० ॥
அதுபோலவே அந்த பார்த்தனும் கணக்கற்ற செல்வத்துடன், மிகவும் செழித்த படையுடன் குபேரனைப் போலவே சென்றான்.
2.83.41
स सरांसि नदीश्चैव वनान्युपवनानि च ।
अत्यक्रामन्महाराज पुरीं चाभ्यवपद्यत ॥ २.८३.४१ ॥
மகாராஜாவே, அவர்கள் ஏரிகளையும் ஆறுகளையும் காடுகளையும் சோலைகளையும் கடந்து நகரை அடைந்தனர்.
2.83.42
स हास्तिनसमीपे तु कुरुराजो युधिष्ठिरः ।
चक्रे निवेशनं तत्र ततः स सहसैनिकाः ॥ २.८३.४२ ॥
குருராஜன் யுதிஷ்டிரன் ஹஸ்தினாபுரத்திற்கு அருகில் அங்கே படையுடன் தங்குமிடம் அமைத்தான்.
2.83.43
शिवे देशे समे चैव न्यवसत्पाण्डवस्तदा ।
ततोराजन्समाहूय शोकविह्वलया गिरा ॥ २.८३.४३ ॥
பாண்டவர்கள் அப்போது நல்ல, சமமான இடத்தில் தங்கினர். பின்னர், அரசே, துயரால் தடுமாறிய குரலில் அழைத்தனர்.
2.83.44
तद्वाक्यं च सर्वस्वं धृतराष्ट्रचिकीर्षितम् ।
आचचक्षे यथावृत्तं विदुरोऽथ नृपस्य ह ॥ २.८३.४४ ॥
விதுரர் திருதராஷ்டிரனின் முழு நோக்கத்தையும், நடந்த அனைத்தையும் யுதிஷ்டிரனுக்குச் சொன்னார்.
2.83.45
तच्छ्रुत्वा भाषितं तेन धर्मराजोऽब्रवीदिदम् ।
न मर्षयाम्यहं क्षत्तः समाह्वानं व्रतं हि मे।
स्वस्त्यस्तु लोके विप्राणां प्रजानां चैव सर्वदा ॥ २.८३.४५ ॥
அதைக் கேட்ட தர்மராஜன் கூறினான்: "விதுரரே, இந்த அழைப்பை நான் பொறுக்க மாட்டேன்; அது என் விரதம். உலகில் பிராமணர்களுக்கும் மக்களுக்கும் எப்போதும் நலம் உண்டாகட்டும்."
2.83.46
प्रविवेश ततो राजा नगरं नागसाह्वयम् ।
धृतराष्ट्रेण चाहूतः कालस्य समयेन च ॥ २.८३.४६ ॥
பின்னர் அரசன் நாகசாஹ்வயம் என்ற நகரத்திற்குள் நுழைந்தான்; திருதராஷ்டிரனால் உரிய காலத்தில் அழைக்கப்பட்டிருந்தான்.
2.83.47
स हास्तिनपुरं गत्वा धृतराष्ट्रगृहं ययौ ।
समियाय च धर्मात्मा धृतराष्ट्रेण पाण्डवः ॥ २.८३.४७ ॥
அந்த தர்மாத்மா பாண்டவன் ஹஸ்தினாபுரம் சென்று திருதராஷ்டிரனின் மாளிகைக்குப் போய், திருதராஷ்டிரனைச் சந்தித்தான்.
2.83.48
तथा भीष्मेण द्रोणेन कर्णेन च कृपेण च ।
समियाय यथान्यायं द्रौणिना च विभुः सह ॥ २.८३.४८ ॥
அதுபோல், முறைப்படி, வல்லமை மிக்கவன் பீஷ்மர், துரோணர், கர்ணன், கிருபர் ஆகியோரையும், துரோணரின் மகன் அஸ்வத்தாமனையும் சந்தித்தான்.
2.83.49
समेत्य च महाबाहुः सोमदत्तेन चैव ह ।
दूर्योधनेन सभ्रात्रा सौबलेन च वीर्यवान् ॥ २.८३.४९ ॥
பெரும் தோள்களைக் கொண்ட வீரன் சோமதத்தனையும், தம்பியருடன் கூடிய துரியோதனனையும், சௌபலனான சகுனியையும் சந்தித்தான்.
2.83.50
ये चान्ये तत्र राजानः पूर्वमेव समागताः ।
दुःशासनेन वीरेण सर्वैर्भ्रातृभिरेव च ॥ २.८३.५० ॥
அங்கு முன்பே கூடியிருந்த மற்ற அரசர்களும், வீரன் துச்சாசனனும் அனைத்துச் சகோதரர்களும் (அவனுடன் இருந்தனர்).
2.83.51
जयद्रथेन च तथा कुरुभिश्चापि सर्वशः ।
ततः सर्वैर्महाबाहुर्भ्रातृभिः पिरवारितः ॥ २.८३.५१ ॥
ஜயத்ரதனுடனும், குருக்கள் அனைவருடனும்; பின்னர் பெரும்புயவீரன் அனைத்துச் சகோதரர்களால் சூழப்பட்டவனாக (அங்கு சென்றான்).
2.83.52
प्रविवेश गृहं राज्ञो धृतराष्ट्रस्य धीमतः ।
ददर्श तत्र गान्धारीं देवीं पतिमनुव्रताम् ॥ २.८३.५२ ॥
அறிவுள்ள திருதராட்டிரன் அரசனின் மாளிகையில் நுழைந்து, அங்கே கணவனுக்குப் பணிந்த தேவி காந்தாரியைக் கண்டான்.
2.83.53
स्नुषाभिः संवृतां शश्वत्ताराभिरिव रोहिणीम् ।
अभिवाद्य स गान्धारीं तया च प्रतिनन्दितः ॥ २.८३.५३ ॥
நட்சத்திரங்களால் சூழப்பட்ட ரோகிணியைப் போல மருமகள்களால் எப்போதும் சூழப்பட்ட காந்தாரியை வணங்கினான்; அவளாலும் அவன் வரவேற்கப்பட்டான்.
2.83.54
ददर्श पितरं वृद्धं प्रज्ञाचक्षुषमीश्वरम् ॥ २.८३.५४ ॥
முதிய தந்தையாகிய, அறிவுக்கண்ணுடைய (பார்வையற்ற) தலைவனைக் கண்டான்.
2.83.55
राज्ञा मूर्धन्युपाघ्रातास्ते च कौरवनन्दनाः ।
चत्वारः पाण्डवा राजन्भीमसेनपुरोगमाः ॥ २.८३.५५ ॥
அரசனால் தலையில் முகர்ந்து முத்தமிடப்பட்ட அவர்கள் — குருக்களின் மகிழ்ச்சிகள் — நான்கு பாண்டவர்கள், ஓ அரசே, பீமசேனன் முன்னிற்க (அவ்வாறு செய்யப்பட்டனர்).
2.83.56
ततो हर्षः समभवत्कौरवाणां विशाम्पते ।
तान्दृष्ट्वा पुरुषव्याघ्रान्पाण्डवान्प्रियदर्शनान् ॥ २.८३.५६ ॥
ஓ மக்கள் தலைவனே, அப்போது கௌரவர்களிடையே மகிழ்ச்சி எழுந்தது; புருஷ-வியாக்ரர்களும் காண்பதற்கு இனிய பாண்டவர்களையும் கண்டு.
2.83.57
विविशुस्तेऽभ्यनुज्ञाता रत्नवन्ति गृहाणि च ।
ददृशुश्चोपयातारो द्रोपदीप्रमुखाः स्त्रियः ॥ २.८३.५७ ॥
அனுமதி பெற்று அவர்கள் ரத்தினங்கள் நிறைந்த மாளிகைகளுக்குள் நுழைந்தனர்; அருகில் வந்த திரௌபதி தலைமையிலான பெண்களையும் கண்டனர்.
2.83.58
याज्ञसेन्याः परामृद्धिं दृष्ट्वा प्रज्वलितामिव ।
स्नुषास्ता धृतराष्ट्रस्य नातिप्रमनसोऽभवन् ॥ २.८३.५८ ॥
யாஜ்ஞசேனியின் (திரௌபதியின்) உயர்ந்த செழிப்பை, சுடர்விடுவது போல் கண்டு, திருதராஷ்டிரரின் மருமகள்கள் அவ்வளவு மகிழ்ச்சியடையவில்லை.
2.83.59
ततस्ते पुरुषव्याघ्रा ग्तवा स्त्रीभिस्तु संविदम् ।
कृत्वा व्यायामपूर्वाणि कृत्यानि प्रतिकर्म च ॥ २.८३.५९ ॥
பின்னர் அந்த புருஷ-வியாக்ரர்கள் பெண்களுடன் உடன்பாடு செய்துகொண்டு, உடற்பயிற்சியை முன்னிட்டு கடமைகளையும் பரிகார செயல்களையும் செய்தனர்.
2.83.60
ततः कृताह्निकाः सर्वे दिव्यचन्दनभूषिताः ।
कल्याणमनसश्चैव ब्राह्मणान्स्वस्ति वाच्य च ॥ २.८३.६० ॥
பின்னர் அனைவரும் நித்திய கடன்களைச் செய்து, தெய்வீக சந்தனத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, நற்சிந்தையுடன் பிராமணர்களுக்கு மங்கல வாழ்த்து கூறினர்.
2.83.61
मनोज्ञमशनं भुक्त्वा विविशुः शरणान्यथ ।
उपगीयमाना नारीभिरस्वपन्कुरुपुङ्गवाः ॥ २.८३.६१ ॥
சுவையான உணவை உண்டு, அவர்கள் ஓய்வறைகளுக்குள் நுழைந்தனர்; பெண்களால் பாடப்பட்டவாறு குரு-புங்கவர்கள் உறங்கினர்.
2.83.62
जगाम तेषां सा रात्रिः पुण्या रतिविहारिणाम् ।
स्तूयमानाश्च विश्रान्ताः काले निद्रामथात्यजन् ॥ २.८३.६२ ॥
இன்பத்தில் திளைத்த அவர்களுக்கு அந்த புண்ணிய இரவு கழிந்தது. புகழப்பட்டவர்களாகவும் இளைப்பாறியவர்களாகவும் அவர்கள் உரிய நேரத்தில் உறக்கத்தை விட்டெழுந்தனர்.
2.83.63
मुखोषितास्ते रजनीं प्रातः सर्वे कृताह्निकाः ।
सभां रम्यां प्रविविशुः कितवैरभिनन्दिताः ॥ २.८३.६३ ॥
இரவு கழிந்தது; வாய் கழுவி, காலையில் அனைவரும் நித்திய கடன்களை முடித்தனர். சூதாடிகளால் வரவேற்கப்பட்டு அவர்கள் அழகிய சபைக்குள் நுழைந்தனர்.