மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 2.88

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

2.88.1

बहुवित्तं पराजैषीः पाण्डवानां युधिष्ठिर ।
आचक्ष्व वित्तं कौन्तेय यदि तेऽस्त्यपराजितम् ॥ २.८८.१ ॥

யுதிஷ்டிரா, பாண்டவர்களின் பெரும் செல்வத்தை நீ வென்றுவிட்டாய். கௌந்தேயா, உன்னிடம் வெல்லப்படாத செல்வம் இருந்தால் அதைச் சொல்.

2.88.2

मम वित्तमसङ्ख्येयं यदहं वेद सौबल ।
अथ त्वं शकुने कस्माद्वित्तं समनुपृच्छसि ॥ २.८८.२ ॥

என் செல்வம் எண்ணற்றது, அதை நான் அறிவேன். சௌபலா, சகுனியே, அப்படியிருக்க எதற்காக நீ என் செல்வத்தை விசாரிக்கிறாய்?

2.88.3

अयुतं प्रयुतं चैव शङ्कुं पद्मं तथार्बुदम् ।
खर्वं शङ्खं निखर्वं च महापद्मं च कोटयः ॥ २.८८.३ ॥

அயுதம், பிரயுதம், சங்கு, பத்மம், அர்புதம், கர்வம், சங்கம், நிகர்வம், மகாபத்மம் ஆகியவையும் கோடிகளும் (என் செல்வம்).

2.88.4

मध्यं चैव परार्धं च सपरं चात्र पण्यताम् ।
एतन्मम धनं राजंस्तेन दीव्याम्यहं त्वया ॥ २.८८.४ ॥

மத்யம், பரார்த்தம், இவற்றுடன் பரமும் இங்கே பந்தயமாகட்டும். அரசே, இந்தச் செல்வத்தால் நான் உன்னுடன் சூதாடுகிறேன்.

2.88.5

एतच्छुत्वा व्यवसितो निकृतिं समुपाश्रितः ।
जितमित्येव शकुनिर्युधिष्ठिरमभाषत ॥ २.८८.५ ॥

இதைக் கேட்டதும், வஞ்சனையை நாடித் தீர்மானித்த சகுனி, "வென்றேன்" என்று யுதிஷ்டிரனிடம் கூறினான்.

2.88.6

गवाश्वं बहुधेनूकमसङ्ख्येयमजाविकम् ।
यत्किञ्चिदनु पर्णाशां प्राक् सिन्धोरपि सौबल।
एतन्मम धनं सर्वं तेन दीव्याम्यहं त्वया ॥ २.८८.६ ॥

பசுக்களும் குதிரைகளும், பால்தரும் பல பசுக்களும், எண்ணற்ற ஆடுகளும் செம்மறியாடுகளும், பர்ணாசைக்கு அப்பாலும் சிந்துவுக்கு முன்புமுள்ள அனைத்தும் — சௌபலா, இவை அனைத்தும் என் செல்வம். இதைக்கொண்டு நான் உன்னுடன் சூதாடுகிறேன்.

2.88.7

एतच्छुत्वा व्यवसितो निकृतिं समुपाश्रितः ।
जितमित्येव शकुनिर्युधिष्ठिरमभाषत ॥ २.८८.७ ॥

இதைக் கேட்டு, வஞ்சனையை நாடி முடிவெடுத்த சகுனி, "வென்றேன்!" என்று யுதிஷ்டிரரிடம் கூறினான்.

2.88.8

पुरं जनपदो भूमिरब्राह्मणधनैः सह ।
अब्राह्मणाश्च पुरुषा राजञ्शिष्टं धनं मम।
एतद्राजन्मम धनं तेन दीव्याम्यहं त्वया ॥ २.८८.८ ॥

நகரம், நாடு, நிலம், பிராமணரல்லாதோரின் செல்வத்துடன், பிராமணரல்லாத மனிதர்களும்; அரசே, இதுவே என் மீதமுள்ள செல்வம். அரசே, இதுவே என் செல்வம்; அதனால் உன்னுடன் நான் பணயம் வைக்கிறேன்.

2.88.9

एतच्छ्रुत्वा व्यवसितो निकृतिं समुपाश्रितः ।
जितमित्येव शकुनिर्युधिष्ठिरमभाषत ॥ २.८८.९ ॥

2.88.10

राजपुत्रा इमे राजञ्छोमन्ते यैर्विभूषिताः ।
कुम्डलानि च निष्काश्च सर्वं राजविभूषणम्।
एतन्मम धनं राजंस्तेन दीव्याम्यहं त्वया ॥ २.८८.१० ॥

அரசே, இவர்கள் அரச குமாரர்கள், இவர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு ஒளிர்கின்றனர்; குண்டலங்களும் நிஷ்கங்களும், அரச அணிகலன்கள் அனைத்தும். அரசே, இதுவே என் செல்வம்; அதனால் உன்னுடன் நான் பணயம் வைக்கிறேன்.

2.88.11

एतच्छ्रुत्वा व्यवसितो निकृतिं समुपाश्रितः ।
जितमित्येव शकुनिर्युधिष्ठिरमभाषत ॥ २.८८.११ ॥

2.88.12

श्यामो युवा लोहिताक्षः सिंहस्कन्धो महाभुजः ।
नकुलो ग्लह एवैकी विद्ध्येतन्मम तद्धनम् ॥ २.८८.१२ ॥

கருநிறமும், இளமையும், சிவந்த கண்களும், சிங்கத்தோள்களும், பெரும் புயங்களும் கொண்ட நகுலனே ஒரே பணயம்; இதுவே என் அந்தச் செல்வம் என்று அறிவாய்.

2.88.13

प्रियस्ते नकुलो राजन्राजपुत्रो युधिष्ठिर ।
अस्माकं वशतां प्राप्तो भूयः केनेह दीव्यसे ॥ २.८८.१३ ॥

அரசனே, யுதிஷ்டிரா, உன் அன்புக்குரிய இளவரசன் நகுலன் இப்போது எங்கள் கட்டுப்பாட்டில் வந்துவிட்டான். இன்னும் எதை வைத்து இங்கே சூதாடுகிறாய்?

2.88.14

एवमुक्त्वा तु तानक्षाञ्शकुनिः प्रत्यदीव्यत ।
जितमित्येव शकुनिर्युधिष्ठिरमभाषत ॥ २.८८.१४ ॥

இவ்வாறு கூறி சகுனி அந்தப் பகடைகளால் மீண்டும் விளையாடினான்; 'வென்றேன்' என்று சொல்லி யுதிஷ்டிரனிடம் பேசினான்.

2.88.15

अयं धर्मान्सहदेवोऽनुशास्ति ।
लोके ह्यस्मिन्पण्डिताख्यां गतश्च।
अनर्हता राजपुत्रेण तेन ।
दीव्याम्यहं चाप्रियवत्प्रियेण ॥ २.८८.१५ ॥

இந்த சகதேவன் தர்மத்தை உபதேசிக்கிறான்; இந்த உலகில் அவன் பண்டிதன் எனும் புகழைப் பெற்றுள்ளான். ஆனால் தகுதியற்ற அந்த இளவரசன் என்னை, அன்பானவனுடன் இருந்தும் அன்பற்றவன் போல, சூதாட வைத்தான்; அதனால் நான் விளையாடுகிறேன்.

2.88.16

एतच्छ्रुत्वा व्यवसितो निकृतिं समुपाश्रितः ।
जितमित्येव शकुनिर्युधिष्ठिरमभाषत ॥ २.८८.१६ ॥

இதைக் கேட்டு, வஞ்சனையை நாடி உறுதியுடன் சகுனி 'வென்றேன்' என்று யுதிஷ்டிரனிடம் கூறினான்.

2.88.17

माद्रीपुत्रौ प्रियौ राजंस्तवेमौ विजितौ मया ।
गरीयांसौ तु मन्ये भीमसेनधनञ्जयौ ॥ २.८८.१७ ॥

அரசனே, உனக்குப் பிரியமான இந்த மாத்ரியின் இரு மகன்களும் என்னால் வெல்லப்பட்டனர். ஆனால் பீமசேனனும் தனஞ்சயனும் இவர்களைவிட மேலானவர்கள் என்று நான் நினைக்கிறேன்.

2.88.18

अधर्मं चरसे नूनं यो नावेक्षसि वै नयम् ।
यो नः सुमनसां मूढ विभेदं कर्तुमिच्छसि ॥ २.८८.१८ ॥

நிச்சயமாக நீ அதர்மத்தைச் செய்கிறாய்; நீதியைக் கவனிக்கவில்லை. மூடனே, நல்ல மனமுள்ள எங்களிடையே பிளவை உண்டாக்க விரும்புகிறாய்.

2.88.19

गर्ते मत्तः प्रपतते प्रमत्तः स्थाणुमृच्छति ।
ज्येष्ठो राजन्व्ररिष्ठोऽसि नमस्ते भरतर्षभ ॥ २.८८.१९ ॥

போதையில் இருப்பவன் குழியில் விழுகிறான்; கவனமற்றவன் தூணில் மோதுகிறான். அரசே, நீ மூத்தவனும் சிறந்தவனும் ஆவாய்; பரதர்களின் காளையே, உனக்கு வணக்கம்.

2.88.20

स्वप्ने तानि न दृश्यन्ते जाग्रतो वा युधिष्ठिर ।
कितवा यानि दीव्यन्तः प्रलपन्त्युत्कटा इव ॥ २.८८.२० ॥

யுதிஷ்டிரா, கனவிலும் விழிப்பிலும் காணப்படாதவற்றை, சூதாடிகள் ஆட்டத்தில் வெறிபிடித்தவர்கள் போல் பிதற்றுகிறார்கள்.

2.88.21

यो नः सङ्ख्ये नौरिव पारनेता ।
जेता रिपूणां राजपुत्रस्तरस्वी।
अनर्हता लोकवीरेण तेन ।
दीव्याम्यहं शकुने फाल्गुनेन ॥ २.८८.२१ ॥

போரில் நமக்குக் கரையேற்றும் படகு போன்ற தலைவனும், எதிரிகளை வென்றவனும், அரசகுமாரனும், வேகமும் வலிமையும் கொண்டவனுமான அவனை, உலகவீரனான பால்குனனை, சகுனியே, நான் இல்லாமல் சூதாடுகிறேன்.

2.88.22

एतच्छ्रुत्वा व्यवसितो निकृतिं समुपाश्रितः ।
जितमित्येव शकुनिर्युधिष्ठिरमभाषत ॥ २.८८.२२ ॥

இதைக் கேட்ட சகுனி, வஞ்சனையை நாடி உறுதி கொண்டு, "வென்றுவிட்டேன்" என்று யுதிஷ்டிரரிடம் கூறினான்.

2.88.23

अयं मया पाण्डवानां धनिर्धरः ।
पराजितः पाण्डवः सव्यसाची।
भीमेन राजन्दयितेन दीव्य ।
यत्कैतवं पाण्डव तेऽवशिष्टम् ॥ २.८८.२३ ॥

இது என்னால் பாண்டவர்களின் செல்வம், செல்வத்தைத் தாங்குவது. பாண்டவன் சவ்யசாசி (அர்ஜுனன்) தோற்றான். அரசே, அன்பு பீமனுடன் ஆடு; பாண்டவனே, உன்னிடம் மீதமிருக்கும் வஞ்சனையைப் பயன்படுத்து.

2.88.24

यो नो नेता यो युधि नः प्रणेता ।
यथा वज्री दानवशत्रुरेकः।
तिर्यक्प्रेक्षी सन्नतभ्रूर्महात्मा ।
सिंहस्कन्धो यश्च सदाऽत्यमर्षी ॥ २.८८.२४ ॥

நமக்குத் தலைவனும், போரில் நம் வழிகாட்டியும் ஆனவன்; வஜ்ரதாரியாகிய இந்திரனைப்போல் தனித்து தானவர்களின் பகைவனானவன்; சாய்ந்த பார்வையும் தாழ்ந்த புருவமும் கொண்ட அந்த மகாத்மா, சிங்கத்தோள் கொண்டவன், எப்போதும் சகிக்க முடியாத கோபம் உடையவன்.

2.88.25

बलेन तुल्यो यस्यप पुमान्न विद्यते ।
गदाभृतामग्र्य इहारिमर्दनः।
अनर्हता राजपुत्रेण तेन ।
दीव्याम्यहं भीमसेनेन राजन् ॥ २.८८.२५ ॥

யாருக்கும் இணையான பலம் படைத்தவர் இல்லை; இங்கு கதாதாரிகளில் முதல்வனும் எதிரிகளை நசுக்குபவனுமான அவன். அந்த அருகதையற்ற இளவரசனுடன், ஓ மன்னா, நான் பீமசேனனுடன் சூது ஆடுகிறேன்.

2.88.26

एतच्छ्रुत्वा व्यवसितो निकृतिं समुपाश्रितः ।
जितमित्येव शकुनिर्युधिष्ठिरमभाषत ॥ २.८८.२६ ॥

இதைக் கேட்டு, வஞ்சனையை நாடத் துணிந்த சகுனி, "வென்றேன்" என்றே யுதிஷ்டிரனிடம் கூறினான்.

2.88.27

बहुवित्तं पराजैषीर्भ्रातॄंश्च सहयद्विपान् ।
आचक्ष्व वित्तं कौन्तेय यदि तेऽस्त्यपराजितम् ॥ २.८८.२७ ॥

நிறைய செல்வத்தையும், சகோதரர்களையும், குதிரைகள் யானைகளுடன் சேர்த்தும் தோற்றாய். ஓ குந்தியின் மகனே, உனக்கு வெல்லப்படாத செல்வம் ஏதும் இருந்தால் அதைச் சொல்.

2.88.28

अहं विशिष्टः सर्वेषां भ्रातॄणां दयितस्तथा ।
कुर्यामहं जितः कर्म स्वयमात्मन्युपल्पुते ॥ २.८८.२८ ॥

நான் எல்லா சகோதரர்களிலும் சிறந்தவனும் அன்புக்குரியவனும் ஆவேன். வெல்லப்பட்டவனாக, அந்தச் செயலை நானே என் மீதே செய்வேன்.

2.88.29

एतच्छ्रुत्वा व्यवसितो निकृतिं समुपाश्रितः ।
जितमित्येव शकुनिर्युधिष्ठिरमभाषत ॥ २.८८.२९ ॥

2.88.30

एतत्पापिष्ठमकरोर्यदात्मानं पराजयेः ।
शिष्टे सति धने राजन्पाप आत्मपराजयः ॥ २.८८.३० ॥

நீ தன்னையே தோற்கடித்தாய் என்பது மிகவும் பாவமான செயல். ஓ மன்னா, செல்வம் மீதமிருக்கும்போதே தன்னைத் தோற்பது பாவம்.

2.88.31

एवमुक्त्वा मताक्षस्तान् ग्लहे सर्वानवस्थितान् ।
पराजयल्लोकवीरानुक्त्वा राज्ञां पृथक् पृथक् ॥ २.८८.३१ ॥

இவ்வாறு சொல்லி, பகடையில் வல்லவனான அவன் அங்கே அமர்ந்திருந்த உலகப் பெரு வீரர்களான அனைத்து அரசர்களையும் ஒவ்வொருவராக அழைத்துத் தோற்கடித்தான்.

2.88.32

अस्ति ते वै प्रिया राजन् ग्लह एकोऽपराजितः ।
पणस्व कृष्णां पाञ्चालीं तयात्मानं पुनर्जय ॥ २.८८.३२ ॥

அரசே, உனக்குப் பிரியமான ஒரு பகடை ஆட்டம் இன்னும் வெல்லப்படாமல் உள்ளது. பாஞ்சாலி கிருஷ்ணையைப் பணயமாக வை; அவள் மூலம் உன்னையே மீண்டும் வென்றுகொள்.

2.88.33

नैव ह्रस्वा न महती न कृशा नातिरोहिणी ।
नीलकुञ्चितकशी च तया दीव्याम्यहं त्वया ॥ २.८८.३३ ॥

அவள் குள்ளமும் இல்லை, உயரமும் இல்லை, மெலிந்தவளும் இல்லை, மிகவும் வெளுத்தவளும் இல்லை; அவளுடைய கூந்தல் கரிய சுருள்களாக இருக்கிறது. அவளைப் பணயமாக வைத்து நான் உன்னுடன் சூதாடுகிறேன்.

2.88.34

शारदोत्पलपत्राक्ष्या शारदोत्पलगन्धया ।
शारदोत्पलसेविन्या रूपेण श्रीसमानया ॥ २.८८.३४ ॥

இலையுதிர்காலத் தாமரை இதழ் போன்ற கண்களை உடையவளும், இலையுதிர்காலத் தாமரையின் மணம் கொண்டவளும், இலையுதிர்காலத் தாமரையை விரும்புபவளும், அழகில் திருமகள் போன்றவளுமான அவளுடன்.

2.88.35

तथैव स्यादानुशंस्यात्तथ स्याद्रूपसम्पदा ।
तथा स्याच्छीलसम्पत्त्या यामिच्छेत्पुरुषः स्त्रियम् ॥ २.८८.३५ ॥

ஒரு ஆண் விரும்பும் பெண் இரக்கத்தாலும், அவ்வாறே அழகுச் செல்வத்தாலும், அவ்வாறே நற்குணச் செல்வத்தாலும் அமைந்திருக்க வேண்டும்.

2.88.36

सर्वैर्गुणैर्हि सम्पन्नामनुकूलां प्रियंवदाम् ।
यादृशीं धर्मकामार्थसिद्धिमिच्छेन्नरः स्त्रियम् ॥ २.८८.३६ ॥

எல்லா நற்குணங்களாலும் நிறைந்தவளும், அன்புள்ளவளும், இனிமையாகப் பேசுபவளுமான பெண்ணை, தர்மம், காமம், பொருள் ஆகியவற்றின் சித்திக்காக ஒருவன் விரும்புவது போல்.

2.88.37

चरमं संविशति या प्रथमं प्रतिबुध्यते ।
आगोपालाविपालेभ्यः सर्वं वेद कृताकृतम् ॥ २.८८.३७ ॥

கடைசியாகப் படுத்து முதலில் விழிப்பவள், மாடு மேய்ப்பவர்கள் வரை செய்யப்பட்டதும் செய்யப்படாததுமான அனைத்தையும் அறிவாள்.

2.88.38

आभाति पद्मवद्वक्त्रं सस्वेदं मल्लिकेव च ।
वेदीमध्या दीर्घकेशी ताम्रास्या नातिलोमशा ॥ २.८८.३८ ॥

அவளுடைய முகம் தாமரை போல் ஒளிர்கிறது; வியர்வையுடன் மல்லிகை போல் விளங்குகிறது. இடை வேதிகை போல் மெல்லியது, கூந்தல் நீண்டது, வாய் சிவந்தது, அதிக ரோமமில்லாதவள்.

2.88.39

तयैवंविधया राजन्पाञ्चाल्याहं सुमध्यमा ।
ग्लहं दीव्यामि चार्वङ्ग्या द्रौपद्या हन्त सौबल ॥ २.८८.३९ ॥

அரசே! இத்தகைய பாஞ்சால இளவரசி, அழகிய அவயவங்களும் மெல்லிய இடையும் கொண்ட திரௌபதியை பணயமாக வைத்து நான் விளையாடுகிறேன். ஐயோ, சௌபலனின் மகனே!

2.88.40

एवमुक्ते तु वचने धर्मराजेन धीमता ।
धिग्धिगित्येव वृद्धानां सभ्यानां निः सृता गिरः ॥ २.८८.४० ॥

ஞானமுள்ள தர்மராஜன் இவ்வாறு சொன்னபோது, பெரியோர்களும் சபையோரும் 'சீ! சீ!' என்று கூறினர்.

2.88.41

चुक्षुभे सा सभा राजन्राज्ञां सञ्जत्रिरे शुचः ।
भीष्मद्रोणकृपादीनां स्वेदश्च समजायत ॥ २.८८.४१ ॥

அரசே! அந்தச் சபை கலங்கியது; அரசர்கள் துயரத்தால் புலம்பினர். பீஷ்மர், துரோணர், கிருபர் முதலியோருக்கு வியர்வை பெருகியது.

2.88.42

शिरो गृहीत्वा विदुरो गतसत्व इवाभवत् ।
आस्ते ध्यायन्नधोवक्त्रो निः श्वसन्निव पन्नगः ॥ २.८८.४२ ॥

தலையைப் பிடித்தபடி விதுரர் உயிரற்றவர் போல் ஆனார். முகம் கவிழ்ந்து சிந்தனையில் அமர்ந்தார், பாம்பு போல் பெருமூச்சு விட்டபடி.

2.88.43

बाह्लीकः सोमदत्तश्च प्रातिपेयश्च सञ्जयः ।
द्रौणिर्भूरिश्रवाश्चैव युयुत्सुर्धृतराष्ट्रजः।
आसुर्वीक्ष्य त्वधोवक्त्रा निश्वसन्त इवोरगाः ॥ २.८८.४३ ॥

பாஹ்லீகனும், சோமதத்தனும், பிரதிபேயனும், சஞ்ஜயனும், துரோணியும், பூரிஸ்ரவஸும், திருதராஷ்டிரனின் மகன் யுயுத்சுவும் அதைக் கண்டு முகம் தாழ்த்தி பாம்புகளைப் போல பெருமூச்சு விட்டபடி அமர்ந்திருந்தனர்.

2.88.44

धृतराष्ट्रस्तु संहृष्टः पर्यपृच्छत्पुनः पुनः ।
किं जितं किं जितमिति ह्याकारं नाभ्यरक्षत ॥ २.८८.४४ ॥

திருதராஷ்டிரன் மகிழ்ச்சியடைந்து, "என்ன வென்றார்கள்? என்ன வென்றார்கள்?" என்று மீண்டும் மீண்டும் கேட்டான்; தன் மகிழ்ச்சியை அவன் மறைக்கவில்லை.

2.88.45

जहर्ष कर्णोऽतिभृशं सह दुःशासनादिभिः ।
इतरेषां तु सभ्यानां नेत्रेभ्यः प्रापतञ्जलम् ॥ २.८८.४५ ॥

கர்ணன் துச்சாசனன் முதலியோருடன் மிகவும் மகிழ்ந்தான்; ஆனால் சபையின் மற்றவர்களின் கண்களிலிருந்து நீர் வடிந்தது.

2.88.46

सौबलस्त्वभिघायैव जितकाशी मदोत्कटः ।
जितमित्येव तानक्षान्पुररेवान्वपद्यत ॥ २.८८.४६ ॥

ஆனால் சுபலனின் மகன் சகுனி பகடைகளை உருட்டி, தன்னை வெற்றியாளனாக எண்ணி, கர்வத்தால் மயங்கி, "வென்றேன்! வென்றேன்!" என்று கூறி அந்தப் பகடைகளை முன்னே எடுத்துக்கொண்டான்.