മഹാഭാരതം · അധ്യായം 2.86
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.86.1
एवं प्रवर्तिते द्यूते घोरे सर्वापहारिणि ।
सर्वसंशयनिर्मोक्ता विदुरो वाक्यमब्रवीत् ॥ २.८६.१ ॥
ഇങ്ങനെ എല്ലാം അപഹരിക്കുന്ന ഘോരമായ ചൂതുകളി തുടങ്ങിയപ്പോൾ, എല്ലാ സംശയങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിപ്പിക്കുന്ന വിദുരൻ ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
2.86.2
महाराज विजानीहि यत्त्वां वक्ष्यामि भारत ।
मुमूर्षोरौषधमिव न रोचेतापि ते श्रुतम् ॥ २.८६.२ ॥
മഹാരാജാവേ, ഭാരതാ, ഞാൻ നിന്നോട് പറയുന്നത് അറിയുക; മരണാസന്നന് മരുന്ന് രുചിക്കാത്തതുപോലെ ഇത് നിനക്ക് ഇഷ്ടമാകാതിരിക്കാം.
2.86.3
यद्वै पुरा जातमात्रो रुराव ।
गोमायुवद्विस्वरं पापचेताः।
दुर्योधनो भारतानां कुलघ्नः ।
सोऽयं युक्तो भवतां कालहेतुः ॥ २.८६.३ ॥
മുമ്പ് ജനിച്ചയുടനെ കുറുക്കനെപ്പോലെ കർക്കശമായി അലറിയ പാപചിത്തനായ ദുര്യോധനൻ, ഭാരതകുലത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ — ഇവൻ തന്നെയാണ് നിങ്ങളുടെ നാശകാരണമായി വന്നിരിക്കുന്നത്.
2.86.4
गृहे वसन्तं गोमायुं त्वं वै मोहान्न बुध्यसे ।
दुर्योधनस्य रूपेण शृणु काव्यां गिरं मम ॥ २.८६.४ ॥
വീട്ടിൽ വസിക്കുന്ന കുറുക്കനെ നീ മോഹത്താൽ അറിയുന്നില്ല; അത് ദുര്യോധനന്റെ രൂപത്തിലാണ്. എന്റെ ഈ കാവ്യമായ വാക്ക് കേൾക്കുക.
2.86.5
मधु वै माध्विको लब्ध्वा प्रपातं नैव बुध्यते ।
आरुह्य तं मज्जति वा पतनं चाधिगच्छति ॥ २.८६.५ ॥
തേൻ കിട്ടിയ തേൻ കുടിയൻ പ്രപാതത്തെ അറിയുന്നില്ല; അതിന്മേൽ കയറി അവൻ മുങ്ങുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ വീഴുന്നു.
2.86.6
सोऽयं मत्तोऽक्षद्यूतेन मधुवन्न पीरक्षते ।
प्रपातं बुध्यते नैव वैरं कृत्वा महारथैः ॥ २.८६.६ ॥
ഈ മത്തനായവൻ ചൂതാട്ടത്താൽ തേനെപ്പോലെ സന്തോഷിച്ച് പ്രപാതത്തെ കാക്കുന്നില്ല; മഹാരഥന്മാരോട് വൈരം വച്ചിട്ടും അത് അറിയുന്നില്ല.
2.86.7
विदितं मे महाप्राज्ञ भोजेष्वेवासमञ्जसम् ।
पुत्रं संत्यक्तवान्पूर्वं पौराणां हितकाम्यया ॥ २.८६.७ ॥
മഹാപ്രാജ്ഞാ, ഭോജർക്കിടയിൽ പൗരന്മാരുടെ ഹിതം ആഗ്രഹിച്ച് മുൻപ് ഒരു പുത്രനെ ഉപേക്ഷിച്ചത് എനിക്ക് വ്യക്തമായി അറിയാം.
2.86.8
अन्धका यादवा भोजाः समेताः कंसमत्यजन् ।
नियोगात्तु हते तस्मिन्कृष्णेनामित्रघातिना ॥ २.८६.८ ॥
അന്ധകരും യാദവരും ഭോജരും ഒന്നിച്ചുചേർന്ന് കംസനെ ത്യജിച്ചു; എന്നാൽ ശത്രുഘാതിയായ കൃഷ്ണന്റെ നിയോഗത്താൽ അവൻ കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ…
2.86.9
एवं ते ज्ञातयः सर्वे मोदमानाः शतं समाः ।
त्वन्नियुक्तः सव्यसाची निगृह्णातु सुयोधनम् ॥ २.८६.९ ॥
ഇങ്ങനെ നിന്റെ ബന്ധുക്കളെല്ലാം നൂറു വർഷം സന്തോഷിച്ചിരിക്കട്ടെ; നിന്നാൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ട സവ്യസാചി സുയോധനനെ നിഗ്രഹിക്കട്ടെ.
2.86.10
निग्रहादस्य पादस्य मोदन्तां कुरवः सुखम् ।
काकेनेमांश्चित्रवर्हाञ्शार्दूलान्क्रोष्टुकेन च।
क्रीणीष्व पाण्डवान्राजन्मा मज्जीः शोकसागरे ॥ २.८६.१० ॥
അവന്റെ പാദം നിഗ്രഹിക്കുന്നതിനാൽ കുരുക്കൾ സുഖമായി സന്തോഷിക്കട്ടെ; കാക്കയാൽ ചിത്രച്ചിറകുള്ള പക്ഷികളെയും കുറുക്കനാൽ കടുവകളെയും — രാജാവേ, പാണ്ഡവരെ വീണ്ടെടുക്ക; ശോകസാഗരത്തിൽ മുങ്ങരുത്.
2.86.11
त्यजेत्कुलार्थे पुरुषं ग्रामस्यार्थे कुलं त्यजेत् ।
ग्रामं जनपदस्यार्थे आत्मार्थे पृथिवीं त्यजेत् ॥ २.८६.११ ॥
കുലത്തിനായി ഒരു പുരുഷനെ ഉപേക്ഷിക്കണം; ഗ്രാമത്തിനായി കുലത്തെ ഉപേക്ഷിക്കണം; ജനപദത്തിനായി ഗ്രാമത്തെ ഉപേക്ഷിക്കണം; ആത്മാവിനായി ഭൂമിയെ ഉപേക്ഷിക്കണം.
2.86.12
सर्वज्ञः सर्वभावज्ञः सर्वशत्रुभयङ्करः ।
इति स्म भाषते काव्यो जम्भत्यागे महाऽसुरान् ॥ २.८६.१२ ॥
സർവജ്ഞൻ, സർവഭാവജ്ഞൻ, എല്ലാ ശത്രുക്കൾക്കും ഭയങ്കരൻ — എന്നിങ്ങനെ ജംഭനെ ഉപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ കാവ്യൻ (ഉശനസ്) മഹാസുരന്മാരോട് പറയുന്നു.
2.86.13
हिरण्यष्ठीविनः कांश्चित्पक्षिणो वनगोचरान् ।
गृहे किल कृतावासाँल्लोभाद्राजा न्यपीडयत्।
स चोपभोगलोभान्धो हिरण्यार्थी परन्तप ॥ २.८६.१३ ॥
സ്വർണ്ണം തുപ്പുന്ന ചില പക്ഷികളെ, കാട്ടിൽ സഞ്ചരിച്ച് വീട്ടിൽ പാർത്തവയെ, രാജാവ് ലോഭത്താൽ പീഡിപ്പിച്ചു. ഭോഗലോഭത്താൽ അന്ധനായ അവൻ, സ്വർണ്ണം ആഗ്രഹിച്ച്, ഓ ശത്രുതാപകനേ,
2.86.14
आयतिं च तदात्वं च उभे सद्यो व्यनाशयत् ।
तदर्थकामस्तद्वत्त्वं माद्रुहः पाण्डवान्नृप ॥ २.८६.१४ ॥
ഭാവിയെയും വർത്തമാനത്തെയും അവൻ ഉടനെ നശിപ്പിച്ചു. രാജാവേ, അവരുടെ ധനം ആഗ്രഹിച്ച്, അതുപോലെ നീയും മാദ്രിയുടെ പുത്രന്മാരായ പാണ്ഡവർക്ക് ദ്രോഹിയായിരിക്കുന്നു.
2.86.15
मोहात्मा तप्स्यसे पश्चात्पत्रिहा पुरुषो यथा ।
जातञ्जातं पाण्डवेभ्यः पुष्पमादत्स्व भारत ॥ २.८६.१५ ॥
മോഹം നിറഞ്ഞ നീ, പക്ഷികളെ കൊന്ന മനുഷ്യനെപ്പോലെ പിന്നീട് അനുതപിക്കും. ഓ ഭാരതാ, പാണ്ഡവരിൽനിന്ന് ഉണ്ടാകുന്നത്, പുഷ്പം മാത്രം എടുക്കൂ.
2.86.16
मालाकार इवारामे स्नेहं कुर्वन्पुनः पुनः ।
वृक्षानङ्गारकारीव मैनाद्याक्षीः समूलकान्।
मा गमः समुतामात्यः सबलश्च यमक्षयम् ॥ २.८६.१६ ॥
തോട്ടത്തിൽ തോട്ടക്കാരൻ വീണ്ടും വീണ്ടും സ്നേഹം ചെയ്യുന്നതുപോലെ, കരി ഉണ്ടാക്കുന്നവനെപ്പോലെ മരങ്ങളെ വേരോടെ നശിപ്പിക്കരുത്. മന്ത്രിമാരോടും സൈന്യത്തോടുംകൂടി യമലോകത്തേക്ക് പോകരുത്.
2.86.17
समवेतान्हि कः पार्थान्प्रतियुध्येत भारत ।
मरुद्भिः सहितो राजन्नपि साक्षान्मरुत्पतिः ॥ २.८६.१७ ॥
ഓ ഭാരതാ, ഒന്നിച്ചുചേർന്ന പൃഥയുടെ പുത്രന്മാരോട് ആര് യുദ്ധം ചെയ്യും? ഓ രാജാവേ, മരുത്തുകളോടൊപ്പമുള്ള സാക്ഷാൽ മരുത്പതിയും (ഇന്ദ്രൻ) പോലും.
2.86.18
द्यूतं मूलं कलहस्याभ्युपैति ।
मिथो भेदं महते दारुणाय।
तदा स्थितोऽयं धृतराष्ट्रस्य पुत्रो ।
दुर्योधनः सृजते वैरमुग्रम् ॥ २.८६.१८ ॥
ചൂതാട്ടം കലഹത്തിന്റെ മൂലമായി വരുന്നു; പരസ്പര ഭിന്നത ഭയങ്കരമായ നാശത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. അപ്പോൾ ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ ഈ പുത്രൻ ദുര്യോധനൻ ഉഗ്രമായ വൈരം സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
2.86.19
प्रातिपेयाः शान्तनवा भीमसेनाः सबाह्निकाः ।
दुर्योधनापराधेन कृच्छ्रं प्राप्स्यन्ति सर्वशः ॥ २.८६.१९ ॥
പ്രതീപവംശജരും ശന്തനുവിന്റെ പുത്രന്മാരും ഭീമസേനന്റെ സേനയോടും കുതിരപ്പടയോടും കൂടി ദുര്യോധനന്റെ തെറ്റുകൊണ്ട് എല്ലാവിധത്തിലും ദുരിതം അനുഭവിക്കും.
2.86.20
दुर्योधनो मदेनैव क्षेमं व्यपोहति ।
विषाणं गौरिव मदात्स्वयमारुजतेत्मनः ॥ २.८६.२० ॥
ദുര്യോധനൻ തന്റെ മദം കൊണ്ടുതന്നെ തന്റെ ക്ഷേമം ഉപേക്ഷിക്കുന്നു; മദമുള്ള പശു സ്വന്തം കൊമ്പ് സ്വയം ഒടിക്കുന്നതുപോലെ.
2.86.21
यश्चित्तमन्वेति परस्य राजन् ।
वीरः कविः स्वामवमत्य दृष्टिम्।
नावं समुद्र इव बालनेत्रा-
मारुह्य घोरे व्यसने निमज्जेत् ॥ २.८६.२१ ॥
ഹേ രാജാവേ! സ്വന്തം വിവേചനത്തെ അവഗണിച്ച് മറ്റൊരാളുടെ മനസ്സിനെ പിന്തുടരുന്ന വീരനും ബുദ്ധിമാനും, കടലിൽ അജ്ഞനായവൻ വള്ളം കയറി മുങ്ങുന്നതുപോലെ ഭയങ്കരമായ ആപത്തിൽ മുങ്ങിപ്പോകും.
2.86.22
दुर्योधनो ग्लहते पाण्डवेन ।
प्रीयायसे त्वं जयतीति तच्च।
अतिनर्मा जायते संप्रहारो ।
यतो विनाशः समुपैति पुंसाम् ॥ २.८६.२२ ॥
ദുര്യോധനൻ പാണ്ഡവനോട് ചൂതാടുന്നു; അവൻ ജയിക്കുമെന്ന് നീ സന്തോഷിക്കുന്നു. അമിതപരിഹാസത്തിൽ നിന്ന് കലഹം ജനിക്കുന്നു; അതിലൂടെ മനുഷ്യർക്ക് വിനാശം അടുത്തെത്തുന്നു.
2.86.23
आकर्षस्तेऽवाक्फलः सुप्रणीतो ।
हृदि प्रौढो मन्त्रपदः समाधिः।
युधिष्ठिरेण कलहस्तवाय-
मचिन्तितोऽभिमतः स्वबन्धुना ॥ २.८६.२३ ॥
നിന്നെ വലിച്ചടുപ്പിച്ച ഈ ചൂതാട്ടം ദുഷ്ഫലമേ നൽകൂ; യുധിഷ്ഠിരനോടുള്ള ഈ കലഹം നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ആഴത്തിൽ വേരൂന്നിയ, നന്നായി ആലോചിച്ച ഉറപ്പാണ്; നിന്റെ സ്വബന്ധു അപ്രതീക്ഷിതമായി ആഗ്രഹിച്ച ഇതാണ് നിനക്കായി ഉണ്ടായത്.
2.86.24
प्रातिपेयाः शान्तनवाः शृणुध्वं ।
काव्यां वाचं संसदि कौरवाणाम्।
वैश्वानरं प्रज्वलितं सुघोरं ।
मा यास्यध्वं मन्दमनुप्रपन्नः ॥ २.८६.२४ ॥
പ്രതീപവംശജരേ, ശന്തനുവിന്റെ പുത്രന്മാരേ, കേൾക്കുവിൻ: കൗരവസഭയിലെ ഈ വാക്ക് ജ്ഞാനമുള്ളതാണ്. ജ്വലിക്കുന്ന അതി ഭയങ്കരമായ അഗ്നിയിൽ മൂഢതയാൽ വീഴരുത്.
2.86.25
यदा मन्युं पाण्डवोऽजातशत्रु-
र्न संयच्छेदक्षमदाभिभूतः।
वृकोदरः सव्यसाची यमौ च ।
कोऽत्र द्वीपः स्यात्तुमुले वस्तदानीम् ॥ २.८६.२५ ॥
അജാതശത്രുവായ പാണ്ഡവൻ യുധിഷ്ഠിരൻ ക്ഷമയില്ലാതെ കോപം അടക്കാതിരിക്കുമ്പോൾ, വൃകോദരനും സവ്യസാചിയും ഇരട്ടകളും ഉള്ള ഈ കലഹത്തിൽ അന്ന് നിങ്ങൾക്ക് ഏത് അഭയമാകും?
2.86.26
महाराज प्रभवस्त्वं धनानां ।
पुरा द्यूतान्मनसा यावदिच्छेः।
बहुवित्तान्पाण्डवांश्चेज्जयस्त्वं ।
किं ते तत्स्याद्वसु विन्देह पार्थान् ॥ २.८६.२६ ॥
മഹാരാജാവേ, സമ്പത്തുകൾക്ക് നീയാണ് അധിപൻ. ചൂതാട്ടത്തിന് മുമ്പ് മനസ്സിൽ എത്രത്തോളം ആഗ്രഹിച്ചുവോ, സമ്പന്നരായ പാണ്ഡവരെ നീ ജയിച്ചാൽ അത് നിനക്ക് എന്ത് സമ്പത്താകും? പൃഥയുടെ പുത്രന്മാരിൽ നിന്ന് ആ സമ്പത്ത് നീ നേടും.
2.86.27
जानीमहे देवितं सौबलस्य ।
वेद द्यूते निकृतिं पार्वतीयः।
यतः प्राप्तः शकुनिस्तत्र यातु ।
मा यूयुधो भारत पाण्डवेयान् ॥ २.८६.२७ ॥
സൗബലന്റെ (ശകുനിയുടെ) ചൂതാട്ടവൈദഗ്ധ്യം ഞങ്ങൾക്കറിയാം; പർവതത്തിൽ ജനിച്ചവൻ (ശകുനി) ചൂതിൽ വഞ്ചന അറിയുന്നു. ശകുനി എവിടെ നിന്ന് വന്നോ അവിടേക്ക് പോകട്ടെ; ഭാരതാ, പാണ്ഡുപുത്രന്മാരോട് യുദ്ധം ചെയ്യരുത്.