மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 2.86
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.86.1
एवं प्रवर्तिते द्यूते घोरे सर्वापहारिणि ।
सर्वसंशयनिर्मोक्ता विदुरो वाक्यमब्रवीत् ॥ २.८६.१ ॥
இவ்வாறு எல்லாவற்றையும் அபகரிக்கும் கொடிய சூதாட்டம் தொடங்கிய போது, எல்லா ஐயங்களையும் நீக்கும் விதுரன் இந்தச் சொல்லைச் சொன்னான்.
2.86.2
महाराज विजानीहि यत्त्वां वक्ष्यामि भारत ।
मुमूर्षोरौषधमिव न रोचेतापि ते श्रुतम् ॥ २.८६.२ ॥
மகாராஜா, பாரதனே, நான் உனக்குச் சொல்லப்போவதை அறிந்துகொள். சாகும் நிலையில் இருப்பவனுக்கு மருந்து பிடிக்காதது போல, இது உனக்கு இனிமையாகத் தோன்றாமல் போகலாம்.
2.86.3
यद्वै पुरा जातमात्रो रुराव ।
गोमायुवद्विस्वरं पापचेताः।
दुर्योधनो भारतानां कुलघ्नः ।
सोऽयं युक्तो भवतां कालहेतुः ॥ २.८६.३ ॥
முன்பு பிறந்த உடனேயே நரி போல் கடுமையான குரலில் அழுதவனான, தீய எண்ணமுடைய துரியோதனன், பாரதர் குலத்தை அழிப்பவன் — இவனே உங்கள் அழிவுக்குக் காரணமாக வந்துள்ளான்.
2.86.4
गृहे वसन्तं गोमायुं त्वं वै मोहान्न बुध्यसे ।
दुर्योधनस्य रूपेण शृणु काव्यां गिरं मम ॥ २.८६.४ ॥
வீட்டில் வசிக்கும் நரியை நீ மயக்கத்தால் அறியவில்லை; அது துரியோதனனின் வடிவில் இருக்கிறது. என் கவிதையான சொல்லைக் கேள்.
2.86.5
मधु वै माध्विको लब्ध्वा प्रपातं नैव बुध्यते ।
आरुह्य तं मज्जति वा पतनं चाधिगच्छति ॥ २.८६.५ ॥
தேனை அடைந்த தேன் குடிப்பவன் பள்ளத்தை அறிவதில்லை; அதன்மேல் ஏறி அவன் மூழ்குகிறான், அல்லது வீழ்ச்சியை அடைகிறான்.
2.86.6
सोऽयं मत्तोऽक्षद्यूतेन मधुवन्न पीरक्षते ।
प्रपातं बुध्यते नैव वैरं कृत्वा महारथैः ॥ २.८६.६ ॥
இந்த போதையுற்றவன் தாயக்கட்டை விளையாட்டால் தேனைப்போல் மகிழ்ந்து, பள்ளத்தைக் காப்பதில்லை; மாபெரும் தேர்வீரர்களோடு பகை கொண்டும் அதை அறியவில்லை.
2.86.7
विदितं मे महाप्राज्ञ भोजेष्वेवासमञ्जसम् ।
पुत्रं संत्यक्तवान्पूर्वं पौराणां हितकाम्यया ॥ २.८६.७ ॥
மகாபிரஜ்ஞரே, போஜர்களிடையே முன்பு ஒரு மகனை குடிமக்களின் நலனை விரும்பி துறந்தது எனக்கு நன்கு தெரியும்.
2.86.8
अन्धका यादवा भोजाः समेताः कंसमत्यजन् ।
नियोगात्तु हते तस्मिन्कृष्णेनामित्रघातिना ॥ २.८६.८ ॥
அந்தகர், யாதவர், போஜர்கள் ஒன்றுகூடி கம்சனைத் துறந்தனர்; ஆனால் பகைவரை அழிக்கும் கிருஷ்ணனின் ஆணையால் அவன் கொல்லப்பட்ட பின்பு…
2.86.9
एवं ते ज्ञातयः सर्वे मोदमानाः शतं समाः ।
त्वन्नियुक्तः सव्यसाची निगृह्णातु सुयोधनम् ॥ २.८६.९ ॥
இவ்வாறு உன் உறவினர் அனைவரும் நூறு ஆண்டுகள் மகிழ்ந்திருக்கட்டும்; உன்னால் நியமிக்கப்பட்ட சவ்யசாசி சுயோதனனை அடக்கட்டும்.
2.86.10
निग्रहादस्य पादस्य मोदन्तां कुरवः सुखम् ।
काकेनेमांश्चित्रवर्हाञ्शार्दूलान्क्रोष्टुकेन च।
क्रीणीष्व पाण्डवान्राजन्मा मज्जीः शोकसागरे ॥ २.८६.१० ॥
இவனது கால் அடக்கப்படுவதால் குருக்கள் சுகமாக மகிழட்டும்; காக்கையால் வண்ண இறகு பறவைகளையும் நரியால் புலிகளையும் (வென்றது போல்) — அரசே, பாண்டவர்களை மீட்டுக்கொள்; சோகக் கடலில் மூழ்காதே.
2.86.11
त्यजेत्कुलार्थे पुरुषं ग्रामस्यार्थे कुलं त्यजेत् ।
ग्रामं जनपदस्यार्थे आत्मार्थे पृथिवीं त्यजेत् ॥ २.८६.११ ॥
குலத்தின் பொருட்டு ஒரு மனிதனைத் துறக்க வேண்டும்; ஊரின் பொருட்டு குலத்தைத் துறக்க வேண்டும்; நாட்டின் பொருட்டு ஊரைத் துறக்க வேண்டும்; தன் பொருட்டு பூமியையும் துறக்க வேண்டும்.
2.86.12
सर्वज्ञः सर्वभावज्ञः सर्वशत्रुभयङ्करः ।
इति स्म भाषते काव्यो जम्भत्यागे महाऽसुरान् ॥ २.८६.१२ ॥
எல்லாம் அறிந்தவர், எல்லா நிலைகளையும் அறிந்தவர், எல்லா பகைவர்களுக்கும் அச்சம் தருபவர் — இவ்வாறு காவ்யர் (உசனர்) ஜம்பனைத் துறந்த வேளையில் மகா அசுரர்களிடம் கூறுகிறார்.
2.86.13
हिरण्यष्ठीविनः कांश्चित्पक्षिणो वनगोचरान् ।
गृहे किल कृतावासाँल्लोभाद्राजा न्यपीडयत्।
स चोपभोगलोभान्धो हिरण्यार्थी परन्तप ॥ २.८६.१३ ॥
பொன்னை உமிழும் சில பறவைகள், காட்டில் திரிந்தவை, வீட்டில் குடியிருந்தவை — பேராசையால் அரசன் அவற்றை வருத்தினான். அவன், துய்ப்பின் பேராசையால் குருடனாகி, பொன்னை விரும்பி, ஓ பகைவரை எரிப்பவனே,
2.86.14
आयतिं च तदात्वं च उभे सद्यो व्यनाशयत् ।
तदर्थकामस्तद्वत्त्वं माद्रुहः पाण्डवान्नृप ॥ २.८६.१४ ॥
எதிர்காலத்தையும் நிகழ்காலத்தையும் உடனே அழித்தான். அரசே, அவர்களின் செல்வத்தை விரும்பி, அதுபோலவே நீயும் மாத்ரியின் மகன்களான பாண்டவர்களுக்குப் பகைவனாக இருக்கிறாய்.
2.86.15
मोहात्मा तप्स्यसे पश्चात्पत्रिहा पुरुषो यथा ।
जातञ्जातं पाण्डवेभ्यः पुष्पमादत्स्व भारत ॥ २.८६.१५ ॥
மயக்கம் கொண்ட நீ, பறவைகளைக் கொன்ற மனிதனைப் போல பின்னர் வருந்துவாய். ஓ பாரதா, பாண்டவர்களிடமிருந்து தோன்றுவதை, அதன் மலர்களை மட்டும் எடுத்துக்கொள்.
2.86.16
मालाकार इवारामे स्नेहं कुर्वन्पुनः पुनः ।
वृक्षानङ्गारकारीव मैनाद्याक्षीः समूलकान्।
मा गमः समुतामात्यः सबलश्च यमक्षयम् ॥ २.८६.१६ ॥
தோட்டத்தில் தோட்டக்காரன் மீண்டும் மீண்டும் அன்பு செலுத்துவதுபோல, கரி செய்பவனைப்போல மரங்களை வேரோடு அழிக்காதே. அமைச்சர்களுடனும் படையுடனும் யமலோகத்திற்குப் போகாதே.
2.86.17
समवेतान्हि कः पार्थान्प्रतियुध्येत भारत ।
मरुद्भिः सहितो राजन्नपि साक्षान्मरुत्पतिः ॥ २.८६.१७ ॥
ஓ பாரதா, ஒன்றுகூடிய பிருதையின் மகன்களுடன் யார்தான் போர் செய்வான்? ஓ அரசே, மருத்துகளுடன் கூடிய நேரடியான மருத்பதியான இந்திரனும் கூட.
2.86.18
द्यूतं मूलं कलहस्याभ्युपैति ।
मिथो भेदं महते दारुणाय।
तदा स्थितोऽयं धृतराष्ट्रस्य पुत्रो ।
दुर्योधनः सृजते वैरमुग्रम् ॥ २.८६.१८ ॥
சூதாட்டம் சண்டையின் வேராக எழுகிறது; பரஸ்பரப் பிளவு கொடிய அழிவுக்கு இட்டுச்செல்கிறது. அப்போது திருதராஷ்டிரனின் இந்த மகன் துரியோதனன் கடுமையான பகையை உருவாக்குகிறான்.
2.86.19
प्रातिपेयाः शान्तनवा भीमसेनाः सबाह्निकाः ।
दुर्योधनापराधेन कृच्छ्रं प्राप्स्यन्ति सर्वशः ॥ २.८६.१९ ॥
பிரதீபனின் வழித்தோன்றல்களும் சந்தனுவின் மகன்களும், பீமசேனரின் படையுடனும் குதிரைப் படையுடனும், துரியோதனனின் குற்றத்தால் முழுமையாக துன்பத்தை அடைவார்கள்.
2.86.20
दुर्योधनो मदेनैव क्षेमं व्यपोहति ।
विषाणं गौरिव मदात्स्वयमारुजतेत्मनः ॥ २.८६.२० ॥
துரியோதனன் தன் செருக்கினாலேயே தன் நலத்தைத் தூக்கி எறிகிறான்; மதம் கொண்ட பசு தானே தன் கொம்பை முறித்துக்கொள்வது போல.
2.86.21
यश्चित्तमन्वेति परस्य राजन् ।
वीरः कविः स्वामवमत्य दृष्टिम्।
नावं समुद्र इव बालनेत्रा-
मारुह्य घोरे व्यसने निमज्जेत् ॥ २.८६.२१ ॥
அரசே, தன் சொந்த அறிவுப் பார்வையை அலட்சியம் செய்து பிறரின் மனதைப் பின்பற்றும் வீரனும் அறிஞனும், கடலில் அறிவிலா விழியுடையவன் படகில் ஏறி மூழ்குவது போல கொடிய இடரில் மூழ்குவான்.
2.86.22
दुर्योधनो ग्लहते पाण्डवेन ।
प्रीयायसे त्वं जयतीति तच्च।
अतिनर्मा जायते संप्रहारो ।
यतो विनाशः समुपैति पुंसाम् ॥ २.८६.२२ ॥
துரியோதனன் பாண்டவனுடன் சூது ஆடுகிறான்; அவன் வெல்வான் என்று நீ மகிழ்கிறாய். மிகுந்த பரிகாசத்திலிருந்து சண்டை பிறக்கிறது; அதனால் மனிதர்களுக்கு அழிவு அணுகுகிறது.
2.86.23
आकर्षस्तेऽवाक्फलः सुप्रणीतो ।
हृदि प्रौढो मन्त्रपदः समाधिः।
युधिष्ठिरेण कलहस्तवाय-
मचिन्तितोऽभिमतः स्वबन्धुना ॥ २.८६.२३ ॥
உன்னை இழுத்த இந்தச் சூது கெட்ட பலனையே தரும்; யுதிஷ்டிரனுடன் இந்தச் சண்டை உன் இதயத்தில் ஆழமாக வேரூன்றிய, நன்கு திட்டமிடப்பட்ட உறுதி; உன் சொந்த உறவினன் எதிர்பாராமல் விரும்பிய இதை உனக்காகவே தூண்டினான்.
2.86.24
प्रातिपेयाः शान्तनवाः शृणुध्वं ।
काव्यां वाचं संसदि कौरवाणाम्।
वैश्वानरं प्रज्वलितं सुघोरं ।
मा यास्यध्वं मन्दमनुप्रपन्नः ॥ २.८६.२४ ॥
பிரதீபனின் மரபினரே, சாந்தனுவின் மக்களே, கேளுங்கள்: கௌரவர்களின் சபையில் இது ஞானமுள்ள சொல். பற்றி எரியும் மிகக் கொடிய நெருப்பில் மதியின்றி விழாதீர்கள்.
2.86.25
यदा मन्युं पाण्डवोऽजातशत्रु-
र्न संयच्छेदक्षमदाभिभूतः।
वृकोदरः सव्यसाची यमौ च ।
कोऽत्र द्वीपः स्यात्तुमुले वस्तदानीम् ॥ २.८६.२५ ॥
அஜாதசத்ரு பாண்டவன் யுதிஷ்டிரன் பொறுமையின்மையால் வென்றவனாகி கோபத்தை அடக்காதபோது, வ்ருகோதரனும் சவ்யசாசியும் இரட்டையரும் உள்ள இந்தக் குழப்பத்தில் அப்போது உங்களுக்கு எந்தப் புகலிடம் இருக்கும்?
2.86.26
महाराज प्रभवस्त्वं धनानां ।
पुरा द्यूतान्मनसा यावदिच्छेः।
बहुवित्तान्पाण्डवांश्चेज्जयस्त्वं ।
किं ते तत्स्याद्वसु विन्देह पार्थान् ॥ २.८६.२६ ॥
மகாராஜாவே, செல்வங்களுக்கு அதிபதி நீர். சூதாட்டத்திற்கு முன் மனதில் எவ்வளவு விரும்பினீரோ, செல்வம் மிக்க பாண்டவர்களை நீர் வென்றால், அது உமக்கு என்ன செல்வமாகும்? பிருதையின் மகன்களிடமிருந்து அந்தச் செல்வத்தைப் பெறுவீர்.
2.86.27
जानीमहे देवितं सौबलस्य ।
वेद द्यूते निकृतिं पार्वतीयः।
यतः प्राप्तः शकुनिस्तत्र यातु ।
मा यूयुधो भारत पाण्डवेयान् ॥ २.८६.२७ ॥
சௌபலனின் (சகுனியின்) சூதாட்டத் திறமையை நாங்கள் அறிவோம்; மலையில் பிறந்தவன் (சகுனி) சூதில் வஞ்சனை அறிவான். சகுனி எங்கு வந்தானோ அங்கேயே செல்லட்டும்; பாரதா, பாண்டுவின் மக்களுடன் போர் செய்யாதீர்.