Mahābhārata · Adhyāya 2.86
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.86.1
एवं प्रवर्तिते द्यूते घोरे सर्वापहारिणि ।
सर्वसंशयनिर्मोक्ता विदुरो वाक्यमब्रवीत् ॥ २.८६.१ ॥
So begann das schreckliche Würfelspiel, das alles entreißt; da sprach Vidura, der von allen Zweifeln befreit, diese Worte.
2.86.2
महाराज विजानीहि यत्त्वां वक्ष्यामि भारत ।
मुमूर्षोरौषधमिव न रोचेतापि ते श्रुतम् ॥ २.८६.२ ॥
Großer König, Nachkomme Bharatas, verstehe, was ich dir sagen werde; wie Arznei dem Sterbenden nicht gefällt, so mag dir auch dies nicht gefallen, wenn du es hörst.
2.86.3
यद्वै पुरा जातमात्रो रुराव ।
गोमायुवद्विस्वरं पापचेताः।
दुर्योधनो भारतानां कुलघ्नः ।
सोऽयं युक्तो भवतां कालहेतुः ॥ २.८६.३ ॥
Duryodhana, der einst gleich nach seiner Geburt wie ein Schakal mit rauher Stimme heulte, der böse Gesinnte, der Vernichter des Geschlechts der Bharatas — er ist die Ursache eures Untergangs.
2.86.4
गृहे वसन्तं गोमायुं त्वं वै मोहान्न बुध्यसे ।
दुर्योधनस्य रूपेण शृणु काव्यां गिरं मम ॥ २.८६.४ ॥
Aus Verblendung erkennst du den Schakal nicht, der in deinem Haus wohnt; er hat die Gestalt Duryodhanas. Höre meine weisen Worte.
2.86.5
मधु वै माध्विको लब्ध्वा प्रपातं नैव बुध्यते ।
आरुह्य तं मज्जति वा पतनं चाधिगच्छति ॥ २.८६.५ ॥
Der Honigtrinker, der Honig erlangt, bemerkt den Abgrund nicht; hat er ihn erklommen, versinkt er oder findet seinen Sturz.
2.86.6
सोऽयं मत्तोऽक्षद्यूतेन मधुवन्न पीरक्षते ।
प्रपातं बुध्यते नैव वैरं कृत्वा महारथैः ॥ २.८६.६ ॥
Dieser Berauschte freut sich im Würfelspiel wie an Honig und hütet sich nicht vor dem Abgrund; obwohl er mit großen Wagenkämpfern Feindschaft geschlossen hat, erkennt er ihn nicht.
2.86.7
विदितं मे महाप्राज्ञ भोजेष्वेवासमञ्जसम् ।
पुत्रं संत्यक्तवान्पूर्वं पौराणां हितकाम्यया ॥ २.८६.७ ॥
O Hochweiser, mir ist wohlbekannt, dass bei den Bhojas einst ein Sohn aus Sorge um das Wohl der Bürger verstoßen wurde.
2.86.8
अन्धका यादवा भोजाः समेताः कंसमत्यजन् ।
नियोगात्तु हते तस्मिन्कृष्णेनामित्रघातिना ॥ २.८६.८ ॥
Die Andhakas, Yādavas und Bhojas, versammelt, verstießen Kaṃsa; doch als er durch Kṛṣṇa, den Feindeschläger, auf Geheiß getötet wurde…
2.86.9
एवं ते ज्ञातयः सर्वे मोदमानाः शतं समाः ।
त्वन्नियुक्तः सव्यसाची निगृह्णातु सुयोधनम् ॥ २.८६.९ ॥
So mögen alle deine Verwandten hundert Jahre lang frohlocken; möge Savyasācī, von dir bestellt, Suyodhana bezwingen.
2.86.10
निग्रहादस्य पादस्य मोदन्तां कुरवः सुखम् ।
काकेनेमांश्चित्रवर्हाञ्शार्दूलान्क्रोष्टुकेन च।
क्रीणीष्व पाण्डवान्राजन्मा मज्जीः शोकसागरे ॥ २.८६.१० ॥
Durch die Bezwingung seines Fußes mögen die Kuru glücklich frohlocken; wie man mit einer Krähe die bunt gefiederten Vögel und mit einem Schakal die Tiger gewänne, so kaufe die Pāṇḍava zurück, o König; versinke nicht im Ozean des Kummers.
2.86.11
त्यजेत्कुलार्थे पुरुषं ग्रामस्यार्थे कुलं त्यजेत् ।
ग्रामं जनपदस्यार्थे आत्मार्थे पृथिवीं त्यजेत् ॥ २.८६.११ ॥
Um der Sippe willen soll man einen Menschen aufgeben; um des Dorfes willen die Sippe; um des Landesteils willen das Dorf; und um seiner selbst willen die Erde.
2.86.12
सर्वज्ञः सर्वभावज्ञः सर्वशत्रुभयङ्करः ।
इति स्म भाषते काव्यो जम्भत्यागे महाऽसुरान् ॥ २.८६.१२ ॥
»Allwissend, Kenner aller Seinszustände, Schrecken aller Feinde« — so spricht Kāvya (Uśanas) zu den großen Asura bei der Verstoßung des Jambha.
2.86.13
हिरण्यष्ठीविनः कांश्चित्पक्षिणो वनगोचरान् ।
गृहे किल कृतावासाँल्लोभाद्राजा न्यपीडयत्।
स चोपभोगलोभान्धो हिरण्यार्थी परन्तप ॥ २.८६.१३ ॥
Aus Habgier quälte der König gewisse Vögel, die Gold spuckten, die im Wald umherstreiften und sich im Haus eingenistet hatten. Und er, von der Gier nach Genuss geblendet und nach Gold verlangend, o Feindbezwinger,
2.86.14
आयतिं च तदात्वं च उभे सद्यो व्यनाशयत् ।
तदर्थकामस्तद्वत्त्वं माद्रुहः पाण्डवान्नृप ॥ २.८६.१४ ॥
Er zerstörte sogleich sowohl die Zukunft als auch die Gegenwart. O König, nach ihrem Reichtum verlangend, bist du ebenso den Pāṇḍavas, den Söhnen Mādrīs, feindlich gesinnt.
2.86.15
मोहात्मा तप्स्यसे पश्चात्पत्रिहा पुरुषो यथा ।
जातञ्जातं पाण्डवेभ्यः पुष्पमादत्स्व भारत ॥ २.८६.१५ ॥
Verblendeten Geistes wirst du später leiden wie ein Mensch, der Vögel getötet hat. O Bhārata, nimm von den Pāṇḍavas nur die Blüte dessen, was jeweils entsteht.
2.86.16
मालाकार इवारामे स्नेहं कुर्वन्पुनः पुनः ।
वृक्षानङ्गारकारीव मैनाद्याक्षीः समूलकान्।
मा गमः समुतामात्यः सबलश्च यमक्षयम् ॥ २.८६.१६ ॥
Wie ein Gärtner im Garten immer wieder liebevoll sorgt, so zerstöre nicht wie ein Köhler die Bäume samt ihren Wurzeln. Geh nicht mit deinen Ministern und deinem Heer zur Wohnstatt Yamas.
2.86.17
समवेतान्हि कः पार्थान्प्रतियुध्येत भारत ।
मरुद्भिः सहितो राजन्नपि साक्षान्मरुत्पतिः ॥ २.८६.१७ ॥
O Bhārata, wer würde gegen die Söhne Pṛthās kämpfen, wenn sie vereint sind? O König, selbst der Herr der Marut, Indra, mitsamt den Marut.
2.86.18
द्यूतं मूलं कलहस्याभ्युपैति ।
मिथो भेदं महते दारुणाय।
तदा स्थितोऽयं धृतराष्ट्रस्य पुत्रो ।
दुर्योधनः सृजते वैरमुग्रम् ॥ २.८६.१८ ॥
Das Würfelspiel wird zur Wurzel des Streits, und gegenseitige Spaltung führt zu schrecklichem Verderben. Da erzeugt dieser Sohn Dhṛtarāṣṭras, Duryodhana, einen grimmigen Hass.
2.86.19
प्रातिपेयाः शान्तनवा भीमसेनाः सबाह्निकाः ।
दुर्योधनापराधेन कृच्छ्रं प्राप्स्यन्ति सर्वशः ॥ २.८६.१९ ॥
Die Nachkommen Pratīpas und die Söhne Śantanus werden samt Bhīmasenas Heer und ihrer Reiterei durch Duryodhanas Schuld in jeder Hinsicht Not erleiden.
2.86.20
दुर्योधनो मदेनैव क्षेमं व्यपोहति ।
विषाणं गौरिव मदात्स्वयमारुजतेत्मनः ॥ २.८६.२० ॥
Duryodhana verwirft aus Stolz allein sein eigenes Wohl, wie eine rasende Kuh ihr eigenes Horn zerbricht.
2.86.21
यश्चित्तमन्वेति परस्य राजन् ।
वीरः कविः स्वामवमत्य दृष्टिम्।
नावं समुद्र इव बालनेत्रा-
मारुह्य घोरे व्यसने निमज्जेत् ॥ २.८६.२१ ॥
O König, der Held und Weise, der dem Sinn eines anderen folgt und das eigene Urteil missachtet, versinkt in schrecklichem Unheil, wie ein Mensch mit törichten Augen, der sich auf dem Ozean in ein Boot begibt und untergeht.
2.86.22
दुर्योधनो ग्लहते पाण्डवेन ।
प्रीयायसे त्वं जयतीति तच्च।
अतिनर्मा जायते संप्रहारो ।
यतो विनाशः समुपैति पुंसाम् ॥ २.८६.२२ ॥
Duryodhana spielt mit dem Pāṇḍava Würfel, und du freust dich, dass er gewinnen wird. Aus übermäßigem Spott entsteht Streit, und aus ihm nähert sich den Menschen das Verderben.
2.86.23
आकर्षस्तेऽवाक्फलः सुप्रणीतो ।
हृदि प्रौढो मन्त्रपदः समाधिः।
युधिष्ठिरेण कलहस्तवाय-
मचिन्तितोऽभिमतः स्वबन्धुना ॥ २.८६.२३ ॥
Dieses Würfelspiel, das dich hergelockt hat, wird ein schlechtes Ende nehmen; dieser Streit mit Yudhiṣṭhira ist ein wohlüberlegter, tief in deinem Herzen verwurzelter Entschluss, und es ist das, was dein eigener Verwandter unvorhergesehen begehrte.
2.86.24
प्रातिपेयाः शान्तनवाः शृणुध्वं ।
काव्यां वाचं संसदि कौरवाणाम्।
वैश्वानरं प्रज्वलितं सुघोरं ।
मा यास्यध्वं मन्दमनुप्रपन्नः ॥ २.८६.२४ ॥
Söhne des Pratīpa, Söhne des Śāntanu, hört: In der Versammlung der Kurus sind dies weise Worte. Stürzt nicht aus Torheit in das lodernde, gar schreckliche Feuer.
2.86.25
यदा मन्युं पाण्डवोऽजातशत्रु-
र्न संयच्छेदक्षमदाभिभूतः।
वृकोदरः सव्यसाची यमौ च ।
कोऽत्र द्वीपः स्यात्तुमुले वस्तदानीम् ॥ २.८६.२५ ॥
Wenn Ajātaśatru, der Pāṇḍava Yudhiṣṭhira, von Ungeduld überwältigt, seinen Zorn nicht zügelt, und Vṛkodara, Savyasācin und die Zwillinge da sind, welche Zuflucht habt ihr dann in diesem Getümmel?
2.86.26
महाराज प्रभवस्त्वं धनानां ।
पुरा द्यूतान्मनसा यावदिच्छेः।
बहुवित्तान्पाण्डवांश्चेज्जयस्त्वं ।
किं ते तत्स्याद्वसु विन्देह पार्थान् ॥ २.८६.२६ ॥
Großer König, du bist der Herr der Reichtümer. Wenn du die an Besitz reichen Pāṇḍavas besiegst, so viel, wie du dir vor dem Würfelspiel gewünscht hast, was wäre dir dieser Reichtum? Von den Söhnen der Pṛthā würdest du jenen Reichtum erlangen.
2.86.27
जानीमहे देवितं सौबलस्य ।
वेद द्यूते निकृतिं पार्वतीयः।
यतः प्राप्तः शकुनिस्तत्र यातु ।
मा यूयुधो भारत पाण्डवेयान् ॥ २.८६.२७ ॥
Wir kennen das Würfelgeschick des Saubala, Śakuni; der Berggeborene, Śakuni, kennt die Tücke im Würfelspiel. Möge Śakuni dorthin gehen, woher er kam; o Bhārata, kämpfe nicht mit den Söhnen des Pāṇḍu.